Tibetan
ཀོད་ཀྱང་མཐའ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་པས་མི་དམིགས་པའམ་དགག་པ་གྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་དོ། །གཉིས་པ་དགག་རྟགས་ལྷག་མ་དེ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ་ལ། མི་སྣང་དགག་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་ཙམ། །འགལ་དམིགས་སྦྱོར་དབྱེ་ཙམ་དུ་བསྟན། །དང་ པོ་ལ། ཡོད་ངེས་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་འགོག །མེད་ངེས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ། ཕྱོགས་ཆོས་དགུའི་སྐབས་སུ་འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཁྱབ་རང་གསུམ་དེ་ལྟར་དོན་གྱིས་མཚོན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དགག་རྟགས་ལྷག་མ་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་དང་འགལ་དམིགས་དག་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་འདི་ནི་མ་དམིགས་པ་ཙམ་དུ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་དགག་བྱ་དེ་ལ་སྣང་རུང་མི་རུང་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་སྣང་བའམ་སྣང་དུ་མི་རུང་བ་དག་མ་དམིགས་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཁེགས་ཏེ། བསྐལ་དོན་ཤ་ཟ་ལྟ་བུ་མདུན་གྱི་གཞི་སོགས་སུ་ཡོད་མེད་གང་དུའང་ངེས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། མེད་ངེས་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཞག་པ་ཙམ་འགོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དཔྱོད་པ་ན་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་མོ་མ་དམིགས་ཀྱང་ཡོད་མེད་དུ་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་པའི་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་མོ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ངེས་སུ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་དོགས་པ་སྤང་། །དང་པོ། ཡོད་ངེས་པ་དང་མེད་པའི་འབྲས་བུ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་པ་ཅན་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་འདིས་ནི་བསྐལ་དོན་མ་དམིགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་དེ་མེད་ངེས་སུ་འགོག་པ་ལ་རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤ་ཟ་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་མ་དམིགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པ་དེ་དགག་བྱ་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་མ་བཤད་དམ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མེད་ངེས་པ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་དོན་དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་དང་པོའི་སྟེ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་ན་དོན་དེ་ཁེགས་པའི་ ཕྱིར་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་ལས་ནི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཅན་འགོག་པ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ། འགལ་གཉིས་དབྱེ་བ་སྤྱི་རུ་བསྟན། །ཚད་མས་གནོད་འགལ་བྱེ་བྲག་བཤད། །དང་པོ། འགལ་དམིགས་ཀྱི་དཔེ་ལོགས་སུ་མི་སྟོན་པ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་དགག་བྱ་འགོག་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་ཙམ་ལས་དོན་དགག་བྱ་རང་ཉིད་མི་དམིགས་པ་དང་འ
Chinese
然而，由于不可能以现量成立尽所有边，因此没有不缘或成立遮遣的方法。第二，为了显示遮遣似因与彼相同，仅仅显示了不现遮遣境的差别，以及相违能立的结合差别。第一，遮止存在决定的名言运用，不能成立非有决定。第一，在九句法中，虽然以果自之理性能以意义表示因遍自三者，但心想遮遣似因的不现和相违能立不能表示，此不现不缘仅是不缘的差别，然于所遮遣有能现不能现二者的差别，因此，不现或不能现者，即使不缘，也不能仅以此而遮遣，因为如劫树肉食者等，于前方的处所等，于有无任何一方皆不能决定。因为除了非有决定之外，仅仅安立存在决定的名言即会遮止，譬如在观察其他有情相续时，虽然不缘彼相续的细微分别念，但也没有成为于有无能决定的征象，如细微分别念等，如同不能成立为存在决定一样。第二，遣除实事和于彼之怀疑。第一，此不现不缘，即不具有存在决定和非有之果决定者，即使仅是劫树不缘，然于遮止彼为非有决定时，此理证不能成立从不相似品类中遣除，因为如肉食者等，即使存在也有可能不缘。第二，心想如是不缘，对于遮遣所遮遣，难道没有宣说为是具足三相之理证吗？彼是由于能够成立非有决定之故，对于意义遮遣之理证，是作了第一即能现不缘的承许，因为能现不缘则遮遣彼义，因此从不现不缘中，对于运用具有缘取理由的存在决定之名言，因为没有理由之故，仅仅是遮遣有境而已。第二，总的显示相违二者的差别，量成立相违的差别。第一，为何不分别显示相违能立的例子呢？此是对于遮遣所遮遣，仅仅是结合的差别，除了意义所遮遣自身不缘和
English
However, since it is impossible to establish all extremes through direct perception, there is no way to negate or establish negation. Second, to show that the remaining negative signs are similar to that, only the difference of the object of non-apprehension negation and the difference of the combination of contradictory proofs are shown. First, it prevents the application of the term "existence-certainty," and it cannot establish "non-existence-certainty." First, in the case of the nine aspects of a subject, although the reason of the effect-self can represent the three of cause, pervasion, and self, it is thought that the non-apprehension of the remaining negative signs and the contradictory proofs cannot be represented. This non-apprehension non-perception is no different from mere non-perception, but