Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་མཚན་ནི་ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་མ་འདྲེས་པའི་ དངོས་པོ་ཡིན་ལ། བརྡ་ནི་དེ་འདྲའི་ངེས་པ་མེད་པར་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པ་དང་གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། རང་མཚན་ལ་བརྡ་འདོགས་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་མི་འཐད་པས་སྤྱིལ་བརྡ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ཅིང་། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་པས་སྤྱི་གསལ་ཐ་དད་དུ་འདོད་ལ་གྲངས་ཅན་པས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཅི་ནས་ཏེ་ངེས་པར་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་གང་ཞིག་བཞོ་བཀལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཤེས་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་དེ་འདྲ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། མིང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྙམ་དུ་ནོག་ལྐོག་ཤལ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོ༷༷ན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ་བརྡ་སྦྱོར་བ་ནི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །མིང་བཏགས་པའི་དགོས་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ལ་རིགས་རྟག་པ་ནི་བཞོ་བཀལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པར་རུང་བ་མིན་ན་དེ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་ན་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་ལ་དགོས་ནུས་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་ལ་བརྡ་སྦྱར་ཀྱང་རང་མཚན་ལ་གོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ནའང་མིན་ཏེ་སྔར་རང་དབང་མེད་ཕྱིར་སོགས་བཀག་པ་བཞིན་དང་། འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་གོ་བར་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པས་འབྲེལ་བ་མེད་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་མཁར་བ་ཆོད་ཅེས་སྨྲས་པས་མཁར་བ་ཐོགས་པ་ཆོད་ཅེས་པར་མི་གོ་བ་བཞིན་གསལ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མ་བརྗོད་པས་རང་མཚན་ལ་མི་གོ་སྟེ། མི་ནུས་པ་བརྗོད་པས་ནུས་པ་ལ་གོ་བ་མི་སྲིད་པ་ནི་དཔེར་ན་བ་འཇོ་བ་ལ་གླང་ཞོས་ ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱི་རྟག་གཅིག་ཆ་མེད་ལ་རང་མཚན་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མ་དང་ཆ་བཅས་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པའང་མི་སྲིད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། རིགས་ལྡན་གསལ་བ་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་བསྟན། སྤྱི་གཞན་བཏགས་ལ་དགོས་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ། གཅེར་བུ་པ་རྣམས་ན་རེ། སྤྱི་རྐྱང་པ་དང་རང་མཚན་རྐྱང་པ་བརྡ་ཡུལ་དུ་མི་འཐད་པས་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་ལ་བརྡ་བྱེད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་རིགས་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་རྫས་རང་མཚན་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། བརྡ་དེ་ཡང་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ཉིད་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པར་བར་ན་དགོས་ནུས་མེད་པའི་རིགས་བརྒྱུད་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། གལ་ཏེ་དེ་དག་ན་རེ་གསལ་བ་ནི་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་བརྡ་སྦྱར་མི་ནུས་ལ། རིགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྡན་པར་བརྡ་བྱས་ན་བརྡ་དོན་འགྲུབ་བོ་ཟེར་ན། མཐའ་ཡས་པ་འདི་སྤྱི་ལྡན་ལའང་མཚུངས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་གསལ་བ་རེ་རེ་བཞིན་སྤྱི་ལྡན་ཡིན་པས་སྤྱི་ལྡན་གསལ་བ་བརྡ་ཡུལ་དེ་མཐའ་ཡས་པ་སོ་ན་གནས་ཏེ་རིགས་ཀྱིས་གསལ་བ་ཉུང་ངུ་བཏང་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་གཞན་སྤྱི་ནི་བརྡ་འདོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་ལ། སྤྱི་གཞན་དགོས་པ་མེད་ཚུལ་དངོས་དང་ནི། །དགོས་མེད་མི་འཐད་སྟོན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ། རྟོག་ངོར་ཆུ་སྐྱོར་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་བྱེད་པ་དང་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་མཚུངས་པ་ཙམ་གྱི་བུམ་པའི་གཞན་སེལ་ལ་བུམ་པ་ཞེས་བརྡ་ཅིས་མ་བྱས། གང་གིས་ན་བརྡ་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་གཞན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྤྱི་དེ་ དང་ལྡན་པ་ལ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་ལྡོག་ལྡན་ལའང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་དེར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འགྱུར་མོད་གལ་ཏེ་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་བླ་སྟེ་ཚེགས་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་གཞན་མི་དགོས་པར་སེལ་བ་ཁོ་ནས་བརྡ་དོན་གྲུབ་པར་མཐོང་བས་སོ། །དེ་ལ་ཉེས་པ་མཚུངས་ན་རིགས་ཁས་མི་ལེན་ལ། སེལ་བ་ཁས་ལེན་པ་ཅི་ཞེ་ན། བརྡ་ཡུལ་རིགས་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་སེལ་བ་མེད་ན་གཞན་མི་གཅོད་པས་སེལ་བ་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། སེལ་བ་སྨྲ་བ་ལ་སྤྱི་དངོས་མེད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་གྲུབ་ཅིང་། སེལ་བ་དེ་ནི་དངོས་མེད་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པས་རིགས་ལ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་བསལ་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སེལ་བ་ཙམ་ལ་བརྡ་སྦྱར་ཀྱང་དེས་བརྡ་བྱེད་པའི་དགོས་དོན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་འདིས་ནི་ཤིང་གི་རིགས་དེ་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་བའམ་རྣམ་པར་བཅད་ནས། ཤིང་གི་དངོས་པོ་འདི་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་ནས་ཀྱང་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཤིང་གི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཀྱང་གི་སྒྲས་དངོས་པོ་ལ་དོན་གཉེར་གྱིས་འཇུག་པའི་སླད་དུ་བརྡ་སྦྱར་བར་མ་ཟད་སྒྲ་སྦྱར་ན་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེས་ནས་དེ་ཉིད་གོ་ནུས་པར་ཡང་ཤེས་ནས་ཞེས་པ་སྡུད་པའི་ཆེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་བརྗོད་པ་དེ་ཡིས་རང་ལས་གཞན་པ་དེ་དག་རྣམས་ལས་འདི་གཞན་པའམ་ལོགས་སུ་ཕྱེས་ནས་ཁྱད་པར་དུ་མི་གཅོད་
Chinese
不是的，因为自相是与处所、时间、形态不相混淆的事物，而名称对于这样的确定性并不存在，因为它适用于自身的所有表达对象。第二，顺世外道和数论派说：给自相附加名称，如前所述是不合理的，因此是给共相附加名称。对此，胜论派认为共相是显而异的，而数论派则认为是一体的。这也是不合理的，因为无论如何，人们必定要知道什么事物能够进行挤奶、搬运等作用，为了实现这样需要追求的目的，依靠这个名称，通过进入事物自相的方式来了解它。因此，他们认为对于具有隆起、阴影等特征的事物，使用牛等名称，附加名称是为了实现需求的意义。如果命名的目的就是这样，那么种姓常法就不能进行挤奶、搬运等作用，如果给它附加名称，那么牛等名称就没有任何必要和作用。如果给共相附加名称，也能理解自相吗？也不是，就像之前禁止的“因为没有自主”等一样。因为关联而理解也是不合理的，因为彼此没有互助，所以没有关联，即使假设有关联，就像说了“砍城墙”却不会理解成“砍倒举起的城墙”一样，因为没有说明特殊性，所以不会理解成自相。因为说了不能，所以不可能理解成能，例如对挤奶的母牛说“耕地吧”。共相是常、一、无分，而自相是无常、多、有分，因为极其不同，所以彼此混淆而使用也是不可能的。第三，与具有种姓的显现者相同地显示，给其他的共相命名是没有必要的。第一，裸体外道们说：单独的共相和单独的自相不适合作为命名的对象，因此给具有共相的显现者命名。如果像这样，给具有种姓的事物，能够起作用的物质自相命名，那么，为什么不直接给显现者命名，而在中间加入没有必要和作用的
English
It is not, because the self-character is a thing that is not confused with place, time, and form, and the name does not exist for such certainty, because it applies to all its own objects of expression. Second, the Lokayata and Samkhya schools say: Adding a name to the self-character, as mentioned earlier, is unreasonable, so it is adding a name to the common character. On this, the Vaisheshika school believes that the common character is clear and different, while the Samkhya school believes that it is one. This is also unreasonable, because in any case, people must know what things can perform milking, carrying, and other functions, in order to achieve such a purpose to be pursued, relying on this name, to understand it by entering the way of the self-character of things. Therefore, they think that for things with features such as protrusions and shadows, the names such as cows are used, and adding names is to realize the meaning of needs. If the purpose of naming is like this, then the eternal genus cannot perform milking, carrying, and other functions. If a name is added to it, then the names such as cows will have no necessity and function. If a name is added to the common character, can the self-character also be understood? It is not, just like the previously prohibited "because there is no autonomy" and so on. It is also unreasonable to understand because of the connection, because there is no mutual assistance, so there is no connection, even if it is assumed that there is a connection, just like saying "cut the city wall" will not be understood as "cut down the raised city wall", because the particularity is not explained, so it will not be understood as the self-character. Because it is said that it cannot, it is impossible to understand it as the able, for example, saying to a milking cow, "plow the field." The common character is constant, one, and without parts, while the self-character is impermanent, many, and with parts. Because they are extremely different, it is impossible to confuse and use each other. Third, showing the same as those who have a genus, it is not necessary to name other common characters. First, the naked ascetics say: The single common character and the single self-character are not suitable as objects of naming, so they name the manifestation that has a common character. If like this, naming the substance self-character that has the genus and can function, then why not directly name the manifestation, but add in the middle a one that has no necessity and function
