Tibetan
ང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མི་གསལ་བ་བློས་གསལ་ཞེས་པའང་བློ་རང་ཉིད་གསལ་བ་ལས་ཐ་སྙད་དེ་བྱེད་ཀྱི་བློ་རང་ཉིད་མི་གསལ་བ་ནི་དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་བྱེད་དུ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་མར་མེ་དང་བུམ་པ་དག་ཀྱང་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་ཁྱད་ཡོད་པ་དེར་བརྟེན་ནས་གསལ་བྱ་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིས་དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་མི་གསལ་བ་གཉིས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མི་སྲིད་དོ། །གསུམ་པ། ཤེས་པ་མེད་པར་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཚོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཡུལ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་རྒྱུ་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ལས་ཁོ་བོས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོགས་སུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་འདིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་ངེས་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་ཙམ་མྱོང་བར་མ་ཟད་གཞན་ཤེས་པ་དེའང་རང་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ་མཐོང་བར་གདོན་མི་ཟ་སྟེ། ཡུལ་སྔོ་སོགས་མྱོང་བས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་ལའང་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་བཞིན་བསྙོན་འདིང་ན་ནི་གཞན་རིག་པའང་མེད་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱོས་ཤིག །ཐ་སྙད་མཐོང་ ཐོས་མྱོང་བ་འདི་སུས་ཀྱང་ཁེགས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། རང་རིག་པའང་དེ་དང་མཚུངས་པས་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དྲན་པའི་རྟགས་ལས་རང་རིག་བསྒྲུབ་པ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱུ་མཚན་རྒྱས་པར་བཤད། །དང་པོ། ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དྲན་པ་ལས་ཀྱང་བདག་ཉིད་རིག་པ་གྲུབ་སྟེ་མ་མྱོང་བར་དྲན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡི་གེ་རིང་སོགས་དྲན་པ་དང་། །ཤེས་པའི་རིམ་པ་དྲན་ལས་གྲུབ། །དང་པོ་ལ། བློ་གཅིག་གིས་དེ་འཛིན་མི་འཐད། །དུ་མས་འཛིན་པ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་འགོད་དང་དེའི་ལན་དགག །དང་པོ་ལ། རྟགས་འགོད་དེ་ཡི་ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ། །དང་པོ། ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་དེ། དྲན་པས་མྱོང་བ་སྔོན་སོང་ཙམ་བསྒྲུབ་ན་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། རང་གིས་རང་མྱོང་བར་བསྒྲུབ་ན་མ་ངེས་ཏེ་ཤེས་པ་སྔ་མ་རང་གིས་རང་མ་མྱོང་ཡང་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་གཞན་གྱིས་དེ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། དེ་མི་འཐད་དེ། ཡི་གེ་རིང་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་པོ་སོགས་སུ་ནི་བློས་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་ལས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་མེད་པས་ན་ཡུལ་ཅན་ཉན་ཤེས
Chinese
我正在进行关于有境的术语的讨论。如果外境不清晰，那么说“心清晰”也是因为心本身清晰才这样说的，如果心本身不清晰，就不能使用这样的术语。就像灯和瓶子等，因为有清晰和不清晰的区别，所以才成为能照和所照的自性，从而使这样的术语得以广泛使用。对于自身自性不清晰的两者，不可能使用这样的术语。第三，如果没有意识，仅仅是境和根的集合，也不能确定就能见到境，因此，从体验因境中，才会产生“我见到了色”等等的确定。对于没有体验过的境，不可能产生有无、是与非的确定。如果是那样，不仅是体验了事物本身，而且其他的意识也无疑是自己体验或见到的。因为体验到蓝色等境而产生的确定，在自己的心相续中也会产生确定。如果明明存在却否认，那就说没有他人的意识吧。如果认为谁也无法否定见到、听到、体验到的这些术语，那么自证也与之相同，应该知道它在术语上是成立的。第二，从记忆的标志来证明自证。简要说明，详细解释理由。第一，从有境的心忆念中也能成立自证，因为没有体验过是不可能忆念的，就像体验境一样。第二，忆念长字母等，以及从忆念中成立知识的次第。第一，一个心识不适合执持它。多个心识执持也是不适合的。第一，提出过失和驳斥其回答。第一，提出论点，并成立它的同品周遍。第一，对方如果说，忆念只是成立先前体验过，那么就成了成立已成。如果成立自己体验自己，那么就不确定，如果说先前的意识自己没有体验自己，但后来的意识是他人认识它的，那么，那是不合理的。因为长字母和非常长的字母等，心识不会去执持，因为声音只是刹那，不会长久存在。这样，因为境不会长久存在，所以有境的听觉意识
English
I am discussing the term "having an object." If the external object is not clear, then saying "the mind is clear" is also because the mind itself is clear. If the mind itself is not clear, then such a term cannot be used. Just like a lamp and a vase, etc., because there is a difference between clear and unclear, they become the nature of the illuminator and the illuminated, thus allowing such terms to be widely used. For two things whose own nature is not clear, it is impossible to use such a term. Third, without consciousness, merely the collection of object and sense faculties cannot be certain to see the object. Therefore, from experiencing the causal object, the certainty of "I saw the form" etc. arises. For an object that has not been experienced, it is impossible