Tibetan
རྣམ་པ་ལ་སྤྱི་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །གསུམ་པ། ཚུལ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཤེས་པ་ལ་མྱང་བྱའི་དོན་དུ་མངོན་པར་སྣང་བ་དེ་ནི་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེ་ལས་གཞན་མིན་པར་གྲུབ་པ་དེས་ན་མངོན་སུམ་དང་ནི་དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་མྱོང་བས་བདག་ཉིད་རིག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་གཞན་གྱིས་མི་མྱོང་བའི་ལན་དགག་པ་ལ། མངོན་སུམ་ཡིན་མིན་ཡོད་པའི་ལན། །མ་མཐོང་ལྡན་སོགས་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་དེ་ལ་གཞན་གྱི་བློས་དམིགས་ནས་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱང་རང་གི་བདེ་སོགས་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་མིན་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་འདྲ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ནི་མི་འདོད་ལ་དོན་དེ་ཉིད་གཟུང་བའི་ཚེ་དོན་གཅིག་འཛིན་པར་མཚུངས་པ་ལ་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་མིན་པའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེ་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་མིག་མ་འཁྲུལ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་དེའི་ཡུལ་གཞན་གྱི་བདེ་སོགས་མིན་ན་དོན་གཞན་གང་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ པ། མ་མཐོང་བ་སྔོན་གྱི་ལས་དང་ཡང་ན་བདེ་སོགས་ནང་དུ་བདག་ལ་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་དང་དབང་པོ་དང་བདེ་སོགས་དང་ལྡན་པའི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་མཉེས་མ་མཉེས་སོགས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་སོ་སོའི་མྱོང་བ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་བདེ་སོགས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་གཞན་དང་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་བདེ་སོགས་གཞན་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་འཛིན་པའི་ལས་སོགས་གཏན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྣམ་མེད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་དམིགས་པར་ནི་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། མ་བླངས་ན་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རང་གི་མྱོང་བ་དང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་འདྲའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པའང་གོང་དུ་བསལ་ཟིན་ཏེ། །དོན་མཚུངས་ཐ་དད་དེ་གང་ལས། །ཞེས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་རྣལ་མངོན་ལ་བརྟེན་ནས་གནོད་པ་སྟོན་པ་ལ། གཞན་ལ་མི་འདོད་ཐལ་བ་བརྗོད། །རང་ལ་ཉེས་པ་དེ་མི་མཚུངས། །དང་པོ། ཐལ་བ་བརྗོད་དང་དེའི་ལན་འགོག །དང་པོ། རྒྱང་འཕེན་པ་དང་དཔྱོད་པ་པ་མ་གཏོགས་རང་དང་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་རྣལ་མངོན་འདོད་པ
Chinese
对于相（rnam pa）施加“总”的标签，在外的总，自己产生认知是绝不可能的。第三，因为那个道理，所以在意识中显现为可体验之物的显现，成立为并非不同于体验者的心识，因此现量以及那也是意识本身，通过体验而成立为自证。第二，对于他人相续的乐等他人无法体验的回答进行驳斥。现量是否存在的回答。未见、具有等回答的驳斥。第一，如果他人相续的乐等，被他人的心识缘取而执持，却不像自己的乐等一样成为现量，因此不会变成相似的体验，那么，按照你的观点，不承认相，而在取境之时，在执持同一境上相同，对于一个成为现量，一个不是现量的差别，那是什么原因呢？就像两个没有眼疾的人缘取同一个蓝色一样。如果那个意识的对境不是他人的乐等，那是什么其他的境呢？会变成无境的意识。第二，未见是以前的业，或者乐等在内与我合为一境，或者具有根与乐等的关系，或者自在天喜不喜欢等，如果说每个人的体验是各自决定的，自己的乐等不会被他人体验，那么，那样的话，与他人一体相关的乐等，在任何情况下都不会被另一方执持，因为执持它的业等根本不可能存在。即使那样，无相的你必须承认缘取他人相续的乐等。如果不承认，就会变成无境的意识自证。即使那样，如果认为自己的体验和他人的体验有差别，那么，那样的差别也已经在前面驳斥过了，在“境相同差别从何来”中已经说明了。第二，依靠瑜伽现量来显示妨害。对于他人说不希望的过失，对于自己过失不相同。第一，说出过失和遮破那个回答。第一，除了顺世外道和正理派之外，自己和他人的宗派都承认瑜伽现量。
English
It is never possible for oneself to generate knowledge of the general outside of the designation of "general" to aspects (rnam pa). Third, because of that reason, the appearance that appears in consciousness as something to be experienced is established as not being different from the mind that experiences it, therefore, direct perception and that is also consciousness itself, through experience, is established as self-awareness. Second, refuting the answer that others cannot experience the happiness, etc., of others' continuums. The answer to whether or not it is direct perception. Refutation of answers such as unseen, having, etc. First, if the happiness, etc., of others' continuums is apprehended