Tibetan
དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཞིང་དེར་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐབས་རིམ་སྦྱོང་སྔོན་དུ་སོང་ངེས་པ་ཅན་མི་དགོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་འཆི་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དག་ཀྱང་རེ་ཞིག་པདྨའི་སྤུབས་སུ་ལོ་ལྔ་བརྒྱར་སངས་རྒྱས་མཐོང་མི་ནུས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་འདིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་ནས་གཟོད་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པར་མཛད་ལ། གཞན་ཡང་ཆོས་སྤངས་པ་དང་མཚམས་མེད་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་དམིགས་བསལ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་གིས་དུས་ཐུང་ངུས་འབྲས་བུ་རྙེད་ནུས་པ་བཞིན་དུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དུས་ཐུང་ངུས་རྫོགས་ནུས་པར་ལུང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལས་དེ་མི་སྲིད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དཔག་མི་ འཇུག་ལ། ལུང་རང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་ལ་གནོད་པའམ། མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་དོན་གཞན་ལ་གནོད་པའང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ལྟ་བུ་དཔེར་བྱས་ནས་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ཚུལ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བའི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུས་བདེ་འབྲས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལུང་ལས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ལུང་གིས་གནོད་པ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཕྱག་འཚལ་བ་པོ་འདི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་མང་པོར་འགྱུར་ངེས་སོ་ཞེས་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ། ལུང་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་འཇོམས་པར་མ་གྱུར་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བར་གསུངས་པས་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ལུང་གིས་ཁས་བླངས་ལ་གནོད་པ་ལྟ་བུ་སོགས་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན་གནས་གསུམ་པ་ལུང་གིས་གཞལ་ཀྱང་ལུང་དོན་ལ་ལུང་གིས་གནོད་མི་གནོད་དངོས་སྟོབས་ལ་རག་ལས་པས་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་མོའི་བློ་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ། དཔྱད་པ་ཀུན་ལ་ལུང་དགོས་དང་། །བྱེ་བྲག་བསྒྲུབ་བྱར་དགོས་སྐྱོན་བརྗོད། །དང་པོ། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་དཔྱད་པ་ལ་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་ལུང་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་དཔྱད་པ་ཀུན་ལ་བསྟན་བཅོས་དག་བཟུང་ནས་དཔྱོ༷ད་དགོས་སོ་ཞེས་པའི་ལུགས་འདི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་བྱས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ངེས་པར་དགོས་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་ནི་གྲུབ་མཐའ་མེད་པ་སྟེ་གྲུབ་མཐའི་མིང་
Chinese
因此，将获得远离（轮回）的果位。往生该刹土，并非必须事先完成根基信解行之次第修习。因为如来愿力的加持，临终时能得见佛陀的显现。即使是心存疑虑者，也仅仅是在莲花苞中五百年，处于无法见到佛陀的障蔽之中。此说遣除了证得圣道后才能往生的疑虑。此外，由于特别提及“除了舍法者和造作五无间罪者”，可知佛陀的威力不可思议，如同密咒行者能于短时间内获得果位一般，信解行的阶段也能于短时间内圆满，此乃经文本身的证明，因此不应以理证来否定其可能性。 而且，仅仅依靠经文本身，也无法证明对所证之事物造成损害，或者对没有它就不会产生的其他事物造成损害。例如，通过经文来理解如何证明所证之事物。同样，对于经文中所示的，以微小的供养能成就广大的安乐果报之类的事例，经文无法证明其损害，因此是成立的。例如，经文证明“此礼拜者必定会成为众多的转轮圣王”，但经文中说，如果善根未被不利因素摧毁，就会如此。因此，像这样无法绝对确定的情况，在依靠经文进行分析时，如果详细区分经文的承诺所造成的损害等等，即使以经文来衡量第三种情况，经文是否会损害经文的意义，取决于事物的力量，因此只有具备极其敏锐智慧的人才能理解。第二，如果不是这样，那就太过分了。一切分析都需要经文，特别是需要经文来论述所要证明的事物和过失。第一，对于极其隐蔽的事物进行分析时，需要依赖经文，但并非所有情况都需要依赖经文。如果不是这样，认为一切分析都需要依据论典来进行，这种观点没有任何理由。如果确实需要这样，那就成了无宗派，即失去了宗派的名称。
English
Therefore, one will attain the state of being free from (samsara). To be born in that pure land, it is not necessary to have completed the gradual practice of the root of faith and conduct beforehand. Because of the power of the Tathagata's aspiration, one will see the appearance of the Buddha at the time of death. Even those who have doubts will only be in a lotus bud for five hundred years, obscured from seeing the Buddha. This statement dispels the doubt that one can only be born after attaining the noble path. Furthermore, because it specifically mentions "except for those who abandon the Dharma and commit the five heinous crimes," it is known that the Buddha's power is inconceivable. Just as mantra