there is a difference between the two, whether the object to be negated is visible or invisible. Therefore, even if those that are invisible or cannot be seen are not perceived, they cannot be negated by that alone, because it is not possible to determine whether things like the Kalpa tree meat-eater are present or absent in the place in front of them. Because other than non-existence-certainty, merely establishing the term existence-certainty will prevent it. For example, when examining the minds of other sentient beings, even if the subtle mental activities of their minds are not perceived, there is no sign that can determine whether they exist or not, like subtle mental activities, etc., just as existence-certainty cannot be established. Second, abandoning the real thing and doubts about it. First, this non-apprehension non-perception, which does not have the certainty of existence and the certainty of the result of non-existence, is only the non-perception of the Kalpa tree, but when negating it as non-existence-certainty, this reason cannot establish the removal from dissimilar categories, because even if things like meat-eaters exist, it is possible that they are not perceived. Second, it is thought that such non-perception, for negating the object to be negated, has not been explained as a valid reason with three characteristics. It is because it can establish non-existence-certainty that the first acceptance of the reason for negating meaning is made, that is, the acceptance of visible non-perception, because if visible non-perception negates that meaning, then from non-apprehension non-perception, there is no reason to apply the term existence-certainty with a reason for perception, so it is only the negation of the object. Second, the difference between the two contradictions is shown in general, and the measure explains the difference between harmful contradictions. First, why are examples of contradictory proofs not shown separately? This is only a difference in combination for negating the object to be negated, except that the meaning of the object to be negated itself is not perceived and
Tibetan
གལ་ཟླ་ཡོད་པར་དགག་བྱ་དེ་ནམ་ཡང་མ་དམིགས་པ་གྲུབ་ཟིན་པས་གང་དབེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་རྟགས་སུ་འགོད་པ་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་ཟད་དེ། དགག་བྱ་མེད་ངེས་སུ་མཚོན་པ་སྣང་རུང་མི་དམིགས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་འགོད་པ་དག་ལ་ནི་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། མི་དམིགས་པ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཚུལ་དངོས་སུ་སྨོས་པའི་སྦྱོར་བ་རྒྱུ་ཁྱབ་རང་གསུམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའམ། ཡང་ན་དགག་བྱའི་དོན་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟགས་སུ་འགོད་པ་སྟེ་དེ་ལའང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་དང་། ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལས། དང་པོ་ནི་དོན་གང་ཞིག་རྒྱུ་མ་གཏུགས་པས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་ཡོད་ན་ཡང་འགལ་ཟླ་ཡོད་པར་གྱུར་པས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུན་ནུས་མཚུངས་སུ་འགྲོགས་སུ་མི་རུང་བའི་དངོས་པོ་དག་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཚ་རེག་གྲང་རེག་ལྟ་བུ་དོན་འགལ་དང་། བདག་འཛིན་དང་བདག་མེད་དུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་བློ་འགལ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །རམ་གྱི་སྒྲ་ནི་སྡུད་ཚིག་གོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་གང་ཞིག་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་བཅད་པས་ཅིག་ཤོས་གོ་ནུས་པའི་དངོས་འགལ་དུ་གྱུར་པ་དཔེར་ན་བརྟན་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་རྟག་པ་དང་ནི་འཇིག་པ་སྟེ་མི་རྟག་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ནི་དངོས་འགལ་ལོ། །དངོས་འགལ་དུ་གྱུར་པ་ཕན་ཚུན་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་དགག་པ་བརྗོད་པ་མིན་ཀྱང་དེ་ཁྱབ་བྱེད་ དུ་གྱུར་པའི་བརྒྱུད་འགལ་དག་གཞི་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཚད་མས་གནོད་འགལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་གྲུབ་ཙམ་ནས་འཇིག་ངེས་པར་གྱུར་པ་དང་ནི་འཇིག་པ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་བཅས་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེ་གཉིས་དངོས་སུ་འགལ་བ་མིན་ཡང་ངེས་གྱུར་དང་ལྟོས་བཅས་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་མ་ངེས་པ་འགལ་བའམ། ལྟོས་བཅས་དང་ངེས་གྱུར་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་ལྟོས་མེད་འགལ་བས་ན་བརྒྱུད་འགལ་ལམ་ཚད་མའི་གནོད་འགལ་གྱི་དཔེར་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ལྟོས་བཅས་ན་ནི་ངེས་མི་འཐད། །ལྟོས་མེད་མ་ངེས་པར་མི་འཐད། །རང་ཆོས་ངེས་པར་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་འགོད་དང་དེའི་ལན་དགག །དང་པོ། ངེས་གྱུར་དང་ལྟོས་བཅས་འདི་ཚད་མས་གནོད་འགལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཟེར་ན། གལ་ཏེ་འཇིག་པ་དེ་རྒྱུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་གྲུབ་ཙམ་དང་ཉེ་བར་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་ངེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ག་ལ་ཡོད་དེ། འཇིག་རྒྱུ་
