Tibetan
་ལུང་ཞེས་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ནན་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་རིགས་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། གྲུབ་མཐའི་གདོན་གྱིས་བརླམས་ཟིན་པ་དག་ལམ་དུ་གཞུག་པ་ནི་རེ་ཤིག་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཀའ་བའི་གནས་སུ་དགོངས་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་མཛད་པའི་འོས་ཡིན་ན་ཕལ་པས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ལམ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པས་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཇེ་བས་ཇེ་བཟང་དུ་འཕེལ་བ་ལས་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་བཅུད་མྱོང་བར་ནུས་པས་ན་རིགས་པ་བཞིས་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པས་རྟོན་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་བློ་གྲོས་ཀྱི་ལུས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་སྒྲུབ་པར་གྱིས་ཞེས་འཕྲོས་དོན་དུ་སྨོས་པའོ། །གཉིས་པ། དེ་དག་ལས་མི་རྟག་པ་གནོད་བྱ་དང་མཁའ་ཡོན་དུ་བཤད་པ་གནོད་བྱེད་ནི་མིན་ཡང་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབས་ནས་མཁའ་ཡོན་བཀག་ན། རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་བསླད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱའི་སྐབས་དང་མཁའ་ཡོན་ལྟ་བུའི་ལུང་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་དོ་ཅེ་ན། འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་ལུང་དོན་གྱིས་གནོད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོའི་ལུང་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་དོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུང་གི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་དངོས་སྟོབས་ལ་གེགས་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་གནོད་ཀྱང་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་དོན་དེས་གནོད་སྙམ་ནའང་། ལུང་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པ་སོགས་འབྲེལ་མེད་གཞན་ལ་གནོད་པས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འགྲུབ་པས་བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ཀྱང་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་མཁའ་ཡོན་དང་སྒྲ་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཆོས་ཡིན་པ་དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་མི་རྟག་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་བ་ཡོད་མེད་ནི་རྟགས་དེ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཀུན་རང་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲེལ་བ་མེད་ན་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་སྐྱོན་ཅན་ལྟར་སྣང་དང་འབྲེལ་བ་ཡང་དག་པར་ཡོད་ན་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་པའི་འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྐབས་འདིར་དཔྱོད་དགོས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་མེད་ན་མི་རྟག་པ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའི་མཁའ་ཡོན་མེད་ན
Chinese
即使没有成立“是圣言”的说法，但对于执著的习气之后强烈地追随，用理性能做什么呢？已经被宗派的魔所迷惑的人，引导他们入道，即使是伟人们也认为是困难之处而采取舍弃的态度，何况是普通人呢？然而，通过如理地研究伟大车轨师们的无垢理路，智慧的光明会越来越好地增长，因此能够体验到能仁的甚深密意，佛法的甘露精华，因此通过四种理智如理地研究，生起四种信赖，直到达到乘的究竟次第，圆满智慧之身，修成智慧之眼吧，这是作为补充意义所说的。第二，在这些之中，将无常说成所破，将虚空功德说成能破，即使不是能破，但在成立无常之后遮止虚空功德， 因为违背了自己承诺的论典之义，即使与所立的场合和虚空功德之类的圣言意义没有关系，但会损害所立的成立吗？即使没有关系，如果圣言意义损害，那么对于一切所立，各自都有各种各样的圣言意义，难道不是一切都会损害吗？因为仅仅是圣言的词句就能障碍事物力量的缘故。即使其他一切不损害，但认为自己承诺的圣言意义会损害，即使圣言意义的一方面遮止了提问者的功德等无关的其他方面，也会因为损害而使所立不成立，因此任何一个所立都不可能成立。如果虚空功德和声音有关系，因为是它的法，因此会损害所立无常本身吗？不是这样的，因为场合与所立有无关系是那个因和所立没有就不产生的关系，因此作为因所安立的一切都依赖于各自的所立，如果没有关系，就像不能成立的过失一样显现，如果具有真实的关系，就具有能够成立的功德是真实的，因此仅仅是那个需要研究，其他的关系叫做这个场合不需要研究的缘故。即使那样，如果没有事物，就不会产生无常，就像没有虚空功德一样。
English
Even if the statement "it is scripture" is not established, what can reason do when strongly following the habits of attachment? Guiding those who have been deluded by the demons of sectarianism onto the path is considered a difficult task even by great beings, and they adopt an attitude of abandonment, let alone ordinary people. However, by properly studying the immaculate reasoning of the great chariot masters, the light of wisdom will increase more and more, and thus one can experience the profound intention of the Able One, the essence of the nectar of Dharma. Therefore, through proper study with the four kinds of reasoning, generate the four kinds of reliance, and until reaching the