Tibetan
རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་དེ་ལ་ལན་བསྟན་པ་ལ། ཐུན་མོང་དངོས་གཅིག་འབྲས་བུའི་རྒྱུར་མི་འཐད། །ཐ་དད་གསལ་བ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་རུ་བསྒྲུབ། དང་པོ། །གལ་ཏེ་གཙོ་བོའི་བདག་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཡིས་ རྒྱུ་དུ་མ་དག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ན། གཙོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ས་བོན་ལྟ་བུ་གཅིག་ལའང་རྒྱུ་གཞན་གྱི་ནུས་པ་མཐའ་དག་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ནས་སྐྱེད་པར་འགྱུར་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་གཞན་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ངེས་ཏེ་གཙོ་བོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་མེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གཞན་གྱི་རྗེས་སུའང་མི་འགྲོ་ལ་དུ་མའི་ཁྱད་པར་རྣམས་དང་ངེས་པར་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་པུ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཅིག་ལ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་ཡོད་མི་ཤེས་ཏེ་ཡོད་ན་གཙོ་བོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གཅིག་གིས་མི་སྐྱེད་དེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་སྙམ་པའང་དོན་མེད་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་རང་གི་རྒྱུ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་དང་བྲལ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་གཅིག་པུ་ལས་མི་སྐྱེ་བར་གྲུབ་ལ། ས་བོན་དང་ས་ཆུ་སོགས་ཁྱད་པར་རམ་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལས་འབྲས་བུ་དེ་དག་འབྱུང་བར་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རང་འབྲས་སྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་དུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དངོས་པོ་རང་མཚན་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཕན་ཚུན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟར་སྣང་བ་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོར་བྱས་པ་ལས་དོན་ལ་མེད་པས་ན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་ མི་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ཐ་དད་གསལ་བ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་རུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྤྱི་མེད་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་འཐད། །ཐ་དད་ན་ཡང་དུ་མས་གཅིག་སྐྱེད་རུང་། །ཐ་དད་ན་ཡང་གཅིག་གིས་ཀུན་མིན་པའོ། །དང་པོ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དེས་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་། དེ་ལས་འགའ་ཞིག་སྟེ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་གཞན་པ་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་དེའི
Chinese
如果这样，对于第二个问题的回答是：共同的单一事物不适合作为果的因。应确立清晰的差别作为果的因。首先，如果多个因通过主体的自性而成为一体，那么，由于像种子一样的主体自性中也存在其他因的所有能力，因此它只会产生，而其他共同作用的因素，如土地和水等，将变得毫无意义。因此可以确定，在主体的单一自性中，没有任何与其不同的本质，因此也不会跟随其他条件，并且必然与多种差别分离，因为它是一个无分的部分。因此，无法知道在一个事物中存在的自性之外，其他事物之间存在其他差别，如果存在，那么主体的单一自性也将不再是单一自性，而将变成不同的自性。因此，认为一个因不会产生，因为它缺少共同作用的因素，这种说法也被证明是毫无意义的。不能这样认为，因为显而易见的损害是这样的：对于果的产生，即使缺少其自身因中的任何一个，也不会有那个果，因此可以确定它不是仅仅从一个主体产生的。种子和土地、水等差别或区别，是那些果产生的原因。因此，能够实现产生自身果的意义的能力，在名言中，是士夫进入和退出的对境，是胜义中存在的。胜义中存在的自相事物，也是互不跟随，以自身体性而存在差别的事物。那些看起来像是互相跟随的，如共相等，只是在假立的层面上建立的，实际上并不存在，因此永远不会从中产生果。 第二，确立清晰的差别作为果的因：即使没有共相，因和非因也是合理的。即使不同，多个也能产生一个。即使不同，一个也不能产生全部。首先，正如刚才所说的那样，大麦的种子和稻米的种子，其自性或本质是不同的。其中一些，即大麦的种子等，是大麦幼苗的因，而其他的稻米种子则不是。
English
If so, the answer to the second question is: a common single thing is not suitable as the cause of the effect. Clear distinctions should be established as the cause of the effect. Firstly, if multiple causes become one through the nature of the principal, then, since all the abilities of other causes are also present in a single principal nature like a seed, it will only produce, and other co-acting factors such as land and water will become meaningless. Therefore, it can be determined that in the single nature of the principal, there is no essence that is different from itself, so it will not follow other conditions, and it is necessarily separated from multiple differences, because it is a partless