Chinese
如果存在相违品，那么对所破之法就永远不会不缘到，因此仅仅是将空无的事物作为宗法就足够了。虽然显现为能表示确定无有所破之法的可见不可得与自己的体性没有差别，但在立宗时则有两种情况：一种是直接陈述不可得之法自身体性的宗法，包括原因、周遍、自性三种以及结果；另一种是将对所破之法具有损害作用的体性作为宗法，这又分为俱不并存相违和互相排斥相违两种。第一种是指，如果任何事物没有遇到因，却能够持续产生，那么由于存在相违品，因此它是不存在的，这被称为俱不并存，即恒常与功能不能同时存在的事物。这又分为两种，如冷触热触是事相上的相违，以及执著有我和执著无我是心识上的相违。这里的“རམ་”字是 جمع词。第二种是指，任何法由于通过互相排斥的方式而成立为不同，即截断一方就能理解另一方的实体相违，例如坚固的事物，即常法，与坏灭的事物，即无常法，就像这样成为实体相违。虽然实体相违的事物并非通过互相作为宗法和有法来表达遮破，但对于成为其周遍的间接相违，由于在同一基上聚集时会受到其他量妨害，因此也称为量妨相违。例如，事物仅仅成立之后就必定坏灭，以及坏灭依赖于因等等。虽然这两者并非直接相违，但由于确定和依赖的周遍不确定是相违的，或者依赖和确定的周遍不依赖是相违的，因此被称为间接相违或量妨相违的例子。第二种情况是：如果依赖，那么确定就不合理；如果不依赖，那么不确定就不合理；自己的法性必须确定地总结。第一种情况是：提出太过和驳斥其回答。首先，如果说确定和依赖是量妨相违，那么这是如何成立的呢？如果坏灭是从其他因产生的，因此坏灭是依赖于因的，那么事物仅仅成立之后就必定坏灭的情况又怎么会有呢？坏灭之因
English
If there is a contradictory factor, then the object to be refuted will never be unapprehended, so it is sufficient to simply posit the empty thing as the sign. Although the visible non-apprehension, which appears as being able to express the certainty of the absence of the object to be refuted, is no different from its own nature, there are two situations when establishing the proposition: one is the proposition that directly states the nature of the non-apprehension itself, including the three aspects of cause, pervasion, and self-nature, as well as the result; the other is to posit the nature that has a damaging effect on the object to be refuted as the sign, which is further divided into two types: mutually exclusive contradiction and mutually exclusive contradiction. The first refers to the fact that if any phenomenon can continue to arise without encountering a cause, then because there is a contradictory factor, it does not exist, which is called co-exclusive, that is, things that cannot coexist constantly and functionally. This is further divided into two types, such as cold touch and hot touch are contradictions in terms of phenomena, and grasping at self and grasping at non-self are contradictions in terms of consciousness. The word "ram" here is a collective word. The second refers to the fact that any dharma is established as different through mutual exclusion, that is, the substantial contradiction that one can understand the other by cutting off one, such as the solid thing, that is, the permanent dharma, and the destroyed thing, that is, the impermanent dharma, is like this. Although things that are substantially contradictory are not expressed by mutually acting as signs and possessors of signs to express negation, the indirect contradictions that become their pervasions are also called measurement-obstructing contradictions because they are harmed by other valid cognitions when they gather on the same basis. For example, the fact that things are bound to be destroyed as soon as they are established, and that destruction depends on causes, etc. Although these two are not directly contradictory, they are called examples of indirect contradiction or measurement-obstructing contradiction because the pervasions of certainty and dependence are uncertain, or the pervasions of dependence and certainty are independent. The second situation is: if dependent, then certainty is not reasonable; if not dependent, then uncertainty is not reasonable; one's own dharma must be definitely concluded. The first situation is: proposing the fallacy and refuting its answer. First, if it is said that certainty and dependence are measurement-obstructing contradictions, then how is this established? If destruction arises from other causes, so destruction is dependent on causes, then how can there be a situation where things are bound to be destroyed as soon as they are established? The cause of destruction