Tibetan
་ཏན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལྷག་ཚུལ་ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་གསེར་མ་ཤ་ཀའི་ཚད་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་ ལྕིད་ཁོ་ན་ལས་ཡན་ལག་ཅན་ལ་ལྕིད་ལྷག་པོ་ཡོད་པ་མིན་པས་ན་དེ་འཇལ་བྱེད་སྲང་དམའ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་ཉེར་མཚོན་ཏེ་གཞན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཡིན་པས་གཟུགས་དང་དྲི་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡན་ལག་ལས་ཡན་ལག་ཅན་ལ་ལྷག་པོ་ཡོད་པ་དང་། ལྷག་པ་ཇི་བཞིན་དུ་རང་གི་དབང་པོས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཀུན་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཀག་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། ཁས་བླངས་པ་སྔ་ཕྱི་དང་རང་གི་ཚིག་དང་སོགས་པའི་སྒྲས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་གྲགས་པ་གང་ཉིད་ཀྱིས་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ལ་གནོད་པ་དག་ནི་སྲིད་པས་ན་བྱེ་བྲག་པའི་ཞེ་འདོད་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པའི་དཔེར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་གི་དཔེར་བརྗོད་པ་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དམ་བཅས་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཁས་བླངས་སམ་ཚད་མས་གནོད་པ་ན་དེའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་ནི། རྫས་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དག་རྫས་དང་རྫས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ཡང་གཙོ་བོར་ཁས་བླངས་པས་འགོག་པ་སྟེ། བྱེ་བྲག་པས་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ཐ་དད་པ་མཁར་གཞོང་ལ་རྒྱ་ཤུག་གི་ཚུལ་དུ་བརྟེན་པར་འདོད་པ་ལ་དེ་འདྲའི་རྫས་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། གང་གིས་ན་དེ་ལྟ་བུར་ཡོད་ན་རྫས་ཡོན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་རྫས་ཀྱང་རྫས་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡོན་ཏན་སོགས་དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཡོན་ཏན་སོགས་ཏེ་དེ་ཡང་རྫས་ལ་མི་བརྟེན་པས་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་སོགས་རང་གི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་བཞག་པ་འཁྲུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དུང་ལས་དཀར་པོ་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་ན་དུང་དཀར་པོ་མིན་པ་དང་། དཀར་པོ་དེ་དུང་གི་མིན་པར་ཐལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཡང་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཐ་དད་པས་ནི་བྱེ་བྲག་པའི་ཞེ་འདོད་མི་འགྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་པ་ལ་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྫས་ཡོན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ཅེས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རིགས་པ་དེས་གནོད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པའོ། །ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ལས་གཞན་མིན་ཏེ། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་འདི་ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སྲང་དམའ་བའི
Chinese
而且，因为不能理解其他一切功德超胜的方式。例如，如同具有相当于黄金摩沙迦的量等支分，并非仅仅因为支分的重量，支分所有的重量就超过了有支分者，因此，测量它的低等秤并非是近似表示，而是仅仅近似表示其他，因此，所有形色和气味等功德，有支分者都超过了支分，而且，因为不能如实以自己的根识见到超胜，所以要知道，同样遮止了支分之外的其他实物的有支分的差别。第二，因为先前和后来的承诺以及自己的言辞等词语，现量和比量以及名声任何一个都会损害所承诺的意义，因此，以胜论派的意愿，作为遮止法差别的例子，正如前面所说的那样，通过这个方面，也要理解其他作为似承诺的例子。其中，如果所承诺的意义被承诺或者量所损害，那么就会以损害它的法和有法者的自性和差别的方式来遮止。其中，损害有法者的自性是：实物有法者，不是存在的，因为实物和功德成为实物和非实物之故。这是说，这主要是通过承诺来遮止的，胜论派认为实物和功德是不同的，如同在容器上依靠芥子一样，如果存在那样的实物，那么就论证说不存在，因为如果那样存在，那么实物和功德就是不同的，因此实物也会变成非实物，因为功德等不存在于它之上。其他的非实物是功德等，而且因为它不依赖于实物，所以会成为非功德等，因此自己所安立的实物和功德的体性就会混乱。如同如果白色从海螺中以其他方式存在，那么海螺就不是白色的，而且白色也不是海螺的。因此，仅仅通过反驳来区分，胜论派的意愿就不会实现，而且对于佛教徒来说，就会变成论证已经成立的。因此，论证实物和功德是不同的，那个理路会损害它。那也是损害有法者实物的自性。有支分者不是不同于支分的，因为会成为非现量之故。这或者也属于法的差别，是低等秤的
English
Moreover, because one cannot understand how all other qualities are superior. For example, just as the limbs having the equivalent of a gold masaka in weight, etc., it is not that the weight of the part-possessor exceeds the weight of the limbs only because of the weight of the limbs, therefore, the inferior scale for measuring it is not an approximation, but only an approximation of others, therefore, all qualities such as form and smell, the part-possessor exceeds the limbs, and because one cannot see the superiority with one's own sense consciousness as it is, one should know that the difference of the part-possessor, which is another substance from the limbs, is