part. Therefore, it is impossible to know that there are other differences between things other than the nature that exists in one thing, and if there are, then the single nature of the principal will no longer be a single nature, but will become a different nature. Therefore, the idea that one cause does not produce because it lacks co-acting factors is also shown to be meaningless. It cannot be thought of in this way, because the obvious harm is this: for the production of the effect, even if any one of its own causes is missing, there will be no effect, so it can be determined that it is not produced solely from one principal. The differences or distinctions of seeds and land, water, etc., are the causes of those effects. Therefore, the ability to realize the meaning of producing its own effect is, in name, the object of the entry and exit of the purusha, and exists in the ultimate sense. The self-characterized things that exist in the ultimate sense are also things that do not follow each other and exist differently in their own nature. Those that appear to follow each other, such as universals, etc., are only established on the level of imputation, and do not actually exist, so no effect will ever arise from them. Secondly, establishing clear distinctions as the cause of the effect: even without universals, cause and non-cause are reasonable. Even if different, many can produce one. Even if different, one cannot produce all. Firstly, as just said, the nature or essence of barley seeds and rice seeds is different. Some of them, such as barley seeds, are the cause of barley sprouts, while others, rice seeds, are not.
Tibetan
་རྒྱུ་མིན་ནོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡིན་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པའོ། །དེས་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་བྱར་མེད་དེ་མེ་ཚ་བ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཆུ་ཡང་མི་ཚ་བར་བརླན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གཙོ་བོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་ན་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་མ་ཚང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡང་གཅིག་ཡིན་པས་ན་ཤིང་སྐྱེ་བ་ན་བ་ལང་སྐྱེ་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དང་། གཅིག་འཇིག་པ་ན་དེ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་གཞན་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་མོད་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ངོས་ནས་མི་འདྲ་བས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་གཞན་རྣམས་ནི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ངོས་ནས་ཐ་དད་པས་ན་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཅར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གསལ་བ་གང་རུང་གཅིག་འཇིག་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་ནམ་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྤྱིའམ་གཙོ་བོ་དེ་མི་འཇིག་པར་གནས་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་རམ་རྣམ་འགྱུར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གཅིག་འཇིག་ལ་གཅིག་མི་འཇིག་པས་ན་འགལ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ གཅིག་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་མིན་པར་གྱུར་པ་དེས་ན་དེ་དག་ལ་སྤྱི༷་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བློར་ཏེ་བློ་འབྱུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་གཞི་མཐུན་པ་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་དེ་ནི་ལྡོག་པ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་རང་ལའང་མཚུངས་ཏེ་ཤིང་གཅིག་འཇིག་པ་ན་ཤིང་གི་ལྡོག་པ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཤིང་མིན་ལས་ལོག་པ་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་ལྡན་གཅིག་འཇིག་པའི་ཚེ་ལྡོག་པ་དེ་གནས་དང་མི་གནས་ཞེས་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པ་བྱར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཤིང་གཅིག་སྐྱེས་པ་ན་དེ་ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་པའང་ཡིན་མོད་ཤིང་གཅིག་ཞིག་པ་ན་ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་ཤིང་གི་རྫས་དེ་ཞིག་པས་ཤིང་གཞན་གྱི་ལྡོག་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཤིང་དེའི་ལྡོག་པ་རང་རྐྱ་བ་ཤུལ་དུ་ལྷག་པའང་མེད་དེ་ལྡོག་པ་རང་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཤིང་གཅིག་ཞིག་པས་ཤིང་གི་སྤྱི་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྤྱིར་ཤིང་མིན་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ལ་སྤྱིར་འདོགས་པས་ན་སྤྱི༷་ཡི་བློ་ཡང་རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་བསླད་པ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་དངོས་པོའི་སྟེང་ན་འཇིག་མི་འཇིག་ཏུ་རྟོག་པ་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པས་དེ་སུན་བྱུ
Chinese
不是原因。事物的自性或法性是作用的道理。因此，对于事物本性如此这般，是无法超越和考察的，就像说火是热的，为什么水不是热的而是具有湿润的自性一样。如果这些不是从一个主体的自性中分离出来的，那么所有的因集合就没有差别，并且果的体性也是一样的，因此，当树木生长时，牛犊也应该生长等等，一切都应该同时生长。当一个事物毁灭时，所有与它自性相同的事物也应该毁灭。如果说一切在主体的自性中是一体的，但从变化的角度来看是不同的，所以产生和毁灭，而其他事物从变化的角度来看是不同的，所以不会同时产生和毁灭。如果任何一个显现毁灭时，作为它的自性或本体的总体或主体不毁灭而存在，那么它就不是那个差别或变化之自性了，因为一个毁灭而一个不毁灭，所以这两个矛盾的共同基础是不可能存在的。因为它不是那个，所以对于它们来说，产生总体和差别的概念，也就是产生认知也是不可能的，因为没有共同的基础。那么，对于你这个说反体的人来说也是一样的，当一棵树毁灭时，树的反体不会毁灭吗？因为仅仅是从非树木中分离出来的反体，其自身没有实体，所以在反体所依之物毁灭时，去思考和考察反体存在还是不存在是没有意义的。当一棵树生长时，它也是从非树木中分离出来的，但是当一棵树毁灭时，因为作为从非树木中分离出来的树木之实体毁灭了，所以其他树木的反体也不会消失。那棵树的反体也不会单独留下，因为反体本身没有体性，所以没有以自己的体性产生和灭亡。因此，一棵树毁灭并不会导致树木的总体消失。因为总体只是施加于从非树木中分离出来的反体之上，所以总体的概念也只是由分别念所安立的假象，因此，对于事物之上是否存在毁灭的思考等考察会驳斥它。
English
It is not the cause. The self-nature or dharma-nature of things is the reason for action. Therefore, it is impossible to transcend and examine the nature of things as they are, just like saying that fire is hot, why is water not hot but remains in the nature of wetness. If these are not separated from the nature of one principal, then all the collections of causes have no difference, and the nature of the result is also the same, so when trees grow, calves should also grow, etc., everything should grow simultaneously. When one thing is destroyed, all other things that are identical to it in nature should also be destroyed. If it is said that everything is one in the nature of the principal, but different in terms of transformation, so there is production and destruction, while the other things are different in terms of transformation, so they do not produce and destroy simultaneously. If any manifestation is destroyed, and the generality or principal that has become its self-nature or entity does not perish but remains, then it is not the self-nature of that difference or transformation, because one perishes and one does not perish, so the common basis of these two contradictions cannot exist. Because it is not that, therefore, for them, the arising of the concept of generality and particularity, that is, the arising of cognition, is also impossible, because there is no common basis. Then, it is the same for you who speak of the opposite, when a tree is destroyed, will the opposite of the tree not be destroyed? Because the opposite, which is merely separated from non-trees, does not have its own entity as a substance, so when the opposite-possessor is destroyed, it is meaningless to think and examine whether the opposite exists or does not exist. When a tree grows, it is also separated from non-trees, but when a tree is destroyed, because the entity of the tree that has been separated from non-trees is destroyed, the opposite of other trees will not disappear either. The opposite of that tree will not remain alone either, because the opposite itself has no entity, so it does not have production and cessation by its own entity. Therefore, the destruction of one tree does not cause the generality of trees to disappear. Because generality is only applied to the opposite that is separated from non-trees, so the concept of generality is also just an illusion established by conceptual thought, therefore, the examination of whether there is destruction or not on things will refute it.