Tibetan
་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་རིགས་པ་བརྟག་པ་སོགས་སུ་བཤད་པས་ན། དགག་བྱ་འགོག་པ་དེ་ཡང་བལྟར་རུང་གི་དོན་ལ་མ་དམིགས་པ་དེ་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྡོག་པས་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པར་ངེས་ པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ། རྟགས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཅན་དུ་མཚུངས་ཤིང་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་ལའང་མཚུངས་ལ། སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ལྡོག་པའི་དོན་གྱིས་དགག་པའང་གོ་ནུས་པས་ན་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པ་གསུམ་དུའང་ཕྱེ་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་ནུས་སོགས་སུ་མཚུངས་མོད་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པས་སོ་སོར་དབྱེ་བ་འཐད་དེ། མ་དམིགས་པ་འདིས་ནི་དགག་གཞིའི་དངོས་པོ་ལའང་དངོས་པོའི་ཆ་གང་ཡང་ཁས་བླང་བ་མེད་པར་དགག་བྱ་དེ་དགག་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དགག་བྱས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོའི་ཆ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྔ་མ་འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོ་དག་གིས་ནི་དགག་པ་ཙམ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སོ་སོར་ཕྱེ་བའང་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་དེས་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་དཔེ་ཡང་གྲུབ་པ་ལ། རང་བཞིན་མ་དམིགས་དགོས་པ་བཤད། །དེ་ཡི་བྱེད་ལས་གང་ཡིན་བསྟན། །དེ་དཔེ་ལོགས་སུ་མ་བསྟན་དོན། །དང་པོ། འོ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་རྒྱུ་ཁྱབ་མ་དམིགས་པ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་དཔེ་ལོགས་སུ་མི་བཞེད་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་དཔེ་ལོགས་སུ་མ་བསྟན་ཀྱང་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བུམ་སོགས་དམིགས་སུ་རུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་པ་དེ་འདི་ལྟར་ཡོད་པར་དམིགས་པའམ་སྣང་བ་འདི་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་གང་རྒྱུའམ་ཁྱབ་བྱེད་སྣང་དུ་རུང་བ་དེ་དམིགས་ན་ཡོད་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱེད་ལ། དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་མ་དམིགས་ན་མེད་ཅེས་དོན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ་མ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་རུང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པ་ དེ་ཁོ་ནར་གནས་ཤིང་། འོན་ཀྱང་དགག་བྱ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་དེ་མེད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་གྲུབ་ན་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་འགོག་ན་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ་སོགས་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ལས་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཡི་ལྡོག་དོན་སྣང
Chinese
因此，正量部论师陈那在《理智检验》等论著中说，因为没有，所以对那个理由产生怀疑。因此，这表明了遮遣所遮遣的事物，也是因为没有见到可观察的事物，这就是理由。因为没有见到人，所以由此推断生命等也会消失，这并不是必然的。第二，所有的理由在成立所要成立的事物的功能上是相同的，仅仅在区分不是所要成立的事物上也是相同的。在成立的时候，通过反面的含义也能理解遮遣，因此就不需要分为果、自性、不见三种了。如果这样说，虽然在成立所要成立的事物的功能等方面是相同的，但是因为有遮遣和成立的区别，所以分别区分是合理的。因为这个不见，对于遮遣的基础事物，也不承认任何事物的方面，只是通过遮遣那个所遮遣的事物，从而知道远离了所遮遣的事物。而成立事物的方面，之前的果和自性的两种理由，并不是仅仅显示遮遣，因为它们成立事物本身，所以这样分别区分也是合理的。第二，通过这种方式，也成立了自性不见的例子。解释需要自性不见的原因，说明它的作用是什么，说明没有单独说明那个例子的原因。第一，那么论师是不是只承认原因和遍及的不见，而不单独承认自性不见的例子呢？不是的，虽然没有单独说明自性不见的例子，但是实际上是成立的。对于瓶子等可以观察的事物来说，所谓的存在，就是像这样存在于所观察或显现的事物中，除此之外没有其他的存在，因此，凡是可以观察到的原因或遍及的事物，如果观察到，就称之为存在。反之，如果没有观察到，实际上就成立了不存在，因为所有没有观察到的事物，都存在于可以显现的自性没有被观察到的状态中。然而，如果因为没有观察到所遮遣的事物本身的理由，而成立了称之为不存在的说法，那就是自性不见。如果遮止它的结果，那就是原因不见等等，仅仅是通过组合的方式而产生差别而已。从观察到而成立存在，它的反面含义是显现。
English
Therefore, the master Dignāga said in treatises such as the Examination of Reasoning, "Because it does not exist, there is doubt about that reason." Therefore, this shows that refuting what is to be refuted is also because the object of observation is not seen, and that is the reason. Because a person is not seen, it is not necessarily the case that life and so on will disappear as a result. Second, all reasons are the same in their ability to establish what is to be established, and they are also the same in merely distinguishing what is not to be established. When establishing, negation can also be understood through the meaning of the opposite, so it is not necessary