Tibetan
་དུ་གྲུབ་ཀྱང་དེས་གྲང་རེག་བཟློག་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་དོན་ཙམ་ལ་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དག་གིས་དེ་ཡི་ཚུལ་ནི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་ བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ནས་དོན་དུ་གྲུབ་པར་འཛིན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མ་ནིང་ལ་འདི་གཟུགས་བཟང་མི་བཟང་ཞེས་འཁྲིག་པ་དོན་གཉེར་གྱི་འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་ཅི་ཕན་ཏེ་དེས་དོན་དེ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་ཙམ་གྲུབ་ཀྱང་དེས་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ནི་མི་བྱེད་ལ་བྱེད་པར་བརྟག་པའི་གཙོ་བོ་རང་མཚན་པ་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། བརྟག་པ་མ་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་སོ་ཞེས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་སོགས་མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་ཤེས་འདོད་ཀྱི་ཆོས་སུ་བཤད་ལ། འདིར་ནི་སྒྲའི་དོན་དངོས་པོའི་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་མ་དམིགས་པ་ཆོས་སུ་བཤད་པས་དེ་གཉིས་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ་དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཡི་དོན་ནི་བློས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དངོས་པོའི་རྟེན་ནམ་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་པའམ་མ་དམིགས་པ་འདི་ནི་སྒྲ་དོན་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་སུ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ཞེས་པའི་མཚན་མངའ་བས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ན་གཙོ་བོའི་རང་མཚན་མ་དམིགས་པ་དེས་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་འདི་སྒྲ་དོན་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་མགོ་མཚུངས་པར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་དོན་རྣམས་ནི་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་དེ་མེད་པར་དགག་པ་ན་སྒྲ་དོན་ཙམ་འགོག་པ་མིན་ལ། དེས་བཟུང་བ་ལྟར་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་གནད་འདིས་ རྟགས་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དེ་འགོག་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་སྐབས་ལ་རྩོད་པ་ལ། ཚད་མ་མེད་པའི་ལུང་ཙམ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །དེ་ཁས་ལེན་པ་བླུན་པོའི་རྟགས་སུ་བསྟན། །དང་པོ་ལ། ལུང་ཙམ་ལོག་ཀྱང་བསྐལ་དོན་མི་ཁེགས་ཚུལ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་མཇུག་ནི་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། བྱེད་པོ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ནས་དགག་པ་དང་། །ཕྱོགས་གཅིག་བདེན་པས་ཀུན་བདེན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ལུང་ལ་བརྟག་པ་དང་། །སྐྱེས་བུས
Chinese
即使如此成立，也像它不能阻挡寒冷一样。因此，那些只追求声音和意义，而不是追求实际效果的人，通过考察和研究“它的性质是这样这样的”，并认为它在意义上成立，又能做什么呢？例如，对于阴阳人，那些追求性交的欲望者考察和研究“这个人的外貌是好是坏”，又有什么用呢？因为它不能实现那个目的。因此，即使仅仅成立了“主”等声音和意义，它也不会产生各种变化，考察它是否产生变化，也不能成立具有自相的主。第三，学派大师陈那说：“未观察到即是法”，将外道的“主”等未观察到的事物说成是想要了解方向的法。这里说的是，声音的意义未被观察到是具有实物基础的法，那么这二者不矛盾吗？不矛盾，因为这二者意义相同。如何理解呢？仅仅因为是分别识的对境，所以“主”等声音的意义仅仅是意识所臆想的。而它本身未成立或未观察到是实物的所依或基础，这被认为是声音意义的法，这是拥有“理智论者陈那”之名的人所说的。在外道中，由于未观察到“主”的自相，所以“主”这个词仅仅变成了声音的意义，而不是具有实物原因的表达，这与表达“兔角”是相同的。因此，声音和意义以一种混合的方式出现，当否定它不存在时，并不是仅仅否定声音和意义，而是通过这个关键点，即它所把握的事物并没有在意义上成立，从而通过标志的三相来否定那个意义。 第二，对于未观察到的不可见事物进行辩论：没有量度的教证本身不是成立者。接受它被认为是愚蠢的标志。第一，仅仅教证颠倒也不能推翻劫的意义。这样显示的结尾是总结。第一，考察作者是否存在后进行否定，以及通过一部分真实来否定全部真实。第一，考察人造的教证，以及人造的
English
Even if it is established in this way, it is like it cannot block the cold. Therefore, what can those who only pursue sound and meaning, instead of pursuing actual effects, do by examining and studying "its nature is like this and that," and thinking that it is established in meaning? For example, for hermaphrodites, what is the use of those who desire sexual intercourse examining and studying "whether this person's appearance is good or bad"? Because it cannot achieve that purpose. Therefore, even if only the sound and meaning of "chief" etc. are established, it will not produce various changes, and examining whether it produces changes will not