Chinese
仅仅是从理证的角度来说，因为对虚空属性有妨害，声音不能成立为无常的道理没有更进一步地阐述，所以就变成了势均力敌。在此处，以所作性之因来遮破所诤事法（drisahi yontan）的属性的方法中，在有法（chos can）所诤事上加上“虚空属性是常法”这样的常法差别，以及在有法声音之上遮破所诤事法，还有以理证来推导就必须成为常法的方式来显示妨害，以及如同虚空属性和所作性相违而无法成立一样，声音是虚空属性，而那个因与此相违的正确道理也无法显示的关键之处来指出过失等等，各种各样解释理证切入点的思路都有，但归根结底，关键之处没有太大的不同。无论如何，重要的是要明白，实际上是为了显示对方的言论不相关联而抛出过失。如果说，像有法声音一样的法，以及“等”字所包括的它的差别和总相，是立宗者所承认的，那么为什么辩论者一定要认为所立有法是能立呢？这是不合理的，因为在反驳者询问能立的某些情况下，反驳者会认为那是所立，而反驳者这样认为的所立，也只能通过实际的陈述和当时的语境来理解他所承诺的观点。仅仅依靠推测的意愿，无法成立所推测的差别的结果，因为这是混淆了因和果。像这样，在没有认识工具的情况下，强行把对方没有承认的观点说成是“你就是这样认为的”，这是反驳者强加于人的，这显然就像是自在天的行为一样，就像是国王等有权势的人，不顾他人的意愿，强行下达命令一样，这清楚地表明了这一点，而不是探讨讲理的真谛的方式。在能够知道“这是反驳者所认为的”的情况下，或者在没有结果之相的言语表达中，如果表达了没有推断出所立的相，那么反驳者就无法推断出对方的观点。
English
It is only from the perspective of reasoning that, because it is detrimental to the attribute of space, the reason that sound cannot be established as impermanent is not further elaborated, so it becomes a stalemate. Here, in the method of refuting the attribute of the subject of dispute (drisahi yontan) with the reason of being produced, on the subject of dispute (chos can), the difference of permanence such as "the attribute of space is permanent" is added, and on the subject sound, the attribute of the subject of dispute is refuted, and the way to show harm from the way that it must become permanent if pushed by reasoning, and just as the attribute of space and the produced nature are contradictory and cannot be established, sound is the attribute of space, and the key point that the correct reason that the sign is contrary to this cannot be shown is used to point out faults, etc. There are various ways to explain the entry point of reasoning, but in the end, there is no great difference in the key points. In any case, it is important to understand that in reality, it is to throw out faults in order to show that the other party's statement is irrelevant. If it is said that the dharma like the subject sound, and its differences and generalities included in the word "etc.", are admitted by the proponent, then why must the debater think that the subject to be established is the means of establishment? This is unreasonable, because in some cases where the opponent asks for the means of establishment, the opponent will think that it is the subject to be established, and the subject to be established that the opponent thinks in this way can only be understood as the view he has promised through the actual statement and the context of the time. Merely relying on the power of speculation cannot establish the result of the difference to be speculated, because this is confusing the cause and the result. Like this, in the absence of a means of knowing, forcibly saying that the other party's view that he has not admitted is "you think so", this is imposed on others by the opponent, which is clearly like the behavior of Ishvara, just like the king and other powerful people, regardless of the wishes of others, forcibly issue orders, this clearly shows this, but it is not the way to explore the truth of reasoning. In the case where it is possible to know "this is what the opponent thinks", or in the expression of words without the sign of a result, if the sign of not inferring the subject to be established is expressed, then the opponent cannot infer the other party's view.
