Tibetan
ལ། ཐ་དད་ན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་པ་དོན་གཞན་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རང་ལའང་མཚུངས་པས་ན་གཅིག་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་ཁྱོད་རང་ལའང་མཚུངས་སོ་ཤེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ་ཞིག་པ་ནི་ད་ལྟ་ མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ལ་མེད་པ་ཙམ་ལ་ནི་སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དེ་ཡི་རྣམ་པ་གང་དུའང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་ལོག་ནས་ད་ལྟ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལ་དེ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ཀྱང་དེ་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་བརྗོད་པ་མིན་པས་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་དེ་ད་ལྟ་མེད་པའི་ལྡོག་ཆ་ཙམ་བརྗོད་པས་དངོས་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཀྱང་བརྗོད་པ་མིན་པས་ན། གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་བརྟག་པ་མི་འཇུག་སྟེ་ཞིག་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་ལས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞིག་འཇིག་རང་གི་ངོ་བོ་རང་རྐྱ་བའི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་དེ་ལ་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་རྟོ༷ག་འདི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་དེ་ནི་སེལ་བ་ཙམ་མིན་པར་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཞིག་འཇིག་དེ་བུམ་སོགས་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མེད་པ་ལའང་སྒྲུབ་པ་ཅི་སྟེ་མེད་དེ་བུམ་པ་རྣམ་གཅོད་ལ་ཁེགས་པས་བུམ་མེད་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང་། གཙོ་བོ་སོགས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་ངག་གིས་བསྟན་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དངོས་པོ་མིན་ཞེས་བྱ་བའང་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ཞེས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་ནའང་དངོས་པོ་ཡོད་པ་གཅོད་ཀྱི་ཡིན་རྒྱུའི་དངོས་པོ་རང་རྐྱ་བ་འཕངས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། ཅི་ཡང་མེད་པར་མཐོང་ཞེས་ མཐོང་བ་སྒྲུབ་པ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚིག་དང་། ཅི་ཡང་མ་མཐོང་ཞེས་མཐོང་བ་དགག་པ་བསྟན་པའི་ཚིག་དག་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་མཐོང་བ་གང་ཡང་མི་སྒྲུབ་པར་ཁྱད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞིག་པ་འདི་འཇིག་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་མ་བརྟེན་པར་མི་འབྱུང་བས་ན་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཞིག་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ལ་ཟེར་རམ་དོན་ཞིག་པ་རང་ལ་ཟེར། ཐ་སྙད་ནི་དགག་བྱ་ལ་མ་བསྟེན་པར་མི་འབྱུང་བར་འདོད་དེ། སྔར། དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་
Chinese
如果不同，那么第一个刹那的坏灭就不会是坏灭，因为说坏灭是指其他事物，这个过失对你来说也是一样的，所以这种对一和异的分别念对你来说也是一样的。如果说不一样，坏灭仅仅是现在不存在，而仅仅是不存在，对于之前的那个事物来说，一和异的任何形态都不会有丝毫的改变。事物只是刹那间消失，变成了现在的不存在，而表达它的声音“坏灭”也只是表达这个，并不是从事物本身的相违方面来表达，所以不是一。仅仅表达了事物现在不存在的相违方面，所以也不是表达了从事物变成其他事物的某个事物。因此，一和异的观察不适用，因为坏灭只是从其他的方面安立，而自己的体性并非实有。如果认为坏灭自身的体性是独立的实有，那么对它来说，一和异的分别念就会适用。因为存在的那不是仅仅遣除，而是以成立实有的方式必须与事物相关联。这样一来，变成事物的坏灭与瓶子等是一还是异，就应该进行观察了。那么，对于不存在也需要成立什么呢？因为不存在，所以瓶子通过断除而遮止，从而成立了瓶子不存在的遍断。而且，学派的陈那（Dignāga）也说：“主物等事物是不存在的”，以及“事物会变成不存在”，这样与用成立的语言来指示不存在相违背，这样想是不相违背的。说不存在，也就是不是事物，即使以成立的方式来说，也是断除事物的存在，而没有任何抛弃应有的独立的事物。就像见到什么都没有一样，见到成立的语言，以及什么都没有见到，见到否定的语言，对于所表达的意义来说，不成立任何见到，没有差别一样。如果说这个坏灭不依赖于要坏灭的事物就不会产生，所以会变成结果吗？是说坏灭的名称，还是说坏灭的意义本身？名称是认为不依赖于所破就不会产生。以前，非实有自性空
English
If different, then the destruction of the first moment would not be destruction, because saying destruction refers to other things, this fault is the same for you, so this distinction between one and different is the same for you. If you say it is not the same, destruction is only the present non-existence, and only non-existence, for the previous thing, no form of one and different will change in the slightest. Things just disappear in an instant and become the present non-existence, and the sound "destruction" that expresses it also only expresses this, it is not expressed from the contradictory