Tibetan
ང་པོ་དབང་རྣོན་དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པའི་དོན་དེ་ཚད་མས་བཀག་པ་མེད་ན་བསྟན་བཅོས་དེ་རང་གིས་འདོད་པས་འཛིན་པ་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་བཟློག་པར་ནུས་ལ་གལ་ཏེ་ལུང་དོན་དེ་ཚད་མས་བཀག་པ་ཤེས་པ་ན་དེ་ཤེས་བཞིན་དུ་ཡང་གཞན་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ལུང་དེར་ཡིད་ཆེས་པས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བས་ན་རྒོལ་བ་རང་གིས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདོད་ཡུལ་ལ་དོགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །རྒོལ་བ་དབང་རྟུལ་དེ་དག་སྔར་ཡང་གྲུབ་མཐའ་སྔ་མ་ནི་རང་གི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཙམ་ལས་རིགས་པས་ངེས་པ་རྙེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་ལ། དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་རང་འདོད་ན་ཇི་ཞིག་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་གཞན་འཛིན་པ་ནི་ཅིས་མི་ཐོབ་སྟེ་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པས་སོ། །དེས་ན་རང་གིས་མི་འདོད་པར་ཐོག་བབས་ཀྱིས་འདོད་དགོས་པ་དེ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ལྟ་བུ་ལས་གྲུབ་མཐའི་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་ན་དེ་ལས་ཡང་དོགས་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད་ལ། དོགས་པ་མེད་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་ངག་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་སྦྱར་བས་ཅི་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་ལ་ཞེ་འདོད་མེད་ཀྱང་གཞན་ངོར་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལྟ་བུའང་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཕ་རོལ་ཉམས་སད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རྩེད་མོར་འགྱུར་གྱི་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་རྩོད་པ་མིན་ལ། དེ་འདྲའི་སྐབས་སུའང་རང་གིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་སྐབས་དེ་ན་རང་གིས་མི་འདོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ལུང་དོན་གཞན་ལ་གནོད་པས་སྐབས་ཀྱི་འདོད་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་ཤེས་ པ་དང་། ལུང་ཁས་བླངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ལུང་དེའི་དོན་མཐའ་དག་སྐབས་དེར་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཐུག་པ་མེད་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་པས་ན་ལུང་དོན་མཐའ་དག་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྨོས་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་གཞན་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་དང་དེ་སུན་འབྱིན། །དང་པོ། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ནང་པ་སོགས་གཞུང་ལུགས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དག་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་དག་ནི་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་
Chinese
如果聪慧的立宗者，对于论典中所说的意义，没有被量所遮止，那么凭什么理由能够阻止他以论典本身所认可的观点来执持呢？如果知道论典的意义被量所遮止，那么在明知这一点的情况下，又有什么理由仅仅因为别人的言辞而相信并接受该论典呢？既然不会接受，那么对于辩论者自己不执持的观点，就不可能产生怀疑。那些愚钝的辩论者，以前的宗派也仅仅是凭借自己的意愿来执持，而没有通过理证获得确定的理由。既然如此，那么后来如果自己愿意，又有什么理由不能执持其他宗派呢？因为这仅仅取决于意愿。因此，如果不愿意而必须像被强加一样地接受，那就如同国王的命令一样，但在宗派的场合中，对于所要成立的观点来说，这种情况是不可能存在的，既然如此，也就不可能产生怀疑。如果没有怀疑，那么在定义的结尾处加上“不具有断除争论之结果”这样的词语又有什么用呢？那将变得毫无意义。如果有人认为，即使自己没有意愿，也有可能为了迎合他人而执持他人的宗派。那么，这种情况仅仅是为了试探对方，就像游戏一样，而不是凭借真实的实力来进行如法的辩论。即使在那种情况下，自己所承诺的要成立的观点，也是自己认可的观点，所以在那种情况下，也不会出现自己不愿意的情况。第三，总结要点：要知道，与当前所要成立的观点没有关联的论典意义，不会损害当前的观点；即使已经承诺接受论典，也要知道该论典的所有意义并非都是当前所要成立的观点。如果是这样，那就意味着所要成立的观点并没有穷尽，因此，为了消除那些认为论典的所有意义都是当前所要成立的观点的错误观念，所以在《集论》中，在解释“宗”的定义时，才特意提到了“自己”这个词。第二，驳斥将“自己”一词的意义理解为其他含义的观点。首先陈述观点，然后驳斥它。第一，完全抛弃了以外道和内道等不同论典体系所造成的差别作为有法，而是将辩论双方都普遍认可的有法作为所要把握的意义，《集论》的注释……
English
If an intelligent proponent, regarding the meaning stated in the scriptures, is not prevented by valid cognition, then by what reason can one prevent him from holding onto the view that the scriptures themselves endorse? If one knows that the meaning of the scriptures is refuted by valid cognition, then knowing this, what reason is there to believe and accept those scriptures merely because of the words of others? Since one would not accept it, there is no possibility of doubt regarding a view that the debater himself does not hold. Those dull-witted debaters, their previous tenets were merely held by their own volition, without any reason to have gained certainty