establish the chief with its own characteristics. Third, the master Dignāga said, "Non-observation is dharma," and said that the non-observed things such as the "chief" of the outsiders are the dharma that wants to understand the direction. Here it is said that the meaning of sound is not observed as the dharma with a basis in reality, so are these two contradictory? They are not contradictory, because these two have the same meaning. How to understand it? Just because it is the object of discriminating consciousness, the meaning of the sound of "chief" etc. is only imagined by consciousness. And it itself is not established or not observed as the basis or basis of reality, this is considered the dharma of the meaning of sound, this is what the person with the name "Dignāga the logician" said. In the outsiders, because the self-characteristic of the "chief" is not observed, the word "chief" only becomes the meaning of sound, and it is not an expression with a real cause, which is the same as expressing "rabbit horns." Therefore, sound and meaning appear in a mixed way, and when denying that it does not exist, it is not only denying sound and meaning, but through this key point, that is, the things it grasps are not established in meaning, thereby denying that meaning through the three aspects of the sign. Second, arguing about unobserved invisible things: A statement alone without valid cognition is not a proof. Accepting it is shown as a sign of foolishness. First, even if the statement alone is reversed, the meaning of the kalpa cannot be refuted. The end of showing it like that is a summary. First, examining whether the author exists and then negating, and negating all truth by one aspect of truth. First, examining statements made by humans, and made by humans.
Tibetan
་མ་བྱས་ལུང་འདོད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྐྱེས་བུས་བྱས་ཙམ་ལུང་དུ་མི་ངེས་ལ། །སྐྱེས་བུ་ཁྱད་འཕགས་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་ཚུལ། །དང་པོ་ལ། དགག་པ་དངོས་དང་ལུང་འགལ་སྤང་བའོ། །དང་པོ། རིག་བྱེད་པ་སོགས་ན་རེ། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་སྐབས་སུ། བསྟན་བཅོས་དོན་དང་འབྲེལ་མེད་དང་། ཞེས་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ལོག་པས་ཡུལ་དེ་མེད་པར་མ་ངེས་ཀྱང་། ལུང་ནི་དོན་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ལུང་ལོག་པའམ་ལུང་ལས་མ་བཤད་ན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིག་བྱེད་ལས་ནི་གང་མ་བསྟན། །དེ་ནི་མེད་པར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རིག་བྱེད་འདྲ་བའི་ཐོས་པ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མཐའ་དག་བསྟན་བཅོས་ལས་མི་སྟོན་པ་མི་སྲིད་དེ་རིག་བྱེད་ནི་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འདི་དག་གི་ཞེ་འདོད་རིག་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ནི་དོན་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ནས་དེར་མ་བཤད་པ་སངས་རྒྱས་པ་དག་གི་འདོད་པ་རྣམས་ནི་མི་ གྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་ཞེ་ལ་བཞག་ནས་སྒྲ་བྱུང་ངམ་ལུང་གི་ཚད་མ་ཞེས་རང་རྐྱ་བར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟག་བྱ་མཐའ་དག་སྟོན་པའི་ལུང་མི་རྙེད་དེ། ལུང་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཙམ་སྟོན་གྱི་དེར་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པ་གཞན་དང་གཞན་སྟོན་པ་ནི་སྐབས་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ལུང་གཅིག་གིས་བསྟན་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྟ་བུས་མཁྱེན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལུང་དུ་བྱས་ནས་སུ་ཞིག་གིས་བསྡུ་བར་ནུས། དེས་ན་བསྟན་བཅོས་ནས་མ་བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྐལ་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པར་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་བསླུ་བའི་ལུང་ཡིན་པར་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་སྒྲ་རྣམས་ནི་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ཉིད་མེད་དེ་ལོག་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན། སྒྲ་དེ་ལས་བརྗོད་བྱའི་དོན་བརྗོད་པ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་མིན་པས་ན་ལུང་དུ་འདོད་པའི་སྒྲ་དེ་དག་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། སྒྲ་དེ་དག་ནི་སྨྲ་བ་པོའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བསམས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དེས་ན་ལུང་བྱེད་པ་པོ་རང་གིས་ཇི་ལྟར་གཞལ་བའི་འཁྲུལ་བ་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དེ་ལྟར་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཙམ་མཚོན
