Tibetan
་འདི་དང་འདིའི་འབྲས་བུ་འདི་ཞེས་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་དོན་ལ། རང་གིས་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །གཞན་གྱི་ཞེ་འདོད་ཁེགས་པའི་དོན། །དང་པོ། ཆུའོ་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་གཤེར་བར་རིགས་གཅིག་པ་དེ་བཞིན་མེ་ཡི་ཁྱད་པར་དག་ནི་ཐ་དད་ཀྱང་མེ་མིན་ལས་ལྡོག་པའི་ཆ་གང་གིས་ནི་དངོས་པོ་གང་ལ་འདི་ཐམས་ཅད་མེར་རིགས་གཅིག་ཅེས་རྟོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཚ་ཞིང་སྲེག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེས་ནི་རང་འབྲས་དུ་བ་སྐྱེད་པ་དེས་ན་དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དུ་བས་མེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་འདྲའི་མེར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་དུ་བ་འབྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ནམ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་བུད་ཤིང་ཡང་ཡོད་པ་ལ་ནི་ལྟོས་པ་ཉིད་ལས་དུ་བ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དུ་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་མེ་དེ་ལ་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་བ་མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མི་འཁྲུལ་བར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །གཉིས་པ། དུ་བ་འབྱུང་བ་དང་བུད་ཤིང་ལ་འགྱུར་བ་སྐྱེད་པ་ཡི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མེར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་སྤྱི་བོ་དེ་དེ་འདྲའི་མེ་དེ་མིན་ན་དེ་ལས་བྱུང་བ་སྔོ་ལ་ཕྱུར་བ་དེ་དུ་བ་མིན་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དུ་བ་དངོས་ཡིན་ན་མེའང་བརྒྱ་བྱིན་སྤྱི་བོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དུ་བའི་རྒྱུ་ལ་མེར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བདག་གཅིག་འབྲེལ་ནི། ཅི་ལྟར་རྟགས་དེ་ འབྱུང་བ་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་ནམ་རྟེན་ནམ་གཞིར་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་འདྲའི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་མེད་ན་རྟགས་ཁྱབ་བྱ་དེ་ཡང་མི་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། དཔེར་ན། རང་བཞིན་མི་རྟག་པའམ་འཇིག་པ་དང་རང་བཞིན་ཅན་བྱས་པ་ཉིད་དོན་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ལས་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་ཚུལ་གོང་དུ་ལེའུ་དང་པོ་སོགས་སུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་དེ་ཡང་བདག་དང་སྲོག་ལ་མེད་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། འདིར་དེའི་འབྲེལ་བ་དཔྱད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་མཚོན་ཚུལ་ནི། ལྡོག་པ་ཆིག་རྐྱང་ཅན་དུ་འདོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར
Chinese
因此，不能以普遍的方式称之为“这个和这个的果”。第二，关于成立的意义：自己所希望成立的方式；他人意愿被驳斥的意义。第一，就像水的物质不同，但液体是同类一样，火的差别虽然不同，但从不是火的角度来说，凭借什么将所有这些事物都理解为火的同类呢？凭借作为理解基础的，具有热和燃烧性质的事物，它产生了自己的结果——烟，因此，因为这样成为因果关系，所以通过烟来理解火。像这样被理解为火的事物，由于烟产生的伴随因素或成为支分的其他木柴也存在，所以依赖于它，烟才产生，因此，果——烟，对于因——火，是无误的，因为没有因，果不可能产生。像烟不迷惑于火一样，其他所有的果也同样成立为不迷惑，因为所有的果没有差别。第二，因为将产生烟和产生木柴变化的支分所依赖的基础，在名言中安立为火。如果帝释的头不是那样的火，那么从它产生的青色且膨胀的那个就不是烟，因为没有因。如果那是真正的烟，那么火也是帝释的头，因为烟的因被安立为火。第二，一个本体的联系是：如何知道，如果作为现象产生的自身的原因、所依赖的或基础的那个所依赖的，那样的遍及性的自性不存在，那么现象——所遍及的也不会产生呢？例如，自性无常或坏灭，以及自性具有作用，实际上是一个本体的联系，并且从反面的不同，成为理由和所立宗的方式，如前面第一品等中所说的那样。像那样的一个本体的联系，也通过意义显示了在我和生命中不存在，因为这里是分析那个联系的时候。第三，以那种方式表示其他同类的方式是：为了显示所有被认为是单方面反体的理由，都同样不是理由。
English
Therefore, it is not possible to generally refer to it as "this and the fruit of this." Second, regarding the meaning of establishment: the way one's own wishes are established; the meaning of refuting others' intentions. First, just as the substances of water are different, but the liquid is of the same kind, although the differences of fire are different, from the perspective of not being fire, what is it that allows us to understand all these things as being of the same kind of fire? It is by virtue of the thing that has the nature of heat and burning, which serves as the basis for understanding, that it produces its own result—smoke, therefore, because