Tibetan
པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཙམ་གྱི་དོན་སྤྱི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིན་ཀྱང་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་སུ་འགྱུར་ན་ཨགྣི་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པའི་སྔགས་བརྗོད་པ་ན་མེ་གསལ་འབར་གྱི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྔགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔགས་སྒྲ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཅོག་གི་བློ་སྔགས་མིན་ཀྱང་སྔགས་སྒྲ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་སྔགས་སོ་སྙམ་ན། རྟོག་པ་དེ་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། རང་མཚན་འགགས་ནས་མེད་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ཙམ་གྱི་བློ་ཡིན་པས་དེའི་ཡུལ་ལ་རང་མཚན་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། རང་མཚན་ལ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པ་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ལ་སྐྱོན་དེ་མི་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ལ། ཡིད་བཟླས་སོགས་ཀྱང་སྔགས་སུ་འཐད་པའི་ཚུལ། །ཡི་གེའི་གོ་རིམ་བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྲུབ། །དེས་ན་སྔགས་བྱེད་སྐྱེས་བུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ། ཡིད་བཟླས་སོགས་སྔགས་སུ་མི་འཐད་པ་དེ་ཁྱོད་རང་ལའང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། རང་མཚན་དང་རྟོག་ངོར་སྣང་བ་སྤྱི༷་ཡི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བམ་རྟོག་པའི་བློས་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བཟུང་ཞིང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པས་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྔགས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཟློ་བ་པོས་ཀྱང་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ནས་བཟླས་པ་ལས་ཤུབས་བཟླས་སོགས་ལའང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་མི་འགལ་ཏེ། སྣང་བརྟག་ཕྱེས་ནས་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྔགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་མཚན་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་ན་ནི་རང་མཚན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་དེ་འགགས་ནས་བྱིན་རླབས་མི་འབྱུང་ལ་ཡུལ་དུས་ཀྱི་ཐ་དད་པས་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་ལས་གཞན་པའི་གོ་རིམ་མེད་ན་ནི་ར་སཿཞེས་པ་རོ་དང་། ས་རཿཞེས་པ་མཚོ་ཞེས་པའི་མིང་ཐོས་པ་ལས་འབྲས་བུ་གོ་བྱ་གཅིག་ལས་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ནི་ས་དང་ར་ཙམ་ལས་ཐ་དད་མེད་ལ་གོ་རིམ་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གོ་རིམ་མེད་ཅེས་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲས་ཏེ་ཡི་གེ་ལ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་ངོ་བོས་གོ་རིམ་རྫས་སུ་མེད་ཅེས་སྨྲས་ཀྱི་བཏགས་པའི་གོ་རིམ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་
Chinese
因为仅仅是跟随分别念的习气苏醒之后所显现的共同意义现象的缘故。即使仅仅是经由传承而生起就能变成咒语的话，那么在念诵“ཨགྣི་སྭཱ་ཧཱ་（藏文，अग्नि स्वाहा，agni svāhā，火神 梭哈）”这个咒语时，生起火焰明亮燃烧的分别念，那也是从咒语自相的声音经由传承而生起的缘故，会变成咒语，如果这样的话，咒语的所缘就会变成无穷无尽了。如果认为，并非所有从咒语声音经由传承而生起的念头都不是咒语，而是具有咒语声音形象的念头才是咒语，那么，那个分别念就不能成立为声音自相的所缘，就像缘于已经止灭不存在和尚未到来的事物而生起的念头一样，因为是仅仅内在显现分别念的习气苏醒的念头，所以在它的所缘上，任何自相都不能成立，因为自相需要不混杂处所、时间和自性。第二，自己不具备那个过失的方式是：意念诵等也合理的成为咒语的方式。文字的次第是成立的。因此，能作咒语的补特伽罗是成立的。第一。 如果说，意念诵等不合理成为咒语，这个过失在你自身也同样存在，那么并非如此，因为自相和显现于分别念面前的共同性质等，都被世俗或分别念的意识执着为显现和假立混合为一，并且执着为本体同一，因此想要宣说，咒语的表示者们也因此将它说为咒语，所以念诵者也执着显现和假立为一而念诵，因此即使是微语念诵等也能产生结果，这并不相违，因为并非区分显现和假立之后，仅仅加持声音自相的事物为咒语。如果仅仅是自相的话，那么因为自相是刹那性的，所以在它止灭之后就不会产生加持，并且因为处所和时间的差别，也不会在一切时处都有意义。第二。如果说，如果没有文字之外的次第，那么听到“ར་སཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个词是毒药，“ས་རཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个词是海的名称之后，所产生的果，所要表达的意义，就会变成没有差别，因为文字的体性仅仅是ས་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和ར་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的差别，而没有其他的次第，如果这样认为。谁说没有次第了呢？是说文字没有经过人为的造作，体性上没有实有的次第，而是说假立的次第是人为的依据
English
Because it is merely the appearance of a general meaning that follows the awakening of the habitual tendencies of conceptual thought. However, if merely arising through transmission transforms something into a mantra, then when reciting the mantra "agni svāhā," the arising of the conceptual thought of a bright, blazing fire would also become a mantra because it arises through transmission from the sound of the mantra's own characteristic. If that were the case, the object of the mantra would become endless. If one thinks that not every thought that arises through transmission from the sound of the mantra is a mantra, but rather the thought that has the form of that mantra sound is the mantra, then that conceptual thought would not be established as the object of the sound's own characteristic. Just as thoughts arise that focus on what has ceased and is non-existent or on what is yet to come, it is merely a thought that awakens the habitual tendencies of internal appearance and conceptual thought. Therefore, no own characteristic is established in its object, because the own characteristic needs to be unmixed with place, time, and nature. Secondly, the way in which that fault is not similar to oneself is as follows: The way in which mental recitation and so forth are also reasonable as mantras. The arrangement of letters is established. Therefore, the person who performs the mantra is established. First. If you say that mental recitation and so forth are not reasonable as mantras, and that this fault is also present in yourself, then it is not the same, because the own characteristic and the nature of the general that appears to the mind of conceptual thought are all apprehended by the mind of conventional truth or conceptual thought as mixed together in a single appearance and imputation, and because they are fixated upon as being of one essence, therefore, wanting to express it, those who indicate mantras also speak of it as a mantra. Therefore, the reciter also recites it while fixating on appearance and imputation as one, so it is not contradictory that even subtle recitation and so forth produce results, because it is not the case that after distinguishing appearance and imputation, only the object of the sound's own characteristic is blessed as a mantra. If it were only the own characteristic, then because the own characteristic is momentary, blessings would not arise after it has ceased, and because of the difference in place and time, it would not be meaningful in all places and times. Second. If there were no order other than the letters, then upon hearing the name "rasa" meaning poison and "sara" meaning ocean, the result, the meaning to be expressed, would become non-different, because the nature of the letters is only different in terms of "sa" and "ra," and there is no other order. If you think this way, who said there is no order? It is said that letters, without being made by a person, have no substantial order in their nature, but rather the imputed order is the basis of a person.