Tibetan
ས་པ་ཡིན་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་བསྒྲེས་པ་སྟེ་འདའ་བའི་དུས་ནི་ཆུང་བ་ཡི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཅིང་དེ་ལྟ་བུའི་དུས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། སྒྲ་ནི་ཆ་བཅས་ཡིན་ལ་ཆ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དག་ཀྱང་ཇེ་ཕྲར་གཏོང་ནས་དཔྱད་ཚེ་ རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གོ་སྐབས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་མིག་འབྱེད་འཛུམ་གྱི་བར་གྱི་ཆ་ཨུཏྤལའི་འདབ་མ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུའི་རྡུལ་གོ་འཕོ་ཞིང་འབྱེད་པ་དང་འཛུམ་པ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་གྱི་འདབ་མ་བརྒྱ་བརྩེགས་པ་ཁབ་ཀྱིས་སྐྱེན་བར་ཕུག་པའི་ཚེ་རིམ་ཅན་དུ་ཕུག་པའི་དུས་ཀྱི་ཡུན་ལ་དཔེར་བྱས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་སྐད་ཅིག་མ་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཅན་བློ་ཡང་སྐད་ཅིག་མར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་སྐད་ཅིག་མར་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ནི་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་རིམ་མིན་དུ་རྟོགས་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཕྱིར་ཡི་གེ་སོགས་སྒྲ་ཐོས་པ་དང་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་དྲི་བསྣམ་པ་སོགས་དབང་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཡུལ་མཐོང་བ་ལ་ཡུལ་མྱོང་བའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ཡུལ་ཅན་མྱོང་བའི་བློ་གཞན་གྱིས་ནི་ཆོད་ན་ཡང་ཆོད་པ་མེད་པར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། སྣང་བ་གསལ་ཕྱིར་ཡིད་རྟོག་མིན། །རྒྱུན་མི་འཆད་ཕྱིར་དེ་མིན་པའོ། །དང་པོ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བ་ལས་གཞན་དུ་སྔ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མཚོན་པ་མེད་པ་སྟེ། མི་འབྱེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་བརྗོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་ཡུལ་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་རང་མཚན་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ་མེད་ཅིང་། དབང་པོས་གཟུང་བའི་དོན་རང་མཚན་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་མིན་པ་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་སྔར་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོགས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། བར་མ་ཆོད་ལ་གནོད་བྱེད་མེད། །ཆོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ། དབང་པོས་སྒྲ་སོགས་ བར་ཆོད་པ་མཐོང་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་རྟོག་པས་བར་མ་ཆད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཡུལ་དོན་གྱི་སྣང་བ་དང་དེ་ཡི་མྱོང་བ་ཤེས་རིག་གཉིས་ཀ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྣང་བ་དག་ལ་རིགས་པ་དམ་པ་སྟེ་རིགས་པ་ཡང་དག་པས་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་མཐོང་བ་བར་ཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྒྱུ་མཚན་ག
Chinese
是，一个极微尘聚集，即逝去的时间是最小的极限，这样的时间也被认为是刹那。声音是有部分的，各部分次第产生，如果逐渐变小来分析，就只剩下极微尘的机会了。因此，眼睛张开闭合之间，像莲花花瓣堆叠一样，需要微尘转移而张开和闭合。例如，用针快速刺穿一百层堆叠的莲花花瓣时，可以借鉴次第刺穿的时间长短来理解。同样，因为境是刹那的，所以有境的识也是刹那产生的。境和有境两者都次第刹那产生，因此文字通过听觉才能次第理解，不可能不按次第理解。因此，听到文字等声音，看到形状，嗅到气味等，当根识看到自己的境时，在境体验的前后刹那之间，即使有境体验的其他心识介入，所有看似没有中断的根识，都只会变成错误的意义。第三，因为显现清晰所以不是意识分别。因为相续不断所以不是那样。第一，除了感官的错觉之外，先前和随后的事物是连接在一起的，没有呈现各自不同的本质。不区分的错觉心识是记忆，它是与概念和表达相关的，因此它不可能清晰地显现境，声音等的自相。感官所取的对象不是声音的真实对象，因此不存在声音的结合，这在之前论证根识无分别时已经说过。第二，没有间隔且没有损害。驳斥间隔的论证。第一，即使感官看到声音等有间隔，如果后来的分别念将它们连接起来，那么境事物的显现和它的体验，这两种知识都是相续不断的，在没有正理损害的情况下，怎么能说看到的事物是有间隔的呢？
English
Yes, the aggregation of a single atom, that is, the passing time is the smallest limit, and such time is also considered to be an instant. Sound has parts, and the parts arise in sequence. If they are gradually reduced and analyzed, only the opportunity of an atom remains. Therefore, between the opening and closing of the eyes, like stacked lotus petals, atoms need to be transferred to open and close. For example, when a needle quickly pierces through a hundred layers of stacked lotus petals, one can learn from the length of time it takes to pierce through in sequence. Similarly, because the object is momentary, the consciousness with the object is also produced momentarily. Both the object and the object-possessor arise momentarily in sequence, therefore letters can only be understood sequentially through hearing, and it is impossible to understand them non-sequentially. Therefore, hearing sounds such as letters, seeing shapes, smelling odors, etc., when the sense consciousness sees its own object, between the previous and subsequent moments of the object experience, even if other consciousnesses of the object experience intervene, all sense consciousnesses that appear to be uninterrupted will only become erroneous meanings. Third, because the appearance is clear, it is not mental discrimination. Because the continuity is unbroken, it is not like that. First, apart from the illusion of the senses, the previous and subsequent things are connected together, without presenting their respective different essences. The non-discriminating illusion consciousness is memory, which is related to concepts and expressions, so it is impossible for it to clearly manifest the self-characteristics of objects, sounds, etc. The object taken by the senses is not the real object of sound, so there is no combination of sound, which has been said before when arguing that sense consciousness is non-discriminating. Second, there is no interval and no harm. Refuting the argument of interval. First, even if the senses see intervals in sounds, etc., if later discriminations connect them, then the appearance of the object and its experience, both of these knowledges are continuous, and without the harm of valid reasoning, how can it be said that what is seen is intermittent?