Tibetan
ས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་པ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དོན་གང་ཞིག་ཏུ་ངེས་པར་བཟུང་བ་དེ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་སོང་བའི་ཚེ་ན་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་དོན་ལའང་གྲུབ་ཅེས་འཛིན་དགོས་པས་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་ལ་མཁས་པར་བྱས་ནས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་དེ་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཐ་ སྙད་འདི་གང་ལ་བརྟེན་དཔྱད་ན་ཕྱི་རོལ་རང་མཚན་ལ་དངོས་སུ་རྟེན་པ་མིན་ཏེ། རང་མཚན་ལ་དགག་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཤིང་དེ་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་མིན་པ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་བྱ་ཟེར་ན། རྟོག་ངོར་སྣང་བ་སྒྲ་དོན་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མིན་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་གཞན་སེལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་ཞེས་པའི་མིང་གི་དོན་རྟོག་ཡུལ་ན་སྣང་བ་དེ་ལ། སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་ཅེས་དང་། སྒྲ་ལ་སྙན་པ་ཡོད་ཅེས་དང་། སྒྲ་ལུས་ཅན་མིན་ཅེས་དང་། སྒྲ་རྟག་པར་མེད་ཅེས་སེམས་ཤིང་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ལ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་པར་སེམས་ཤིང་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱང་སྒྲ་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཡིན་ཀྱང་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་པས་དོན་རང་མཚན་ལ་གོ་ཞིང་འཇུག་པའི་ཚུལ་འདིས་མཁས་པ་པཎྜི་ཏ་ནས་བླུན་པོ་བ་ལང་རྫི་ཡན་ཆད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པ་མཐའ་དག་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་འཐད་པ་སྟོན་པ་ལ། སྒྲ་དོན་དངོས་མེད་ཀྱང་རྟེན་འཐད། །སྒྲ་དོན་ལས་གཞན་རྟེན་མི་འཐད། །དང་པོ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱ་བ་མིན་ན། སྒྲ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་སྟེ། འདི་རང་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་ན་བུམ་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པ་སྒྲ་ལ་མི་འཇུག་པ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་མིང་དང་མཚན་མ་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་དཔྱད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་དངོས་པོ་མེད་ན་འདི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་སྒྲ་དོན་དེ་འདྲ་ལ་འདི་ཕྱིའ
Chinese
通过消除对地的虚假附加，当确定地把握的某个事物与事物的实际情况相符时，知识言说的术语便是无误的。必须认为，如此使用的术语也同样在意义上成立，因此必须依靠术语来理解意义。如此精通术语，是为了生起与事物实际情况相符的智慧而造论，而不是论典能对事物的实际情况做任何改变，因为它不随顺个人的意愿。因此，如果考察有实物和无实物所依的术语，它并非真实地依赖于外境自相，因为无法对自相进行破立，并且它不是声音的真实对象等等，这些已经广泛阐述过了。那么，应该依赖什么来使用术语呢？在依赖于显现于分别念前的声音意义而使用术语的此时，我们希望一切成立和破斥都能适用。依靠仅仅是从非声音中排除的异体，声音这个名称的意义在分别念的境中显现，例如，认为和说“声音是可听的”，“声音是悦耳的”，“声音不是有形的”，“声音不是常恒的”。同样，即使事物中没有，也认为和说声音是常恒的这种虚假附加，也是依赖于声音意义的。如此依赖于声音意义进行破立，但由于将显现和分别念混为一谈，因此理解和运用到意义自相上，从博学的班智达到愚笨的牧童，所有的世间人都依赖于术语的道路。第二，论证如此合理性：声音意义无实物，但作为所依是合理的；声音意义之外，作为所依是不合理的。第一，如果不是真实地依赖于外境事物来进行破立，那么声音意义是什么呢？如果它本身是实物，那么对瓶子进行破立就不会适用于声音，就像之前对名称和相作为所说之物进行考察一样。如果认为它没有实物，那么它也不会成为术语的所依，那么，作为术语所依的声音意义是这样的，此后
English
When, by removing the false imputation of the earth, that which is definitely grasped as something accords with the actual state of affairs, then the terminology of knowledge and expression is without error. It must be held that such terminology, as it is made, is also established in meaning, so it is necessary to understand the meaning by relying on terminology. Thus, being skilled in terminology, treatises are composed for the purpose of generating intelligence that accords with the actual state of affairs, but treatises cannot do anything to the actual state of affairs, because they do not follow the desires of individuals. Therefore, if we examine what these terms that are the basis of things and non-things rely on, they do not actually rely on external self-characteristics, because it is not possible to affirm or negate self-characteristics, and because they are not the actual objects of sound, etc., which has already been extensively explained. So, what should we rely on to use terminology? When relying on the mere sound-meaning that