Tibetan
ང་ཚིག་འགལ་བས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་རང་ཚིག་འགལ་བ་མེད་པ་སྦྱིན་པ་དང་བྱམས་སོགས་བདེ་བའི་རྒྱུར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་དག་པར་གྱུར་བའི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཚིག་ནི་མི་བསླུ་བའི་སྤྱི་སྟེ་ངག་གང་ལ་ཉེས་པ་མེད་པའི་གཞུང་དུ་གཅིག་ཅིང་ཉེས་ཟད་ཀྱི་ངག་སྨྲ་བ་དེའི་གསུང་དུ་གཅིག་པས་ན་སྤྱིར་མི་སླུ་བ་ཙམ་ལས་གཞལ་བྱ་ཤིན་ལྐོག་སྟོན་པའི་ཚིག་ འདི་ཡི་ཡུལ་མངོན་རྗེས་ཀྱིས་གཞལ་མི་ནུས་པར་ལྐོ༷ག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནའང་ལུང་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ལྐོག་ལ་ཞུགས་པའི་བློ་ནི་ལུང་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གནས་ལ་མ་འཁྲུལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྤྱི་ལ་མི་བསླུ་བ་ཡོད་པས་བྱེ་བྲག་གི་དོན་ཤིན་ལྐོག་ལ་ཉེས་པ་ཟད་པ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། བསྒྲུབ་མ་ནུས་ཀྱང་ཚིག་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་མ་མཐོང་བས་ན་ཡིད་མི་ཆེས་པ་མ་བྱུང་ཞིང་སྐྱེས་བུ་བདེན་པའི་ངག་ལ་ཡིད་རྟོན་པ་ལྟར་གྱུར་པ་དང་། གཞན་ཡིད་ཆེས་པའི་རྐྱེན་ཡང་ཡོད་པས་ན་ངག་རྗོད་པ་པོ་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་བརྩེ་བ་ཅན་དེ་ལྟ་བུས་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ལྐོག་སྟོན་པའི་ལུང་འདི་ཡང་གཞན་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤིན་ལྐོག་ལ་མི་བསླུ་བ་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་མ་ནུས་ན་དེས་བསྟན་དོན་ལྟར་ཞུགས་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་གསུམ་པ་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་ནུས་ན་ལུང་ལ་ཡང་བརྟེན་ཅི་ཞིག་དགོས་ཏེ་བྱིས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྨན་དང་དུག་གི་ནུས་པ་ཤེས་ན་ཕ་མ་སོགས་ཀྱིས་མ་བསྟན་པར་ཡང་རང་ཉིད་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་བདེ་བ་འདོད་པ་པོ་ལ་ཁེ་ཉེན་ཆེ་བས་ན་རྒྱ་མཚོར་ནོར་བུ་ལེན་དུ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མ་འོངས་པའི་དོན་དེ་དག་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་འོས་པས་ན་དེ་དཔྱད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མེད་པས་ན་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་དགོས་ཤིང་དེ་ཡང་མི་བསླུ་བར་ཡིད་ཆེས་པ་ཡོད་པ་ལས་དཔག་ རུང་གིས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་འདྲ་བའི་ལུང་དམིགས་སམ་ཞེ་ན་དམིགས་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གི་ནང་ན་
Chinese
我因言语相违而受害。如是，自己言语不相违背，布施和慈爱等被说为安乐之因，这就像是依靠圣言的随念而清净。如是，以二量之境进行辨析而得以清净的信心的言语，是不欺骗的总相，即任何言语在无过失的论典中是一致的，并且说无过失之语的那位的言教中是一致的，因此，总的来说，除了不欺骗之外，显示所量极隐蔽之语的 此境，显现和随念无法衡量，虽然已变为隐蔽，但不依靠圣言，就没有其他量进入的机会，因此，进入极隐蔽的智慧，被说为唯有从圣言而来的随念。即使在以理智可以通达之处没有错乱，但因为总相上存在不欺骗，所以无法证实差别之义在极隐蔽处已穷尽过失。即使无法证实，但因为没有在那些言语中见到过失，所以没有产生不信任，并且变得像信任真实之语的人一样。而且，因为存在其他信任的因缘，所以，言说者智慧清净且慈爱，像这样的人没有向他人显示颠倒之因，因此，显示极隐蔽的圣言也与其他的无过失之语相同，是可以随念的。如果不能真实地证实极隐蔽处的不欺骗，那么依其所指示的意义而行又有何用呢？如果能真实地证实第三种所量，那又何必依赖圣言呢？就像孩子自己知道药物和毒药的效力，即使父母等不指示，自己也会进行取舍一样。然而，为了来世的利益而行布施等，是不应舍弃的，因为对于想要自己安乐的人来说，利害关系重大，就像准备去海中取宝一样。因此，未来的那些事情是应该考察的，不应该舍弃，考察那些事情没有其他理由的机会，因此必须依靠圣言进行取舍，而且那也是因为存在不欺骗的信任，而不是依靠推测 可以的，不是依靠其他。那么，是否有像那样的圣言呢？有，即在一切人的利益之中。
English
I am harmed by contradictory words. As such, the absence of self-contradictory words, such as generosity and love being said to be the cause of happiness, is purified by inference based on scripture. Thus, the words of faith that have become pure through discriminating the objects of the two valid cognitions are the general characteristic of non-deception, that is, any words that are consistent in a treatise without fault, and are consistent in the teachings of the one who speaks faultless words, therefore, in general, apart from non-deception, the words that reveal the very hidden object of measurement This realm cannot be measured by manifestation and recollection, and although it has become hidden, there is no opportunity for other valid cognitions to enter without relying on scripture, therefore, the wisdom that enters the very hidden is said to be only recollection from scripture. Even if there is no confusion in