Tibetan
ན་གཞིར་གྱུར་པ་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ན་བསྒྲུབ་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་རྣམས་དེའི་སྐབས་སུ་རྟོག་ཡུལ་དུ་མི་བཟུང་བར་བཏང་སྙོམས་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། སྒྲ་ལ་རྟག་པ་འགོག་པ་ན་དགག་བྱ་རྟག་པ་དེ་ཡིས་སྒྲ་དེ་དབེན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་། དགག་བྱ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུར་ཡང་སྣང་སྟེ། དགག་པ་ནི་དགག་བྱ་བཅད་ནས་བློ་ཡུལ་དུ་བྱེད་དགོས་ཤིང་། དགག་བྱ་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་པས་དགག་བྱ་མེད་པ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན་དེ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་ལྡོག་པ་གཞན་ཡང་མི་འགོག་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་འགོད་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་ཡོད་དུ་སྒྲུབ་པའམ་མེད་མིན་དུ་དགག་པའི་ཐ་སྙད་དེས་དེ་ལྟར་བློ་ལ་འཆར་བར་བྱེད་པས་ན་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་རིམ་གྱིས་འཇུག་ཅིང་། དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་འདུ་བར་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་དངོས་པོར་མེད་པ་ཡི་ནི་དོན་ཅན་གྱི་སྒྲ་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཐ་སྙད་གང་ ཞིག་ཇི་ལྟར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པའི་བློས་བསྟན་པ་སྟེ་བློ་རང་གི་ངང་གིས་མཚོན་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེས་མ་བརྟག་པར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་རྟེན་ནི་སྒྲ་དོན་ཙམ་མོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་གང་དེ་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཁས་བླངས་ནའང་ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་གནོད་དོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་གོམས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་དོན་དམ་པར་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་ཞིང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བརྡ་ནི་དོན་གོ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ་དོན་གོ་བ་ཡང་སྣང་བརྟག་བསྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཙམ་བསྙོན་དུ་མེད་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ཀྱང་དེ་ཙམ་ལ་གནོད་པ་མེད་ལ་ཐ་སྙད་འདི་དག་ནི་མ་བརྟག་པར་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དོན་ལ་མིན་ཅེས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ། མིག་དབང་དེ་ཉིད་མིག་ཤེས་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པ་དང་ཉན་ཤེས་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ལ་རྣ་དབང་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱི
Chinese
就作为基础的事物，比如声音，进行单独考量时，在确立如刹那般的某个法时，会显现出所要确立的法依赖于该事物。即使存在其他各种各样的法，但在当时也不会将它们纳入考量范围，而是采取一种放任不管的态度。当对声音的常性进行否定时，被否定的常性会显得与声音相分离。而且，被否定之物也显得依赖于其他事物。否定必须在切断被否定之物后才能在意识中进行。由于对被否定之物的彻底切断，从而完全断除了被否定之物的存在，事物就显得依赖于此。因此，其他的相违之物也显得不会被否定。这实际上是通过确立存在来肯定存在，或者通过否定非存在来否定非存在的方式，使意识中产生这样的想法。因此，对于以排除他者为对象的音声来说，会逐渐产生各种各样的名相，而这些名相是可以汇集于一个事物之上的。第二，如果进行正确的分析，那么对于实际上不存在的事物的意义相关的声音，无论以何种方式，通过从无始以来传承下来的、由意识所指示的，即意识自身所呈现的方式，这种呈现方式是否如实成立，在不进行考察的情况下，就承认相异的意义的所依仅仅是声音的意义，这实际上是依赖于世俗名言的方式。即使依赖于世俗名言的方式进行承认，如果进行正确的分析，也会因为理性无法成立而受到损害，如果这样认为，那是不对的。因为，在由无始以来的见闻和习惯所产生的习气所形成的世间，名言的意义就是如此存在的，而以胜义谛进行分析的理性并不会驳斥和损害它。因为，约定俗成仅仅是为了理解意义，而意义的理解也仅仅是以显现、考量和混合的方式产生，这是无可否认的。仅仅凭此就能成立名言，因此即使以胜义谛进行分析，也不会对此造成损害，而且这些名言是不经过考察而使用的，而不是针对事物的实际意义，因为人们是这样认为的。第三，眼根本身是眼识的果，并且不是耳识的果，而耳根则与此相反。
English
When considering a basis, such as sound, in isolation, establishing a dharma like momentariness, the dharma to be established appears to rely on that basis. Even if there are various other dharmas, they are not taken into consideration at that time, but are treated with indifference. When negating permanence in sound, the permanence being negated appears to be separate from the sound. Moreover, the object of negation also appears to rely on something else. Negation must be done in the mind after cutting off the object of negation. Because of the complete cutting off of the object of negation, the existence of the object of negation is completely eliminated, and the thing appears to rely on this. Therefore, other contradictory