Tibetan
ལ་བྱ་ཡིན་ན་དེའི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་ནས་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་ལ་གསལ་བྱེད་རང་ཉིད་ཤེས་པའམ་དམིགས་པར་གྱུར་པས་གཞན་གསལ་བྱ་དེའི་བློ་སྐྱེད་པའམ་དེ་འཛིན་གྱི་བློའི་རྒྱུ་ནི་གསལ་བྱེད་དུ་འདོད་དེ། དཔེར་ན་སྒྲོན་མེ་སོགས་དམིགས་པས་བུམ་པ་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་རྒྱུ་དེའི་རྗེས་ལ་དམིགས་ཀྱི་དེའི་སྔར་ནམ་ཡང་གྲུབ་པར་མ་དམིགས་ན་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཡི་རྒྱུ་ལས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འདི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་གིས་འབྱེད་དེ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ལྕེ་རྐན་སོགས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡི་བྱ་བ་ལས་ནི་ངེས་པར་ཏེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་འགྲོ་དང་མེད་ན་མེད་པའི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པར་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ངག་དེ་ནི་རྒྱུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ སྔར་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །སྔར་ཡོད་ཟིན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལོག་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་མི་ལྡོག་པ་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་བཞིན་དེའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་དུས་མཉམ་པར་ཡོད་དགོས་ཀྱང་འདི་ལ་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་པ་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་འདོད་ལྟར་ན། ངག་རྟག་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ནམ་ཡང་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ་རྟག་པ་ནི་རང་གི་ངང་ཚུལ་ལས་ནམ་ཡང་འདའ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་འདྲའི་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་སླར་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ན་ཅི་ཕྱིར་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་འཇུག་པ་དེ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་བསལ་བྱ་མེད་པ་ལ་བསལ་བྱེད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བསལ་བར་བྱ་སྟེ་ནམ་མཁའི་དྲི་མ་འཁྲུད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གསལ་བྱེད་མེད་ཀྱང་ཅིག་ཅར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུར་འདོད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བའི་རྗེས་ཁོ་ན་ལས་སྔར་མ་མཐོང་བཞིན་ཏུ་ད་རུང་ཡང་བྱེད་པ་རྣམས་སྒྲ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་འདོད་ན། སྒྲ་དེ་དང་རྒྱུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་རྫ་བུམ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དག་ཀྱང་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་མིན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དོན་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དོ་ཞེས་ནི་ཁས་ལེན་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་འབྲས་བུ་གང་ཡང་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ནའང་བཤད་མ་ཐག་པ་རྟག་པ་གསལ་ བྱར་གྱུར་པ་མི་རུང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྒྲ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་འཇུག་པས་ན་འགལ་བ་བརྒྱ་འགྱུར་གྱིས་ལྕི་བར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཅན་རིག་བྱེད་རྟག་པ་མི་འགྲུབ་པ་ལ་རྟག་པའི་སྒྲ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མི་སྲིད་ཚུལ། །དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་བསྒྲུབ་གཉིས། །དང་པོ་ལ། སྒྲ་རྟག་བསྒྲུབ་ལ་དཔེ་མེད་རིགས་པ་བསྟན། །རིགས་པ་དེས་མཚོན་རྟགས་གཞན་སུན་ཕྱུང་ཚུལ། །དང་པོ། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པ་གཞི་མ་གྲུབ་པས་ན་དེར་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ལས་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ལ། དེས་ན་ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་སྐྱོན་བསྟན་པ་ལ། ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཨ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་གཅིག་ནམ་ཐོས་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པར་ཨའོ་སྙམ་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ཡོད་པས་ན་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་སྔར་གྱི་དེ་འགགས་ན་སླར་ངོ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པ་ནི་སྒྲ་མ་འགག་པར་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཡང་ཨ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་གོ་བའི་སླད་དུ་སྦྱོར་བས་ན་ལས་དེའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའི་གཞི་ཉིད་དུ་ཨ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟག་པར་ཡོད་པར་ངེས་ཏེ་ནམ་ཡང་སྒྲ་སྦྱོར་དུ་མི་རུང་བ་མེད་པས་སོ། །གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་བྱ་བ་གཞན་ལ་སྦྱོར་དུ་མེད་དེ་ཕྱོགས་ན་གྲི་མེད་པ་ཤིང་གཅད་པ་ལ་སྦྱོར་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཤིང་གཅད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ན་སྟེའུ་སྔར་ཡོད་ཁོ་ན་ལ་སྦྱོར་བས་ཁྱབ་པ་བཞིན་སྒྲ་ནི་ཡོད་པ་ལས་ལ་སྦྱོར་ངེས་པས་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འདོད་པ་དང་། སོགས་ཁོངས་ནས་ཨ་ཡི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཡུལ་གཅིག་ལ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་ མེད་པ་སོགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྟགས་ལྟར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྒྲ་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པར་འདོད་ན་ནི། དེ་འདྲ་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་འགོད་པའི་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལྡན་གྱི་དཔེ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་པས་ནི་ངོ་ཤེས་པ་དང་ལས་ལ་སྦྱར་བའི་གཞི་ཉིད་དུ་སྣང་བ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་ནི་འཇིག་པ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་གྱི་རྟག་པ་གཅིག་ནམ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔར་མཐོང་བ་དང་ཕྱིས་མཐོང་བ་དག་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་སྟེ་སྔར་གྱི་དེ་མ་འགག་པར་མཐོང་བར་མི་འདོད་དེ་མར་མེ་དང་འབབ་ཆུའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་འདོད་ལ། སྟེའུ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡང་སྔར་གྱི་དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་ལ་སྦྱར་བའི་ནུས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་ཡིན་གྱི་སྔར་གྱི་དེ་ཡིན་ན་སྔར་བཞིན་དུ་ལས་མི་བྱེད་པའམ་སྔར་ནས་ཀྱང་ལས་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་པས་ལས་མི་བྱེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་དེ་ལས་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི་རྟག་པ་ལས་ལ་སྦྱར་བ་ནི་མི་སྲིད་པས་ན་མི་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་རི་ལ་སོགས་པའང་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་དག་གི་ཁྱད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ཐ་དད་པར་འདོད་ཀྱི་རྟག་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྔར་གྱི་ཨ་རྟག་པ་ཉིད་སླར་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ནིང་དང་ད་ལོའི་མྱུ་གུའི་ས་བོན་ཐ་དད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྟག་པ་ཆ་མེད་ཀྱི་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་ཕན་གདགས་སུ་མི་རུང་བས་དེས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་ རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་ཅིག་ཅར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མིན་ན་ནི་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་བཞག་པའང་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་རིགས་པ་དེས་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་རྟགས་ངན་པ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་སྒྲ་སོགས་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཡང་སུན་དབྱུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་སྔ་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་དང་ཡི་གེའི་གོ་རིམས་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ལྟར་སྣང་བའི་བློ་དང་། ཡུལ་རྟག་པ་གསལ་བའི་བློ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དེ་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་བློ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་མིན་ལ་དེ་འདྲའི་གསལ་བ་བློ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་མིན་པ་ཡུལ་རྟག་པ་མ་བྱས་པ་དེ་ཡིན་ན། རང་གི་བློ་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ཏེ་དཔྱོད་པ་པས་བློ་ནི་སྐྱེས་བུའི་ཡོན་ཏན་དུ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །མངོན་སུམ་དང་འགལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་རང་གི་དབང་པོ་དང་ཡིད་བྱེད་སོགས་ལས་སྐྱེ་བར་དམིགས་པས་སོ། །གྲགས་པ་དང་འགལ་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་བློ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་དེ་སྐྱེས་བུའི་དབང་པོ་དང་ཡིད་བྱེད་སོགས་ལས་བློ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གྲུབ་པར་དམིགས་པས་དེ་མེད་པ་ལ་བློ་འབྱུང་བར་མི་སྲིད་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་ཅིག་ཅར་གནོད་ལ། གཞན་ཡང་བློ་ལ་གསལ་བ་དེ་ལྟར་ཡུལ་ལའང
Chinese
如果说是显现，那么对于其同类事物早已存在之义，显现者自身成为知晓或所缘，从而生起其他所显现之物的智慧，或者说执持该事物的智慧之因，就被认为是显现者。例如，灯等成为所缘，瓶子得以显现一样。否则，如果只是缘于该因之后，而从未缘于其之前就已存在，那么这个果与作者之因相比，显现之因有何区别呢？这样就变得没有区别了。即使如此，舌头、上颚等作者的集合之作用，必定是，有则有之随行，无则无之相违，也缘于已经成立，因此语言就是那些因的果，而不是先前就存在的。对于使先前已存在之物显现的因来说，刚刚所说的道理是不可能的。因为，即使显现之因消失，其自性也不会消失；或者在显现之因存在的情况下，其自性必须同时以不同的方式存在，但这种情况是不可能的。第二，如果按照你们外道所希望的那样，认为常恒的语言是远离其自身自性的遮蔽，如果具有遮蔽自身自性的特性，那么将永远无法看见，因为常恒的事物永远不会脱离其自身的状态。如果这种远离遮蔽的自性再次显现，那么为什么在没有遮蔽的情况下，显现者的集合之力量会介入呢？因为没有需要去除的东西，显现者又将去除什么呢？就像洗涤虚空的污垢一样。因此，即使没有显现者，也会立即显现。如果认为作为显现之因的舌头、上颚等的努力之后，仍然认为那些先前未曾见过的作者仅仅是声音的显现之因，那么由于声音与因的有无之间没有区别，因此其他如陶罐等众多事物，也会得出结论说，不是陶匠等所造，而是显现的。如果也这样认为，那么生起之因都将变得毫无意义，因为任何果都不会新产生。
English
If it is said to be manifestation, then for the meaning that its similar things have already existed before, the manifestor itself becomes the knower or the object of cognition, thereby generating the wisdom of other things to be manifested, or the cause of the wisdom that holds that thing, is considered to be the manifestor. For example, just as lamps etc. become the object of cognition, and the vase becomes manifest. Otherwise, if it is only cognized after that cause, and it has never been cognized as existing before it, then what is the difference between this result and the cause of the author, the cause of manifestation? In this way, there will be no difference. Even so, the action of the collection of actors such as the tongue and palate, must be, if there is, there is the following, and if there is not, there is the opposite, also due to the establishment, therefore language is the result of those causes, not something that existed before. For the cause that makes something that already exists manifest, the reason just stated is impossible. Because, even if the cause of manifestation disappears, its nature will not disappear; or when the cause of manifestation exists, its nature must exist simultaneously in different ways, but this situation is impossible. Second, if according to what you heretics want, you think that the constant language is free from the obscuration of its own nature, if it has the characteristic of obscuring its own nature, then it will never be seen, because constant things will never escape from their own state. If this nature free from obscuration reappears, then why would the power of the collection of manifestors intervene when there is no obscuration? Because there is nothing to be removed, what will the manifestor remove? Just like washing the dirt of the void. Therefore, even without a manifestor, it will immediately manifest. If it is thought that after the efforts of the tongue, palate, etc., which are considered to be the cause of manifestation, those authors who have not been seen before are only the cause of the manifestation of sound, then since there is no difference between the presence or absence of sound and cause, other things such as pottery jars will also come to the conclusion that they are not made by potters etc., but are manifest. If you also think so, then all the causes of arising will become meaningless, because no result will be newly produced.
