Tibetan
་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་ན་མི་རུང་ཞེས་སོ། །ཡང་ན་གཙོ་བོ་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་ན་མི་བཀག་ལ། ཁྱད་པར་རང་མཚན་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་ན་རྗེས་འགྲོ་མེད་ཅེས་སུ་ཡང་འགྲེལ་བ་གཞན་འགའ་ནས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མི་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་འདི་རྒྱ་སྐད་དུ་བྷ་བ་ཞེས་པ་དངོས་པོ་དང་ཡོད་པ་དང་རྫས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་དོད་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པས་ཡོད་པར་བསྒྱུར་བ་འགྱུར་ནོར་ཏེ་དངོས་པོར་བསྒྱུར་དགོས་ཀྱི་གཞན་དུ་ཡོད་པ་དེ་མི་རྟག་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པར་ཐལ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡོག་པའི་རྣམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་ཁས་བླངས་མི་ནུས་པ་ཇི་སྙེད་པ་འཕངས་ནས་ཡོད་པ་ལ་མི་རྟག་པས་མ་ཁྱབ་པར་བོད་ཕྱི་རབས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་བཞེད་ལ། བོད་སྔ་རབས་ཀྱི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེ་བས་ནི་གཞུང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞལ་བཞེས་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་སོ་སོའི་བཞེད་པ་ལའང་ཡོད་པ་ ཞེས་པ་འཛིན་ཚུལ་གྱི་དབང་གིས་རྩོད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་དུ་སུའི་ལྟར་ཡང་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལ་མི་རུང་བ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་འགྱུར་ཉེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིར་བཏང་ཡོད་པ་ཞེས་པ་དངོས་པོ་དང་མེད་པ་ཞེས་པ་དངོས་མེད་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་བཞིན་བསྟན་བཅོས་མཛད་པོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བརྡ་སྦྱར་ལ་ཕྱོགས་འདིར་བུམ་པ་ཡོད་མེད་ཅེས་པ་ལའང་དངོས་པོ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་པར་རང་མཚན་ཡོད་མེད་ལ་གོ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཞག་པའི་ཡོད་པ་ཙམ་ནི་སྐབས་འདིའི་ཡོད་པའི་དོན་དུ་བཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་གོ་ན་གཞུང་གང་འཆད་ཀྱང་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་མི་ནུས་ཏེ། གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་སྐྱེ་བའམ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུའང་བརྡ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཡོད་པ་གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སོགས་སུའང་གོ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞིང་། རྒྱ་སྐད་ལ་ཐུན་མོང་གི་སྐད་དོད་ཡོད་ན་བོད་སྐད་ལ་དངོས་པོར་བསྒྱུར་བས་ཅི་ཕན་ཏེ་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་པོས་ཁྱབ་མེད་ཀྱི་རྟགས་བཀོད་པར་ནི་དོན་གྱིས་ཁས་བླངས་སོ། །རྒྱ་སྐད་ལ་སྐད་དོད་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ་གོ་རུང་ན་བོད་སྐད་ལའང་མི་རུང་བ་སུ་ཞིག་གིས་བཀས་བཅད་པ་ཡིན། དེས་ན་ཚིག་རྣམས་ནི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལས་དོན་གོ་བ་ཡིན་གྱི་ཚིག་གི་བརྗོད་ཚུལ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གི་ཚིག་དངོས་པོའི་དབང་། །ལྷུར་བརྗོད་བརྗོད་འདོད་མི་རྟེན་པ། སོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན། ལ་ལ་མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལའང་དུ་བའི་རང་མཚན་ཡོད་པ་ཞེས་མ་སྦྱར་ན་བརྡ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་དུ་བ་ ཡོད་པ་ཙམ་ལའང་གོ་ནས་དེ་ཡོད་པས་ལ་ལ་མེ་ཡོད་པར་ཅི་ལ་འགྲུབ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སྐྱེ་སྲིད་དགོས་ཀྱང་དེ་འདྲའི་དོགས་པ་གཅོད་དགོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལའང་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པ་སོགས་བཅད་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་པ་དང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ནའང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་ལ་ཟེར་རམ་སྙམ་དུ་དོགས་པར་སྲིད་པས། དེ་འདྲའི་ཚིག་གི་ཨ་འཐས་ལ་ཞེན་ན་ཚིག་གཅིག་གིས་སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་ཆོད་པའི་སྨྲ་བ་ཞིག་ནམ་ཡང་མི་རྙེད་དེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྟགས་སུ་བྱས་ན་ཡང་དངོས་མེད་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཞེས་པའི་མིང་འཇུག་པའི་སྐབས་ཡོད་དེ། དངོས་པོ་ཀུན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་དང་། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཀུན་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་པོའི་སྒྲ་དེས་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་རྫུན་པར་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །གཞན་གྱི་དངོས་པོར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་འདྲའི་འཇུག་པ་མཐའ་དག་ཚིག་གཞན་དང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་མི་ནུས་ཤིང་བསྒྱུར་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་དོན་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་གོ་ཕྱེད་ཡིན་ཏེ། སྔར། ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར། །ཚིག་གང་སྨྲ་པོས་ཇི་ལྟ་བུར། །རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་བྱེད་པ། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྗོད་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའང་འདིར་མ་བརྗེད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དོན་གྱི་སྟེང་ན་འགལ་བ་མེད་ཕན་ཆོད་ ཚིག་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལ་ཤ་ཐང་ཆད་ཆད་དུ་རྩོད་པ་ནི། བྱིས་པའི་ཤག་བཀྱེ་བ་དང་འདྲ་བས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རྟག་པར་བཞག་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་སྤྱི་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་པས་བསླད་ནས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཙམ་དུ་མ་བཟུང་བར་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་ནས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་ན་སྤྱི་བཀག་པ་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་ལྷོད་པར་བྱས་ནས་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་དབུགས་འབྱིན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར
Chinese
如果成立存在则不行。或者如果成立仅仅是主等词的意义上的存在，则不禁止，但如果成立具有自相，则没有后随，某些其他的解释中也有这样说的。对此，将存在作为无常的成立因，这在汉文中“婆瓦(藏文)”是事物、存在和物质等共同的词汇，因此翻译成存在是翻译错误，应该翻译成事物，否则存在与无常相关联，是法。应是无常。因为是存在之故。如果因不成，则会变成承认因法没有关联，同样，对于无我和虚空等，以及相反的相，也无法否认在名言中不存在，像这样抛出许多，后期的藏族学者认为存在不遍及无常。而大多数早期的藏族学者则如实地接受了经文的字面意思。这样，各自的观点也仅仅是因为对“存在”的执着方式不同而产生的争论，实际上无论按照谁的观点，仅仅是表达方式上没有不妥之处。然而，翻译错误并非如此，因为通常“存在”是指事物，“不存在”是指非事物，就像这样，著作者也同样使用了这样的术语，并且在此处说瓶子存在与否，也不需要加上事物等的区别，就像理解为自相存在与否一样。仅仅是通过术语和名称所安立的存在，不应被视为此处存在的意义。如果不这样理解，那么无论讲什么经文，都无法确定其意义。例如，在“如果存在什么，会产生什么呢？”等情况下，也会理解为如果通过术语和名称存在着什么，那么会产生什么呢？等等，这样就太过分了。如果汉文中有共同的词汇，那么翻译成藏文的事物有什么用呢？著作者实际上已经默认了不遍及的因。如果汉文中有共同的词汇，可以理解为事物和存在，那么藏文为什么不行呢？是谁禁止的呢？因此，词语是通过意义来区分的，而不是仅仅依靠词语的表达方式来理解意义。哪些词语是事物
English
It is not permissible to establish existence. Alternatively, if one establishes existence merely in the sense of the word 'chief' and so on, it is not prohibited. However, if one establishes it as having its own unique characteristic, then there is no pervasion, as some other commentaries state. In this regard, the establishment of 'existence' as the reason for impermanence, the Chinese word 'bhava' (藏文) is a common term for things, existence, and substance, so translating it as 'existence' is a translation error and should be translated as 'thing'. Otherwise, 'existence' is related to impermanence, it is a subject. It should be impermanent. Because it exists. If the sign is not established, then it will become an admission that there is no connection between the sign and the dharma, and similarly, for selflessness and space, etc., and the opposite aspects, it is not possible to deny that they do not exist in name, and many such things are thrown out, and later Tibetan scholars believe that existence does not pervade impermanence. Most of the early Tibetan scholars accepted the text as it is. Thus, each of their views is merely a dispute due to the difference in the way of grasping "existence", and in fact, according to anyone's view, there is nothing wrong with the way of expression. However, the translation error is not the case, because in general, "existence" refers to things, and "non-existence" refers to non-things, just like this, the author also used such terminology, and in this case, saying whether the vase exists or not, there is no need to add the difference between things, etc., just like understanding