Tibetan
འི་རང་བཞིན་དུ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་རུང་བའང་མེད་པས་ན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ཞེས་པ་དེ་སྔགས་རྟག་པ་ལ་ནམ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ། ཐལ་བ་དངོས་དང་ཉེས་སྤོང་ལན་འགོག་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་སྐྱེས་བུས་བརྡ་བྱས་པ་མིན་པར་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་ན། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་དེ་ནི་ཟློ་བ་པོ་བྲམ་ཟེ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་མི་ལྟོས་པར་གདོལ་བ་སོགས་སྡིག་ལྡན་ཀུན་གྱི་ཡང་དོན་རྣམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ འགྱུར་ཏེ་མེ་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་དང་། །སྔགས་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །དང་པོ། སྔགས་ཟློ་བར་བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་ལེགས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་དེ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱིན་ལ་གཞན་གདོལ་པ་སོགས་ལ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔགས་རྟག་པས་འབྲས་བུ་འབྱིན་ན་ལེགས་བྱས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལེགས་བྱས་ལ་ལྟོས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔགས་ཟློ་བར་བྱེད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་སོགས་ལ་ཡང་ལྟོས་པར་མི་རུང་སྟེ། རྟག་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ལྟ་ཅི། དངོས་པོ་འདུས་བྱས་པ་ཡི་ཡང་འབྲས་བུའམ་ནུས་པ་ཡི་དངོས་པོའི་ཐ་དད་པ་ཡང་རྒྱུ་ཐ་དད་པས་བྱེད་པ་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་ལས་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མེ་ཡི་ཚ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་མི་ལྟོས་པ་བཞིན་ནོ། །ས་བོན་བཏབ་པར་འདྲའང་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་ཞིང་ལ་མང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡང་རྒྱུ་དེས་དེའི་ངོར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མང་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་མེད་པའི་སྔགས་རྟག་པ་ལ་བྱེད་པོའི་ཁྱད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་འབྱིན་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ངོར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ངོར་བྱེད་པ་ནི་མི་སྲིད་དེ་སྔགས་རྟོག་མེད་ཡིན་ལ་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་ཡང་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན། རིགས་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པ་ནི་དབྱིབས་དང་ཡོན་ཏན་ནུས་པ་མི་འདྲ་བར་མཐོང་བ་ལས་རྟ་དང་བ་ལང་དུ་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་མི་རྣམས་ལ་འདི་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་འདི་ནི་གདོལ་པའོ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པ་མེད་པས་རིགས་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་ལ། བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་ནས་མིང་དང་བརྡས་བྲམ་ཟེ་སོགས་སུ་བཏགས་པ་ནི་འཚོ་བྱེད་ དང་ཚོང་པའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ
Chinese
因为是自性常，所以常法也不可能有缘起的作用，因此依靠缘而产生果，对于常咒来说是绝对不可能的。第三，真实的过失和避免过失的答辩。第一，如果吠陀的咒语不是人所造作的，而是事物本身的力量，那么，吠陀的咒语就不依赖于念诵者婆罗门等的差别，也会为旃陀罗等一切罪人成办事情，就像火和药物等一样。第二，不应依赖作者，咒语的声音不应依赖于是否清晰。第一，如果念诵咒语的婆罗门等，因为很好地进行了供养等，所以对他们产生果，而对其他旃陀罗等则不产生，那么，如果常咒产生果，就不依赖于善行的差别，因为不应依赖于善行。因此，念诵咒语者的差别，婆罗门和旃陀罗等也不应依赖，更何况常法不依赖于其他。即使是事物所造作的果或力量的事物差别，也是由不同的因造成的，因此作者的差别并不决定力量的差异，就像火的热的作用不依赖于婆罗门和旃陀罗的差别一样。虽然类似于播种，但在有福德的田地里生长得更多，也不是因本身对它所作的，而是因为生长更多的因聚集在一起。在没有因聚集的常咒中，如果作者的差别导致产生或不产生果，那么就变成了仅仅对它所作。对它所作是不可能的，因为咒语是无分别的，而婆罗门和旃陀罗也是由分别念所安立的，所以本体上并不成立。例如，区分种姓是因为看到形状、功德、能力不同，就像区分马和牛等一样，但人们并没有将这些人视为婆罗门，那些人视为旃陀罗，因此种姓在本体上并不成立。依靠行为的差别，用名称和术语将他们称为婆罗门等，就像生活者和商人等名称一样。
English
