Tibetan
ན་ནི་སྒྲ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བར་རིགས་ཏེ་དགོས་ནུས་མེད་པར་མཐོང་ན་སུ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དགོས་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་ དེ་ཡི་སླད་དུ་སྒྲ་སྦྱར་བ་འདི་ལ་ཆེད་དུ་བརྡ་གདགས་པའི་ཡུལ་གྱི་བརྗོད་བྱ་དེ་མིན་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡོད་ན་སྒྲ་ཡིན་ནོ་ཅོག་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི་མི་འདོད་པ་བཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་མིན་ནམ་དེ་ལྟར་ཡིན་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ལ་སྒྲའི་ཡུལ་དེར་སྤྱི༷་གཞན་གྱིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དགོས་པ་དང་ནུས་པ་གཉིས་ཀ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་དགོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་མི་འཐད་པའི་ལན་དགག་པ་ལ། སྤྱི་གཞན་མེད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འཐད་པའི་ཚུལ། །ངོ་ཤེས་སྤྱི་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ། སྤྱི་དངོས་པོར་འདོད་པ་རྣམས་ན་རེ། ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་འགའ་ཡང་མེད་ན་རང་མཚན་ཐ་དད་པའི་དོན་རྣམས་ལ་སྨན་ཨ་རུ་ར་ལྟ་བུ་སྔར་ལན་ཅིག་མཐོང་ཟིན་ནས་ཕྱིས་མཐོང་བ་ན་གཞན་གྱིས་བརྡ་སྦྱར་བ་མེད་པར་ཡང་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་མཚན་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་པས་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་སོགས་གསལ་བ་རྣམས་ནི་སྤྱི་མེད་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་། རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དང་ཆུ་སྐྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པའི་བུམ་གསལ་གྱི་དོན་རྣམས་སྔར་ལན་ཅིག་མཐོང་ནས་ཕྱིས་སྔ་མ་དང་ངོ་བོ་དང་འབྲས་བུ་སོགས་མཚུངས་པ་གཞན་མཐོང་ཡང་། མཐོང་ཡུལ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་ཆུ་སྐྱོར་སོགས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ལས་གཞན་དོན་མི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའམ་གཞན་སེལ་བ་ཡི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ནི་སྒྲ་སྟེ་ནང་གི་བརྗོད་པའམ་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔ་ཕྱི་ལྷན་ཅིག་སྦྱར་ནས་སམ་བསྲེས་ནས་སྔར་གྱི་དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་སམ་འདི་སྔར་གྱི་དེའོ་ཞེས་རིགས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་སྟེ། འདྲ་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ངོ་ཤེས་པར་ བཟུང་བ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་ལ་སྤྱི་ཡོད་པ་དེ་སྔར་ཤེས་ཟིན་པ་སླར་ཡང་དེར་མཐོང་ནས་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔར་སྤྱི་ཤེས་པས་ད་ལྟ་དེ་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་ན། སྔར་ཤེས་རྒྱུའི་སྤྱི་དེ་ད་ལྟ་མཐོང་བ་འདི་ལའང་ཡོད་པར་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་འདི་སྔར་གྱི་དེའོ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། གནོད་པ་བརྗོད་དང་དེ་ཡི་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ། གཞན་སྤྱི་ཡོད་པ་ལས་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཅན་གྱི་ལུགས་ལྟར་ནའང་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་དེ་ནི་སྤྱི་ནི་འབའ་ཞིག་སྟེ། གསལ
Chinese
那么声音也应该如何运用呢？如果认为没有必要和作用，谁也不会去使用它。如果说刚刚讲的必要，为了那个缘故而使用声音，如果对于这个特别指定名称的境的所说之义，有区分不是它的其他事物的作用，那么所有的声音的必要不就是仅仅在于排除不想要的而趋入想要的吗？既然如此，你对于声音的境又有什么用呢？因为会变得既没有必要也没有作用。第二，驳斥显示没有普遍必要不合理的回答。即使没有其他的普遍，也能合理地认识的方式。驳斥认识产生于普遍。第一，认为普遍是实有的人说，如果没有任何相互随顺的普遍，那么对于自相各异的事物，比如药材阿如拉，曾经见过一次，后来再见到时，在没有其他人告知的情况下，又如何能认识它呢？那不是因为自相具有普遍实有，即使瓶子等显现的事物是无普遍的各异，但是产生自执的意识，以及取水等行为，曾经见过一次做那个和那个行为的瓶子显现的事物，后来又见到与之前的本体和结果等相同的事物，所见境的前后两者都做取水等的事情，不离不做其他事情，或者具有排除其他事物的境的语词，即内在的言说或分别念，将前后一起结合或混合，说这是之前的那个，或者说这是之前的那个，虚构为同一种类而进行认识，只是这样而已。 以将相似之处执为一体的分别念来认识，而不是因为境上存在普遍，之前已经知道的，再次在那里见到而认识。如果之前通过普遍来认识，现在才能认识它，那么会认为之前所知的普遍，现在所见的这个也有，不会错误地认为这是之前的那个。第二，分两部分。陈述妨害和驳斥那个回答。第一，按照认为从其他普遍存在而认识的人的观点，认识的智慧只是普遍，显现
English