appears before the mind, we want all affirmations and negations to apply in this case. Relying on the exclusion of others, which is merely the exclusion from non-sound, the meaning of the name "sound" appears in the object of conceptualization, such as thinking and saying, "sound is audible," "sound is pleasant," "sound is not corporeal," and "sound is not permanent." Similarly, even the false imputation that sound is permanent, even though it is not in things, also relies on the sound-meaning. Thus, although affirmation and negation are done relying on the sound-meaning, because appearance and conceptualization are mixed together, all worldly people, from learned panditas to foolish cowherds, rely on the path of terminology in this way of understanding and applying to the self-characteristic of meaning. Second, demonstrating that this is reasonable: sound-meaning is not a real thing, but it is reasonable as a basis; other than sound-meaning, it is not reasonable as a basis. First, if affirmation and negation are not done by actually relying on external things, then what is this called sound-meaning? If it itself is a real thing, then the affirmation and negation done to a pot would not apply to sound, just as before, when examining names and characteristics as things to be expressed. If it is thought that it does not have a real thing, then it will not become the basis of terminology either, so the sound-meaning that serves as the basis of terminology is like this, hereafter.
Tibetan
མ་ནང་གི་དངོས་པོ་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་ན་རང་མཚན་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ བརྗོད་བྱར་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་མེད་ནའང་། སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་རྟོག་ངོར་སྣང་བའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་དོན་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེ་དག་དང་ནི་འབྲེལ་བར་ཏེ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་བློ་ལ་སྣང་ཞིང་། སྒྲ་དོན་དེ་ཡང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་མ་བརྟགས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོར་བྱས་ནས་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི་རྟོག་ངོར་ཡང་མེད་པ་ཞིག་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ངེས་ན་འདི་ལ་ཐ་སྙད་རྣམས་རྟེན་པར་འདོད་དེ་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་དེ་ལྟ་བུར་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་བརྟགས་ན་སྒྲ་དོན་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རང་རྐྱ་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་བརྡ་རང་མཚན་ལ་འབྱོར་བ་ཡིན་ཅིང་། ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་རྟོག་ངོར་སྣང་བས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། སྒྲ་དོན་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན་དོན་རང་མཚན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་བསྒྲུབས་སམ་བཀག་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང་། དགག་བྱ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་ལ་དགག་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་བཀག་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་རང་མཚན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་ཆ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་གྲུབ་པ་ན་དེ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དང་། བུམ་པ་བཤིག་པ་ན་ཀུན་འཇིག་པ་ལྟར་རང་མཚན་ལ་ཁ་ཅིག་གྲུབ་པ་དང་ཁ་ཅིག་མ་གྲུབ་པའི་ཆ་ཐ་དད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་མཚན་དེ་དང་བསྒྲུབ་ཆོས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་ཆོས་ཀྱི་རང་མཚན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་འབྲེལ་བ་མེད་པ་གཞན་དང་གཞན་བཀག་པ་དང་ནི་བསྒྲུབས་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཅན་གང་ལ་ཆོས་དེ་བསྒྲུབ་པ་དང་ནི་དགག་པ་དག་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་ཆོས་ཅན་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་འདུ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ལ་མི་རྟག་དང་། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སོགས་སྒྲུབ་པའམ། ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་སོགས་བཀག་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བར་སོ་སོ་ནས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་མཚན་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ན་ཆོས་དེ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དགག་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཚུལ་ལ། རྟོགས་ངོར་དགག་སྒྲུབ་འཇུག་པའི་ཚུལ། །བཏག་ཙམ་དེ་ལ་ཐ་སྙད་རུང་། །བཏགས་པ་ཡིན་ཡང་དངོས་ལྟར་སྣང་། །དང་པོ། ལྡོག་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེ
