Tibetan
ང་བ་ཡང་མེད་དོ། །སྤྱིར་སེལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ་མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགག་བྱ་གང་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་གཞན་མི་འཕེན་པ་སྟེ་བདག་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགག་བྱ་དེ་མེད་པའི་དགག་གཞི་འཕེན་པ་སྟེ་བུམ་པ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་དགག་བྱ་མེད་པར་བཀག་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་དགག་གཞི་བཟུང་མ་བཟུང་གི་ཁྱད་པར་ཙམ་མོ། །དེ་འདྲའི་གཞན་སེལ་བ་དོན་གྱི་སྟེང་ ན་ཡོད་ཚུལ་ནི་ཤིང་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡལ་འདབ་ལྡན་པ་དེ་ཤིང་ལས་གཞན་མིན་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་སྒྲ་རྟོག་གི་རྟེན་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་སྒྲས་དངོས་པོའི་གཞན་སེལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ནི་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྗོད་བྱེད་པའི་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་ཏོ། །བློའི་གཞན་སེལ་ནི་འདིས་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཤིང་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་དེ། སྣང་ཡུལ་དེ་ནི་དེ་མིན་བསལ་བའི་ཚུལ་ཅན་དུ་སྣང་བས་ན་དེར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་བཞེད་པ་ནི། ཤེས་ལ་ཡོད་པའི་དོན་དེ་རྣམས། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ཐ་དད་ཡིན་ཡང་དུ་མས་གཅིག་སྐྱེད་རུང་བ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་སོགས་ན་རེ། མྱུ་གུ་དེ་ཡི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ས་བོན་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས། གཞན་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་དེ་ས་བོན་གྱི་ནུས་པ་ནི་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དུ་མས་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ནི་དུ་མ་དེ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ནུས་པ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པས་ཡིན་གྱི་ཐུན་མོང་མིན་པར་གྱུར་ན་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལས་གཞན་ལ་ཡོད་མི་ཤེས་སྙམ་པའོ། །འདི་ནི་གྱི་ན་སྟེ་ས་བོན་གྱི་སྟེང་གི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐུན་མིན་དེ་ནི་གཞན་ཆུ་སོགས་ལ་མེད་ལ། ཆུའི་སྟེང་གི་ནུས་པ་ཐུན་མིན་ས་བོན་ལ་མེད་ཀྱང་དེ་རེ་རེས་མི་བསྐྱེད་པར་ཚོགས་པས་བསྐྱེད་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ན། ས་བོན་དང་ས་ལ་སོགས་པ་དངོས་ པོ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་རང་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བཤད་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། །ས་སོགས་ཁྱད་པར་དེ་ལ་ཐ་དད་མིན་པ་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱིའམ་གཙོ་བོའང་ཡོད་པས་ན་
Chinese
我也就没有了。总的来说，排除分为两种：无遮和非遮。第一种是：对所要排除的事物进行完全的区分，而不涉及其他，比如“无我”。第二种是：排除所要排除的事物的同时，涉及排除的基础，比如“瓶子不是我”。这两种虽然在排除所要排除的事物上没有区别，但仅仅在于是否涉及排除的基础。像这样的排除，在事物本身的存在方式上，就像树木，因为没有不是树木的其他事物，所以具有树枝的树木，其存在状态并非不同于树木，正如在“事物总集”等章节中所阐述的那样。这只是声音概念的基础，实际上声音无法像描述事物排除那样描述，正如在“如是描述”等章节中所阐述的那样。心识的排除是指通过它来排除其他事物，即在对树木等进行分别的心识中显现的对境。显现的对境以排除非彼的方式显现，因此仅仅显现就能排除其他事物，这是著作者认为是声音的实际表达，如“存在于知识中的事物”等，已经清楚地阐述了。第二，虽然各不相同，但多个事物可以产生一个事物，数论派等认为：像种子一样，成为苗芽产生者的自性，仅仅只有一个，其他的如土地和水等如何产生呢？因为种子的能力不随其他事物而改变，所以非常不同。因此，多个事物产生一个事物，是因为这些事物具有共同的、在产生一个结果上没有区别的能力，如果不是共同的，那么在一个事物上存在的，在其他事物上就不知道了。这是因为，种子上的产生苗芽的非共同能力，在其他的水等上没有，而水上的非共同能力，种子也没有，但不是各自产生，而是集合起来产生，这是事物的自然规律。所以，种子和土地等事物的不同之处，即各自的自性，正如已经阐述的那样，是产生结果的原因。土地等这些不同之处，也有不不同的、相互依存的共同点或主要因素，因此。
English
And I would have nothing. In general, exclusion is of two types: non-affirming negation and negation as not being. The first is: to completely distinguish what is to be negated without involving anything else, such as "no-self." The second is: to exclude the basis of negation while excluding what is to be negated, such as "the pot is not self." Although these two do not differ in negating what is to be negated, they differ only in whether or not the basis of negation is involved. Such exclusion, in the way it exists on the thing itself, is like a tree, because there is nothing other than what is not a tree, so the tree with branches