to divide them into three: effect, nature, and non-observation. If you say so, although they are the same in terms of the ability to establish what is to be established, etc., it is reasonable to distinguish them separately because there is a difference between negation and establishment. Because this non-observation does not acknowledge any aspect of the object of negation, but only through negating that which is to be negated, it is known to be devoid of what is to be negated. And the two previous reasons of effect and nature, which establish the aspect of the object, do not merely show negation, because they establish the object itself, so it is reasonable to distinguish them separately in this way. Second, in this way, the example of non-observation of nature is also established. Explaining the reason for needing non-observation of nature, explaining what its function is, explaining the reason for not separately explaining that example. First, then, does the master only acknowledge the non-observation of cause and pervasion, and not separately acknowledge the example of non-observation of nature? No, although the example of non-observation of nature is not explained separately, it is actually established. For objects that can be observed, such as vases, existence is said to exist in what is observed or appears in this way, and there is no other existence besides this. Therefore, whatever cause or pervader that can be observed, if it is observed, it is called existence. Conversely, if it is not observed, it is actually established as non-existence, because all non-observed objects exist in a state where their own nature, which can appear, is not observed. However, if the statement of non-existence is established because of the reason that the object to be negated itself is not observed, then that is non-observation of nature. If its result is prevented, then that is non-observation of cause, etc., and the difference is only created through combination. Existence is established from observation, and its opposite meaning is appearance.
Tibetan
་རུང་དེ་མ་དམིགས་ན་མེད་པར་འགྲུབ་པ་དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྣང་རུང་དེ་མ་དམིགས་ན་ཡང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་མི་ཤེས་པ་ཤེས་བྱའི་ཕྱིར་དུ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་དཔེ་གཅིག་ཡོད་པའང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་དེས་མི་ཤེས་པ་སེལ་ནུས་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེའི་བྱེད་ལས་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །དང་པོ་ལ། དགག་བྱ་ཤེས་བརྗོད་ཐེ་ཚོམ་འགོག །དེ་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་གྲུབ། །དང་པོ། རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་དེས་ཅི་ཞིག་འགོག་ཅིང་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་ཡུལ་བུམ་སོགས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དགག་གཞི་དེར་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡི་ནི་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཤེས་བརྗོད་དག་གི་ཐ་སྙད་དང་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་མེད་པ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡུལ་མེད་པ་ནི་རྟགས་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པར་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལས་དེའི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པ་དོན་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་དམར་འབར་བ་མཐོང་ནས་མེ་མིན་གྱི་ཐ་སྙད་མ་གྲུབ་པ་ལ་འདི་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་མེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྲེག་པར་མི་བྱེད་པ་གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་མེ་མིན་གྱི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པ་དོན་ཡོད་དེ། དེས་མེ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་ཐེ་ཚོམ་གཉིས་ཀ་འགོག་ནུས་ལ། མེ་མིན་གྱི་ཐ་སྙད་ སྒྲུབ་ནུས་ཏེ་ནོག་ལྐོག་ཤལ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་ཞིང་ཐ་སྙད་མི་ཤེས་པ་ལ། གོང་བུ་འདི་ཆོས་ཅན། བ་ལང་ཡིན་ཏེ། ནོག་ལྐོག་ཤལ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟགས་དེ་འབྲས་ལ་མ་ངེས་སྤང་། །དགོས་དོན་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་། །དང་པོ། མ་དམིགས་པ་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་རྟེན་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་དེ་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་འབྱུང་དགོས་པས་ན་རྟགས་འདི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་མ་ངེས་པས་འཁྲུལ་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། འདི་ལྟར་དམིགས་སུ་རུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མེད་པ་ནི་དོན་དེ་མི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་དམིགས་པ་ཞེས་ལས་སུ་བྱ་བ་ཡུལ་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ཙམ་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡུལ་ཅན་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནའང་སྣང་རུང་གང་ཞིག་མ་སྣང་བ་དེ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ
Chinese
如果不能见到它，就能成立不存在，因此，如果不能见到自性显现，也一定会使用不存在的词语，为了使不了解的人了解，建立不存在的词语，也有不现自性的一个例子，这是学者的观点。因为那个例子能够消除不了解，所以是有必要的。第二，关于它的作用。遣除对于事物和它的争论。第一，遣除应破、知说、怀疑。由此成立不存在的词语。第一，如果认为不现自性的标志会遣除什么、建立什么呢？因为能够确定存在的词语所适用的境，比如瓶子等不存在，所以在应破的那个境上，对于成为有境的存在的知说等的词语，以及存在与否的怀疑等，都会被遣除。因为对于没有境的事物，有境的词语是没有意义的。这样，即使没有境不需要依靠标志就已经成立，但是由此建立它的词语是有意义的。例如，看到燃烧的红色，如果没有成立不是火的词语，就像说“因为这个不能燃烧，所以不是火”一样。虽然不能燃烧已经成立，但是建立不是火的词语是有意义的。因为它能够遣除是火的词语和怀疑两者，并且能够建立不是火的词语。例如，看到具有鼻环和尾巴的物体，但不了解词语时，就像说“这个物体，是牛，因为它具有鼻环和尾巴”一样。第二，遣除标志对于结果不确定的过失。遣除没有必要性的过失。第一，不现是词语适用的所依，并且必须从原因中产生不存在的词语，因此这个标志会通过原因来建立结果。如果是这样，原因对于建立结果是不确定的，这与说它是错误的相矛盾。不会矛盾，因为对于所有能够显现的事物来说，事物的没有不是不显现之外的其他事物。一般来说，显现分为作为客体的境本身存在的体性和作为主体有境的显现两种，即使从有境的角度来说，任何能够显现而不显现的事物都被称为不存在，境
English
If it cannot be seen, then non-existence can be established. Therefore, if self-nature appearance cannot be seen, then the term "non-existence" will definitely be used. In order to make the unknowing understand, establishing the term "non-existence," there is also one example of non-appearing self-nature, which is the view of scholars. Because that example can eliminate unknowing, it is necessary. Second, regarding its function. Refuting disputes about things and it. First, refuting what should be refuted, knowledge-expression, and doubt. From this, the term "non-existence" is established. First, if one thinks, what does the sign of non-appearing self-nature refute and what does it establish? Because the objects to which the term "certain existence" applies, such as vases, etc., do not exist, therefore, on that object to be refuted, the terms of knowledge-expression, etc., of existence that have become objects, and doubts such as whether it exists or not, will be refuted. Because for things without an object, the term "having an object" is meaningless. In this way, even if not having an object is already established without relying on signs, it is meaningful to establish its term from this. For example, seeing a burning red, if the term "not fire" is not established, it is like saying, "Because this cannot burn, it is not fire." Although not being able to burn has already been established, it is meaningful to establish the term "not fire" for it. Because it can eliminate both the term "is fire" and doubt, and can establish the term "not fire." For example, seeing an object with a nose ring and a tail, but not understanding the term, it is like saying, "This object is a cow, because it has a nose ring and a tail." Second, refuting the fault that the sign is uncertain for the result. Refuting the fault of not being necessary. First, non-appearance is the basis for the application of terms, and the term "non-existence" must arise from the cause, therefore this sign will establish the result through the cause. If this is the case, the cause is uncertain for establishing the result, which contradicts saying that it is wrong. It is not contradictory, because for all things that can appear, the absence of things is nothing other than non-appearance. Generally speaking, appearance is divided into two types: the nature of the object itself as the object, and the appearance of the subject as the subject. Even from the perspective of the subject, anything that can appear but does not appear is called non-existence, object.