aspect of the thing itself, so it is not one. It only expresses the contradictory aspect of the thing's present non-existence, so it is not expressing something that has become another thing from the thing. Therefore, the observation of one and different does not apply, because destruction is only established from other aspects, and its own nature is not real. If you think that the nature of destruction itself is an independent reality, then the distinction between one and different will apply to it. Because what exists is not just elimination, but must be related to things in a way that establishes reality. In this way, whether the destruction that has become a thing is one or different from a vase, etc., should be observed. So, what needs to be established for non-existence? Because it does not exist, the vase is prevented by cutting off, thus establishing the complete cut off of the vase's non-existence. Moreover, the school's Dignāga also said, "The main thing and other things are non-existent," and "Things will become non-existent," which contradicts the use of established language to indicate non-existence, thinking this is not contradictory. Saying non-existence is also saying that it is not a thing, even if it is said in a way that establishes it, it is cutting off the existence of things, and there is no abandonment of the independent thing that should be. Just like seeing nothing, seeing the established language, and seeing nothing, seeing the negative language, for the meaning expressed, no seeing is established, there is no difference. If you say that this destruction will not arise without relying on the thing to be destroyed, so will it become a result? Is it talking about the name of destruction, or the meaning of destruction itself? The name is considered not to arise without relying on what is to be broken. Previously, non-real self-nature empty
Tibetan
ཕྱིར། །ངོ་བོ་བརྗོད་པ་དཔྱད་བྱ་ཉིད། །མ་ཡིན་སྒྲ་ནི་དེ་དག་ཉིད། །རྣམ་གཅོད་རྗོད་པར་བྱེད་པར་གྲུབ། །ཅེས་བརྗོད་པ་ལྟར་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བཏགས་ཡོད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་བུམ་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ལྟ་ཅི། དངོས་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ཕྱུགས་འདི་རྣམས་ལ་རྭ་མེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣལ་མ་རྭ་ཡོད་གོ་བ་དང་། དེར་མ་ཟད་རི་བོང་གི་རྭ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པའང་དགག་བྱ་ལ་ལྟོས་པའི་སྒྲ་ཡིན་ནོ། །མེད་པའི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་བརྟགས་ཡོད་ཙམ་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཏགས་པ་དེའི་བཏགས་དོན་དངོས་པོར་གྲུབ་ན་ནི། ཞིག་པ་དངོས་མེད་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པའི་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོ༷ས་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་གྱི། རྒྱུ་དངོས་པོ་གང་གིས་ཀྱང་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཅི་སྟེ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་ལྟོས་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་མི་རིགས་སོ། །མེད་པར་རང་གི་ངོ་བོ་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བའམ་སྔར་ཡོད་འགགས་པའི་ཁྱད་པར་རྒྱུས་བྱར་ཡོད་ ན་མེད་པའང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡོད་མེད་དུ་ཐ་སྙད་བཏགས་པའང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྐྱེན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་བྱས་པ་མེད་པར་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །གོང་དུ་བསྟན་ཟིན་པའི་རིགས་པ་དེས་ནི་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་ཅན་ཡིན་ནའང་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལས་ཀྱང་འཇིག་པ་འབྱུང་རིགས་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་ནི་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ལྟོས་མེད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འཇིག་པ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བརྗོད་པའང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