things also appear not to be negated. This is actually the way to affirm existence by establishing existence, or to negate non-existence by negating non-existence, so that such an idea arises in the mind. Therefore, for sounds that are aimed at excluding others, various terms gradually arise, and these terms can be gathered on one thing. Second, if we analyze correctly, then for the meaning of things that do not actually exist, no matter in what way, through the expression that has been passed down from beginningless time, that is, the way that consciousness itself presents, whether this presentation is true or not, without investigation, it is admitted that the basis of different meanings is only the meaning of sound, which is actually dependent on the way of worldly conventions. Even if we admit it based on the way of worldly conventions, if we analyze correctly, it will be harmed because reason cannot be established. If you think so, it is not right. Because, in the world formed by the habits of seeing and hearing from beginningless time, the meaning of the expression exists in this way, and the reason for analyzing the ultimate truth will not refute and harm it. Because, convention is only for understanding the meaning, and the understanding of the meaning is only produced by the way of appearance, consideration and mixing, which is undeniable. By this alone, the expression can be established, so even if we analyze it with the ultimate truth, it will not cause harm to it, and these expressions are used without investigation, not for the actual meaning of things, because people think so. Third, the eye faculty itself is the result of eye consciousness and is not the result of ear consciousness, while the ear faculty is the opposite.
Tibetan
ར་ན་མིག་དབང་དེ་རྣ་དབང་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་དུ་མ་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་གནས་པར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པའི་ངོར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་གང་དང་གང་བཞག་པ་འཕེལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། དགག་པ་བརྗོད་པའི་ཆ་ནས་དགག་བྱ་དེ་རྟེན་དེ་ལ་འགྲི༷བ་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་པ་ཡི་རྣམ་པ་ཅན། རྟོག་པས་འཕེལ་འགྲིབ་ལྟ་བུར་བསླད་པ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་ ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་དབྱེ་ཞིང་འདི་ལ་འདི་ཞེས་འབྲེལ་བ་ལྟ་བུར་ཞེན་པའི་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ལས་དོན་ལ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཆོས་དེ་ཐ་དད་དུ་ལྡན་པ་ཉིད་མིན་ཡང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་མཐོང་བས་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེས་ན་དེ་དག་བསླད་པ་ཡིན་ནའང་བསླད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཤེས་ནས་ཐ་སྙད་ལ་མི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བརྗོད་པ་ན། སྒྲས་རྣམ་བཅད་ལྟར་བློས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་མ་བྱས་ན་ཐ་སྙད་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མཚོན་ནས་ཆོས་ཅན་དག་ཀྱང་བེམ་ཤེས་ལྡན་མིན་གསུམ་ལ་དངོས་པོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་འགྲིབ་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཅིག་ལས་དུ་མར་ཕྱེ་སྟེ་བེམ་པོ་ཤེས་པ་ལྡན་མིན་ཞེས་དང་། བེམ་པོ་ལའང་ཡུལ་ལྔ་དབང་ལྔར་ཕྱེ་བས་འཕེལ་བ་ལྟ་བུར་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་ཆ་གང་ཞིག་ཡོད་མེད་ཀྱི་གཞན་སེལ་ལས་རྟོག་ངོར་དབྱེ་བསྡུ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་དོན་ལ་དེ་ལྟར་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའམ་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། དངོས་པོ་རང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ལས་གཞན་དུ་གཡོ་བ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་ལ་བརྟག་པ་ལ། །འགོག་བྱེད་རིགས་པ་བསྟན་པ་དང་། །དེ་ཡི་གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་ཉིད་མི་གྲུབ་དང་། །ཕྱོགས་གྲུབ་ན་ཡང་ལྡོག་མི་གྲུབ། །ལྡོག་གྲུབ་ཀྱང་བདག་བཅས་མི་གྲུབ། །དང་པོ། གསོན་ལུས་བདག་བཅས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྲོག་ལྡན་རྟགས་སུ་འགོད་པ་འདིར་ལྡོག་པ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པ་ན་སྔོན་དུ་ཁྱབ་པ་གཉིས་པོའི་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་ཤེས་དགོས་པ་ལ་ཕྱོགས་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། འདི་ ལྟར་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་བདག་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་འཇུག་བཞིན་པའམ་འགོད་བཞིན་པ
