Chinese
如果说，因为眼睛看到稍微没有变化的常法事物时，会显得清晰。 那么，虽然无法用现量来断定前后变化，但因为自性是刹那的要点而显得清晰。如果不是这样，那么像坚固一样显现的金刚石、石头、岩山等事物，如果也是常法，因为不依赖其他条件，如果它产生自执识，那么缘于它的所有众生的所有识，无论产生什么，都是没有前后的，同时缘取，常法之缘由它自己单独产生。如果它能产生识，常法产生果，那么不可能逐渐产生。第二，它作为缘取缘而产生自执识，但所有有境不会同时产生。因为与缘取缘同时存在的其他条件，如根和作意等，以不同的方式提供帮助，从而产生自执识，所以金刚石等常法的果或有境识是逐渐产生的。如果说，在不产生前者的缘取缘之时，与它同时存在的，又作为产生其他事物的因，那么认为缘取缘是常法，也应该知道并说，刹那前后各自，之前的那个灭亡后，是新的其他事物。不能执着前后没有差别的一个事物，一次又一次地逐渐显现。不仅如此，认为常法是缘取缘，这里也有同时无法以识来执着的过失，就像之前说的那样。第二，从忆念的标志中建立两种方式。遮破他宗，安立自宗。对它的合理性进行近一步的建立。第一，量经中说：后来也从忆念中产生。因此，在经历境的时期，不仅显现为二，而且在之后的忆念中，也成立为具有两种方式，因此能够成立。对此，集论的注释者有些人说：所谓两种方式，仅仅是识是能知和境是所知，就说成立两种方式是不合理的。就像火的热性一样，识以自己的自性或自体来经历或认识境，仅仅是这样
English
If it is said that when the eyes see permanent things that have slightly no change, they appear clearly. Then, although it is not possible to determine the previous and subsequent changes by direct perception, it appears clearly because the essence is the point of being momentary. If it is not like this, then whatever appears as stable, such as diamond, stone, rock mountain, etc., if it is also permanent, because it does not depend on other conditions, if it generates self-grasping consciousness, then all the consciousness of all beings that arise from it, whatever arises, is without before and after, and at the same time, the permanent condition of the object is generated by itself alone. If it can generate consciousness, and the permanent generates the result, then it is impossible to generate gradually. Second, even if it generates self-grasping consciousness by making it the object-condition, all the object-possessors will not arise simultaneously. Because other conditions that exist simultaneously with that object-condition, such as the senses and attention, help in different ways, thereby generating self-grasping consciousness, so the fruit or object-possessing consciousness of this permanent thing such as diamond arises gradually. If it is said that at the time when the former is not generated, the object-condition that exists simultaneously with it is again made the cause of generating other things, then it should also be known and said that the object-condition that is considered permanent is also a new other thing after the previous one has ceased in each moment before and after. It is not permissible to hold that one thing without difference before and after appears gradually again and again. Moreover, considering the permanent as the object-condition, there is also the fault of not being able to grasp with consciousness at the same time, just as it was said before. Second, from the sign of memory, two ways are established. Refuting the views of others, establishing one's own system. Further establishing its rationality. First, the Sutra of Valid Cognition says: Later, it also arises from memory. Therefore, at the time of experiencing the object, not only does it appear as two, but also in the subsequent memory, it is also established as having two ways, so it can be established. On this, some commentators of the Compendium say: The so-called two ways, it is unreasonable to say that the two ways are established merely because consciousness is the knower and the object is the known. Just like the heat of fire, consciousness experiences or knows the object by its own nature or self, just like that.
