Tibetan
པ་མཁའ་ཡོན་དུ་བཤད་པ་ལ་གནོད་ན་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་དོན་དེས་མི་རྟག་པ་ལའང་གནོད་པས་གཉིས་ཀའང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པའི་སྨྲ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པའི་རིགས་པས་གཟེགས་ཟན་སོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་ལར་བཤད་པའི་སྒྲ་རྟག་པ་དང་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུ་འགའ་ཞིག་རིགས་པ་མིན་པར་གྲུབ་པས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་ལྟ་བུ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་ རིགས་པར་སྨྲ་བ་གཞན་པ་དག་ཀྱང་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱལ་རིགས་ངན་པའི་ལུགས་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཁ་ཅིག །མི་རིགས་པ་བྱེད་པ་གཅིག་ལ་ཁྲོས་ནས་གཞན་ལེགས་པར་བྱེད་པ་དུ་མ་ལའང་ཆད་པ་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་ལུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཀུན་མཚུངས་པར་བྱས་ནས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུས་ཀྱང་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་རྟག་མི་རྟག་ལྟ་བུ་སོགས་སོ་སོའི་ལུང་གི་དོན་མི་འདྲ་བ་མང་ཞིང་། དངོས་སྟོབས་མེད་པར་ལུང་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་ན་ལུང་གང་ཡིན་ཀྱང་སྟོབས་མི་མཉམ་པ་ཚིག་ཙམ་ལ་མེད་ཅིང་། ལུང་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནའང་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་སུ་བཤད་ཚད་བསྟན་པར་དཀའ་བ་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་སྐྱོན་མེད་པར་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྙེད་པའི་དུས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལན་བརྒྱུད་མར་བཀག །དང་པོ། ལུང་དོན་ཁེགས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ན་འགལ་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྟག་དང་མི་རྟག་སོ་སོར་གཞི་གཅིག་ལ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བའི་སྒོ་ནས་འགལ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་ཡོད་པར་འདོད་པ་སྐྱོན་ཡིན་ན། འདིར་ནི་ཕལ་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་སྐྱེ་བོ་སྔོན་རབས་པ་དག་གི་ལུང་གི་གྲུབ་ཟིན་པ་དེ་གཞིར་བཞག་ཏུ་མི་འདོད་པར་དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་རྟག་མི་རྟག་ལྟ་བུའི་འགལ་བ་དག་གཞི་མཐུན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ན་འགལ་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྲིད་ པས་རིགས་པས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གནས་ཀྱི་ལུང་ལས་བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་མི་ངེས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ཞེ་འདོད་འ
Chinese
如果说损害了立宗的功德，那么所承诺的经文意义也会损害无常，这样两者都不会成立，是吗？这是一种非常不合理的说法。如果像通过所作性的因成立声音是无常一样，以正确的理证，来反驳某些论典中说的声音是常，以及像虚空的功德一样，以不合道理的方式成立，那么像声音是无常这样符合事物实相的理证，也会被其他理证家所遮止，这就像恶劣种姓的规矩一样。例如，有些国王，因为对一个不合理的事情生气，而对其他许多合理的事情也进行惩罚一样。而且，如果将所有经文的意义都等同于法，比如声音，那么谁也不能说出能立的理由了。因为声音是常还是无常等等，各自的经文意义有很多不同。如果没有实力的经文仅仅依靠经文就能成立，那么任何经文的力量都不相同，仅仅是言辞而已。即使以一个经文为主，也很难指出作为该法所说的法，就像上面所说的那样。因此，在任何情况下，你所安立的所立和能立都会崩溃，因为不可能找到一个没有错误的所立成立的能立。第二，对事物和它的回答进行连续的遮止。第一，即使经文的意义被遮止，也不会变成有缺陷的理由，那么说有不迷惑于矛盾的量，又怎么会变成有缺陷的能立呢？如果说两个量通过常和无常各自在一个基上成立的方式，认为有不迷惑于矛盾的量是错误的。那么，在这里，因为不希望把比普通人更卓越的古代人的经文已经成立的作为基础，而是希望用理证成立与此相矛盾的，是吗？因为像声音一样的法，常和无常这样的矛盾不能在同一个基上存在，所以不迷惑于矛盾的量在任何情况下都不可能存在。因此，只有通过理证正确成立的才是真实的，仅仅依靠经文的叙述并不能确定是这样成立的。想要作者...
