Tibetan
་ལས་བློ་དང་བདེ་བ་སེམས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་གནོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གཞན་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་དེ་འདྲས་གྲངས་ཅན་རང་གི་ཞེ་འདོད་སྒྲུབ་པ་དེ་ཡི་ཚེ་གྲངས་ཅན་རང་གི་ངོར་ལུང་ཡང་དག་མིན་པར་འདོད་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་དེ་ནི་ཚད་མར་འོས་པ་མིན་པ་དེ་བས་ན་ལུང་དེས་གྲུབ་པ་མ་ལུས་པ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། མི་རྫུན་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་དེའི་ངག་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་བརྟགས་ལུང་ཙམ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །ཞེན་ངོར་ཡང་ནི་མ་གྲུབ་ཚུལ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་ལུང་དེ་ལྡན་པ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ལ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གང་ཟག་གང་གི་ལུང་འདིའོ་ཞེས་པའི་འབྲེལ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པ་གང་ཡིན་ཏེ་ལུང་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་བ་མེད་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ལུང་དོན་ལ་དཔྱད་པའི་སྐབས་འདིར་གལ་ཏེ་ཚད་མས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ཡི་ལུང་དེ་གང་ཟག་དཔྱོད་པ་པོ་དེ་ལ་ཅི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་མ་གྲུབ་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེ་དང་ལྡན་པ་གྲུབ་ཅེས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེས་ན་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ཚད་མ་མིན་པར་འདོད་པས་ན་ཚད་མ་མིན་ན་དེ་ཁས་ལེན་པ་ལ་ལྡན་ཅེས་སུའང་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ། ལུང་དེ་ཚད་མ་མིན་ཡང་མི་ཤེས་པར་ཞེན་པས་ཁས་ལེན་པའི་ངོར་ལུང་དེས་གྲུབ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ལས་བཤད་པའི་ སྐྱེ་འཇིག་སོགས་ཞེན་པས་ཁས་ལེན་ན་བློ་བདེ་སེམས་མེད་ཡིན་པར་ཡང་ཁས་ལེན་པ་དེ་དང་འགལ་བ་བློ་བདེ་སེམས་སུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་ཁས་བླངས་པའི་རྟགས་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་དེ་ཡི་དོན་ལས་གཞན་པ་གྲངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་ཁས་ལེན་ན་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་དེ་དོར་བྱ་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཚད་མ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སངས་རྒྱས་པས་ཁས་བླངས་པ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཡིན་ན་བློ་བདེ་སེམས་སུའང་ལུང་གིས་འགྲུབ་ལ། ལུང་དེ་ཚད་མ་མིན་ན་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་ལུང་དེས་མི་འགྲུབ་པས། རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་གང་རུང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་ཕ་རོལ་གྱི་ཁས་བླངས་ཙམ་ལ་རེ་བ་ནི་ཁོ་བོས་ཁྱོད་གསོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོའི་མགོན་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པ་ལྟར་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་ལ་འཐད་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དགོས། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ན་དེ་མི་འགྲུབ། །དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ན་སྟོན་པར་རིགས། །སྟོན་དུ་མེད་པའི་གཞན་ལན་དགག །དང་པོ། གྲངས་ཅན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཅིས་མ་བརྗོད་དེ། རང་གི་ངོར་ཚད་མར་མ་གྲུབ་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་འདོད་ལ་ལུང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་མ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་ལས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་མི་བདེན་ལ། སེར་སྐྱ་པའི་ལུང་བདེན་པའི་རིགས་པ་གང་གིས་གྲངས་ཅན་པའི་ལུང་ཚད་མར་འཛིན་པ་ཡིན་ན། རིགས་ པ་དེ་སྟོན་ཅིག་དང་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་འདིས་ཀྱང་ཅིས་མི་འཛིན་ཏེ། རིགས་པས་གྲུབ་པ་ལ་སུས་ཀྱང་གཞན་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་མེད་ན་ནི་གཟུང་བྱ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་པ་བསྟན་དུ་མེད་ཀྱང་དེ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ཡིན་པས་རིགས་པས་གཞན་དུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད་དེ་འདྲའི་རྣལ་མངོན་དེ་རྒྱུ་མེད་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་ན། དེ་འདྲའི་རྣལ་མངོན་མེད་པའི་སྔར་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་དམ་པ་གང་དག་གིས་ཐ་མལ་པར་གྱུར་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་གནས་ཤིང་། དབང་འདས་ཀྱི་དོན་མཐོང་མི་ནུས་པའི་སྐབས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ཤེས་ཤིང་གོམས་པ་ལས་ཕྱིས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པར་གྱུར་ནས་དབང་འདས་ཀྱི་དོན་དེ་རྟོགས་པ་དང་། རྟོགས་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་པའི་དབང་པོ་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་དེ་དག་དབང་འདས་དེའི་དོན་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣལ་མངོན་གྱིས་དེ་འདྲའི་དོན་མཐོང་བར་སྒྲུབ་ནུས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་འདྲའི་རྣལ་མངོན་འབྱུང་དུ་རུང་བར་མི་དཔོག་པ་ལ་རྣལ་མངོན་གྱིས་དེ་མཐོང་ངོ་ཞེས་པས་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། འགྲུབ་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའང་ཡོད་དེ། རྣལ་མངོན་གྱིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་བརྗོད་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཡང་ཐར་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་ལའང་འཁོར་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་གཉིས་དང་འགལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་
Chinese
为了损害在心中成就智慧和安乐的意义，为了成就与此相异的无智无乐，因为宣说佛教的教证是能立，其他佛教的教证以同样的方式成就数论自己的意愿之时，数论自己认为教证是不正确的，佛教的教证是不应成为量，因此，那个教证所成就的一切都不是真实成就的，因为已经承认是说谎者，就像希望用他的话来作为能立一样。第二，未经验证的教证仅仅不是能立。在执着面前也没有成立的方式。第一，如果说对于那些承认具有那个教证的人来说是成立的，那么，哪一个人的教证是这样的联系以自性而具有呢？因为教证和补特伽罗没有自性的联系。在以比量来分析教证意义的时候，如果被量所损害的那个教证，对于分析者来说是如何成立的呢？因为没有成立。如果那样，那么说具有它是没有意义的。因此，你认为佛教的教证不是量，如果不是量，那么对于承认它来说，也不能说是具有。第二，即使教证不是量，也不知晓，因为执着而认为在承认的面前教证是成立的，不是这样的。如果执着地承认佛教的教证中所说的生灭等，那么也承认是无智无乐，与此相违背，以承认智慧安乐的本身，你的意愿的所立如何能够成就呢？因为不能成就。如果从承认生灭的标志中，承认与佛教教证意义相异的数论的意愿，那么佛教的教证是应舍弃的，因此成为能立的支分，不是量。因此，如果佛教徒所承认的是能立的量，那么智慧安乐也由教证来成就。如果教证不是量，那么无智无乐不能由那个教证来成就。因为标志和所立的任何一方坏灭的缘故，对于成就所立来说，没有自续的因，仅仅依赖于他方的承认，就像我说我要杀了你，你来做我的保护者一样，是嘲笑之处。第二，
English
In order to harm the meaning of accomplishing wisdom and happiness in the mind, in order to accomplish ignorance and unhappiness that are different from this, because the Buddhist scriptures are proclaimed as the means of proof, when other Buddhist scriptures accomplish the Samkhya's own wishes in the same way, the Samkhya themselves consider the scriptures to be incorrect, and the Buddhist scriptures should not be considered valid. Therefore, everything accomplished by that scripture is not truly accomplished, because it has been admitted to be a liar, just like wanting to use his words as proof. Second, untested scriptures alone are not proof. There is also no way to establish it in the face of attachment. First, if it is said that it is established for those who admit to having that scripture, then whose scripture is this connection inherently possessed? Because there is no inherent connection between scripture and person. When analyzing the meaning of scripture by inference, if that scripture, which has been harmed by validity, how is it established for the analyst? Because it is not established. If so, then saying that possessing it is meaningless. Therefore, you think that the Buddhist scriptures are not valid, and if they are not valid, then it cannot be said to possess them for those who admit them. Second, even if the scriptures are not valid, they are not known, because of attachment, it is thought that the scriptures are established in the face of admission, but this is not the case. If one adheres to and admits the arising and ceasing, etc., mentioned in the Buddhist scriptures, then one also admits to being ignorant and unhappy, which contradicts this. By admitting wisdom and happiness itself, how can the proposition of your wish be accomplished? Because it cannot be accomplished. If, from the sign of admitting arising and ceasing, one admits the