it becomes a cause-and-effect relationship in this way, fire is understood through smoke. The thing that is understood as fire in this way, because the accompanying factor of the smoke arising or other firewood that becomes a branch also exists, it depends on it, and smoke arises, therefore, the result—smoke, is unerring with respect to the cause—fire, because without a cause, the result cannot arise. Just as smoke is not confused with fire, all other fruits are similarly established as not being confused, because all fruits have no difference. Second, because the basis on which the branch of producing smoke and producing changes in firewood depends is nominally established as fire. If Indra's head is not that kind of fire, then the blue and swollen thing that arises from it is not smoke, because there is no cause. If that is real smoke, then fire is also Indra's head, because the cause of smoke is established as fire. Second, the connection of one entity is: how to know that if the pervasive nature of the phenomenon that arises, which depends on its own cause, the dependent, or the basis, does not exist, then the phenomenon—the pervaded—will not arise? For example, the nature of impermanence or destruction, and the nature of having action, are actually a connection of one entity, and from the difference of the opposite, the way of becoming a reason and a proposition, as said in the first chapter and so on above. Such a connection of one entity is also shown by meaning to not exist in the self and life, because this is the time to analyze that connection. Third, the way to represent other similar types in that way is: in order to show that all reasons that are considered to be one-sided opposites are equally not reasons.
Tibetan
་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མཉན་བྱ་ཉིད་ནི་དཔེར་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ལས། དེ་གཏན་ཚིགས་མིན་པ་ཉིད་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་ནུས་པ་ཡི་ཚུལ་འདིས་ལྡོག་པ་ཆིག་རྐྱང་དུ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་མཉན་བྱ་དེ་དང་མཚུངས་པར་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་དཔེར་བརྗོད་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དགག་རྟགས་ཀྱི་དཔེ་ཐ་དད་དུ་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ། རྒྱུ་ཁྱབ་རང་གསུམ་དོན་གྱིས་མཚོན། །ལྷག་མ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །དང་པོ་ལ། སོ་སོར་དཔེ་ལས་དོན་གྱིས་གྲུབ། །ཀུན་ཀྱང་མ་དམིགས་ཙམ་དུ་འདུ། །དང་པོ་ལ། རྒྱུ་ཁྱབ་མ་དམིགས་དཔེ་གྲུབ་ཚུལ། །རང་བཞིན་མ་དམིགས་ཀྱང་གྲུབ་པ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ། །དང་པོ། ཕྱོགས་ཆོས་དགུར་ཕྱེ་བའི་སྐབས་སུ་འབྲས་རང་གི་དཔེ་སོ་སོར་བསྟན་པ་ན་མ་དམིགས་པའི་དཔེ་ཡང་སྟོན་པར་རིགས་པ་ལ་དེ་མ་སྨོས་པ་མི་འཐད་དོ་ཟེར་ན། དེ་ནི་དཔེ་བརྗོད་གཉིས་པོའི་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོའི་ལྡོག་པ་སྟོན་པ་ན། རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱའི་དོན་རྟོག་པར་ནི་བརྗོད་པ་ལས། རྒྱུ་ཁྱབ་མི་དམིགས་པ་གཉིས་པོའི་དཔེ་ནི་དོན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་དམིགས་པའི་དཔེ་ལོགས་སུ་ཐ་དད་པར་ནི་མ་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཆོས་འདིས་རྟགས་ཀྱི་གནད་རྣམས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཙམ་ལས་དོན་ཁོང་དུ་ཆུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་ལོག་ན་འབྲས་བུ་ལྡོག་ངེས་པ་དང་། ཁྱབ་བྱེད་ལོག་པས་ཁྱབ་བྱ་ལྡོག་ངེས་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཡིས་མ་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་ཉིད་དགག་རྟགས་སུ་བརྗོད་པ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། སྣང་རུང་ཁྱད་པར་མི་དགོས་དང་། །རྟགས་གསུམ་འཆོལ་བར་རྟོག་པ་བསལ། །དང་པོ། དེ་ལྟར་མ་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་མ་དམིགས་པ་ལ་སྣང་རུང་དང་མི་རུང་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེས་ན་ཡུལ་དེ་ཁེགས་མི་ཁེགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འབྱེད་པས་དེ་འདྲའི་ངེས་གཟུང་མེད་པས་འདི་སྣང་རུང་གི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པར་ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། རྒྱུ་ཁྱབ་མ་དམིགས་པ་དེ་ལའང་སྣང་རུང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་དགོས་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་པས་གསོན་ལུས་བདག་བཅས་སུ་བསྒྲུབ་པར་སྲོག་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་ན། དེ་ལ་ལན་དུ། བདག་གམ་སྐྱེས་བུ་དེའི་ངོ་བོ་མཐོང་རུང་དུ་མེད་པ་ལས་ན་སྲོག་སོགས་རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ངེས་པར་བྱ་བ
