Tibetan
ས་པར་ཐལ་བ་ནི། སྒྲ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མཉན་བྱ་ལྟ་བུ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡི། ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རིགས་ཏེ་རྟགས་དེ་སྒྲ་ལས་གཞན་པའི་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་རྟག་པའི་གློག་སོགས་ལ་དེ་མ་མཐོང་བས་སྒྲ་རྟག་པར་རྟགས་དེས་གྲུབ་པར་ཐལ་ལ། ཡང་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་སོགས་ལ་མ་མཐོང་བས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཡང་གྲུབ་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མི་རུང་སྟེ། འདི་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་འགལ་བས་ཅིག་ཤོས་བཅད་སྟོབས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོས་སུ་གྲུབ་པས་ན། དངོས་འགལ་གཞི་གཅིག་ལ་འདུ་བར་ཐལ་བའི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ད་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་མེད་ངེས་སུ་འགྲུབ་པ་མིན་པར་གསལ་ལོ། །བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནི་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་ཁྱབ་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་ཡང་། རྟགས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་འགྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་ནི་ཅི་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་རེག་བྱ་འགོག་པ་རིགས་པར་ཐལ་བ་ནི། བྱེ་བྲག་བས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ ཀྱིས་རེག་བྱ་གྲང་མིན་དྲོ་མིན་མཐོང་བ་ས་ཆུ་མེ་གསུམ་ལ་མི་ལྡན་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འགོག་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། ཤིང་དང་རྩ་མེད་པའི་མྱ་ངམ་གྱི་ཕྱོགས་ན་ཆོས་ཅན། རླུང་རྫས་ཡོད་དེ། རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་ལ། དེ་ཡི་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ས་སོགས་ལས་ཇི་ལྟར་ལྡོག་དྲིས་པ་ན། མཐོང་བའི་ས་ཆུ་མེ་གསུམ་ལ་དེ་འདྲའི་རེག་པ་མ་མཐོང་བས་འགོག་གོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་པས་ཞེ་འདོད་རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་དགོས་ལ། དེ་ས་ཆུ་མེ་གསུམ་ལ་མ་དམིགས་པས་ན་རླུང་གི་ཡིན་པ་ལས་འོས་མེད་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ཡང་རེག་བྱ་སྣང་རུང་ཡིན་པས་ན་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་པར་འདོད་ཟེར་ན། དགག་གཞི་སྣང་རུང་གི་ས་སོགས་འདི་ཙམ་ལ་འགོག་གམ། ས་ཆུ་མེ་གསུམ་མཐའ་དག་ལ་འགོག །དང་པོ། མཐོང་བའི་ས་སོགས་ལ་འགོག་གི་མ་མཐོང་བ་ལ་མི་འ
Chinese
再者，如果说声音的独有属性，如可闻性，能够完全区分常与无常，并因此成为正确的论证，因为这个标志在声音之外的常与无常事物中都未曾见到。例如，如果这样陈述：声音，作为主题，是常，因为它具有可闻性。那么，这将导致一个荒谬的结论：由于在不相似的方面，如无常的闪电等中没有见到可闻性，因此声音被证明是常的。同样，如果这样陈述：声音是无常的，因为它具有可闻性。那么，这将导致另一个荒谬的结论：由于在不相似的方面，如虚空等中没有见到可闻性，因此声音也被证明是无常的。这样的结论是不可接受的，因为这两个论点相互排斥且矛盾，通过排除一个，必然会确立另一个。因此，这将导致直接矛盾的事物存在于同一基础上，并且会受到其他有效认知的损害，所以我们不接受这样的观点。如果是这样，那么现在很明显，仅仅因为在不相似的方面没有见到，并不一定能确立任何结论。正如刚才所说，对于那些仅仅因为没有见到就认为反向周遍成立的其他论证来说，该标志所要证明的事物可能会受到其他有效认知的损害。因此，正如老师（指陈那）所说：“共相和自相如何能成为区分的论证”，我们应该这样理解。第六，认为触觉的否定是合理的，这会导致荒谬的结论：通过“因为个别者没有见到”这个标志，来证明触觉既非冷也非热，在可见的土、水、火三者中不存在，这也将导致一个毫无错误的结论，因为仅仅因为没有见到就认为否定是合理的。此外，顺世论的个别学派说：在没有树木和草的荒凉地方，作为主题，存在风的实体，因为它能感受到中性的触觉。当被问及这个标志如何从不相似的方面，如土等中排除时，他们说：因为在可见的土、水、火三者中没有见到这样的触觉，所以它被排除。这些人认为，中性的触觉必然是元素的属性，并且由于在土、水、火三者中没有观察到它，所以必然是风的属性。他们还说，由于触觉是可以被感知的，所以他们认为没有观察到它就意味着否定了它。那么，你是否仅仅否定了这些可见的土等，还是否定了所有的土、水、火？首先，你否定了可见的土等，而不是否定了未
English
Furthermore, if the unique property of sound, such as audibility, can completely distinguish between permanence and impermanence, and thus become a valid argument, because this mark is not seen in both permanent and impermanent things other than sound. For example, if it is stated: sound, as the subject, is permanent, because it has audibility. Then, this would lead to an absurd conclusion: since audibility is not seen in dissimilar aspects, such as impermanent lightning, sound is proven to be permanent by that mark. Similarly, if it is stated: sound is impermanent, because it has audibility. Then, this would lead to another absurd conclusion: since audibility is not seen in dissimilar aspects, such as space, sound is also proven to be impermanent. Such a conclusion is unacceptable, because these two arguments are mutually exclusive and contradictory, and by excluding one, the other is necessarily established. Therefore, this would lead to directly contradictory things existing on the same basis, and it would be harmed by other valid cognitions, so we do not accept such a view. If that is the case, then it is now clear that merely because it is not seen in dissimilar aspects, it does not necessarily establish any conclusion. Just as it was said earlier, for other arguments that assume reverse pervasion is established merely because it is not seen, the thing to be proven by that mark may be harmed by other valid cognitions. Therefore, as the teacher (Dignāga) said, "How can universals and particulars become distinguishing arguments," we should understand it in this way. Sixth, thinking that the negation of tactile objects is reasonable leads to an absurd conclusion: by the mark "because it is not seen by particularists," to prove that tactile objects are neither cold nor hot, and do not exist in the visible earth, water, and fire, this would also lead to an error-free conclusion, because it is reasonable to negate merely because it is not seen. Moreover, the Vaibhāṣika school of the Tirthikas says: in a desolate place without trees and grass, as the subject, there exists the element of wind, because it can perceive neutral tactile objects. When asked how this mark excludes from dissimilar aspects, such as earth, they say: because such tactile objects are not seen in the visible earth, water, and fire, it is excluded. These people think that neutral tactile objects must be the property of elements, and since it is not observed in earth, water, and fire, it must be the property of wind. They also say that since tactile objects can be perceived, they think that not observing it means negating it. Then, do you only negate these visible earth, etc., or do you negate all earth, water, and fire? First, you negate the visible earth, etc., not negating the un-