whether its own characteristics exist or not. The existence established only by terms and names should not be regarded as the meaning of existence here. If you don't understand it this way, then no matter what scriptures you teach, you can't determine its meaning. For example, in the case of "If something exists, what will be produced?", it will also be understood as if something exists through terms and names, then what will be produced? and so on, which is too much. If there is a common vocabulary in Chinese, what is the use of translating it into Tibetan things? The author has actually defaulted to the non-pervasive cause. If there is a common vocabulary in Chinese, and it can be understood as things and existence, then why can't Tibetan? Who is prohibiting it? Therefore, words are distinguished by meaning, and not only by the way of expressing words to understand meaning. Which words are things
Chinese
等所说的那样。另外，例如“某处有火，因为有烟”这句话，如果不加上“烟的自相”这个限定，那么根据词语的用法，仅仅理解为有烟，就会产生“因为有烟，怎么能证明某处有火呢”的疑问，如果一定要消除这种疑问，那就太过分了。同样，对于“所作”，也必须加上“由人所作”和“由自在天所作”等限定来区分。在说“应见未见”时，如果有人怀疑：“如果真实存在，那么对于观察实相的理智来说，应该是可以见到的，这是否是指观察实相者没有见到呢？”如果执着于这种词句的细微之处，那么永远也找不到一个词语就能消除所有争论的说法。如果以事物作为标志，那么在没有事物时，也有使用“事物”这个名称的情况，例如“万法皆空性”和“知晓一切所知事物”等等，在这些情况下，“事物”这个词包含了有事物和无事物的法。另外，“以如实虚妄见诸法，将执取所见之体性二者”以及“万法之空性，被宣说为他法”等等，所有这些用法都无法用其他词语来替换，即使替换也没有必要，应该理解为说话者想要表达的意思。以前说过：“不依赖外境，说话者以何种方式，确定词语的表达方式，那就是词语的表达方式。”这里不要忘记这一点。因此，只要在意义上没有矛盾，仅仅在词语表达方式上争论不休，就像小孩子争吵一样，对于这种争论不要过于尊重。也就是说，将不存在的事物设定为常有，就像虚构存在普遍的共相一样，如果不是仅仅认为是被分别念所迷惑而那样执着，而是考察事物的本质，并坚持认为是常有，那么就会放松对所有遮破共相的意义，而支持那些主张，就像呼气一样。像这样
English
as stated by, etc. Furthermore, for example, in the statement "There is fire somewhere, because there is smoke," if the qualification "the self-characteristic of smoke" is not added, then according to the usage of terms, merely understanding that there is smoke, the doubt may arise, "Because there is smoke, how can it prove that there is fire somewhere?" If one must eliminate such doubts, it is too extreme. Similarly, for "what is made," one must add qualifications such as "made by a person" and "made by Ishvara" to distinguish them. When saying "what should be seen but is not seen," if someone doubts, "If it truly exists, then for the intellect that examines reality, it should be visible. Does this mean that the one who examines reality has not seen it?" If one clings to such subtle points of words, then one will never find a statement that can eliminate all disputes with a single word. If one uses a thing as a sign, then even when there is no thing, there are instances where the name "thing" is applied, such as "all phenomena are emptiness" and "knowing all knowable things," etc. In these cases, the word "thing" encompasses all phenomena of things and non-things. Furthermore, "By seeing all things as truly false, one will grasp the nature of the seen and the essence," and "The emptiness of all things is proclaimed as other things," etc. All such usages cannot be replaced by other words, and even if they were replaced, it would not be necessary. One should understand it as the speaker intended to convey the meaning. Previously, it was said, "Without relying on external objects, in whatever way the speaker determines the expression of words, that is the expression of words." Do not forget this here. Therefore, as long as there is no contradiction in meaning, arguing endlessly over mere differences in wording is like children quarreling, and one should not be too respectful of such arguments. That is, setting what does not exist as permanent, like fabricating the existence of a universal generality, if one does not merely consider it as being deluded by conceptual thought and clinging in that way, but examines the essence of things and insists that it is permanent, then one will loosen the meaning of all negations of generality and support those claims, like exhaling. Like this