and held by the minds of others, but it is not the same as one's own happiness, etc., in that it becomes direct perception, therefore it will not become a similar experience, then, according to your view, you do not admit aspects, and when taking the object, it is the same in holding the same object, and the difference between one becoming direct perception and one not being direct perception, what is the reason for that? Just like two people without eye defects focusing on the same blue color. If the object of that consciousness is not the happiness, etc., of others, then what other object is it? It will become a consciousness without an object. Second, unseen is past karma, or happiness, etc., inwardly united with me as one object, or having a relationship of sense faculties and happiness, etc., or whether the Lord is pleased or displeased, etc., if it is said that each person's experience is determined individually, and one's own happiness, etc., will not be experienced by others, then, in that case, the happiness, etc., of others that is related to others as one will not be apprehended by the other party in any way, because the karma, etc., that apprehends it is absolutely impossible. Even so, you who are without aspects must admit to focusing on the happiness, etc., of others' continuums. If you do not admit it, it will become a consciousness without an object that is self-aware. Even so, if you think that there is a difference between your own experience and the experience of others, then that kind of difference has already been refuted above, and it has already been explained in "From where does the difference in the same object come?". Second, relying on yogic direct perception to show harm. For others, state the undesired consequence, for oneself, the fault is not the same. First, state the consequence and refute that answer. First, except for the materialists and the logicians, one's own and others' schools all admit yogic direct perception.
Tibetan
་གང་དག་གི་ལུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྒྱུད་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་ལ་མྱོང་བ་པོ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཉིས་ཡུལ་རྣམ་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཚུངས་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཕ་རོལ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་པོ་དེ་བཞིན་གདུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ལ་ཡུལ་བདེ་སོགས་དང་དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་དབང་པོ་ཕྲད་དགོས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་འདུས་ཤིང་ཕྲད་པ་མེད་པས་ཡུལ་དབང་འདུས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ་ ཞེ་ན། བདེ་སོགས་ཤེས་པ་རང་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བློ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་མིན་ཏེ། རང་གིས་རང་ཉིད་མྱོང་མི་སྲིད་པར་འདོད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ནི་བློ་རང་ལས་ཐ་དད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཡིན་པར་འདོད་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་མངོན་སུམ་བྱས་པ་དང་མྱོང་བ་པོའི་མངོན་སུམ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་དབང་འདུས་མ་འདུས་ཀྱི་ཁྱད་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཡུལ་དེ་རྗེན་པར་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་རྣལ་མངོན་འདོད་པས་ན་དེས་དེ་མངོན་སུམ་བྱས་པའི་ཚེ་ཉམས་མྱོང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ་ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བློ་རང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པས་མྱོང་པ་མིན་པར་གཞན་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་དམིགས་ཡུལ་དེ་དམིགས་པ་པོ་རང་ལ་གདུང་བ་དང་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ་གང་གི་ཚེ་མྱོང་བྱེད་ཤེས་པ་རང་ཉིད་མྱང་བྱ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་དངོས་སུ་སྣང་བ་ནི་གདུང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནི་གདུང་བ་མྱོང་བ་མིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་གཞན་གྱི་གདུང་པ་དམིགས་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་གདུང་བའི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དམིགས་པ་དང་ཡུལ་དེའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན། དམིགས་པར་བྱ་བའི་དོན་བཞན་པ་དེའི་ངོ་བོར་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དོན་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་དོན་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མྱོང་བྱེད་རང་ཉིད་མྱང་བྱའི་ངོ་བོར་གསལ་བ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེའི་བག་ཆགས་གསལ་བར་མ་སད་པའི་ལྐོག་གྱུར་གྱི
Chinese
在那些人的宗派里，瑜伽士以现量亲身体验到其他众生的安乐等，体验者和瑜伽士二者在无境相的情况下体验相同，因此，瑜伽士也像他人感受痛苦的人一样感到痛苦。第二，如果感受安乐和痛苦必须与境，如安乐等，以及它的有境根识相遇，但瑜伽士没有境和根聚集相遇，因此，从境根聚集产生的痛苦，对于那些瑜伽士来说，不是产生的。 如果这样说，在你认为安乐等知识与自身不同的宗派里，心识自身生起为痛苦的体性，这并不是体验痛苦的意义，因为你认为自己不可能体验自己。然而，你认为仅仅是心识以与自身不同的痛苦作为境而生起，就是体验痛苦，那么，瑜伽士现量见到它，与感受者的现量知识，在境根聚集与否上有什么差别呢？因为二者都只是如实地执取那个境而已。第二，你也承认瑜伽现量，那么，当它现量见到它时，体验会变得相同吗？回答说，不相同，在我们的宗派里，生起为心识自身体性的痛苦等，不是由自证来体验的，仅仅是缘取他者，缘取境就是使缘取者自身感到痛苦和利益的原因，当体验者知识自身真实显现为所体验的痛苦的自性时，才是痛苦，仅仅是生起缘取他人痛苦的知识，并不是体验痛苦，在那个时候，瑜伽士仅仅缘取他人的痛苦，也不会因此而陷入那样的痛苦。因此，所有知识的缘取境，和生起为那个境的体性的体验是不同的，什么不同呢？即使没有生起为所缘取之事的其他体性，但生起为与那个事物相同，就叫做缘取那个事物，体验者自身显现为所体验的体性，就叫做体验它的自性，例如，火的习气没有明显苏醒的隐蔽的
English
In the tenets of those people, yogis directly experience the happiness and so on of other beings through direct perception, and the experiencer and the yogi experience the same thing without any objective aspect, so the yogi also suffers like the one who experiences the suffering of others. Secondly, if experiencing happiness and suffering requires encountering an object, such as happiness, and its object-possessing sense consciousness, but the yogi does not have the object and sense faculty gathered and encountered, then the suffering arising from the gathering of object and sense faculty is not produced for those yogis. If you say so, in your tenet that considers happiness and so on as different from consciousness itself, the very fact that consciousness itself arises as the nature of suffering is not the meaning of experiencing suffering, because you believe that one cannot experience oneself. However, since you believe that merely the arising of consciousness with suffering, which is different from consciousness itself, as its object is experiencing suffering, then what difference is there between the yogi directly perceiving it and the direct perception consciousness of the experiencer in terms of whether the object and sense faculty are gathered or not? Because both of them are merely grasping that object as it is. Secondly, you also accept yogic direct perception, so when it directly perceives it, will the experience become the same? The answer is no, in our tenet, suffering and so on that arise as the nature of consciousness itself are not experienced by self-awareness, but merely focusing on others, the object of focus is the cause of suffering and benefiting the focuser itself, and when the experiencing consciousness itself actually appears as the very nature of the suffering being experienced, that is suffering, and merely the arising of consciousness that focuses on the suffering of others is not experiencing suffering, at that time, the yogi merely focusing on the suffering of others will not fall into such suffering. Therefore, the focusing on the object of all consciousness and the experience of arising as the nature of that object are different, what is the difference? Even if it does not arise as the other nature of the object to be focused on, but arises as the same as that thing, it is called focusing on that thing, the experiencer itself appearing as the nature of what is being experienced is called experiencing its nature, for example, the hidden one where the habit of fire has not clearly awakened.