the place that can be reached by reason, because there is non-deception in the general characteristic, it is not possible to prove that the meaning of the distinction has exhausted faults in the very hidden place. Even if it cannot be proven, because no fault is seen in those words, no distrust arises, and it becomes like trusting the words of a truthful person. Moreover, because there are other causes of trust, the speaker is wise, pure, and loving, and such a person has no cause to show others the opposite, therefore, the scripture that reveals the very hidden is also the same as other faultless words, and can be recollected. If it is not possible to truly prove the non-deception in the very hidden, then what is the use of acting according to the meaning it indicates? If the third object of measurement can be truly proven, then why rely on scripture? Just as a child knows the effects of medicine and poison by himself, and even if his parents do not instruct him, he will take and reject them himself. However, engaging in generosity and other things for the benefit of the next life should not be abandoned, because the stakes are high for those who want their own happiness, just like preparing to go to the sea to collect jewels. Therefore, those future things should be examined, and should not be abandoned, and there is no opportunity for other reasons to examine those things, therefore it is necessary to rely on scripture to take and reject, and that is also because there is trust in non-deception, not relying on speculation It is possible, not relying on others. So, is there such a scripture? Yes, that is, among all the benefits of people.
Tibetan
དེ་བས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་གཞན་མེད་པ་ནི་གཏན་དུ་བདེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་བླང་བྱ་འགོག་པའི་བདེན་པའམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དོར་བྱའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དེ་ཉིད་དམ་བདེན་པ་ནི་ཐབས་དང་བཅས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བའི་ཐབས་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་བདེན་པ་བཞི་ནི་མི་ཡི་སེངྒེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་ལ། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཚད་མས་རབ་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་མཐོང་བ་ཡིས་གཙོ་བོའི་དོན་ངེས་པར་ལེགས་པ་བསྟན་པ་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཤིན་ལྐོག་སྟོན་པ་ལའང་མི་བསླུ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་བསྟན་བཅོས་ལ་འབྲེལ་བ་སོགས་གསུམ་ཚང་ཞིང་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པས་ན་ལུང་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལུང་དེ་ཉེས་མེད་སྐྱེས་བུས་བསྒྲུབ་ན་དཀའ། །སྐྱེས་བུ་ཁྱད་འཕགས་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་ཚུལ། དང་པོ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་འཕགས་སམ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པའམ་བརྟེན་པ་ཡི་བསྟན་བཅོས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཅན་ཏེ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པ་ཅན་པ་དང་ཙ་ར་ཀ་རི་ཁྲོད་རྗེ་སོགས་གཞན་གྱིས་ཤེས་པའམ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ཚད་མས་ཤེས་པར་ནུས་ན་དེའི་ངག་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པ་འདི་འདོད་མོད་ཀྱང་། ལུང་བྱེད་པ་པོ་འདི་ནི་ཡོན་ཏན་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པའམ་མིན་ནོ་ཞེས་དང་། གང་ཟག་གཞན་ལ་ཆགས་སོགས་སྐྱོན་ ལྡན་པ་དང་སྐྱོན་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་དག་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ངེས་པའི་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མ་རྣམས་ནི་རྙེད་དཀའི་ཕྱིར་ན། སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་ཡིན་མིན་རྟོགས་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་ནི་གཞན་གྱིས་ཤེས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་དག་གིས་དེ་ལྟར་འདོད་དོ། །གཞན་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ནི་རྣལ་མངོན་མེད་པ་ཕལ་གྱིས་མངོན་སུམ་མིན་ལ། རྗེས་དཔག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་མེད་དེ་རང་བཞིན་དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །སྐྱོན་ཡོན་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འབྲས་རྟགས་ཡིན་དགོས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཕལ་ཆེར་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་གཞན་དུ་བྱ་བར་ཡང་ནུས་པས་ན་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་འཇུག་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཕྱིའི་སྤྱོད་ལམ་དང་ནང་གི་བསམ་པ་མཚུངས་པའི་ངེས་པ་མེད་དེ་སྐྱེས་བུ་རྣམས་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་ལ་དེའི་སྐྱོན་ཡོན་ཕྲ་མོ་ནས་ཀྱང་མཐོང་བའི་རྟགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མི་རྙེད་དོ། །དེས་ན་སྐྱེས་
Chinese
因此，最卓越的莫过于永恒的安乐涅槃。像这样应该接受的，是灭谛或其空性，以及应该舍弃的自性，是苦谛或其真实性，这些都包含着方法。断除痛苦之因集谛的方法，以及使灭谛显现之因道谛，这四谛是人中狮子佛陀所宣说的。如其所说，通过量已彻底确定，见到之后，因为在主要意义上明确地显示了善，所以对于显示其他极隐秘的事物也不会欺骗，可以进行推断。因此，像这样的论著，具备关联等三种条件，并通过三种观察得以净化，因此被称为量论。第二，如果由无过错的人来建立论证，则很困难。难以了解卓越之人的方式。首先，依赖或依靠无过错且具备功德的卓越之人或杰出之人的论著，是具有如实之义的，即具有真实智慧的人，以及查拉卡（Caraka）、里科特拉（Rikhotraja）等其他人所了解或期望的。如果能够通过量来了解这样杰出的人，那么就承认他的话语具有真实的意义。但是，这个论证的作者是否具有这样的功德等，或者是否没有。其他人是否具有贪欲等过错，或者没有这些过错，要完全确定这些，依靠事实力量的量是难以获得的。因此，难以辨别某人是否是杰出之人，这是其他人所了解的，即佛教徒们是这样认为的。他人内心的过错和功德，对于普通人来说不是现量，也不是现见的。即使是比量，也没有自性之相，因为自性是需要证明的。由过错和功德产生的身语行为的表象，应该是果相，但大多数情况下，语言是预先考虑好的，也可以被改变，因此仅仅是人的意愿所致，外在的行为和内在的想法不一定一致，因为人们有各种各样的想法，而且即使是很细微的过错和功德，也难以找到完全能够看到的征兆。因此，
English
Therefore, the most excellent is none other than the eternally blissful Nirvana. Like this, what should be accepted is the truth of cessation or its emptiness, and what should be abandoned by its nature is the truth of suffering or its reality, which includes the means. The method of abandoning the cause of suffering, the truth of origin, and the method of relying on the path, the cause of manifesting cessation, the four truths are taught by the Buddha, the lion among men. As it is taught, having been thoroughly determined by valid cognition, after seeing it, because it clearly shows the good in the main sense, it is not deceptive in showing other very hidden things, and can be inferred. Therefore, such treatises, possessing the three conditions such as connection, and purified by the three examinations, are called valid scriptures. Secondly, it is difficult if the argument is established by a faultless person. The way of knowing an excellent person is difficult. First, the treatise that relies on or depends on an excellent or outstanding person who is faultless and possesses merits, is meaningful as it is, that is, a person with true wisdom, and is known or desired by others such as Caraka, Rikhotraja, etc. If such an excellent person can be known by valid cognition, then it is admitted that his words have a true meaning. However, whether the author of this argument has such merits or not, and whether other people have faults such as attachment or not, it is difficult to obtain the valid cognition of the power of facts to completely determine these. Therefore, it is difficult to distinguish whether someone is an excellent person, which is known by others, that is, Buddhists think so. The faults and merits of others' minds are not directly perceived by ordinary people, nor are they visible. Even inference does not have the sign of self-nature, because self-nature is what needs to be proven. The manifestations of body and speech behavior arising from faults and merits should be the sign of the result, but in most cases, language is pre-considered and can also be changed, so it is only due to human intention, and there is no certainty that external behavior and internal thoughts are the same, because people have all kinds of thoughts, and even very subtle faults and merits are difficult to find completely visible signs. Therefore,