Chinese
未作之语欲为量之破斥。第一，仅由人所作不能确定为量，以及难以知晓超凡之人的情况。第一，破斥正文与避开与量相违。第一，顺世外道等说，在不可见未观察之时，《论典与义无关》等语不应理，因为现量和比量是局限性的对境，因此，彼二颠倒也不一定导致对境不存在。然而，量是无余义的对境，因此，量颠倒或者量中未说，则应知不存在。如云：吠陀中，何者未宣说，彼应知为无有，无有如吠陀之闻。如是，不可能论典中不显示人所需的一切，因为吠陀是一切所知之对境。如是说。对此，彼等之意欲是，吠陀之量已承认为于义不欺惑之量，因此，未于其中宣说，佛教徒等之主张则不成立，如是心中存想，而发出声音或欲为自立之量。又，不可能以人之分别念寻得显示一切所知之量，因为量等仅显示各自场合之所说，显示其中无有之其他则与场合无关，且亦不能以一量显示一切。如一切智者般虽已了知，然谁能将其作为量而收集？因此，仅由论典中未说，并不能导致本来无有。又，未经观察，不可承认为于隐蔽不欺惑之量，因为，理由是，声音等若不与所说之事物同时存在，则无有关系之自性，因为亦可能存在具有颠倒义之语。因此，不能确定声音如其所说般成立，因此，对于欲为量之声音等，毫无确定性可言，其是否为于所说义不欺惑之量。彼等声音等仅成为显示说话者之意欲如何之表诠，因此，仅表示量作者自己如何衡量之错与不错之义，如是仅以欲说而说。
English
Refutation of claiming as valid what has not been done. First, it is not certain that something done by a person is valid, and it is difficult to know the nature of an extraordinary person. First, the actual refutation and avoiding contradictions with valid cognition. First, the materialists and others say that in the case of the invisible and unobserved, the statement that "the treatise is unrelated to the meaning" is unreasonable. Because direct perception and inference are limited objects, therefore, even if they are reversed, it is not certain that the object does not exist. However, valid cognition is the object of all meanings without exception, so if valid cognition is reversed or not mentioned in valid cognition, it should be known that it does not exist. As it is said: Whatever is not taught in the Vedas, it should be known that it does not exist, there is no hearing like the Vedas. Thus, it is impossible for the treatise not to show everything that people need, because the Vedas are the object of all knowable things. So they say. In this regard, their intention is that the validity of the Vedas has been recognized as a valid cognition that does not deceive the meaning. Therefore, what is not stated in it, the claims of Buddhists and others are not established. They keep this in mind and want to independently establish sound or valid cognition as valid cognition. Also, it is impossible to find a valid cognition that shows all knowable things by means of human discrimination, because valid cognitions only show what is said in their respective occasions, and showing other things that are not needed there is irrelevant to the occasion, and it is also impossible to show everything with one valid cognition. Even if it is known by someone like the Omniscient One, who can collect it as valid cognition? Therefore, just because it is not mentioned in the treatise, it does not mean that it does not exist originally. Also, without examination, it should not be accepted as a valid cognition that does not deceive the hidden, because the reason is that if sounds and so on do not exist simultaneously with the things to be said, then there is no nature of relationship, because there may also be words with inverted meanings. Therefore, it is not certain that the sound is established as it is said, therefore, for the sounds and so on that are intended to be valid cognition, there is no certainty at all as to whether it is a valid cognition that does not deceive the meaning to be said. Those sounds and so on only become a symbol of showing what the speaker's intention is, therefore, it only expresses the meaning of how the author of the valid cognition himself measures the right and wrong, and thus only speaks with the intention to speak.