Because it is constant in nature, constant dharmas cannot have the function of dependent origination, so relying on conditions to produce results is absolutely impossible for constant mantras. Third, the actual faults and the refutation of avoiding faults. First, if the Vedic mantras are not made by humans, but are the power of things themselves, then the Vedic mantras do not depend on the differences of reciters such as Brahmins, and will also accomplish things for all sinners such as Chandalas, just like fire and medicine, etc. Second, one should not rely on the author, and the sound of the mantra should not depend on whether it is clear or not. First, if the Brahmins who recite the mantras, etc., produce results for them because they have performed offerings well, but not for other Chandalas, etc., then if the constant mantra produces results, it does not depend on the difference of good deeds, because it should not depend on good deeds. Therefore, the difference of the mantra reciters, Brahmins and Chandalas, etc., should not be relied upon, let alone the constant dharma does not depend on others. Even the difference of things that are the result or power of things made by things is caused by different causes, so the difference of the author does not determine the difference of power, just like the function of the heat of fire does not depend on the difference between Brahmins and Chandalas. Although it is similar to sowing seeds, growing more in a blessed field is not done by the cause itself, but because the causes of growing more are gathered together. In the constant mantra where there is no gathering of causes, if the difference of the author leads to the production or non-production of results, then it becomes just doing it to it. Doing it to it is impossible, because the mantra is non-discriminating, and Brahmins and Chandalas are also established by discriminating thoughts, so they are not established in essence. For example, distinguishing castes is because of seeing different shapes, qualities, and abilities, just like distinguishing horses and cows, etc., but people do not regard these people as Brahmins and those people as Chandalas, so castes are not established in essence. Relying on the difference of actions, they are called Brahmins, etc. by names and terms, just like the names of livelihoods and merchants, etc.
Tibetan
ས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་ནི་བྲམ་ཟེ་གཙང་མ་སོགས་ཀྱིས་བཟླས་ན་འབྲས་བུ་འབྱིན་ལ་གཞན་གདོལ་བ་སོགས་ཀྱིས་བཟླ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུས་བརྡ་བྱས་པ་ཡིན་ན་ནི་བྱེད་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་རུང་སྟེ་སྔགས་བྱེད་པ་པོའི་བྲམ་ཟེ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སྔགས་སུ་བརྡ་བྱས་པ་ལས་དེས་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མིན་པར་སྔགས་རྟག་པ་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ན་སྔགས་སྒྲུབ་པ་པོས་ལེགས་བྱས་སོགས་ཐབས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ནས་སྔགས་རྟག་པ་འབྲས་བུའི་བྱེད་པོར་འགྱུར་བར་བྱ་ནུས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་ཐབས་ཅི་བྱས་ཀྱང་མེ་ཏོག་སྐྱེ་བར་མ་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་སྔགས་ཙམ་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་མིན་ཏེ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བ་དེ་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གོང་དུ་རྟག་པ་ལ་སྔར་མེད་ཕྱིས་གསལ་བ་ཡོད་པར་མི་འཐད་པར་རིགས་པས་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་རང་མཚན་གང་ལས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉན་ཤེས་ཀྱི་བློ་དེ་སྔགས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཞི་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུར་གལ་ཏེ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། སྨྲ་བ་པོ་བྲམ་ཟེ་ལྟ་བུ་ནི་སྔགས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྨྲ་བ་པོ་རང་ལ་ཉན་ཤེས་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ་ཉན་པ་པོ་གདོལ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་ཉན་པ་པོ་དེ་སྔགས་དེའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་སྔགས་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བ་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེ་སྨྲ་ཉན་གཉིས་ཀར་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་མངོན་པར་གསལ་བ་མིན་པའི་སྒྲ་དག་གི་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཤུབས་བཟླས་བྱས་ པའམ། བྱེད་པ་ལ་གཏན་མི་ལྟོས་པར་ཡིད་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱས་པ་ནི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ནི་རྣ་བའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ནི་སྔགས་བཟླས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤུབས་བཟླས་སོགས་ལ་སྒྲ་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་བརྒྱུད་པས་ཡོད་དེ་སྒྲ་རང་མཚན་དེ་ལས་བསྐྱེད་པའི་བློ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིད་ངོར་སྔགས་སྒྲར་སྣང་བའི་བློ་དེའང་སྔགས་གསལ་བ་ཡིན་པས་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྔགས་སྒྲར་སྣང་བ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་གཟུང་དོན་ཅན་གྱི་བློ་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། རང་མཚན་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྣམ་
Chinese
如果说，吠陀的真言只有婆罗门等洁净者念诵才能产生结果，而其他旃陀罗等念诵则不行，这种说法是不合理的。如果说是人造的，那么由于作者的差别，也可能产生结果，因为真言的作者被称作婆罗门，他们为了实现自己的目标而创造了真言，所以真言会如他们所愿。如果不是这样，真言是恒常的，不能被因缘所改变，那么修持真言者无论如何努力，真言这个恒常之物又如何能成为结果的作者呢？就像无论在虚空中如何努力，也无法生出花朵一样。其次，如果认为仅仅是真言本身不能产生结果，而是通过舌头、上颚等发出的清晰真言之声才能与结果相连，那么，这在前面已经被驳斥了，因为恒常之物不可能有先前没有而后来显现的情况。此外，从真言的自相而言，以其为对象的听觉意识被称为真言的显现，如果这与寂静等结果相连，那么，像婆罗门这样的说话者是真言显现的原因，就像说话者自己产生听觉意识一样，听者像旃陀罗也同样有听觉意识，因此听者也应该与真言的结果相关联而获得结果，因为真言的声音显现是原因，而这对于说话者和听者来说没有差别，所以结果不可能不跟随原因。此外，对于不显现的声音，通过舌头、上颚等的作用进行默念，或者完全不依赖于作用而进行意念念诵，这将变得毫无意义，因为声音只是听觉意识的对象，没有声音就不能算是念诵真言。如果说，默念等虽然没有实际的声音，但通过间接的方式存在，因为从声音的自相产生的心识本身就是，所以在意念中显现为真言声音的心识也是真言的显现，因此是有意义的，那么，即使允许有显现为真言声音的情况，也不能证明它是以声音自相为所取义的心识，因为即使没有自相，也有自己的形象
English
It is unreasonable to say that the Vedic mantras only produce results when recited by pure individuals such as Brahmins, but not when recited by others such as Chandalas. If it is made by a person, then it may be possible to produce results due to the difference of the maker, because the maker of the mantra is called a Brahmin, and they have created the mantra to achieve their goals, so the mantra will be as they wish. If not, if the mantra is permanent and cannot be changed by conditions, then no matter how hard the practitioner of the mantra tries, how can the permanent mantra become the maker of the result? It is like no matter how hard you try in the sky, you cannot produce flowers. Secondly, if it is thought that it is not just the mantra itself that produces the result, but the clear sound of the mantra produced by the tongue, palate, etc., that connects to the result, then this has already been refuted above, because it is impossible for a permanent thing to have something that did not exist before but appears later. Furthermore, from the self-characteristic of the mantra, the auditory consciousness that has it as its object is called the manifestation of the mantra, and if this is connected to the result of peace, etc., then the speaker, such as a Brahmin, is the cause of the manifestation of the mantra, just as the speaker himself produces auditory consciousness, so the listener, such as a Chandala, also has auditory consciousness, so the listener should also be related to the result of the mantra and obtain the result, because the manifestation of the mantra sound is the cause, and this is no different for the speaker and the listener, so it is impossible for the result not to follow the cause. Furthermore, for sounds that are not manifest, the practice of whispering with the action of the tongue, palate, etc., or the practice of mental recitation without relying on action at all, will become meaningless, because sound is only the object of auditory consciousness, and without sound, it cannot be considered reciting the mantra. If it is said that although there is no actual sound in whispering, etc., it exists indirectly, because the consciousness generated from the self-characteristic of the sound itself is, so the consciousness that appears as the mantra sound in the mind is also the manifestation of the mantra, so it is meaningful, then, even if it is allowed that there is a situation where it appears as the mantra sound, it cannot be proved that it is the consciousness with the self-characteristic of the sound as the object, because even without the self-characteristic, there is its own image.