through reasoning. Since this is the case, then later, if they wish, what reason is there not to hold other tenets? Because it depends solely on volition. Therefore, if one is unwilling and must accept it as if being forced, that is like a king's command, but in the context of tenets, such a thing is impossible for what is to be established, and since this is the case, there is no possibility of doubt arising. If there is no doubt, then what is the use of adding to the end of the definition "without the result of cutting off disputes"? It would become meaningless. If someone thinks that even if one has no intention, it is possible to hold the tenets of others in order to please them. Then, such a situation is merely to test the other party, like a game, and is not a proper debate with real strength. Even in such a case, the view that one has promised to establish is the view that one accepts, so in that case, it would not be the case that one is unwilling. Third, summarizing the main points: One should know that the meaning of the scriptures that is not related to the current view to be established does not harm the current view; even if one has promised to accept the scriptures, one should know that not all the meanings of those scriptures are the current view to be established. If this is the case, then it means that the view to be established is not exhausted, therefore, in order to eliminate those misconceptions that all the meanings of the scriptures are the current view to be established, in the explanation of the definition of "thesis" in the Compendium of Topics, the word "self" is specifically mentioned. Second, refuting the view that the meaning of the word "self" is understood as other meanings. First state the view, then refute it. First, completely abandoning the differences caused by different systems of tenets such as outsiders and insiders as the subject, but taking the subject that is universally recognized by both debaters as the meaning to be grasped, the commentary on the Compendium of Topics...
Tibetan
བྱེད་གཞན་ཁ་ཅིག་ནི་རང་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། མི་འཐད་པ་ཡི་གནོད་པ་བསྟན། །དེ་ཡི་ལན་གྱི་བྱེ་བྲག་བཀག །དང་པོ། རྒོལ་བ་གཉིས་ཀས་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་དཔྱད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ནི་དོན་གྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏེ་གཞི་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཟིན་ལ་དེའི་ཁྱད་པར་དཔྱོད་པ་སུ་ཡང་མེད་ཅིང་། གནག་རྫི་མོའི་བར་དུ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་ལའང་རྩོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་རབ་ཏུ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཕྱོགས་ཡིན་གྱི་རང་རང་སོ་སོའི་འདོད་པ་མི་འདྲ་བས་བརྟགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ཏེ་རྩོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཅན་ཡན་གར་བ་ཙམ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ལ། དེ་ཆོས་གང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་འདོད་འཇུག་དགོས་པས་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ནམ་ཚོགས་དོན་དེ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འཛིན་པར་རབ་གྲགས་ ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱར་ཇི་ལྟར་འཛིན་ཏེ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོའི་ཞེ་འདོད་ནི་སོ་སོར་ཆད་པས་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཁས་བླངས་ལ། མི་རྟག་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། ཞེས་སོགས་སུ་འགོད་མི་སྲིད་ཅིང་། མི་མཐུན་པའི་ཞེ་འདོད་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ཏེ་མི་རྩོད་ན་ཞེ་འདོད་མཐུན་པ་དག་རྩོད་པ་མི་སྲིད་པས་རྩོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་ངོས་མི་ཟིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་ཆོས་ཅན་དང་། །མ་གྲུབ་རང་མཚན་སེལ་ལན་དགག །དང་པོ། ཅི་སྟེ་རང་ཉིད་སྨོས་པས་རང་གིས་དམ་བཅའ་བའི་དོན་དེ་སྔར་ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་པར་བསྟན་པ་ཡིས་གཉིས་ཀར་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡན་གར་བ་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་བརྗོད་དེ། ཕ་རོལ་ལ་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དེས་ཕ་རོལ་པོ་ལའང་གྲུབ་ཟིན་གྱི་ཆོས་ཅན་སེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་དང་། ཚིག་ཕྲད་ཉིད་དམ་ཁོ་ནའི་སྒྲ་སྨོས་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ཟིན་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་དེ་རྟོ༷གས་ནུས་པས་དེ་རྟོགས་བཞིན་སླར་ཡང་དེའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྨོས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་གྲུབ་ཟིན་གཅོད་པའི་དོན་དུ་མི་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་གང་ཞིག་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་ནི་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་ནི་ཡོད་དམ
