Tibetan
ས་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་གཅིག་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ན་ཅ་ཅོ་ཐོས་པའི་ཚེ་རྗོད་བྱེད་ལས་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་དུ་མ་ལྷན་ཅིག་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གིས་བརྗོད་པ་ན་རྗོད་བྱེད་དང་སྒྲ་གཉིས་ཀ་ལ་ནུས་པ་ངེས་ལ་དུ་མས་བརྗོད་པ་ན་སྒྲ་ལ་ངེས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ལ་མི་ངེས་པ་མི་འཐད་དོ། །དཔྱོད་པ་པ་ན་རེ། སྒྲ་ཙམ་ལས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་མི་འཐད་དེ། སྒྲ་ལས་དོན་ མི་རྟོགས་ཏེ་སྒྲ་སྔ་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་ཚོགས་ལ་དེའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ལ་ངག་གི་དོན་མེད་ཅིང་། ཡི་གེ་རེ་རེའི་སྐད་ཅིག་ཆུང་ངུའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་སྒྲས་དོན་གང་ཡང་མི་སྟོན་ནོ། །དེས་ན་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་གོ་རིམ་དང་ལྡན་པར་བྱུང་བའི་ཆ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་པས་སྒྲ་ལས་རྗོད་བྱེད་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་ཚོགས་པ་དང་ཆ་རེ་རེས་དོན་མི་སྟོན་པ་སོགས་ཉེས་པ་གང་དང་གང་གིས་ཀྱང་སྒྲ་ཙམ་རྗོད་བྱེད་དུ་མི་འདོད་པ་ཁྱོད་རང་ལའང་སྔ་ཕྱི་རིམ་འབྱུང་གི་སྒྲ་ཙམ་དག་གིས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངག་དེ་གསལ་བ་ཡིན་པས་ན། ཇི་ལྟར་རྗོད་བྱེད་ལའང་ཉེས་པ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྗོད་བྱེད་ཀྱང་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་བཞིན་མི་འབྱུང་བར་རང་གི་ངོ་བོས་ཅིག་ཅར་དུ་བྱུང་བ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་རྗོད་བྱེད་མིན་པའི་ཆུ་སྒྲ་སོགས་སྒྲ་ཡན་གར་བ་ཙམ་ཅི་སྟེ་མེད་སྙམ་ན། དེ་རྗོད་བྱེད་ལས་ཡན་གར་བ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་སྒྲ་ཞེས་བྱའོ། །ལུང་དུ་སྟོན་པ་ལ་རྗོད་བྱེད་ལས་སྒྲ་ཡན་གར་དུ་མེད་དོ། །ངག་མེད་པའི་སྒྲ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བས་དོན་རིལ་པོ་མི་སྟོན་ནོ་སྙམ་ན། སྒྲ་མེད་པའི་ངག་གིས་ཀྱང་མི་སྟོན་ཏེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་དྲི་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གོ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ངག་གི་རྫས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ་ཡི་གེའི་རིམ་པ་དུ་མ་ལ་མིང་ཚིག་ངག་ཏུ་བརྡ་སྦྱར་ཏེ་གོམས་པའི་རྟོག་པ་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིམ་པ་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ལ། ཡི་གེ་བཀོད་པའི་རིམ་པ་བཀག་པ་དང་། །རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བའི་རིམ་པ་བཀག་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་མ་བྱས་པ་ཞེས་པ་ཡི་གེ་ཙམ་ནི་མིན་ཏེ་དེས་དོན་གང་ཡང་མི་སྟོན་པས་ན་ཡི་གེ་རིམ་པ་ཅན་དུ་བཀོད་པའི་ཁྱད་ པར་དང་ལྡན་པ་ནི་ངག་ཡིན་ལ་དེ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་བྱུང་བའོ་ཞེ་ན། རིམ་པ་ཞེས་པ་དེ་ཡིག་འབྲུ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་དུ་དམིག
Chinese
因为萨迦派认为，表达者一定是唯一的声音。如果听到嘈杂的声音时，如何能同时理解与表达者不同的多种声音呢？一个人说的时候，表达者和声音两者都有确定的能力，但多人说的时候，声音是确定的，而表达者不确定，这是不合理的。有辩论者说：仅仅是声音，不能成立多种不同的表达之语，这是不合理的。因为声音不能理解意义，声音先后产生不能同时聚集，而且每个部分都没有语言的意义，每个字母的极短瞬间的部分声音也不能显示任何意义。因此，表达者的声音以有顺序的方式产生的完整部分才是表达者，所以表达者与声音是不同的。如果这样认为，不能同时聚集，每个部分不能显示意义等等过失，无论如何你也不认为仅仅是声音就是表达者，那么，对你来说，先后依次出现的声音才能使表达之语清晰。那么，表达者如何才能没有那些过失呢？因为表达者也依赖于声音，不可能不依次产生，而以自己的本体同时产生。如果认为没有非表达者的水声等独立的声音，那么，那不能称为独立于表达者，而应称为不显示意义的声音。对于显示意义的，没有独立于表达者的声音。如果认为没有语言的声音先后产生不能显示完整的意义，那么，没有声音的语言也不能显示，就像虚空中的花香一样。那么，依赖于语言而理解意义是什么呢？那不是外在作为实体的语言的物质，而是因为对多个字母的顺序以名称、词语、语言进行约定俗成，从习惯性的分别念中显现出来。第二，显示次第不成立：遮破文字排列的次第，以及遮破因缘显明的次第。第一，如果认为“非人为造作”仅仅是文字，那不是的，因为它不能显示任何意义，所以有顺序地排列的文字的特殊性才是语言，那是并非由人造作而产生的。那么，所谓次第，是指与字母不同的目标吗？
English