also prevented in the same way. Second, because the previous and subsequent commitments and the words such as one's own words, any of the direct perception, inference, and fame will harm the meaning of the commitment, therefore, with the intention of the Vaisheshika school, as an example of preventing the difference of dharma, just as it was said before, through this aspect, one should also understand other examples as pseudo-commitments. Among them, if the meaning of the commitment is harmed by commitment or valid cognition, then it will be prevented by harming the nature and difference of its dharma and the dharma-possessor. Among them, harming the nature of the dharma-possessor is: substance dharma-possessor, it is not existent, because substance and quality become substance and non-substance. This is to say that this is mainly prevented by commitment, the Vaisheshika school believes that substance and quality are different, just as relying on mustard on a container, if such a substance exists, then it is argued that it does not exist, because if it exists in that way, then substance and quality are different, therefore substance will also become non-substance, because qualities etc. do not exist on it. Other non-substances are qualities etc., and because it does not depend on substance, it will become non-quality etc., therefore the nature of substance and quality that one has established will be confused. Just as if white exists in another way from a conch shell, then the conch shell is not white, and the white is not the conch shell. Therefore, distinguishing only through refutation, the intention of the Vaisheshika school will not be achieved, and for Buddhists, it will become arguing what has already been established. Therefore, arguing that substance and quality are different, that reasoning will harm it. That is also harming the nature of the substance of the dharma-possessor. The part-possessor is not different from the limbs, because it will become non-direct perception. This may also belong to the difference of dharma, it is the inferior scale of
Tibetan
་སྐབས་དང་འདྲ་ཞིང་། ཡན་ལག་ཅན་ནམ་ཡན་ལག་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་ཆོས་ཅན་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་དེ་འགོག་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པར་འགྲོའོ། །ངག་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་མིན་ཞེས་པ་ཆོས་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཀ་འགོག་པའི་དཔེ་སྟེ། ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བདག་སྨྲ་བ་པོའི་ངག་ཀྱང་འདུས་པས་བདག་གི་ངག་དེས་དོན་སྟོན་པ་ཞེ་འདོད་ཡིན་པས་དེའི་ཁྱད་པར་དང་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་བྱ་སྟོན་པ་ལ་གནོད་པའམ་སྤྱིར་ངག་དང་བདེན་པའི་ངོ་བོ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་མཚན་དགག་པ་ལ། གཞན་འདོད་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དགག །ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བའི་དཔེ་བརྗོད་དགག །དང་པོ་ལ། རྗོད་བྱེད་ཚིག་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །ཉེས་སྤོང་ངེས་བཟུང་འདོད་ལན་དགག །དང་པོ་ལ། དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་དམ་བཅར་ཐལ། །དེ་ཡི་ལན་གྱི་ཁྱད་པར་འགོག །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་འཐད་པ་བསྟན། །དང་པོ། ཀུན་བཏུས་སུ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་མཚན་དགག་པའི་སྐབས་སུ། རིགས་ པ་ཅན་པ་རྣམས་ན་རེ། །བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་ཞེས་འདི་ལ། །གྲུབ་པ་མེད་པར་དོན་གྱིས་བྱས། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟགས་དང་དཔེ། །མ་གྲུབ་པ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རིགས་པ་ཅན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། སྔར་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཚིག་དེའི་དོན་གྱིས་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར། དེས་གྲུབ་ཟིན་མིན་པར་སྟོན་པས་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཏུ་རྟོགས་མོད། འོན་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག་དེ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། །དེ་མི་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་བ་ཙམ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའི་དོགས་པ་ཆོད་པ་ཁྱེད་རང་གི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ལ་མེད