English
If it is said that it harms the stated qualities of the subject, then the meaning of the promised scripture will also harm impermanence, so neither will be established, right? This is a very unreasonable statement. If, like establishing sound as impermanent through the reason of being produced, a valid reasoning refutes some scriptures that say sound is permanent, and like the qualities of space, it is established in an unreasonable way, then reasoning that accords with the reality of things, like sound being impermanent, will also be blocked by other reasoners, which is like the rules of a bad lineage. For example, some kings, being angry at one unreasonable thing, also punish many other reasonable things. Moreover, if the meaning of all scriptures is equated with a dharma, such as sound, then no one can state the reason for establishment. Because the meanings of the scriptures are very different, such as whether sound is permanent or impermanent. If something is established by scripture alone without factual strength, then the strength of any scripture is not equal, it is just words. Even if one scripture is taken as the main one, it is difficult to point out what is said as the dharma of that dharma, as mentioned above. Therefore, in any case, your establishment of the subject and the reason will collapse, because it is impossible to find a reason that establishes a subject without error. Second, continuous refutation of things and their answers. First, even if the meaning of the scripture is blocked, it will not become a flawed reason, so how can saying that there is a valid cognition that is not confused about contradictions become a flawed reason? If it is said that the way two valid cognitions establish permanence and impermanence separately on one basis, thinking that there is a valid cognition that is not confused about contradictions is wrong. Then, here, because it is not desired to take the already established scriptures of the ancient people who are more excellent than ordinary people as the basis, but it is desired to establish what contradicts this with reasoning, right? Because contradictions like permanence and impermanence cannot exist on the same basis for a dharma like sound, a valid cognition that is not confused about contradictions is impossible in any case. Therefore, only what is correctly established by reasoning is real, and it is not certain that it is established in this way merely by the narration of scripture. Wanting an author...
Tibetan
ཁྲུལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་ལུང་དོན་དེ་དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་ཀྱང་ཁྱོད་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་གཞིར་བཞག་ཏུ་རློམས་ནས་མ་ངེས་པའི་སྨྲ་བ་འདི་བྱས་ཀྱི། གཏན་ཚིགས་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དེས་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་མི་རྟག་པ་དང་འགལ་ངེས་པ་རྟག་པ་ལྟ་བུ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲ་རྟག་པ་གཏན་མི་སྲིད་པར་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུང་གིས་རྟག་པ་ཅུང་ཟད་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་ན་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀར་གྲུབ་པ་དེ་འདྲ་བའི་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ལུང་ལ་འགལ་བ་སྟོན་ནུས་ཀྱི་ལུང་གིས་རིགས་པ་ལ་འགལ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དེ་ཚིག་འབྲུ་གཉེར་ལུགས་ཙམ་ལས་དོན་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་ཅན་པ་སོགས་ཡང་དག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ལུང་ཁས་བླངས་ནས་ལུང་དེ་དང་ལྡན་པར་གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་ཀ་གཏན་ལ་འབེབས་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་བླུན་པའི་རྟགས་ཏེ། རིགས་པས་གཅོད་ནུས་ཀྱི་ཡུལ་རིགས་པས་གྲུབ་ན་དེ་དང་འགལ་བའི་ལུང་དེ་ལུང་ཡང་དག་མིན་པར་ཤེས་དགོས་ཀྱི་ལུང་གིས་རིགས་པ་སུན་ཕྱིན་མི་ནུས་ལ། ལུང་ཕལ་གྱི་དོན་ལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རིགས་པས་གནོད་ན་ལུང་འདོར་དགོས་ཀྱི་ལུང་གིས་གནོད་པས་རིགས་པ་འདོར་མི་རུང་སྟེ། གཤེད་བྱེད་ཤོམ་པ་སྟོན་པའི་ནད་ཡན་པ་གསོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་བློ་སྐྱོན་གྱི་བསླད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་མིན་པར་ཡང་དག་པའི་རིགས་ལམ་གྱིས་ གཞལ་བྱའི་གནས་དང་པོ་གཉིས་ཚུལ་བཞིན་ངེས་ནུས་ན་དེ་དང་འགལ་ངེས་པའི་ལུང་ཁས་མི་བླང་ལ། གནས་གསུམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་ལས་རིགས་པའི་འཇུག་ཡུལ་མིན་ཅིང་། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པའང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་གནད་ཟབ་མོ་ལ་ཇེ་བས་ཇེ་ཟབ་ཏུ་སོང་པས་ཐེག་པའི་རིམ་པ་དང་བསྟུན་པར་རྟོན་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་འཇུག་དགོས་ཀྱི། ཉི་ཚེ་བའི་བློ་མིག་ཁོ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་འདོར་བ་ནི་སྙིགས་དུས་སུ་མང་བར་འདུག་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མིང་བཏགས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། རང་ཉིད་རློམ་པས་བསྒྱིངས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མས་གནོད་ཀྱང་འདོར་དུ་མི་རུང་སྟེ་རང་གི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། རང་གི
Chinese
因为有错谬的缘故。因此，声音常住等等的教证之义，在事物上没有丝毫成立，但你却自以为是地认为那样成立，并以此为基础说了这些不确定的言论。像你那样做的理由，会损害法称声音等之上，与自己所要成立的无常相违背的常住等。因为证明声音常住绝对不可能的教证，丝毫不能成立常住，所以在以现量成立声音无常的这个时候，常与无常二者都成立那样的矛盾丝毫也不存在，因为在任何情况下都成立为无常的缘故，就像火的热性一样。或者也可以说，现量能够显示教证的矛盾，但教证不能成立与理性的矛盾，这只是措辞上的差异，意义是相同的。像这样，理智者等在没有真正理由的情况下，接受教证，并说具备该教证的所量之处三者都确定，这是非常愚蠢的标志。如果理性能够决断的领域，通过理性成立，那么与此相违背的教证，就必须知道不是正确的教证，教证不能驳倒理性。因为一般的教证之义，存在现量损害的可能性，如果理性损害，就必须舍弃教证，不能因为教证损害而舍弃理性，就像显示杀戮的凶兆会杀死肢体一样。因此，如果自己的智慧被错误所蒙蔽，没有像似是而非的能立，而是通过正确的理路，能够如理确定前两个所量之处，就不会接受与此相违背的教证。第三个所量之处，依赖于正确的教证，不是理性的行境。而且，现量的理性也因为二谛的深奥要点而越来越深，所以必须按照次第，以四依之理达到究竟。仅仅凭借片面的眼光就舍弃大乘的教证，在末法时代非常普遍。这些人虽然挂着大乘的名号，却不能被称为宣说大乘理智的人，只不过是自以为是而已。如果认为即使被量成立损害也不能舍弃，因为是自己的教证的缘故。自己的
English
Because there is a possibility of error. Therefore, the meaning of the scriptures that sound is permanent, etc., does not have the slightest establishment on things, but you presumptuously think that it is established in that way, and based on this, you say these uncertain words. The reason for doing like you will damage the Dharma, such as sound, and the permanence that contradicts the impermanence that you want to establish. Because the scriptures that prove that the sound is permanent are absolutely impossible, they cannot establish permanence at all, so at this time when the phenomenon establishes the sound as impermanent, there is no contradiction that both permanence and impermanence are established, because it is established as impermanent in any case, just like the heat of fire. Or it can be said that the phenomenon can show the contradiction of the scriptures, but the scriptures cannot establish the contradiction with reason. This is only a difference in wording, and the meaning is the same. Like this, intellectuals, etc., accept the scriptures without real reason, and say that the three measurable places with the scriptures are determined. This is a very stupid sign. If the field that reason can decide is established by reason, then the scriptures that contradict it must be known as not the correct scriptures, and the scriptures cannot refute reason. Because the meaning of general scriptures has the possibility of being damaged by phenomena, if reason is damaged, the scriptures must be abandoned, and reason cannot be abandoned because the scriptures are damaged, just like the ominous omen of killing will kill the limbs. Therefore, if one's wisdom is blinded by mistakes, there is no seemingly valid proof, but through the correct reasoning, one can properly determine the first two measurable places, and one will not accept the scriptures that contradict it. The third measurable place depends on the correct scriptures and is not the realm of reason. Moreover, the reason of phenomena is also becoming deeper and deeper because of the profound key points of the two truths, so it must be in accordance with the order and reach the ultimate in the principle of the four reliances. It is very common in the Age of Degeneration to abandon the Mahayana scriptures with only a one-sided vision. Although these people are named Mahayana, they cannot be called people who speak of Mahayana reason, but are just self-righteous. If you think that even if it is damaged by measurement, it cannot be abandoned, because it is your own scriptures. Own