Tibetan
ང་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་ཨུད་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་དྲི་ཚོར་བས་དེའི་ གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་། བུ་རམ་སྨུག་པོའི་གཟུགས་སོགས་ལས་རོ་མངར་བར་རྟོགས་པ་སོགས་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་རོ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མའི་ནུས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་ནི་རོ་ད་ལྟ་བ་མེད་ལ། རོ་དེ་ཉིད་རང་དང་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ་རོ་སྔ་མ་རོ་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། གཟུགས་སོགས་ཕྱི་མའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་ལ། གཟུགས་སོགས་རང་རང་གི་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། རོ་སོགས་གཞན་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རོ་ད་ལྟ་བ་དེས་འདས་པ་སྔ་མའི་དུས་ཀྱི་རོ་དང་དེ་དང་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་ཡང་རྟོགས་ལ། རང་དང་དུས་གཅིག་པའི་གཟུགས་སོགས་རྡུལ་རྫས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དུས་དེར་ཡོད་ངེས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པ་མིན་ཏེ་རོ་རྒྱུན་ཆད་པ་སྲིད་པས་འཁྲུལ་སྲིད་དོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ངེས་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ཆོས་ཐ་དད་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པའི་འབྲེལ་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ལ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བ་དགོས་པས་རང་དང་དུས་གཅིག་པའི་དངོས་པོ་གཞན་རྟོགས་པ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བར་མི་འཐད་སྙམ་ན། དེ་དངོས་སུ་དེ་བྱུང་མིན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ན་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ལས་འདི་ངེས་པ་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་འབྲས་རྟགས་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ནམ་སྙམ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ལེགས་པར་དཔྱད་ན་ད་ལྟའི་སྐབས་ཀྱི་འབྲལ་མི་རུང་བའི་ཚོགས་པ་དེ་དག་རྒྱུ་སྔ་མའི་ཚོགས་པ་འབྲལ་མི་རུང་བ་དེས་འཕངས་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན། དོན་ལ་ རྒྱུའི་ནུས་པས་འབྲས་བུའི་ཚོགས་པ་འབྲལ་མི་རུང་བར་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་གོ་བྱེད་དུ་སོང་བས་ན། རྟགས་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་རྒྱུ་སྔ་མའི་ནུས་པས་ཚོགས་པ་གཅིག་ཏུ་འཕངས་པ་དེ་ལ་མཐའ་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་ཕྱི་རོལ་པས་འདོད་པའི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་ཡང་དག་མིན་པར་བསྟན་པ་ལ། མ་ཚང་རྒྱུ་ཡིས་འབྲས་བུ་དཔོག་པ་མིན། །མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་ཁྱབ་མི་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ། །རིགས་པ་ཅན་པས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་དཔོག་པ་སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་ཞེས
Chinese
我是存在的。同样，闻到莲花等的香味，就能知道它的形状等是存在的。从红糖的颜色等可以知道它是甜的，等等。也就是说，如果没有先前味道等的作用，就不会有现在的味道。如果味道本身没有和它相同的形状等其他东西一起产生的因，它也不会产生。也就是说，先前的味道是之后味道的近取因，而形状等是之后味道的俱生缘。形状等是各自之后的近取因，而味道等是其他东西的俱生缘。因此，现在的味道也能让人知道过去的味道，以及和它相同的形状等是存在的。也能确定和自己同时的形状等其他微粒物质在那个时候是存在的，而不是未来，因为味道可能会中断，所以可能会出错。这样的道理被称为从由彼生起的联系确定的果之相而生起，因为是以不同性质的事物互相帮助的联系作为理由来理解所要证明的事物。因为由彼生起的联系需要有先后产生，所以如果认为理解和自己同时的事物不符合由彼生起的联系，那么，虽然它实际上不是由彼生起，但是因为是从互相没有就不能产生的联系中理解的，所以说是从果之相而生起，因为这是从由彼生起的联系中确定的。如果认为这不是果之相的特征，也没有过失，如果仔细分析，现在的不可分离的集合体，是先前不可分离的集合体所产生的果的一个自性，因此，实际上，是因为因的力量产生了不可分离的果之集合体，而它成为了理解的对象。这个相成为正确推理的原因，最终是因为先前因的力量将集合体抛向一个方向的关键。第二，要说明其他外道所认可的一些推理是不正确的。不完整的因无法推断果，仅仅因为没有看见，无法成立反遍。第一，正理派认为从因推断果是具有先决条件的。
English