Then how should the sound be used? If it is considered unnecessary and ineffective, no one will use it. If it is said that the necessity has just been explained, and the sound is used for that reason, if for the object of this specially designated name, there is a function of distinguishing other things that are not it, then isn't the necessity of all sounds just to exclude what is not wanted and enter into what is wanted? Since this is the case, what is the use of the sound's object to you? Because it will become neither necessary nor effective. Second, refuting the unreasonable answer of showing that there is no universal necessity. Even without other universals, the way to recognize reasonably. Refuting that recognition arises from the universal. First, those who believe that the universal is real say, if there is no mutually following universal, then for the self-characterized different things, such as the medicine Arura, once seen before, how can it be recognized again when it is seen later without being informed by others? That is not because the self-character has a universal reality, even if the clear things such as bottles are different without universality, but the consciousness that produces self-grasping, and the actions such as fetching water, once seen the things that appear in the bottle that do that and that action, and later see other things that are the same as the previous body and result, etc., the former and latter of the seen object both do things such as fetching water, not leaving other things that do not do other things, or the words that have the object of excluding other things, that is, the inner speech or discrimination, combine or mix the former and latter together, saying that this is the previous one, or saying that this is the previous one, fabricating it as the same kind and recognizing it, just like that. Recognizing with the discrimination that holds the similarities as one, not because there is a universal in the object, the previously known, seeing it there again and recognizing it. If you know it through the universal before, you can recognize it now, then you will think that the universal known before is also in this seen now, and you will not mistakenly think that this is the previous one. Second, divide into two parts. Stating the harm and refuting that answer. First, according to the view of those who believe that recognition comes from the existence of other universals, the wisdom of recognition is only universal, appearing
Tibetan
་བ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ནི་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མིན་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་པོ་གང་དང་གང་མཐོང་བའི་དུས་རྟག་ཏུ་གསལ་བ་དང་མ་འདྲེས་པའི་དེ་ཡི་སྤྱི་རྐྱང་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ན། ནམ་ཡང་སྤྱི་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ལས་གསལ་བ་གཏན་ནས་མཐོང་མ་མྱོང་བས་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསལ་བ་མི་ཤེས་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ན་དུས་ནམ་ཡང་ནི་སྤྱི་དེ་དང་གསལ་བ་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་འབྲེལ་བ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐོང་མ་མྱོང་བ་ལ་གཞན་དང་ལྡན་པར་བཞག་ཏུ་མེད་དེ་བུམ་པ་མཐོང་ལ་ཤ་ཟ་མ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གིས་བུམ་པ་དང་ཤ་ཟ་ལྡན་པར་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱི་དེ་དང་གསལ་བ་ནི་ལྡན་ནོ་ཞེས་ནམ་ཡང་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བས། དེ་ལ་འདི་ནི་འདིའི་སྤྱིའོ་འདི་ནི་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པའི་བྱེ་བྲག་གི་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་འདི་ངོ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་རིགས་ཏེ་ཐ་སྙད་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཉེས་པ་དེ་སྤོང་བའི་ལན་བཀག་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྤྱི་ཡི་དངོས་པོ་གཅིག་གིས་གྲོགས་བྱེད་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་རྐྱང་པ་ཙམ་མིན་ནོ་ ཞེ་ན། སྤྱི་དེས་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕན་ཅི་ཞིག་བཏགས་ཏེ་ངོ་ཤེས་པར་ནི་སྔར་གྱི་དེ་འདིའོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་འཛིན་པ་ཡིན་ན། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་པུ་དེས་གསལ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ཡི་ཆ་ཉིད་སེལ་བར་གྱུར་ཏམ་འོན་ཏེ་མིན། ཐ་དད་པ་མེད་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་ལ། ཐ་དད་པ་མེད་ན་དུ་མ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་གང་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་བསལ་བཞིན་དུ་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པ་ལ་ངོ་ཤེས་པའི་བློ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཅི་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་བ་རྣམས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཡང་གསལ་བ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱི་གཅིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འདོད་པ་ཡིན། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་སྤྱི་གཅིག་དོན་ལ་མེད་ན་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་མི་སྲིད་དེ་གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེས་ཐུན་མོང་བའི་སྒྲ་བློ་སྐྱེད་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བ་མིན་ནམ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཁོ་ནས་གཅིག་གི་སྒྲ་བློ་མི་བསྐྱེད་པར་བསྒྲུབས་ནས། སྐབས་འདིར་སྤྱི་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་གཅིག་སྐྱེད་པ་ཁས་ལེན་པ་འགལ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡ
Chinese
从无有本身产生是不合理的，因为其理由是，无论何时见到任何事物，如果只是对那不与明亮混淆的、纯粹的共相进行辨识，那么，由于从未见过仅仅是共相，而完全没有见过明亮，因此会陷入无法辨识的境地。如果无法辨识明亮，那么任何时候都无法把握共相与明亮结合的关系，因为对于从未见过的事物，无法设定其与他者的结合，就像见到瓶子而未见到食肉者的人，不会认为瓶子与食肉者结合一样。因此，永远无法确定共相与明亮是结合的。那么，如何能说“这是此物的共相，这是与该共相结合的差别，因为与共相结合，所以认识了这个明亮”呢？因为没有施加名称的理由。第二，驳斥消除该过失的回答：如果说，共相的一个事物有助于辨识明亮，而不仅仅是纯粹的共相，那么，共相对于辨识明亮有什么帮助呢？如果辨识是将之前的那个与这个混合在一起而执持，那么，共相的唯一事物是消除了那些明亮的差别部分，还是没有消除呢？没有消除差别是不可能的，因为与现量相违。如果没有差别，那么什么是随顺众多呢？如果说，在没有消除差别的情况下，凭借与共相结合的力量，产生了辨识差别的智慧，那么，为什么你认为明亮是差别的，因此那些明亮不是一个共相的识的因呢？像这样，你的观点是，如果共同的共相在事物上不存在，那么共同的语识就不可能存在，因为明亮是差别的，因此它不应该产生共同的语识，不是这样立誓的吗？像这样，在证实了仅仅是差别的法不能产生一个语识之后，在此处，如果与共相结合，那么即使是差别的法也能产生一个辨识之果的智慧，这表明了承认是相违的。
English
It is not reasonable to arise from non-existence itself, because the reason is that whenever any object is seen, if only the pure universal that is not mixed with clarity is cognized, then, since only the universal has ever been seen, and clarity has never been seen at all, it would lead to the inability to recognize. If clarity cannot be recognized, then at no time can the relationship of the universal and clarity being combined be grasped, because for something that has never been seen, it cannot be established as being combined with another, just as a person who sees a vase but does not see a meat-eater does not think that the vase and the meat-eater are combined. Therefore, it can never be certain that the universal and clarity are combined. Then, how can one say, "This is the universal of this object, this is the difference combined with that universal, because it is combined with the universal, therefore this clarity is recognized"? Because there is no reason to apply the name. Second, refuting the answer that eliminates that fault: If it is said that the clarity that is assisted by one object of the universal is also the cause of recognition, and not just the pure universal, then, what benefit does the universal confer on the recognition of clarity? If recognition is grasping by mixing the previous one with this one, then, does the single object of the universal eliminate the difference of those clarities, or does it not? It is impossible that the difference has not been eliminated, because it contradicts direct perception. If there is no difference, then what is following the many? If it is said that even without eliminating the difference, the wisdom of recognizing the difference arises by the power of being combined with the universal, then, why do you not want those clarities to be the cause of the cognition of a single universal, since the clarities are different? In this way, your view is that if a common universal does not exist in reality, then a common verbal cognition cannot exist, because the clarities are different, therefore it should not produce a common verbal cognition, is that not what you vowed? In this way, after proving that only different qualities do not produce a single verbal cognition, here, if it is combined with a universal, then even different qualities can produce a single wisdom of the result of recognition, which shows that the admission is contradictory.