Because the Sakya school believes that the expresser must be a single sound. If one hears a cacophony, how can one simultaneously understand multiple sounds that are different from the expresser? When one person speaks, both the expresser and the sound have definite abilities, but when many people speak, the sound is definite, while the expresser is not, which is unreasonable. A debater says: It is unreasonable to say that merely sound cannot establish multiple different expressions of speech. Because sound cannot understand meaning, sounds arise sequentially and cannot gather simultaneously, and each part has no meaning of language, and the sound of each letter's tiny moment of a part cannot show any meaning. Therefore, the complete part of the expresser's sound that arises in an orderly manner is the expresser, so the expresser is different from the sound. If you think so, the faults of not being able to gather simultaneously and each part not showing meaning, etc., in any case, you do not think that merely sound is the expresser, then, for you, only the sounds that appear sequentially can make the expression of speech clear. Then, how can the expresser be without those faults? Because the expresser also relies on sound, it is impossible not to arise sequentially, but to arise simultaneously with its own essence. If you think that there are no independent sounds such as non-expresser water sounds, then that should not be called independent of the expresser, but should be called a sound that does not show meaning. For those that show meaning, there is no sound independent of the expresser. If you think that sounds without language arise sequentially and cannot show the complete meaning, then language without sound cannot show it either, just like the fragrance of a flower in the sky. Then, what is it that understands meaning by relying on language? That is not the substance of language that exists as an external entity, but because the sequence of multiple letters is conventionally agreed upon as names, words, and language, it appears from habitual conceptualization. Second, showing that the sequence is not established: refuting the sequence of letter arrangement, and refuting the sequence of causes and conditions making it clear. First, if you think that "not made by humans" is merely letters, that is not the case, because it cannot show any meaning, so the particularity of letters arranged in sequence is language, which is not made by humans but arises. Then, is the so-called sequence a different target from the letters?
Tibetan
ས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་ཡི་གེ་ལ་རིམ་པ་བློས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གོ་རིམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའང་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་རིག་བྱེད་ན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་གོ་རིམ་དེ་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་མི་ཤེས་པའམ་བཞག་ཏུ་མེད་དགོས་ནའང་ཨག་ནི་ལྟ་བུ་ལ་ག་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་གཱ་ནི་ཞེས་སོགས་ཇི་འདོད་བསྒྱུར་བཏུབ་བས་ན་དེ་འདྲའི་གོ་རིམ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བཏུབ་པ་ནི་ཡི་གེ་ལ་ངོ་བོའི་གོ་རིམ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་འགལ་བའི་རྟགས་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཨ་གཅིག་ཀ་གཅིག་ཡིན་པ་སོགས་ཁས་བླངས་ན་དེའི་སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་གོ་རིམ་ཡོད་མི་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་གོ་རིམས་ཕྱོགས་འདི་ན་འདིའོ་ཞེས་པ་ཚོགས་པའི་གྲལ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དུས་ཀྱི་གོ་རིམ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ས་མྱུག་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་དེ་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡི་གེའི་གོ་རིམས་ཞེས་པ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་དེ་ལྟར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཞིག་ན་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ས་མྱུག་ལྟ་བུའང་སྔ་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་བསྒྱུར་མི་ནུས་ན་རྟག་པའི་སྒྲ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་ངག་རྟག་པ་གོ་རིམས་ཅན་ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་དེར་དོགས་ནས་རྗོད་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ན། དེའི་སྐྱོན་ཡང་། མི་རྟག་ ན་ནི་རྩོལ་བྱུང་ཕྱིར། །སོགས་དང་། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཁྱབ་བྱེད་མིན། །ཞེས་སོགས་སྔར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡི་གེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གོ་རིམས་ཅན་གྱི་ངག་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ནས། ཡི་གེ་རིམ་བཞིན་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བ་དེ་ཉིད་རིམ་པའོ་ཟེར་ན། འདི་ལྟར་བློ་ལ་ཡི་གེ་མངོན་པར་གསལ་བའི་རིམ་པའང་ངག་མིན་ཏེ། ངག་རྟག་པ་ལ་གསར་དུ་གསལ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་སྔར་རིགས་པས་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྒྲ་སྔར་མེད་གསར་སྐྱེ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པ་དང་སྔར་ཡོད་གསལ་བར་འདོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། རྒྱུ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཉིད་ལས་ངག་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡིན་པར་འཐད་དེ། གས
Chinese
因为没有处所的缘故，不是以自性作为实有存在，因为文字上假立了次第。那些文字在自性上安立次第的说法也不成立，如果成立的话，就必须像吠陀中如何显示的那样，不能以其他方式表达或安立，然而像“阿格尼”一样，可以随意将“嘎”放在前面变成“嘎尼”等等，因此，能够将那样的次第改变，是与在文字上安立自性的次第相违背的标志。你如果也承认世间三界的“阿”是一个，“嘎”是一个等等，那么它们的先后次第如何呢？无法知道有次第。此外，吠陀的语言被说成是遍及一切方所和恒常存在于一切时。像场所的次第，如同集合的行列一样，说“这个方向是这个”，以及时间的次第，像先后的产生，如同土地和幼苗的差别，在那上面是不存在的。因此，所谓的文字次第是先后产生的，如果它是那样以自性成立的，那么像土地和幼苗这样的无常事物，任何人都无法改变其先后顺序，更何况是常有的声音呢？因此，说语言是常有且有次第的是非常不合理的。如果因为怀疑那个过失，而认为陈述是无常的，并且是并非遍及的自性，那么那个过失是，如果无常 那么就是勤作所生。等等，并且，如果那些不是遍及的。等等，因为之前已经说过，不是由人所作就无法成立。第二，像那样无法成立文字本身的自性具有次第的语言之后，如果说逐渐了解文字时显现的就是次第，那么，像这样，心中文字显现的次第也不是语言，因为认为常有的语言有新显现，这之前已经被理智驳斥了。此外，声音是先前没有而新产生的有成立的理由，以及认为先前存在而显现的有理智妨害，这两者中的第一个，因为产生的原因是舌头和牙龈等等的作用，语言是由此成立的，因此会变成由此产生的果。那样是合理的，因为显
English
Because there is no location, it does not exist as a substance by its own nature, because order is conceptually imposed on letters. The assertion that those letters have an order established in their own nature is also not established. If it were, it would have to be impossible to express or establish it in any other way than the order shown in the Vedas. However, like "Agni," one can freely change it to "Gani" by putting "ga" first, and so on. Therefore, being able to change such an order is a sign that contradicts the establishment of an order of self-nature in letters. If you also admit that the "A" of the three realms is one, the "ka" is one, and so on, then what is their order of precedence? It is impossible to know that there is an order. Furthermore, the language of the Vedas is said to be pervasive in all directions and constant at all times. The order of place, like a row of assemblies, saying "this direction is this," and the order of time, like the difference between the prior and posterior arising, like soil and sprouts, does not exist on it. Therefore, the so-called order of letters is that they arise sequentially, and if it is established in that way by its own nature, then even impermanent things like soil and sprouts cannot be changed in their order by anyone, let alone permanent sounds. Therefore, saying that language is permanent and has an order is very unreasonable. If, suspecting that fault, one thinks that the statement is impermanent and is not of a pervasive nature, then that fault is: if impermanent, then it is produced by effort. And, if those are not pervasive. And so on, because it has been said before, it cannot be established unless it is made by a person. Secondly, after failing to establish that the very nature of the letters has language with an order, if one says that the clarity that appears when gradually understanding the letters is the order, then, like this, the order in which the letters appear clearly in the mind is also not language, because the idea that permanent language has a new appearance has already been refuted by reason. Furthermore, there is a reason to establish that sound is newly produced without prior existence, and there is a rational obstacle to the idea that it exists previously and appears. The first of these two is that the language is established by the action of the tongue, gums, and so on, which are the causes, and therefore it will become the result produced by them. That is reasonable, because it is clear.