Samkhya's wish, which is different from the meaning of the Buddhist scriptures, then the Buddhist scriptures should be abandoned, and therefore become a part of the proof, which is not valid. Therefore, if what the Buddhist admits is a valid proof, then wisdom and happiness are also accomplished by the scriptures. If the scriptures are not valid, then ignorance and unhappiness cannot be accomplished by that scripture. Because either the sign or the proposition is destroyed, there is no self-continuum reason for accomplishing the proposition, and relying solely on the admission of others is like saying, "I will kill you, you be my protector," which is a place of ridicule. Second,
Chinese
如果对于“有”成立，则需要论证。如果没有论证，则它不成立。第一种情况，如果有论证，则有必要展示。驳斥无法展示的其他回答。第一点，数论派自己确信的，认为神我是无意识的这种认识，是从什么原因产生的论证，为什么不向佛教徒说明呢？对于自己来说，没有成立为量（ प्रमाण，pramāṇa，量）的佛教经文的论证，又能做什么呢？如果你们说，我们是依靠经文这样认为的，但是你们不承认这个经文，所以才没有说明。那么，你们的经文中这样说确实是真的，但是你们认为佛教的经文不真实，那么用什么道理来认为数论派的经文是可信的呢？请展示那个道理，并且这个用事实力量成立的道理，为什么佛教徒不接受呢？因为对于用道理成立的，任何人也无法改变。如果没有道理，那么连所取对境也不是，因为没有量。第二点，虽然无法展示成为现世所见之境的道理，但是那并不是没有，因为瑜伽现量所见，所以道理无法改变。如果是这样也可以，但是这样的瑜伽现量不可能无缘无故突然产生。因此，在没有这样的瑜伽现量之前，用什么样的殊胜论证方法，才能让停留在仅仅是凡夫俗子的现世所见，而无法见到超感官之事的阶段，知道并且习惯了那个论证，之后成为瑜伽士，从而证悟了超感官之义，并且知道能够证悟的瑜伽士的根基，那些能够见到超感官之义的论证方法，对于见到超感官之义有能力，才能用瑜伽现量来论证见到这样的意义。如果不推测能够产生这样的瑜伽现量，那么说用瑜伽现量见到它，什么也不能成立。如果成立，那么石女的儿子等等也应该存在，因为瑜伽现量所见。这样说就能成立了。对于我们的隐蔽的解脱，也有与轮回之因无明和贪爱二者相违背的空性见解。
English
If something is to be established as 'existent,' proof is required. Without proof, it cannot be established. In the first case, if there is proof, it is necessary to show it. Refute other answers that cannot be shown. Firstly, why don't you, the Samkhyas, explain to the Buddhists what the proof is for the understanding that the intellect is definitely devoid of mind, which you yourselves are convinced of? What use is the proof of the Buddhist scriptures, which is not established as valid for yourselves? If you say that we believe so based on the scriptures, but we do not explain it because you do not accept the scriptures, then it is true that it is said so in your scriptures, but you do not believe the Buddhist scriptures. By what reasoning do you consider the Samkhya scriptures to be valid? Please show that reasoning, and why wouldn't the Buddhists accept that reasoning, which is established by the power of facts? Because no one can change what is established by reasoning. If there is no reasoning, then even the object to be grasped is not, because there is no valid cognition. Secondly, although it is impossible to show the reasoning that has become the object of seeing this side, it is not that it does not exist, because it is seen by yogic direct perception, so reasoning cannot change it. Let it be so, but such yogic direct perception cannot arise suddenly without a cause. Therefore, before there is such yogic direct perception, by what excellent methods of proof can one who remains merely in the ordinary sight of this side, and is unable to see the meaning beyond the senses, know and become accustomed to that proof, and later become a yogi and realize the meaning beyond the senses, and know that the basis of such a yogi's senses that can realize, those methods of proof that can see the meaning beyond the senses have the ability to see the meaning beyond the senses, and then the yogic direct perception can prove that such a meaning is seen. If one does not speculate that such yogic direct perception can arise, then saying that it is seen by yogic direct perception does not establish anything. If it is established, then the son of a barren woman, etc., should also exist, because it is seen by yogic direct perception. Saying so will establish it. For our hidden liberation, there is also the view of emptiness that contradicts the two causes of samsara, ignorance and craving.