to have certainty of existence or non-existence, right or wrong. If that is the case, not only is the thing itself experienced, but other consciousness is undoubtedly experienced or seen by oneself. Because the certainty that arises from experiencing blue objects etc. also arises in one's own mindstream. If you deny what clearly exists, then say that there is no other's consciousness. If you think that no one can deny these terms of seeing, hearing, and experiencing, then self-awareness is the same, and you should know that it is established in terms. Second, proving self-awareness from the sign of memory. Briefly explain, and explain the reasons in detail. First, self-awareness can also be established from the memory of the mind that has an object, because it is impossible to remember what has not been experienced, just like experiencing an object. Second, remembering long letters etc., and establishing the order of knowledge from memory. First, one mind is not suitable to hold it. It is also unsuitable for multiple minds to hold it. First, present the fault and refute its answer. First, present the thesis and establish its property of the subject. First, if the opponent says that memory only establishes what was previously experienced, then it becomes establishing what has already been established. If you establish that you experience yourself, then it is uncertain. If you say that the previous consciousness did not experience itself, but the later consciousness is someone else knowing it, then that is unreasonable. Because long letters and very long letters etc., the mind will not hold, because the sound is only momentary and will not last long. Thus, because the object does not last long, the auditory consciousness of the object
Tibetan
་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་རིང་པོ་མྱོང་མི་སྲིད་ལ། གང་རིང་པོ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཕྱིས་སུ་ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཡིན། དེས་ན་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྒྱུན་ཆགས་པར་བྱུང་བ་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་དམིགས་པ་དེ་དག་ཕྱིས་དྲན་པ་ན་ཉན་ཤེས་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་པ་མ་གོད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བློ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་སྒྲ་རིང་དུ་ཐོས་སོ་ཞེས་མྱོང་བ་ལས་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱིས་དྲན་པའི་ཚེ་ན་ཉན་ཤེས་རང་ཉིད་མེད་ཅིང་། སྔར་གྱི་དུས་ན་ཉན་ཤེས་ཙམ་ལས་རང་རིག་མེད་ན་ཕྱིས་དྲན་པ་འདི་རྒྱུ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་རྟགས་མ་ གྲུབ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་སྒྲའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་སྐྱེ་འགག་ན་མིན་པར་ཨ་རིང་པོའི་ཡུན་དུ་མི་འགག་པར་གནས་ཤིང་ཉན་ཤེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གནས་ན་ཡུལ་ཅན་ལ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་གོ་རིམ་མེད་པས་ན་ཉན་ཤེས་ཀྱི་བློ་ལ་སྒྲའི་ཆ་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཅིག་ཅར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ལ་རིམ་པ་མེད་པས་རིང་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། དུས་ཀྱི་རིང་ཐུང་ནི་སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་གོ་རིམས་ཅན་ལ་མི་ལྟོས་བར་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡི་གེ་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་དུ་མ་སྣང་བ་ཅི་འགལ་ཞེ་ན། ཆ་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་ནས་འདྲེ་བ་མེད་པ་ཡི་ཡིག་གེའི་ཆ་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་ནི་ཅི་ལྟར་ན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་རིམ་པ་མེད་པ་གཅིག་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཡུལ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞིང་ཡུལ་སྒྲའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་མི་སྲིད་པས་ན་བློ་ལ་ཅིག་ཅར་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་སྣང་མི་སྲིད་ལ། སྣང་ནའང་རིང་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྔོ་སེར་དཀར་དམར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། སྔ་མ་ཕྱི་མཐར་གནས་པ་དགག །རྟག་པའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དགག །དང་པོ། ཨཱ་རིང་པོ་ཐོས་པ་ན་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་རིང་པོར་མ་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་མ་དེ་དག་རང་གི་ཆ་རྫོགས་པའི་མཐའ་ཡི་བར་དུ་གནས་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཆ་དང་པོའི་འོག་ཏུ་དང་པོ་མ་འགགས་པའི་སྟེང་དུ་ཆ་གཉིས་པ་བསྡོམས་པས་སྒྲ་ཡི་གསང་ནི་ཇེ་མཐོར་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བྲེ་ལ་གཞལ་བའི་འབྲུ་སྣོད་དུ་སྤུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་རྣམས་སྔ་མ་མ་འགགས་བཞིན་དུ་གཞན་དང་གཞན་འཛིན་པས་ན་རིམ་མིན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་གསང་ཆེ་བ་ཙམ་ཐོས་ཀྱི་རིང་པོའི་དོན་མེད་ཅིང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆ་ཐ་མར་ཡང་ནི་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ལས་རིམ་གྱིས་བྱུང
Chinese
也無法體驗比那更長的時間。如果沒有體驗過長的時間，那以後又如何回憶呢？因此，當聽覺所緣境的剎那持續不斷地產生時，在回憶起聽覺所緣境時，因為有未被破壞的體驗的智慧，所以會產生「我聽到了長音」的回憶。在回憶的時候，聽覺本身並不存在。如果過去只有聽覺而沒有自證，那麼這個回憶的因是什麼呢？這是不合理的。第二，如果認為長時間不持續存在的徵象沒有成立，那麼，聲音的部分不是先後產生和滅亡，而是在長「阿」的持續時間內不滅地存在，聽覺也同樣存在，那麼，對於所緣境來說，就沒有先後產生的剎那的順序，因此，在聽覺的智慧中，聲音的所有部分都是沒有先後的同時顯現，因為字母沒有順序，所以不會變長。時間的長短，對於先後產生的順序沒有依賴就無法產生。如果問，一個剎那的智慧顯現多個字母的先後部分有什麼矛盾呢？如果先後的部分互相聚集而不混合，那麼具有順序的字母的部分，如何能產生沒有順序的一個所緣境的智慧呢？所緣境是因，智慧是果，所緣境聲音的先後部分不可能聚集在一起，因此，智慧如何能同時顯現呢？不可能顯現。即使顯現，也不會變長，會像同時看到藍色、黃色、白色、紅色一樣。第二，否定先前的存在於後面的盡頭。否定常恆的所緣境和所緣境的智慧。第一，如果聽到長「阿」時，聽覺不會因為沒有聽到長音而不成立，因為先前的字母部分存在到自己的部分完成的盡頭。如果是這樣，在第一個部分的下面，在第一個部分沒有滅亡的上面，加上第二個部分，聲音的音量就會增加，就像用斗來量穀物堆在容器裡一樣。那些部分在先前的部分沒有滅亡的情況下，抓住其他的部分，因為是以非順序的方式抓住，所以只會聽到音量變大，而沒有長音的意義。即使在完全完成的最後一個部分，也是像同時顯現一樣，而不是逐漸產生
English
It is also impossible to experience longer than that. If one has not experienced a long time, how can one recall it later? Therefore, when the moments of the object of hearing arise continuously, when recalling the object of hearing, because there is the wisdom of experiencing without being destroyed, the memory of "I heard a long sound" arises from the experience. At the time of recollection, the hearing itself does not exist. If in the past there was only hearing and no self-awareness, then what is the cause of this recollection? This is unreasonable. Second, if it is thought that the sign of not lasting for a long time is not established, then, the parts of the sound are not born and cease one after another, but exist without ceasing for the duration of a long "A", and the hearing also exists in the same way, then, for the object of perception, there is no order of moments arising one after another, therefore, in the wisdom of hearing, all parts of the sound appear simultaneously without before and after, because the letters have no order, they will not become long. The length of time cannot arise without relying on the order of arising one after another. If you ask, what contradiction is there in a single moment of wisdom appearing with multiple parts of letters before and after? If the parts before and after gather together without mixing, then how can the part of the letter with order produce a single object of perception's wisdom without order? The object of perception is the cause, and wisdom is the result, and the parts of the object of perception's sound before and after cannot gather together, therefore, how can wisdom appear simultaneously? It is impossible to appear. Even if it appears, it will not become long, it will be like seeing blue, yellow, white, and red at the same time. Second, negating the previous existing at the end of the later. Negating the permanent object of perception and the wisdom of the object of perception. First, if when hearing a long "A", the hearing will not be established because it has not heard a long sound, because the previous parts of the letter exist until the end of the completion of their own parts. If this is the case, under the first part, on top of the first part not ceasing, adding the second part, the volume of the sound will increase, just like measuring grain with a bushel and piling it in a container. Those parts, without the previous parts ceasing, grasp other parts, because they are grasped in a non-sequential way, so only the loudness of the volume will be heard, and there will be no meaning of a long sound. Even in the last part of the complete completion, it is like appearing simultaneously, rather than gradually arising.