I exist. Similarly, by smelling the fragrance of lotuses, one can know that their shapes etc. exist. From the color etc. of brown sugar, one can know that it is sweet, and so on. That is to say, without the effect of the previous taste etc., there would be no present taste. If the taste itself does not have the cause of producing other things such as shape etc. that are the same as it, it will not arise either. That is to say, the previous taste is the immediate cause of the later taste, and the shape etc. are the co-arising conditions of the later taste. Shape etc. are the immediate causes of their respective later ones, and taste etc. are the co-arising conditions of other things. Therefore, the present taste can also make one know that the past taste and the shape etc. that are the same as it exist. It can also be determined that other particulate substances such as shape etc. that are simultaneous with oneself exist at that time, not in the future, because the taste may be interrupted, so there may be mistakes. Such a principle is called arising from the sign of the fruit determined by the relationship of arising from that, because it is by taking the relationship of different natures of things helping each other as the reason to understand what is to be proved. Because the relationship of arising from that requires arising one after another, if it is thought that understanding other things that are simultaneous with oneself does not conform to the relationship of arising from that, then, although it is not actually arising from that, it is understood from the relationship of not arising without each other, so it is said to arise from the sign of the fruit, because this is determined from the relationship of arising from that. If it is thought that this is not the characteristic of the sign of the fruit, there is no fault, if analyzed carefully, the present inseparable aggregate is the nature of one fruit produced by the previous inseparable aggregate, therefore, in reality, it is because the power of the cause produces the inseparable aggregate of the fruit, and it has become the object of understanding. The reason why this sign becomes a correct inference is ultimately the key that the power of the previous cause throws the aggregate in one direction. Second, to show that some inferences accepted by other outsiders are incorrect. An incomplete cause cannot infer the effect, and merely because it is not seen, the counter-pervasion cannot be established. First, the logicians think that inferring the effect from the cause has prerequisites.
Tibetan
་བརྗོད་པའི་རྟགས་དེ་ལྟ་བུ་འདིར་མ་འདུས་སོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་རུང་དཔོག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སུ་བཤད་ཟིན་ལ། རྒྱུ་མ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ནི། ཡོད་ངེས་སུ་རྗེས་སུ་དཔོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལུས་ཡོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དབང་པོ་ཡོད་པ་དང་བློ་ཡོད་པ་སོགས་ཀྱང་མཚོན་ནོ། །རྟགས་དེ་ཆགས་བྲལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ས་རྡོ་སོགས་ལ་མ་མཐོང་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་ལ། ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡོད་ཀྱང་། བདག་འཛིན་སྤངས་པའམ་ཆགས་བྲལ་དག་ལ་ལུས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་ངེས་ཏེ། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་སོགས་དང་མ་ཚོགས་པའི་ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རླན་དང་བྲལ་བའི་ས་བོན་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དབང་པོ་སོགས་ལའང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ། འབྲས་བུའི་སྤྱིས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མེད་དམ་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པའི་ ངེས་བྱེད་མེད་ཀྱང་། རང་གིས་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་སྤྱི༷་དུ་བ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་ལས། རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ཙནྡན་གྱི་མེ་དཔོག་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དཔེར་ན་སྤྱོད་པ་བ་གང་དག་གིས་ཚིག་སྨྲ་བ་ལས་སྨྲ་བ་པོ་ཆགས་ཅན་དང་སྡང་ཅན་ལ་སོགས་པར་དཔོག་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་ལོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཚིག་ཙམ་ནི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་ཡང་སྲིད། ཆགས་པ་མེད་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་ཡང་སྲིད་པས་ན། བརྗོད་འདོད་སྤྱིའི་འབྲས་བུ་ཚིག་ཙམ་ལས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཆགས་ཅན་ཡིན་པར་མི་དཔོག་གོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་བྲལ་ཡིན་ན་ཞེ་འདོད་གང་ཡང་མེད་པས་ཚིག་སྨྲ་བ་མི་སྲིད་སྙམ་ན། ཆགས་པའི་ཞེ་འདོད་མེད་ཀྱང་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་མི་ཁེགས་ལ། དེ་འདྲའི་ཆགས་བྲལ་གྱིས་ཚིག་སྨྲ་བ་མ་མཐོང་ངོ་ཟེར་ན། ཆགས་བྲལ་གྱིས་ཚིག་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་རང་ལ་མངོན་སུམ་མ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་གྱིས་ཚིག་མི་སྨྲ་བར་ཁེགས་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྟགས་དེ་ཡོད་ཀྱང་རང་གིས་མ་མཐོང་བ་སྲིད་པས་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིག
Chinese
如果说这里没有包含那样的表述的征象，那么，原因聚合能够产生结果，可以推断为自性之征象已经说过了。如果原因不聚合，那么，对于任何结果，凡是能够确定地进行后续推断的，就被称为具有“能立的剩余”，因为仅凭这一点无法实现所要证明的事物。例如，就像从身体的存在可以推断出贪欲的存在一样。同样，也可以用来说明感官的存在和智慧的存在等等。即使在无贪欲的差别，如泥土石头等上没有看到这种征象，也不能仅仅因此就得出结论。虽然有贪欲的身体可以作为贪欲的原因，但是，对于那些已经放弃了我执或者没有贪欲的人来说，仅仅因为身体的存在，也不能确定会产生贪欲，因为这是与非理作意等不聚合的身体。就像没有湿气的种子一样。同样，也可以应用到感官等等上。第二，如果说没有通过结果的总体来推断原因的特殊性的理由，那么，这样的理由是不正确的。像这样，即使这个征象没有在不相似的一方中反驳的决定因素，仅仅因为自己没有看到就认为是理由，这是一种似现量。同样，从看到结果的总体，如烟雾等，推断出原因的特殊性，檀香木的火焰，也被认为是似现量。这就像某些行为者从说话中推断说话者具有贪欲和嗔恨等等一样，是错误的。因为仅仅是语言是表达意愿的结果，它可能产生于贪欲等原因，也可能即使没有贪欲，也产生于慈悲等动机的原因，因此，不能从表达意愿的总体结果，仅仅是语言，就一定推断出具有贪欲。如果认为如果没有贪欲，就不会有任何意愿，因此不可能说话，那么，即使没有贪欲的意愿，也不能排除为他人说法等等。如果说没有看到没有贪欲的人说话，那么，仅仅因为自己没有亲眼看到没有贪欲的人说话，也不能排除没有贪欲的人不说话。因此，即使在不相似的一方存在这个征象，自己也可能没有看到，所以不能仅仅因为没有看到就认为是理由。
English
If it is said that such a sign of expression is not included here, then inferring that the aggregation of causes can produce results is already explained as the sign of nature. If the causes do not aggregate, then whatever result is definitely inferred subsequently is called having "the remainder of proof," because that alone does not have the power to accomplish the object to be proven. For example, just as from the existence of a body, the existence of desire is inferred. Similarly, the existence of faculties and the existence of intelligence, etc., are also representative. Even if that sign is not seen in the distinctions of detachment, such as earth and stones, it is not accomplished by that alone. Although the body with attachment can be the cause of desire, for those who have abandoned self-grasping or are without attachment, it is not certain that desire will arise merely from the existence of the body, because it is a body that does not aggregate with improper attention, etc. Like a seed without moisture. Similarly, apply it to the faculties, etc. Second, if it is said that there is no reason to infer the particularity of the cause from the generality of the result, then such a reason is not correct. Like this, even if that sign does not have a determinant that refutes it in the dissimilar side, understanding it as a reason merely because one has not seen it is an appearance of valid cognition. Similarly, from seeing the generality of the result, such as smoke, inferring the particularity of the cause, sandalwood fire, is also considered an appearance of valid cognition. This is mistaken, just as some practitioners infer from speech that the speaker has desire and hatred, etc. Moreover, mere words are the result of the intention to express, and that may arise from causes such as desire. Even without desire, it may arise from causes of motivation such as compassion. Therefore, one cannot infer with certainty that one has desire from the general result of the intention to express, which is merely words. If one thinks that if one is without desire, one will not have any intention, so it is impossible to speak, then even without the intention of desire, one cannot preclude teaching the Dharma to others, etc. If one says that one has not seen a detached person speak, then merely because one has not directly seen a detached person speak, one cannot preclude that a detached person does not speak. Therefore, even if that sign exists on the dissimilar side, one may not have seen it oneself, so one cannot consider it a reason merely because one has not seen it.