practitioners can attain results in a short time, the stage of faith and conduct can also be completed in a short time. This is proven by the scriptures themselves, so one should not use reasoning to deny its possibility. Moreover, relying solely on the scriptures, one cannot prove damage to the object to be proven, or damage to other things that would not arise without it. For example, understand how to prove the object to be proven through the scriptures. Similarly, for examples such as the scriptures showing that great happiness and results can be achieved with small offerings to the Buddha, the scriptures cannot prove their harm, so they are established. For example, the scriptures prove that "this worshiper will surely become many Chakravartin kings," but the scriptures say that this will happen if the roots of virtue are not destroyed by unfavorable factors. Therefore, in cases like this where it cannot be absolutely certain, when analyzing based on the scriptures, if one carefully distinguishes the damage caused by the promises of the scriptures, etc., even if one measures the third situation with the scriptures, whether the scriptures harm the meaning of the scriptures depends on the power of things, so only those with extremely sharp intelligence can understand it. Second, if it is not like that, then it is too extreme. All analysis requires scriptures, and in particular, scriptures are needed to discuss the things to be proven and faults. First, when analyzing extremely obscure things, it is necessary to rely on the scriptures, but not all situations require reliance on the scriptures. If it is not like that, the view that all analysis must be based on treatises has no reason. If it is really necessary, then it becomes non-sectarian, that is, it loses the name of a sect.
Tibetan
ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་པའི་གནག་རྫི་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དུ་བ་མཐོང་བས་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ནི་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔྱོད་པ་ཀུན་ལ་བསྟན་བཅོས་མེད་པར་དཔྱོད་པ་མི་འཇུག་པར་ཁས་བླངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའང་དུ་བས་མེ་རྟོགས་ པ་བསླུ་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་ལོ། །དེས་ན་ལུང་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་བ་མེད་པས་ན་སྐྱེ་བོ་རེང་བུར་ཏེ་ལུང་དང་མ་འབྲེལ་བར་ཁེར་རྐྱང་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟར་སྐྱེས་ཙམ་ནས་ལུང་དང་འབྲེལ་བ་མེད་མོད། ཕྱིས་ལུང་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ལུང་དེ་ཤེས་པའི་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་པ་ཚད་མས་མ་མཐོང་ལ། དེ་ལྟར་ལུང་འདོར་དུ་མི་བཏུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་བཞིན་རང་གིར་ཞེན་ནས་བདག་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལུང་ངོ་སྙམ་དུ་གཏོང་པའི་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་མི་བཟད་པའི་གདོན་ལྟ་བུས་རྒྱུད་བརླམས་ཤིང་སྤང་བར་དཀའ་བ་འདི་ནི་ཀྱེ་མ་བྱེད་པ་པོ་སུ་ཡིས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བགོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཁྱོད་ལ་ཆད་པའི་ལས་སུ་གྱུར་པ་བརྣག་བར་དཀའ་བ་ཞིག་གོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཐ་མལ་གྱི་དཔྱོད་པ་ཀུན་ལ་ལུང་འཛིན་མི་དགོས་ཀྱང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཁས་ལེན་པའི་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱའི་དཔེ་བསྟན་པ་དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་དེ་རང་སྒྲུབ་བྱ་དེའི་ཆོས་སུ་བརྗོད་པ་མ་ལུས་པ་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡི་རྟགས་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ལ་འགལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་པའི་ཚུལ་བསྟན་ནུས་པ་ཡིན་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ན་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་མི་ལྟ་བར་སུན་ཅི་ཕྱིན་ནམ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐབས་སུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ལ་ལུང་དང་འགལ་མི་འགལ་དཔྱོད་དགོས་པ་མིན་ལ། དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་ཀྱང་དེ་དང་འགལ་བར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ལུང་ཡང་དག་མིན་ནོ། །དེས་ན་རིགས་པ་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ཏེ་དཔྱད་པའི་སྐབས་ན་རྟགས་ཆོས་དེའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་དཔྱད་ཅིང་བསྟན་དགོས་ཀྱི། སྐྱེས་བུའི་ཤེས་འདོད་དང་བསྟུན་པའི་ ཆོས་ཅན་གཅིག་གི་ཆོས་སུ་བཞག་པའི་རྣམ་དབྱེ་ཚད་གཟུང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ལུང་གི་དོན་མཐའ་དག་དང་མི་འགལ་བར་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དཔེ་ལ་བསྟན་དགོས་ན། རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་འགྲུབ་པ་ལའང་མཐའ་ཐུག་པའི་ཚད་རྙེད་དཀའ་བས་འདི་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལུགས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་སྲིད་པ་མིན
Chinese
甚至连一点都不懂的牧牛女等等，看到烟后也不会领悟到有火。因为他们已经承认，在一切思辨中，没有论典就不允许进行思辨。即使那样，烟能让人领悟火，也被无可辩驳的外在现量所否定了。因此，圣言和补特伽罗（梵文：Pudgala，汉语：人）之间没有自性上的关联，所以众生是孤零零的，即与圣言无关地独自产生。虽然这样，仅仅是产生的时候与圣言没有关联，但后来持有圣言的原因，在于圣言的优良功德和不了解圣言的过失，正量并没有见到。这样，明明没有任何理由不能舍弃圣言，却执着于自己的圣言，认为这是我方（的圣言），像这样，没有自由地抛弃，被颠倒的恶劣宗派，像无法忍受的魔鬼一样扰乱心相续，难以舍弃，唉！是谁将这分派到你的心相续中？这变成了你难以忍受的惩罚之业啊！第二，即使一般的思辨不需要持有圣言，但各宗派的智者们在承认所要成立的法时，对于所要成立的法的例子，如果能够表明论典本身所说的所要成立的法的一切法，都成为成立的标志，并且这个唯一的标志能够表明没有相违，那么就成为正确的能立，否则，如果不顾及自己的宗派，驳斥一切，那又有什么用呢？会变成相似能立吗？如果这样问，那么，对于通过事物自性而正确成立的情况，不需要考察是否与圣言相违背。即使通过事物自性成立，但如果说与此相违背，那么这个圣言也不是正确的圣言。因此，在以理智为主进行思辨的时候，必须考察并表明标志法（因）与其所成立的法（果）之间没有它就不会产生的关系。如果为了迎合人们的求知欲，将一个法放在所立的法中，因为无法衡量其差别，所以必须表明与圣言的一切意义都不相违背，像这样举例说明。仅仅通过标志成立一个所要成立的法，也很难找到最终的衡量标准，像这样的能立，是超越世间的规律，即在世间是不存在的。
English
Even cowherd women and others who do not know anything at all will not realize that there is fire when they see smoke. This is because they have admitted that in all speculations, speculation is not allowed without treatises. Even so, the fact that smoke can make one realize fire is refuted by the undeniable external perception. Therefore, there is no inherent connection between scripture and individuals, so beings are solitary, that is, they arise alone without being connected to scripture. Although this is the case, there is no connection with scripture at the time of arising, but later the reason for holding scripture is that the excellent qualities of knowing the scripture and the faults of not knowing the scripture are not seen by valid cognition. In this way, although there is no reason why scripture cannot be abandoned, they cling to their own scripture, thinking that it is the scripture of their own side, and like this, they have no freedom to abandon it. The perverse and evil tenets, like an unbearable demon, disturb the mind stream and are difficult to abandon. Alas! Who has assigned this to your mind stream? This has become an unbearable karmic punishment for you! Second, even if ordinary speculation does not require holding scripture, when the scholars of various schools affirm what is to be established, if they can show that all the qualities of what is to be established, as stated in the treatise itself, become the mark of establishment, and that this single mark can show that there is no contradiction, then it becomes a correct proof. Otherwise, what is the use of refuting everything without regard to one's own school? Will it become a fallacious proof? If you ask this, then, for what is correctly established by the power of reality, there is no need to examine whether it contradicts scripture or not. Even if it is established by the power of reality, if it is said to contradict it, then that scripture is not a correct scripture. Therefore, when reasoning is emphasized in speculation, it is necessary to examine and show the relationship between the sign (cause) and what it establishes (effect), that without it, it will not arise. If, in order to cater to people's desire for knowledge, a quality is placed in what is to be established, because its differences cannot be measured, it is necessary to show that it does not contradict all the meanings of scripture, and to give examples like this. Even if only one thing to be established is established by a sign, it is difficult to find the ultimate measure. Such a proof is a law that transcends the world, that is, it does not exist in the world.