Tibetan
རྟེན་བ་ལང་རྫི་ནས་ཕྱི་ནང་ཐུན་མོང་གི་བར་ལ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་ཚུལ་གཉིས་ལ་མི་མཐུན་པར་བརྩད་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་མེ་ནི་ཚ་བའོ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་ལྟར་དེ་བསྟན་བཅོས་སུ་བསྒྲུབས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཀྱང་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡུལ་ཅན་འབའ་ཞིག་ལས་དོན་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་གཟུང་རྣམ་འཛིན་རྣམ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཕལ་གྱི་ངོར་མ་གྲུབ་ནས་ཡུལ་རྗེན་ཅེར་དུ་འཛིན་པར་འདོད་པ་ལ། ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་རང་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་ཡང་སྔར་མྱོང་བ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡང་དག་པར་དྲན་པ་ལས་གྲུབ་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་གང་དང་གང་ཡང་དག་པར་དེ་དོན་དང་མཐུན་པར་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དེ་ལ་མེད་པར་གྱུར་པ་དྲན་དུ་མེད་དེ་ཀ་བ་ལ་སྣམ་བུ་བཞིན་ནོ། །གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་དྲན་ཏེ་བ་ལང་ལ་ནོག་ལྐོག་ཤལ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། སྔོ་འཛིན་དྲན་པ་ན་སྔོན་པོ་དྲན་པ་དེ་ཡུལ་དྲན་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཡོད་པས་མིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ནོག་དང་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ནས་བ་ལང་དྲན་མི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ཆོས་དེ་སྤངས་ནས་གཞན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་དྲན་དུ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་པ་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བ་མེད་ཅིང་། རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་རིག་ཙམ་ཞིག་ལས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གཞན་བཟུང་ནས་ཐ་དད་པར་མྱོང་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེའམ། འདི་ལྟར་ནི་མིན་ཞེས་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པ་འདི་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཡུལ་གང་མྱོང་ཞེས་དྲི་བ་ལ་ཤེས་བྱ་ཙམ་མྱོང་བ་ལས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་མྱོང་བ་མེད་ན། གང་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བུམ་པ་མྱོང་གི་སྣམ་བུ་མ་མྱོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་སུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་རིམ་པར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་འབྱེད་དོ་སྙམ་པའང་རིགས་པ་མིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་སོ་སོ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་རྣམ་པ་སོ་སོར་མ་མྱོང་ན་རང་རྒྱུད་ལ་བློ་དུ་མ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་འདི་དང་འདི་མྱོང་ཞེས་ཐ་དད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཕྱེ་ནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡུལ་གང་ལ་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བའམ་སྣང
Chinese
既然依靠牧牛而内外共同成立，像这样对两种方式没有争论，就像证明“火是热的”一样，在论典中证明它有什么用呢？然而，执持境的知识，除了境之外，具有青色事物自性的相和能取相两种，这在常人面前没有成立，而想要执持赤裸裸的境。境的知识自身具有两种方式，这也可以像以前经历过一样，通过后来的正确回忆来成立。任何事物，所有正确地与该事物相符的回忆，都不会回忆起该事物上没有的东西，就像柱子上的布一样。存在的东西则会回忆起来，就像牛的肉垂和颔袋一样。第二，如果认为在回忆起蓝色时，回忆起蓝色是回忆起境，而不是因为知识具有蓝色的相，那是不对的。就像不能抛弃肉垂和颔袋等而回忆起牛一样，因为知识自身就是具有境的相的事物，所以不能抛弃自己的法而了解其他事物。如果知识自身的行境，比如蓝黄等，没有被其他事物区分开来，并且除了自身的光明和觉性之外，没有抓住其他不同的特点来体验差别，那么任何知识都不会说“这是这样的”，或者“这不是这样的”，这样对知识的区分就会消失。例如，如果被问到体验了什么境，回答只体验了所知，而没有体验到瓶子等不同的相，那么对于所有体验到的事物，就无法理解“体验了瓶子而没有体验布”等的差别。如果认为在自己的相续中，境、根、识三者聚合的刹那依次产生，因为自性不同而进行区分，这也是不合理的。即使承认每个刹那都是不同的，但如果没有体验到不同的相，仅仅因为体验到自己的相续中依次产生多个心识，也不能区分“体验了这个和那个”，从而进行区分。例如，在某个境中，某些部分以不同的方式显现或呈现
English
Since it is established through the cowherd, both internally and externally, there is no dispute about such two ways. Just as proving that "fire is hot," what is the use of proving it in a treatise? However, the knowledge that grasps objects, apart from the object itself, has two aspects: the apprehended aspect and the apprehending aspect, which possess the nature of a blue object. This is not established in the eyes of ordinary people, and they want to grasp the object nakedly. The fact that the object-possessing knowledge itself has two aspects can also be established through correct recollection, just as it was experienced before. Any object, all correct recollections that correspond to that object, will not recall what is not on that object, just like cloth on a pillar. What exists is recalled, like the dewlap and wattle on a cow. Secondly, if one thinks that when recalling blue, recalling blue is recalling the object, and not because the knowledge has the aspect of blue, that is not correct. Just as it is impossible to recall a cow without dewlap and wattle, because knowledge itself is the object with the aspect of the object, one cannot abandon one's own dharma and understand other things. If the object of knowledge itself, such as blue and yellow, is not distinguished by other things, and apart from its own clarity and awareness, it does not grasp other different characteristics to experience differences, then any knowledge will not say "this is like this," or "this is not like this," and the distinction of knowledge will disappear. For example, if asked what object is experienced, and the answer is only that the knowable is experienced, and not the different aspects of a vase, etc., then for all experienced things, it is impossible to understand the difference between "experiencing a vase and not experiencing cloth," etc. If one thinks that in one's own continuum, the moments of the aggregation of object, sense faculty, and consciousness arise sequentially, and they are distinguished because of the difference in nature, that is also unreasonable. Even if it is admitted that each moment is different, if different aspects are not experienced, merely experiencing that multiple minds arise sequentially in one's own continuum cannot distinguish "experiencing this and that," and thus distinguish them. For example, in a certain object, some parts appear or manifest in different ways.