་རྒྱུ་མེད་བཞིན་འཇིག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་འཇིག་པ་ཞེས་པ་དོན་གཞན་པའི་དངོས་པོར་བཟུང་ནས་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཇིག་པར་བརྡའ་གདགས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་འདྲའི་འཇིག་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་གཞན་མི་དགོས་པ་དང་། དངོས་མེད་རྒྱུས་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཚུལ་དང་ཞིག་འཇིག་གི་ཐ་སྙད་གཞན་སེལ་བས་བཏགས་པ་གོང་དུ་བཤད་པའི་དོན་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ངག་འབྲས་མེད་ཡིན་པས་ན། གོང་དུ་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་དག་གིས་རྨོངས་མེད་དུ་སེལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གནོད་པ་ཅན་ནི། དབང་ཕྱུག་པ་སོགས་ན་རེ། ཡོད་ན་འཇིག་
Chinese
复次，自性言说乃应考察之对境，非有之声即是彼等，成为决断之言说。如是说，如所说，依于他而成立彼之名言故，称其为假立。依于事物，如无瓶等名言且不说，依于非事物，如说这些牲畜没有无角，以双重否定表示实际有角。不仅如此，说兔子无角，也是观待所破之声。仅仅成立无有之名言，不能成立仅是假立，也不能成立是事物。如果以名言假立之彼假立义成立为事物，则坏灭非事物，若其自性有少许被其他因缘增长或减少之作用，则成为观待其他因缘之果。若任何事物之因都不能产生少许作用，则为何成为由某些因观待之果，不应如此。无有中，若自性由先前未有而新产生，或先前有而消失之差别由因所作，则无有又是什么，应成为有。如是，则假立为有无之名言也成为无意义。无有因缘而自性成为果，则石女儿也应成为果。以上已显示之理，即使坏灭是无因，也应从非事物未生中产生坏灭，因为成为无因而产生。因此，坏灭乃于一切时处无待而存在。并且，说未生也是坏灭之过失太过分也已遣除。彼等认为，虽然无因，但坏灭存在。以为坏灭是其他意义之事物，而将事物本身标示为刹那坏灭。如是之坏灭不需要其他因，以及非事物不能作为因之道理，以及坏灭之名言以其他方式遣除假立，因为没有理解以上所说之意义，所以其无意义之言语，以上已善说之彼等将无迷而遣除。第二，有损害者。自在天等说，若有则坏。
English
Furthermore, the statement of essence is the object to be examined. The sound of non-existence is precisely those, and it becomes an expression of determination. As it is said, because its designation is established in dependence on others, it is called imputed. Not to mention relying on things, such as the designation of 'no pot,' even relying on non-things, such as saying that these animals do not lack horns, the double negation implies the actual possession of horns. Moreover, saying that a rabbit has no horns is also a sound that depends on what is to be negated. The mere establishment of the designation of non-existence cannot establish merely being imputed, nor can it establish being a thing. If the imputed meaning of what is designated by name is established as a thing, then destruction, which is a non-thing, if its own nature has even a slight function of being increased or decreased by other conditions, then it becomes a result that depends on other conditions. If no cause of anything can produce even a slight effect, then why would it become a result to be depended upon by some cause? It should not be so. In non-existence, if the distinction of one's own nature being newly born from what was previously non-existent, or the cessation of what was previously existent, is caused by a cause, then what is non-existence? It should become existence. If so, then the designation of existence and non-existence would also become meaningless. If one's own nature becomes a result without a cause, then even the son of a barren woman should become a result. The reasoning shown above is that even if destruction is without cause, destruction should also arise from the unborn, which is a non-thing, because it becomes arising without cause. Therefore, destruction is inherently present in all places and times without dependence. Moreover, the fault of saying that the unborn is also destruction, which is too extreme, has also been eliminated. They assume that destruction is a thing with a different meaning, and they designate the thing itself as momentary destruction. Such destruction does not require other causes, and the way that non-things cannot act as causes, and the designation of destruction eliminating imputation in other ways, because the meaning of what was said above was not understood, therefore, their meaningless words, those who have been well spoken of above will dispel without confusion. Secondly, those with harm. The Lordly Ones and others say, if it exists, then it will be destroyed.