Tibetan
ད་པ་དེ་ལ་ཁོ་རང་གི་དམ་བཅའ་དང་གཏན་ཚིགས་དེས་གནོད་དོ་སྙམ་པ་ནི་རང་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡིས་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་མེད་ཀྱི་དཔྱོད་པ་ལྷུར་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་ལ་གནོད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་འགྲུབ་པའི་གེགས་བྱེད་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་མ་བྱས་པ་དང་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མིན་པའི་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལ་གནོད་ཀྱང་གཞན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཅི་ཞིག་གནོད་ལ་གེགས་ཅི་ཡང་བྱ་མི་ནུས་ཏེ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལུང་གིས་གནོད་པ་དང་མི་གནོད་པའི་ཡུལ་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པ་ལ། གཞལ་བྱ་གཉིས་པར་ལུང་མི་དགོས། །ཡང་དག་ལུང་གིས་གསུམ་པར་གཞལ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །དང་པོ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན་ལུང་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྟོས་པ་མེད་པར་བཤད་དེ། རིགས་པས་བགྲོད་ནུས་པ་དེ་དག་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅོད་པ་ལས་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་མི་དགོས་པས་ན་རྗེས་དཔག་དེས་ གྲུབ་པ་དེ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ལེགས་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཚིག་ཙམ་གྱིས་གཞན་དུ་ནམ་ཡང་བྱ་མི་ནུས་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རང་ཡུལ་དཔྱད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་མི་འགལ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཚད་མས་གྲུབ་ན་ལུང་མི་དགོས་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་ལུང་གིས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐོག་མར་རང་སྟོབས་ཁོ་ནས་དཔྱད་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་འཇུག་མ་ནུས་པ་དག་ལ་ཡང་། ཡང་དག་པའི་ལུང་གི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྐྱེས་པ་ནས་རྗེས་དཔག་གིས་གཅོད་ནུས་པར་སོང་བ་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ཉིད་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ལས་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བའི་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེས་ན་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་སོགས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགྲུབ་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ལུང་ལ་སྦྱངས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཤེ་མོང་རྒྱས་པ་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཡི་ནུས་པས་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རིགས་པ་ལས་བསྒྲུབས་པས་རྒོལ་བ་གང་ཞིག་ལུང་དེ་ཁས་མི་ལེན་པ་དག་གི་ངོར་ཡང་འགྲུབ་ནུས་ཏེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། ཇི་ལྟར་སྒྲོན་གློག་ནོར་བུ་ཉི་ཟླ་ལ། །བརྟེན་ནས་མིག་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཆོས་སྤོབས་དྲི་མེད་འོད་མཛད་པ། །ཐུབ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་
Chinese
再者，认为他自己的誓言和理由会造成损害，那是因为自己迷惑而造成的损害。因为完全采取了不相关的推论。第二，如果对与所要证明的事物没有它就不会产生的事物造成损害，那么就会阻碍所要证明的事物成立，就像声音是无常的，认为没有造作，以及为了获得解脱而认为有我一样。如果对不是没有它就不会产生的其他事物造成损害，那么对其他情况下的所要证明的事物有什么损害呢？什么也无法阻碍，因为没有关联。第二，分开说明了圣言会造成损害和不会造成损害的境地。对于第二种可衡量的事物不需要圣言。以正确的圣言衡量第三种事物。第一种情况是，舍弃对事物和对它的争论。第一，当比量进入自己的活动范围时，说的是完全不需要依赖圣言。因为那些能够通过理智来辨别的事物，是通过理智本身来决定的，不需要圣言来证明和否定，因此，通过比量所 成立的事物，就仅仅通过比量就能很好地成立。事物的自性仅仅通过言辞是永远无法改变的，因此，当比量在自己的领域进行分析时，不需要考虑是否与经论相违背。如果通过比量衡量成立，则不需要圣言，如果没有成立，圣言也无法证明。因此，对于那些最初仅凭自己的力量无法彻底进行分析的事物，也要依赖于正确的圣言的光明，从而产生了没有颠倒的比量，从比量能够决断的事物来说，应该通过比量本身来进行分析，不需要圣言来证明，更何况与比量相违背的圣言不能作为证明。因此，对于微细的无常和无我等能够通过比量成立的事物，当通过正确的圣言进行学习，智慧的广度扩大时，也能通过自己智慧的力量，通过事物本身的力量所产生的理智来证明，从而也能在不接受该圣言的论敌面前成立。慈氏菩萨（弥勒菩萨）说：犹如灯、宝珠、日月，依靠它们，有眼睛的人才能看见事物一样。同样，清净无垢、光芒四射的佛法，依靠佛陀才能
English
Furthermore, the thought that his own vows and reasons would cause harm is because of the harm caused by one's own delusion. Because irrelevant inferences are fully adopted. Secondly, if it harms something that, without it, the thing to be proven would not arise, then it hinders the establishment of the thing to be proven, just like sound is impermanent, believing that it is unmade, and believing in self in order to attain liberation. If it harms something else that is not something that would not arise without it, then what harm does it do to the thing to be proven in other situations? Nothing can hinder it, because there is no connection. Secondly, the grounds where the scriptures cause harm and do not cause harm are separated and shown. For the second measurable thing, scriptures are not needed. Measure the third thing with correct scriptures. In the first case, abandon disputes about things and about them. First, when inference enters its own field of activity, it is said that there is no need to rely on scriptures at all. Because those things that can be discerned by reason are determined by reason itself, there is no need for scriptures to prove and negate them, therefore, the things that are established by inference are well established by inference alone. The nature of things can never be changed by mere words, therefore, when inference analyzes in its own field, there is no need to consider whether it contradicts the scriptures or not. If it is established by valid inference, then scriptures are not needed, and if it is not established, scriptures cannot prove it. Therefore, for those things that initially cannot be thoroughly analyzed by one's own power alone, one must also rely on the light of the correct scriptures, so that a non-inverted inference arises, and from the things that inference can decide, one should analyze through inference itself, and there is no need for scriptures to prove it, let alone scriptures that contradict inference cannot be used as proof. Therefore, for subtle impermanence and selflessness, etc., which can be established by inference, when one studies through the correct scriptures and the breadth of wisdom expands, one can also prove it through the power of one's own wisdom, through the reason produced by the power of things themselves, so that it can also be established in front of the opponent who does not accept the scriptures. Lord Maitreya said: Just as lamps, jewels, sun and moon, relying on them, people with eyes can see things. Similarly, the pure and immaculate, radiant Dharma, relying on the Buddha, can