Chinese
眼根与耳根是互不相同的。同样，虽然说通过排除异己的方式，许多不同的法存在于一个法性之中，但实际上其本质只是一个自相，没有不同。然而，在具有排除对象的分别念面前，对于成为不同反体的所依的法性，无论安立什么作为要成立的法，都像是增长一样；从否定陈述的角度来看，否定对象就像是从那个所依上减少一样，具有这样的形态。通过分别念虚构的增长和减少等，区分法与法性，执着于“这是这个”之类的关联。由于某些原因，实际上法性并不具备与该法不同的性质，但由于自己的分别念如此看待，所以将其结合在一起。因此，要知道即使这些是虚构的，也仍然是虚构。并非不使用名言，因为这是致力于依靠名言进行表达的时候。例如，在说“声音是无常的，因为是所作”时，如果心智没有像声音那样进行区分，名言就不会成立。以此类推，法性也可以将色、识、非相应行三种事物归纳为一个“事物”之类的概念，就像是减少一样。从一个事物中分离出多个事物，如色法、识、非相应行等。对于色法，又分为五境、五根，就像是增长一样。即使这样做，也只是在分别念面前进行分类和归纳，而不是根据是否存在某种结果的排除异己。实际上，事物本身并没有发生这样的增长、减少、成立或否定。事物的自性不可能偏离其名言的法性。第二，观察所依方。分为：显示遮止的理路和归纳其成立的意义。第一部分分为：所依方本身不成立，即使方成立，反体也不成立，即使反体成立，有我也不成立。第一，为了成立活着的身体是有我的，安立有生命作为理由。在这里，在审查反体是否存在时，首先需要知道两个周遍的所依方是什么，但无法知道方是什么。现在要说明的是：对于佛教徒来说，正是在我存在的情况下，才运用或安立成立的理由。
English
The eye faculty and the ear faculty are different from each other. Similarly, although it is said that many different dharmas exist in one dharmata by way of excluding others, in reality, its essence is just one self-character, without any difference. However, in the face of the discriminating mind that has the object of exclusion, for the dharmata that becomes the basis of different reverses, whatever is established as the dharma to be established is like an increase; from the perspective of stating negation, the object of negation is like a decrease from that basis, having such a form. Through the increase and decrease, etc., fabricated by discrimination, the dharma and dharmata are distinguished, and there is attachment to connections such as "this is this." For some reasons, in reality, the dharmata does not possess a nature different from that dharma, but because one's own discriminating mind sees it that way, it combines them together. Therefore, know that even if these are fabricated, they are still fabricated. It is not that one does not use conventional terms, because this is the time to devote oneself to expressing based on conventional terms. For example, when saying "sound is impermanent, because it is produced," if the mind does not distinguish it like sound, the conventional term will not be established. By analogy, dharmata can also summarize the three things of form, consciousness, and non-associated formations into one concept of "thing," like a decrease. Separating multiple things from one thing, such as form, consciousness, and non-associated formations. For form, it is further divided into the five objects and the five faculties, like an increase. Even if this is done, it is only a classification and summary in the face of discrimination, not based on the exclusion of others of whether or not there is a certain result. In reality, the thing itself does not have such increase, decrease, establishment, or negation. The nature of the thing itself cannot deviate from the dharmata of its conventional term. Second, examining the basis side. It is divided into: showing the reasoning that prevents and summarizing the meaning of its establishment. The first part is divided into: the basis side itself is not established, even if the side is established, the reverse is not established, even if the reverse is established, the self is not established. First, in order to establish that a living body has a self, establishing life as the reason. Here, when examining whether the reverse exists, one must first know what the basis side of the two pervasions is, but one cannot know what the side is. Now it will be explained that: for Buddhists, it is precisely in the case where I exist that the reason for establishment is applied or established.