ultimate stage of the vehicle, perfect the body of wisdom and cultivate the eye of wisdom. This is said as a supplementary meaning. Secondly, among these, if impermanence is said to be the object to be refuted and the virtues of space are said to be the refuter, even if it is not the refuter, but after establishing impermanence, the virtues of space are blocked, because it violates the meaning of the scriptures that one has promised, even if there is no relationship with the occasion of what is to be established and the meaning of the scriptures such as the virtues of space, will it harm the establishment of what is to be established? Even if there is no relationship, if the meaning of the scriptures harms, then for all that is to be established, each has various meanings of the scriptures, wouldn't everything be harmed? Because just the words of the scriptures can hinder the power of things. Even if everything else does not harm, but one thinks that the meaning of the scriptures that one has promised will harm, even if one aspect of the meaning of the scriptures blocks the virtues of the questioner and other unrelated aspects, the establishment will not be established because of the harm, so it is impossible for any establishment to be established. If there is a relationship between the virtues of space and sound, because it is its dharma, will it harm the impermanence of what is to be established itself? It is not like that, because whether there is a relationship between the occasion and what is to be established is the relationship that the cause and what is to be established do not arise without, therefore everything that is established as a cause depends on its own what is to be established, and if there is no relationship, it appears like a fault that cannot be established, and if there is a real relationship, it has the merit of being able to establish is real, so only that needs to be studied, other relationships are called because this occasion does not need to be studied. Even so, if there is no thing, impermanence will not arise, just like there are no virtues of space.
Tibetan
་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་བ་དེ་ནི་འདིར་ཚད་མས་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱི། མཁའ་ཡོན་ལ་གནོད་པ་འདིར་ནི་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པ་འབའ་ཞིག་གི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་རིགས་པའི་དོན་ལ་གནོད་པ་གང་ཡང་མེད་པས་ན་ལུང་དོན་ལ་རྟགས་དེ་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ནི་གཞན་ དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་རྟགས་དེས་བཀག་པར་བྱས་པ་ལའང་མཚུངས་པས་ན་དེ་འདྲའི་ལུང་དོན་ལ་གནོད་ཀྱང་རྟགས་ཡང་དག་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འགྲུབ་པ་མིན་ནོ། །ཡང་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་སྦྱར་ཏེ་མཁའ་ཡོན་མེད་ན་དེ་མི་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚ་རེག་མེད་ན་གྲང་རེག་མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲེལ་མེད་འདིས་རྟགས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འདི་ལ་ཅི་ལྟར་གནོད་དེ། མེ་ཚ་བར་གྲུབ་པ་ལ་གྲང་བས་གེགས་བྱ་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་སྡེ་ལུང་དོན་མཐའ་དག་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་འགོག་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་དང་དེ་འགོག་པའོ། །དང་པོ། ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ནི་རང་གིས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས་གང་བསྟན་ཅིང་བརྗོད་པར་མཐོང་བ་མ་ལུས་པ་ནི་སྐབས་དེར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་དང་འགལ་ན་གཏན་ཚིགས་དེས་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་པས་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་པས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དང་། རྟགས་དེ་དང་ལུང་གི་དོན་ཀུན་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་དོན་མིན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དེ་དང་འགལ་བའི་རྟགས་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་དམ་བཅར་ཐལ། །རང་སྒྲ་སྨོས་པ་དོན་མེད་ཐལ། །དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་འགོད་དང་དེ་ལན་འགོག །དང་པོ། རྒོལ་བ་རང་གི་འདོད་ཡུལ་སྐབས་སུ་བབ་པ་དེ་ཙམ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་ལས་བསྟན་བཅོས་ན་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་དགོས་ན། ལུགས་དེ་ལ་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བའང་དམ་བཅའ་བར་ནི་ ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་སྐབས་ཀྱི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ན་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་བཟུང་བར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཀུན་བསྒྲུབ་བྱར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་བསྟན་བཅོས་ལ་ལ་དག་ནས་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བཀོད་པའང་ཡོད་པས་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་ཏེ། ཅིས་ཀྱང་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་
Chinese
像声音一样的所立，如果不存在，那么这种关系在这里是无法通过量来认识的。如果损害了空性，那么这只会成为损害了持有这种观点的论典的过失，而对理性的意义没有任何损害。因此，如果理由与经文的意义不一致，那么就如同提问者的功德被理由所阻碍一样，即使损害了这样的经文意义，正确的理由也不会使所立不成立。或者，将所立应用于声音无常，如果没有空性，那么它就不会不存在，因为它是空性的反面，就像没有热触就不会没有冷触一样。因此，这种不相关的理由如何损害已经通过量成立的理由呢？就像寒冷无法阻碍火的热性成立一样。以上。第二，遮破将自宗经文的所有意义都视为当时的所立。分为前派的陈述和对它的遮破。第一，某些《集论》的注释者这样说：如果论典已经被自己承认为量，那么论典中所显示和陈述的一切都必须是当时的所立。如果与此相违，那么这个论证也会驳倒自己的宗派，因此会成为过失。这个人认为，在实事的力量方面，经文是能立，即使理由和经文的所有意义不必完全相同，也不允许使用与论典中所立相违的理由。第二，例证和理由不成，成为誓言之过。自声的陈述变得没有意义。第一，分为立宗和破斥。第一，如果仅仅因为辩论者自己的意愿与当时的情况相符，就必须将论典中看到的一切都作为当时的所立，那么按照这种观点，说例证和论证不成立也会变成誓言之过。因为不认为自己的情况的意愿的所立完全具备所立的特征，而是将论典的所有意义都视为所立。如果是这样，那么在某些论典中也有安立例证和理由不成立的情况，那么这也会变成所立，因为无论如何辩论者都认为是所立。
English
The relation of the probandum, such as sound, not occurring, is not cognized here by means of valid cognition. If emptiness is harmed, then this will only become a fault of harming the treatise that holds such a view, and there is no harm to the meaning of reason. Therefore, if the reason is inconsistent with the meaning of the scripture, it is similar to the questioner's merit being obstructed by the reason, and even if such scriptural meaning is harmed, the correct reason will not make the probandum unestablished. Alternatively, apply the probandum to sound being impermanent, and if there is no emptiness, then it will not not occur, because it is the opposite of emptiness, just as if there is no hot touch, there will be no cold touch. Therefore, how can this irrelevant reason harm the reason that has been established by valid cognition? Just as cold cannot obstruct the establishment of fire's heat. The above. Second, refuting the view that all the meanings of one's own school's scriptures are considered as the probandum of the occasion. Divided into the proponent's statement and its refutation. First, some commentators on the Compendium say this: If the treatise has already been accepted as valid cognition by oneself, then everything that is shown and stated in the treatise must also be the probandum at that time. If it contradicts this, then this argument will also refute one's own school, so it will become a fault. This person believes that in the aspect of the power of reality, the scripture is the means of proof, and even if the reason and all the meanings of the scripture do not have to be completely the same, it is not permissible to use a reason that contradicts what is established in the treatise. Second, the example and the reason are not established, it is a fallacy of commitment. The statement of one's own sound becomes meaningless. First, divided into stating the consequence and refuting it. First, if only because the debater's own intention coincides with the situation at that time, everything seen in the treatise must be taken as the probandum at that time, then according to this view, saying that the example and the argument are not established will also become a fallacy of commitment. Because one does not consider that the probandum of one's own intention at the time fully possesses the characteristics of the probandum, but considers all the meanings of the treatise as the probandum. If this is the case, then in some treatises there are also instances where the example and the reason are stated as not being established, then this will also become the probandum, because in any case the debater considers it to be the probandum.