Chinese
另有一些人说，这是在陈述“自己”这个词。第二，揭示不合理的过失。驳斥对此的回答的细节。第一，仅仅因为两个辩论者都在对同一个有法进行研究，就已经实际上成立了双方共同普遍认可的所依有法，并且已经认识到基础未成立，也没有人研究它的差别。对于在牧牛女之间已经出名并成立的事情，也没有争论。这样一来，普遍出名并成立的有法是宗（ पक्ष，pakṣa，方面），由于各自的意愿不同，而被视为考察的差别的事物，则被作为所立宗，因为没有争论。总之，单独的有法不是所立宗，因为必须通过什么法来区分它，才能产生了解的意愿，因此，不应将了解意愿的有法或集合意义通过因来作为所立宗，而是如何将普遍出名的有法作为所立宗呢？因为不需要成立，并且各自的意愿是各自断定的，所以承认不是所立宗。不能写成“无常的声音有法，是无常的”等等。如果不将不一致的意愿作为所立宗而不争论，那么意愿一致的人之间就不可能发生争论，因此无法确定争论时哪一方是宗。第二，对于通过量成立的有法和未成立的自相进行驳斥。第一，如果说，通过陈述“自己”，表明自己所承诺的意义先前已经被量成立，从而说明双方都出名的单独的有法不是所立宗，因为是对他人新成立的，因此“自己”这个词也排除了他人已经成立的有法，那么，并非如此。因为“所立宗自己的体性”以及陈述词缀“仅仅”或“唯一”的词，即陈述唯一体性，通过这个就能认识到已经成立的不是所立宗，既然已经认识到，再次为了那个意义而陈述“自己”这个词，就会变得没有意义。如果不希望“自己”这个词是为了断除已经成立的意义，那么，有什么所立宗是先前已经成立的，并且也存在被陈述为成立的体性的呢？
English
Some others say that this is stating the word "self." Second, revealing the fault of being unreasonable. Refuting the details of the answer to that. First, merely because both debaters are studying the same subject of the property, it has already been actually established that the support property, which is commonly and universally recognized by both, and it has been recognized that the basis is not established, and no one studies its differences. There is no dispute about the matter that is already famous and established among the cowherdesses. In that case, the universally famous and established property is the subject (पक्ष, pakṣa, aspect), and the things that are considered as the difference of investigation due to the different desires of each individual are made into the thesis, because there is no dispute. In short, the mere property is not the thesis, because it is necessary to distinguish it by what dharma in order to generate the desire to understand, therefore, the property of the desire to understand or the meaning of the collection should not be taken as the thesis through the reason, but how can the universally famous property be taken as the thesis? Because it does not need to be established, and the desires of each individual are determined separately, so it is admitted that it is not the thesis. It cannot be written as "The impermanent sound property, is impermanent," and so on. If the inconsistent desires are not taken as the thesis and there is no dispute, then there can be no dispute among those who have consistent desires, so it is impossible to determine which side is the subject in the case of dispute. Second, refuting the answers that eliminate the property established by valid cognition and the unestablished self-character. First, if it is said that by stating "self," it is shown that the meaning of one's own commitment has already been established by valid cognition, thereby stating that the mere property that is famous to both is not the thesis, because it is newly established for the other, therefore the word "self" also eliminates the property that has already been established for the other, then, that is not so. Because "the nature of the thesis itself" and the statement of the suffix "only" or "solely," that is, stating the sole nature, through this itself it can be recognized that what has already been established is not the thesis, since it has already been recognized, stating the word "self" again for that meaning will become meaningless. If it is not desired that the word "self" is for cutting off the meaning that has already been established, then, what thesis is already established from before, and there are also those that are stated as the nature of being established?