Chinese
不可能的缘故。即使那样承认，也与刚才所说的成为常法相违背，并且周遍不周遍等的过失不仅仅是声音，而是适用于一切事物，因此矛盾更加严重。第二，作为有法，吠陀是常法不成立，对于常法的声音，不存在能立的方式。以事物力量的理证来成立声音无常有两种。第一种，对于成立声音是常法，显示没有例子的理证。以该理证来驳斥其他能立的方式。第一，吠陀的声音是常法，因为基础没有成立，所以在那里仅仅是立宗，没有能立。因此，有法自己的体性没有成立，所以周遍性不成立，这样指出过失。外道们为了成立声音是常法，认为无论何时听到像阿（ཨ，梵文 देवनागरी字體：अ，IAST轉寫：a，字面意思：阿）一样的声音，都能毫不差异地认识到“是阿”，因为如果之前的阿消失了，就不可能再次认识到，所以认识到就是声音不消失，是常法的能立。并且，为了理解阿等声音的意义而使用，因此为了该目的而使用的基础本身，阿等肯定是常有的，因为任何时候都不会有不能使用声音的情况。如果某物在某处不存在，就不能用于其他行为，就像地方上没有刀就不能用于砍树一样。因此，就像砍树时，斧头只能用于先前存在的物体一样，声音肯定是从存在的事物中使用的，因此肯定是常有的。从“等”中，阿的声音所指向的对象，所有前后都指向同一个对象的自性，没有差别等来成立。如果认为那些相似的假象是声音是常法的能立，那么在向佛教徒提出时，就是完全不具备所要成立的法之例子的，原因是，佛教徒承认以认识和作为使用的基础而显现等所代表的一切内外事物都是刹那生灭的无常自性，绝不承认有一个常法。因此，先前见到的和之后见到的在体性上是不同的，即先前的。
English
Because it is impossible. Even if you admit that, it contradicts what was just said about becoming a permanent dharma, and the faults of pervasiveness and non-pervasiveness, etc., are not just sounds, but apply to all things, so the contradiction becomes a hundred times heavier. Secondly, as a subject, the Veda is not established as a permanent dharma, and there is no way to establish the sound of permanence. There are two ways to establish sound as impermanent through the power of things. First, to establish sound as permanent, it shows that there is no example of reasoning. This reasoning refutes other ways of establishing. First, the sound of the Veda is permanent, because the basis is not established, so there is only a proposition there, and there is no establishment. Therefore, the nature of the subject itself is not established, so the pervasiveness is not established, thus pointing out the fault. The outsiders, in order to establish that sound is permanent, believe that whenever they hear a sound like A (ཨ，梵文 देवनागरी字體：अ，IAST轉寫：a，字面意思：A), they can recognize it as "is A" without any difference, because if the previous A disappears, it is impossible to recognize it again, so recognizing it means that the sound does not disappear, and it is the establishment of permanence. And, it is used to understand the meaning of sounds such as A, so the basis itself for the purpose of that work, A, etc., must be permanent, because there is never a case where sound cannot be used. If something does not exist somewhere, it cannot be used for other actions, just as a knife in a place cannot be used to cut trees. Therefore, just as when cutting trees, the axe can only be used for objects that existed before, sound must be used from existing things, so it must be permanent. From "etc.", the object pointed to by the sound of A, all before and after point to the same nature of the object, there is no difference, etc. If you think that those similar illusions are the establishment of the permanence of sound, then when presented to Buddhists, it is completely devoid of examples of the dharma to be established, because Buddhists admit that all internal and external things represented by recognition and appearance as the basis of use are the impermanent nature of momentary arising and ceasing, and never admit that there is a permanent dharma. Therefore, what was seen before and what was seen after are different in nature, that is, the previous one.