exists in a state that is not different from the tree, as explained in the section on "collection of things" and so on. This is only the basis of sound concepts, and in reality, sound cannot describe the exclusion of things as it is, as explained in the section on "describing as it is" and so on. The exclusion of mind is what excludes other things through it, that is, the object that appears in the mind that distinguishes trees and so on. The object that appears appears in a way that excludes what is not it, so merely appearing excludes other things, which the author considers to be the actual expression of sound, such as "things that exist in knowledge," and so on, which has been clearly explained. Second, although different, many things can produce one thing. The Samkhya school and others think that, like a seed, the nature that becomes the producer of a sprout is only one. How can other things like earth and water produce it? Because the power of the seed does not change with other things, it is very different. Therefore, many things produce one thing because these things have a common ability that is not different in producing one result. If it is not common, then what exists in one thing is not known to exist in other things. This is because the non-common ability to produce sprouts on the seed does not exist in other things like water, and the non-common ability on water does not exist in the seed, but they are not produced individually, but are produced by being assembled together, which is the nature of things. Therefore, the difference between seeds and things like earth, that is, their respective natures, is the cause of producing results, as has already been explained. These differences in earth and so on also have common points or main factors that are not different and are interdependent, so.
Tibetan
དེ་ལྟར་སྐྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཅེ་ན། ས་བོན་སོགས་ལ་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ་སྤྱིའམ་གཙོ་བོར་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི། ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟར་སྣང་བ་དེས་འབྲས་བུ་དེ་སྐྱེད་པ་མིན་པར་གོང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ནའང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཐུན་མོང་མིན་པ་དེ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པའམ་མ་འདྲེས་པས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འང་སྒྲས་སྐྱེ་འགག་སོགས་སྡུད་པའམ། ཡང་ན་དངོས་པོ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་དེ་སྣང་བའི་དུས་ནའང་ཞེས་སོ། །ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་བཞག་པར་བྱེད་པའམ། ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེས་ཐ་དད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། ཐ་དད་དུ་སྣང་ཡང་ཐ་དད་མིན་ན་ཐ་དད་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འཇུག་ལྡོག་གི་ཚུལ་གང་ཡང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་དོན་གྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རང་མིན་གཞན་ཀུན་ལས་ལོག་པ་སྟེ་མ་འདྲེས་པའང་ཡིན། དེ་ནི་དོན་བྱེད་པས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའང་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་ནི་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའམ་བསླད་པས་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུའང་འདོད་ལ། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བཅད་ནས་ཞུགས་པ་ལྟར་བླང་དང་དོར་བྱའི་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་ཐོབ་ནུས་པ་ཅན་ ཡིན་པས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་ཡི་ཡུལ་དངོས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདྲེས་པར་གྱུར་པའི་སྤྱི་ནི་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་། འདྲེས་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དོན་མི་བྱེད་པ་དང་། རང་མཚན་མེད་ལ་དང་། འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་དངོས་མིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་ཐ་དད་ན་ཡང་གཅིག་གིས་ཀུན་སྐྱེད་པ་མིན་པ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་སོགས་ན་རེ། རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པར་འདྲ་བཞིན་དུ་ས་བོན་ས་ཆུ་སོགས་ཀྱིས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་ལ་གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་སྟན་སོགས་ཀྱིས་མི་སྐྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རང་འབྲས་གཞན་ཀུན་རྒྱུ་དེས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གྲངས་ཅན་པ་ཁྱོད་རྒྱུ་རྣམས་གཙོ་བོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་ཡང་། རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀུན་སྒྲུབ་པ་མིན་པར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པར་ཁྱད་མེད་པར་འདོད
Chinese
如果认为像那样产生的话，就像种子等具有产生幼苗的能力一样，错误地认为它们是一体的，仅仅是假立为总的或主要的。它们之间没有相互随顺的关系，而看起来像是随顺的关系，并不是它产生了果，这在前面已经说过了。因此，事物这样显现的时候，因为各自的非共同的自性不依赖于其他或者不混合，所以它们才是各别的。而且，“འང་”字包含着生灭等，或者说，因为事物是各别的要点，所以在显现的时候也是如此。因为显现为各别，所以才安立为各别，或者说，因为显现为各别的理由，所以才成为各别。如果显现为各别但不是各别，那么任何各别的法都无法安立，如果那样，那么任何出入的方式都无法知晓。因此，显现为各别的那本身就是真实的实有，那就是从非自的其他一切中分离出来，也就是不混合。据说，那是因为能起作用，所以也成为了因和果。那是因为不与其他混合或者不掺杂，所以也被认为是未加虚构的法自身的特征。那是像如何截断后进入一样，能够获得取舍的果，也就是能够获得需要，因此也是一切士夫进入的真实境。因此，混合的总相与此相反，不是真实的实有，不混合，不起因果的作用，没有自相，也不是出入的真实境。第三，即使因是各别的，也不是一个产生一切。数论派等说：因和非因的一切都非常各别，同样，种子、土地、水等能产生幼苗，而钻木、钻垫等不能产生，这不合理，因为它们非常各别，同样，那个因会产生自己以外的一切果。如果这样说，那么，数论派，你如何认为因都是一个主体的自性，没有差别，没有区别，但是，一个因不是成办一切果，同样，佛教徒也认为因和非因的一切事物，以自己的体性来说，是各别无别的。
English
If it is thought that it arises in that way, just as seeds and the like have the ability to produce sprouts, they are mistakenly thought to be one, and are merely nominally established as general or primary. There is no mutual following relationship between them, and what appears to be a following relationship is not what produces the result, as has been said before. Therefore, when things appear in this way, because their respective non-common natures do not depend on others or are not mixed, they are distinct. Moreover, the word "འང་" includes arising and ceasing, etc., or, because the key point is that things are distinct, it is also the case when they appear. Because it appears as distinct, it is established as distinct, or, because of the reason that it appears as distinct, it becomes distinct. If it appears as distinct but is not distinct, then no distinct dharma can be established, and if that were the case, then no way of entering and exiting could be known. Therefore, what appears as distinct is itself the real entity that truly exists, and that is separated from all others that are not itself, that is, it is not mixed. It is said that it is because it can function that it also becomes cause and effect. It is also considered to be the characteristic of the unfabricated dharma itself because it is not mixed or adulterated with others. It is like how one enters after cutting off, and it is capable of obtaining the fruit of what is to be taken and abandoned, that is, it is capable of obtaining what is needed, so it is also the real object of entry for all individuals. Therefore, the mixed generality is the opposite of this, it is not a real entity, it is not mixed, it does not function as cause and effect, it has no self-characteristic, and it is not a real object of entry and exit. Third, even if the causes are distinct, it is not the case that one produces everything. The Samkhyas and others say: All causes and non-causes are very distinct, similarly, it is unreasonable that seeds, soil, water, etc. can produce sprouts, while fire-drills, fire-drill bases, etc. cannot, because they are very distinct, similarly, that cause would produce all fruits other than itself. If you say that, then, Samkhyas, how do you think that all causes are of the nature of one principal, without difference, without distinction, but one cause does not accomplish all fruits, similarly, Buddhists also think that all things that are causes and non-causes are distinct and without difference in their own nature.