Chinese
如果考察说它是内心的事物，那么即使没有丝毫成立自相的所说境，但由于被错觉为一种显现，在分别念前显现的法，即有法声义，以与外境诸法相关联，即以不相异的方式显现于心中。而且，声义也是能诠之声所入之境，仅凭此理由，未经考察就在名言中说成是存在的，如果在分别念前也不存在，则不能作为名言的所依。如果确定，则认为一切名言都依于此，因为世间名言的规律就是如此。进一步考察，所谓声义的事物，以无有自立性的要点而符合了名相自相，由于无始以来的习气力而在分别念前显现，因此可以作为名言的所依。第二，如果不是这样对声义进行破立，那么在诸法自相中，如果成立或遮止一个法，则会变成同时成立与所立相同的所有法，同样，对于所破，也会变成同时遮止对该事物的一切应遮止之处，因为法自相的体性是唯一的，没有各别的部分。确实如此，如果瓶子成立，则与它体性相同的一切法都成立，如果瓶子被摧毁，则一切都毁灭，因为在自相上不可能存在一部分成立而一部分不成立的各别部分。如果自相与所立的法不是一体，而是所立的法的自相各别存在，那么就像遮止和成立无关联的其他事物一样，对哪个有法成立或遮止该法，该成立和遮止就会变成其他事物，而不会归于一个有法的体性。例如，在声音上成立无常和虚空的功德等，或者遮止周遍一切等，就不会成为该有法的法，而是各自成为不同的事物。因此，在对事物的自相进行破立时，无论是一体还是他体，都不会合理。第二，破立的方式如何呢？在分别念前进行破立的方式。唯是假立，名言可行。虽是假立，现似真实。第一，多种相异之法的所依。
English
If we examine whether it is an object of the mind, even though there is not the slightest bit of what is said to be established as self-characterized, due to being mistaken for a single appearance, the phenomenon that appears before the conceptual mind, namely the subject of sound and meaning, appears in the mind as related to those external objects, that is, in a non-different way. Moreover, the sound and meaning are also the objects that the expressive sound enters, and for that very reason, without examination, it is said to exist in terms of convention. If it does not exist even before the conceptual mind, then it cannot be the basis of convention. If it is certain, then it is believed that all conventions rely on this, because the way of worldly conventions is just like that. Furthermore, upon examination, the object called sound and meaning conforms to the self-characterized sign by the key point of lacking independence. Because it appears before the conceptual mind due to the power of beginningless habits, it is suitable as a basis for convention. Second, if refutation and establishment are not done in this way for sound and meaning, then in the self-characteristics of things, if one dharma is established or negated, then all dharmas that are identical to what is to be established will become established simultaneously. Similarly, for what is to be refuted, all that should be refuted for that thing will be negated simultaneously, because the nature of the self-characteristic of things is one and there are no different parts. That is indeed the case. When a pot is established, all dharmas that are identical to it are established, and when a pot is destroyed, everything is destroyed, because it is impossible for there to be different parts in the self-characteristic, some established and some not. If the self-characteristic and the dharma to be established are not one, but the self-characteristic of the dharma to be established exists separately, then just as refuting and establishing unrelated others, the establishment and negation of that dharma for whatever subject will become other things, and will not converge on the nature of one subject. For example, establishing impermanence and the qualities of space, etc., on sound, or negating pervasiveness, etc., will not become the dharma of that subject, but will each become different things. Therefore, when refuting and establishing the self-characteristic of things, it will not be reasonable in any way, whether as one or as other. Second, how is refutation and establishment done? The way in which refutation and establishment are applied before the conceptual mind. Merely imputed, convention is possible. Although imputed, it appears as real. First, the basis of various different dharmas.