Chinese
为了证明声音是常住的，就以可听性本身作为例子。然而，任何人都能理解它不是理由。以这种方式，所有被认为是单方面反驳的，都应被视为与可听性相同，而不是理由。因此，才这样举例说明。第三，不显示否定标志的不同例子的原因在于：原因、周遍、自性三者通过意义来表示，剩余的与此相同。第一，从各个例子中通过意义来成立，一切都归结于仅仅是不见。第一，原因、周遍不见的例子成立的方式，自性不见也成立。第一，消除对真实和虚假的认知。第一，在将法分为九类的情况下，如果分别显示了结果和自性的例子，那么也应该显示不见的例子，但没有提到它是不合理的。这是因为这两个例子的意义已经成立。如果显示了结果和自性这两个理由的反驳，那么通过原因和自性的反驳，就能理解结果和周遍的意义。因此，没有单独说明原因和周遍不见的例子。此外，这一法门简要地显示了标志的关键，因此智者们能够从中理解意义。此外，如果原因消失，结果必然消失；如果周遍消失，周遍对象必然消失。这证明了两个不见，因为这仅仅是用否定标志来表达意义，没有其他。第二，不需要可观察的特征，消除对三种标志混淆的认知。第一，即使通过意义理解了这两个不见，如果不将不见分为可观察和不可观察两种，就无法区分该事物是否被否定。因为没有这样的确定，如何理解这是具有可观察特征的呢？原因和周遍不见也需要用可观察性来区分。例如，正理论者为了证明活着的身体是有我的，就将生命作为理由。对此的回答是：因为我和补特伽罗的自性是不可见的，所以生命等标志必须确定是从不相似方中返回的。
English
In order to prove that sound is permanent, audibility itself is given as an example. However, anyone can understand that it is not a reason. In this way, all that are considered to be one-sided refutations should be regarded as the same as audibility, not as reasons. Therefore, it is exemplified in this way. Third, the reason for not showing different examples of negative signs is that the three of cause, pervasion, and nature are represented by meaning, and the remainder is the same as this. First, it is established through meaning from each example, and everything comes down to just non-apprehension. First, the way in which the examples of cause and pervasion non-apprehension are established, nature non-apprehension is also established. First, eliminate the perception of real and false. First, in the case of dividing the dharma into nine categories, if the examples of result and nature are shown separately, then the example of non-apprehension should also be shown, but it is unreasonable not to mention it. This is because the meaning of these two examples has been established. If the refutation of the two reasons of result and nature is shown, then the meaning of result and pervasion can be understood through the refutation of cause and nature. Therefore, the examples of cause and pervasion non-apprehension are not explained separately. Furthermore, this dharma briefly shows the key points of the signs, so that the wise can understand the meaning from it. Furthermore, if the cause disappears, the result must disappear; if the pervasion disappears, the pervaded object must disappear. This proves the two non-apprehensions, because it is only expressing the meaning with a negative sign, and there is nothing else. Second, there is no need for observable characteristics, and the perception of confusion of the three signs is eliminated. First, even if these two non-apprehensions are understood through meaning, if non-apprehension is not divided into observable and unobservable, it is impossible to distinguish whether the object is negated or not. Because there is no such certainty, how can it be understood that this has observable characteristics? Cause and pervasion non-apprehension also need to be distinguished by observability. For example, the logician, in order to prove that the living body has a self, posits life as the reason. The answer to this is: because the nature of the self or person is invisible, the sign of life, etc., must be determined to return from the dissimilar side.