Chinese
如果有人问，宗派传承有什么用？如果他们说，明性是无限的，因为它的处所、时间和自性是无限的，所以无法用符号来表达。又因为它是一种宗派，如果用符号来表达它，就能实现符号的意义。那么，这种无限性也同样适用于普遍存在，因为每一个无限的明性都是普遍存在，所以普遍存在的明性就存在于无限的符号处所中，而宗派所舍弃的少量明性则什么也没有。第二，考察“其他共相是施加符号的处所”时，共相之外不需要的真实情况，以及显示不需要不合理的驳斥。第一，在概念中，水壶等事物的意义，与做和不做不同，仅仅是相同的，为什么不把水壶这个符号施加在水壶的排除他物上呢？如果有人问，为什么承认符号处所的其他共相呢？如果回答说，因为与具有该共相的事物相同，所以就像前面所说的那样有错误，那么反过来也一样，所以不承认。如果有人说，即使错误在任何情况下都不会改变，即使会改变，也宁愿费力地去实现，也不需要其他的宗派，因为仅仅排除他物就能实现符号的意义。如果错误相同，为什么不承认宗派，而承认排除他物呢？即使承认符号处所是宗派，如果没有排除他物，就无法断定其他事物，所以必须承认排除他物。即使说排除他物，即使没有真实的共相，也能实现意义。而且，排除他物是一种虚构，所以很容易消除对宗派的指责。如果认为仅仅施加排除他物的符号，也无法完全实现符号的目的，那么，就像“树”这个声音，完全舍弃或区分了树的宗派之外的所有事物，想到它会指向树的实物本身，也仅仅是在为了区分于其他事物的意义上，才把树的声音施加在具有树枝树叶的事物上。而且，用“也”这个词，不仅是为了通过对事物的追求而施加符号，而且也知道施加声音后，就能与其他事物区分开来，并能理解它，这是为了总结。这样，说出声音，就能将它与其他事物区分开来，或者分开，而不加以区分
English
If someone asks, what is the use of sectarian transmission? If they say that clarity is infinite because its place, time, and self-nature are infinite, so it cannot be expressed with symbols. Also, because it is a sect, if it is expressed with symbols, the meaning of the symbol can be realized. Then, this infinity also applies to the universal existence, because each infinite clarity is a universal existence, so the universal existence of clarity exists in the infinite symbol place, and the small amount of clarity abandoned by the sect has nothing. Second, when examining "other universals are the place for applying symbols," the real situation where universals are not needed, and the refutation that shows that not needing is unreasonable. First, in the concept, the meaning of things like water pots is only the same as doing and not doing, why not apply the symbol of water pot to the exclusion of other things from the water pot? If someone asks, why do you admit other universals of the symbol place? If the answer is that because it is the same as the thing that has that universal, so it is like the mistake mentioned earlier, then it is the same in reverse, so it is not admitted. If someone says that even if the mistake does not change in any case, even if it does change, it is better to work hard to achieve it, and there is no need for other sects, because only excluding other things can realize the meaning of the symbol. If the mistake is the same, why not admit the sect, but admit the exclusion of other things? Even if it is admitted that the symbol place is a sect, if there is no exclusion of other things, it is impossible to determine other things, so it is necessary to admit the exclusion of other things. Even if you say exclude other things, even if there is no real universal, you can still realize the meaning. Moreover, excluding other things is a fiction, so it is easy to eliminate the accusation of the sect. If you think that just applying the symbol of excluding other things cannot completely realize the purpose of the symbol, then, like the sound of "tree," completely abandoning or distinguishing all things other than the sect of the tree, thinking that it will point to the real object of the tree itself, it is only in the sense of distinguishing it from other things that the sound of the tree is applied to the thing with branches and leaves. Moreover, with the word "also," it is not only to apply symbols through the pursuit of things, but also to know that after applying the sound, it can be distinguished from other things and understood, which is to summarize. In this way, saying the sound can distinguish it from other things, or separate it, without distinguishing it