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་པའི་བྱ་བའི་རྐྱེན་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སྒྲ་རྟག་སྟེ། མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྒྲ་རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བློ་བཞིན། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དཔེ་རྟགས་ཕ་རོལ་ལ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟའི་བདག་ཉིད་མིན་པ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་གཞན་ཕ་རོལ་པོ་དག་ལ་དེ་ལྟར་བཀོད་པ་དེ་ལ་བཀོད་བཞིན་པ་དེ་ཡི་ཚེ་དེ་འདྲའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དམ་བཅར་མི་འདོད་ན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་དོན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས
Chinese
与之前的情况相似，如果将有支分或有支分法视为法，则会阻止将该法视为有支分法的其他特征，因此会导致阻止有支分法的特征。 “一切言语皆非真实”是同时否定法和有法二者的例子。因为一切言语中也包括我说话者的言语，所以如果认为我的言语能表达意义，那么就会损害其特征和真实的特征，即所表达的内容，或者 সাধারণভাবে否定言语和真实的本质。 第二，驳斥他人的宗派特征。驳斥他人所承认的宗派的定义。驳斥似是而非的例证。第一，从能表达的词语方面进行驳斥。从所表达的意义方面进行驳斥。驳斥消除过失、确定把握的辩解。第一，例证和理由未成立，成为承诺的过失。遮破其回答的差别。第一，显示真实及其合理性。第一，在总摄中，在驳斥他人宗派特征的场合中， 理性派说： “所要证明的， 说是这个， 没有成立， 意义上成立。 如果那样， 理由和例子， 没有成立的， 也会变成所要证明的。” 这样说。 对此，理性派说，凡是要证明的，凡是要向他人展示的，就是承诺。以前没有被量成立，说是被词语的意义成立了。 因为这显示了没有成立，所以被理解为没有成立。 然而，凡是没有成立的，凡是用理由要证明的，都会变成所要证明的过失。 不会变成那样，因为现在变成所要证明的，就是所要证明的，不是仅仅未来会变成所要证明的。 如果这样说，那么你自己的承诺的定义中没有消除这种疑虑，因为“要证明”的“要”这个词，是具有三时境的缘故。 “声音是常，因为是眼所取。” 这样说， “声音是常，因为是有身体。” 像智慧一样。 像这样，例证和理由在对方成立，不是那样的自性，没有成立，向其他对方那样陈述，在那陈述的时候，那样的能成立，即使不认为是承诺，也会在意义上变成所要证明的，因为是向他人显示所要证明的缘故。 第二，
English
Similar to the previous situation, if something with limbs or a dharma with limbs is taken as a dharma, it will prevent seeing that dharma as another characteristic of the dharma with limbs, thus leading to preventing the characteristics of the dharma with limbs. "All speech is not true" is an example of negating both the dharma and the dharma-possessor. Because the speech of the speaker is also included in all speech, if it is thought that my speech can express meaning, then it will harm its characteristics and the characteristics of truth, that is, what is expressed, or generally negate the essence of speech and truth. Second, refuting the characteristics of others' tenets. Refuting the definition of the tenets accepted by others. Refuting examples that appear to be tenets. First, refuting from the aspect of the words that express. Refuting from the aspect of the meaning expressed. Refuting the responses that eliminate faults and ascertain certainty. First, the example and reason are not established, becoming a fault of the commitment. Obstructing the difference in that answer. First, showing the reality and its rationality. First, in the summary, in the context of refuting the characteristics of others' tenets, The logicians say: "What is to be proven, saying this, is not established, but is established in meaning. If that is the case, the reason and the example, which are not established, will also become what is to be proven." Thus it is said. To this, the logicians say that whatever is to be proven, whatever is to be shown to others, is a commitment. Previously, it was not established by valid cognition, but it is said to be established by the meaning of the words. Because this shows that it is not established, it is understood as not established. However, whatever is not established, whatever is to be proven by reason, will all become the fault of what is to be proven. It will not become that way, because what has now become what is to be proven is what is to be proven, not just that it will become what is to be proven in the future. If you say that, then your own definition of commitment does not eliminate such doubts, because the word "to be" in "to be proven" is because it has three times as its object. "Sound is permanent, because it is apprehended by the eye." Saying this, "Sound is permanent, because it has a body." Like wisdom. Like this, the example and reason are established for the other party, not being of that nature, not being established, stating that to the other party, at the time of that statement, that kind of establisher, even if it is not considered a commitment, will become what is to be proven in meaning, because it is showing what is to be proven to others. Second,