Tibetan
ཕྱིར་བློ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྣང་ཚུལ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་བླངས་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་ཡང་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་སྔོ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་བློ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ་དམིགས་མི་སྲིད་པས་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་དོན་སྔོན་པོ་དང་སྔོ་འཛིན་ནི་ནམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་མི་སྲིད་དེ་ཕྱི་དོན་རྗེན་པར་ནམ་ཡང་དམིགས་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བློ་ཡི་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པས་རྣམ་བཅས་དང་རང་རིག་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་དེ་འདྲའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དེས་ཕྱི་དོན་མེད་པར་འགྲུབ་སྟེ། བློ་ལས་ཡན་གར་དུ་ནམ་ཡང་དམིགས་མི་སྲིད་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་ལ། ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་ནང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུ་ལས་དེར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་རིག་པའི་ཚུལ་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་གཉིས་མི་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པ་ལ། དབང་ཤེས་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་དགག །དེ་ཡི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་དགག །དང་པོ་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་གཉིས། །དང་པོ་ལ། ཕ་རོལ་འདོད་ལ་མི་ འདོད་བརྗོད། །རང་ལ་མི་མཚུངས་པ་ཡི་ཚུལ། །དང་པོ། གསལ་མི་གསལ་གྱི་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཡང་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་དང་། ཆ་འགའ་ཞིག་གསལ་ལ་འགའ་ཞིག་མི་གསལ་བའི་འདྲེས་མ་དང་། ལ་སོགས་པ་ཞེས་པས་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་སྣང་བ་སོགས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དེ་དག་ཡུལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་སོ་སོ་གཞན་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་དོན་གཅིག་པུ་དེ་ལ་དབང་ཤེས་དེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དེར་སྣང་བ་མིན་ན་ཡུལ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་དེ་ལ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡི་དོན་ཅན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་བློའམ་ཡིད་ཀུན་ནི་གསལ་མི་གསལ་སོགས་ཀྱི་ཐ་དད་མེད་པར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་རང་གི་རང་བཞིན་རྗེན་པར་མཐོང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། སྐྱོན་དེ་ནི་རྣམ་བཅས་སུ་སྨྲ་བ་ལའང་མཚུངས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཡང་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྗེན་ཅེར་དུ་འཛིན་ན་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་སྣང་མི་སྲིད་ཀྱང་རྣམ་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་མི་དགོས་ཏེ། དམིགས་རྐྱེན་གྱི་དོན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དོན་དེ་ཡི་ངོ་བོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དེ་ནི་དོན་དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་ཡུལ་ཁོ་ནའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་གཞན་གྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་ལས་ཀྱང་ཡུལ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཆ་འགའ་ཡིས་ནི་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་ལྟར་ཕ་ལ་བརྟེན་ནས་བུ་སྐྱེ་བ་ན་བུས་ཕ་དེ་ཡི་ནི་གཟུགས་འཛིན་པ་ ཡིན་ན་ཡང་། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལས་ནི་དབྱིབས་དང་མདོག་ལ་སོགས་པ་ཆ་འགའ་ཡིས་བུ་དང་ཕ་མི་འདྲ་བའི་ཐ་དད་པར་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱད་མེད་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐལ་བ་འགོད་དང་དེ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ། མར་མེ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཟླུམ་པོར་བསྐོར་བ་མདོག་སྔོ་དང་དམར་དང་མདངས་བཀྲ་ཞིང་གསལ་བར་ཡང་མིག་མི་གསལ་བས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་ལ། ཁྲ་བོའི་རྣམ་པ་དེ་དབང་པོའི་བློ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཡུལ་མར་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སམ། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡིན་ན་སྣང་རུང་གི་དངོས་པོ་དེ་ལ་དབང་པོ་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཅི་སྟེ་རང་འཛིན་དབང་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ལ། དབང་པོ་གསལ་བ་དག་ལའང་དེ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཅི་སྟེ་མེད་དེ་འཛིན་པར་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ཡང་དག་མིན། །དེ་ལ་ཡུལ་ནི་མེད་པར་བསྟན། །དང་པོ། དེ་འདྲའི་དབང་ཤེས་ཀྱང་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་མིན་ཏེ་མར་མེ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་ཁྲ་བོ་དེ་ལྟ་བུར་སྐྱེས་པའི་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་པས་དེ་མཐོང་བ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དེ་འདྲའི་དོན་དེ་དངོས་སུ་མཐོང་བའམ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ་ཞེ་ན། དེ་མཐོང་བ་དེ་དབང་པོ་ཉམས་པའང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་རབ་རིབ་ཀྱིས་མིག་གི་སྐྱོན་སྦྱངས་པར་གྱུར་གྱི་བསླད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྦྱངས་པར་བྱས་ནས་གསལ་བའི་མིག་གང་ཞིག །ཕལ་པས་མཐོང་མ་ནུས་པའི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་རྨ་བྱའི་མདོངས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ནུས་པ་དེ་ལ་རབ་རིབ་མེད་པ་གཞན་གྱིས་མཐོང་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུར་ ན་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་འདས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་ནུས་ན་དབང་ཡུལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱང་ཕལ་པའི་དབང་པོས་མཐོང་ནུས་པ་ལ་རབ་རིབ་ཅན་དེས་དེ་ལྟར་མི་ནུས་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ། མར་མེ་འཛིན་པའི་དབ
Chinese
因此，应当了知心识是具有形象的。对此，暂且按照显现的方式，承认外境的存在，并按照这种方式建立因果等关系，然而，蓝色的形象和执蓝色的形象二者，因为是同一个心识的自性，所以不可能作为不同的事物来观察，因此成立为一体。外境的蓝色和执蓝色，任何时候都不可能同时观察到，因为外境不可能赤裸裸地被观察到。这样一来，心识的所取和能取成立为一体，如果成立了有相和自证，那么这种同时观察的确定性就成立了外境的不存在，因为除了心识之外，任何时候都不可能独立地观察到外境，所以外境不可能通过现量成立。即使没有外境，也因为内在习气的力量而显现为外境，因此唯识宗的观点也很容易成立。第二，对于不承认两种方式的观点，指出其过失：依靠根识本身来遮破。依靠它的对境来遮破。第一，分为总相和别相两种。第一，对于他宗的观点，说出不承认之处。对于自身，说出不相似之处。第一，由于明与不明的根的差别，对于同一个对境，也有明和不明，以及一部分明一部分不明的混合，以及等等，用“等等”来表示显现为白色却显现为黄色等其他形象。像这样，以显现为不同的形象作为对境的那些知识，存在于缘取对境的事物本身，而不是缘取不同的事物。像这样，对于同一个事物显现为多种形象，如果根识对于同一个事物不显现为该事物的形象，那么由于对境事物的自性是唯一的，没有差别，因此它的意义，也就是作为对境的所有心或意，都会变成没有明与不明等差别的单一自性，因为他们想要如实地看到对境本身的自性。第二，这个过失对于说有相宗的人来说也是相同的，因为他们的形象的创造者也是同一个。如果说，如果赤裸裸地执取，就不可能显现为与对境本身的体性不同的事物，但是形象是它的结果，因此不必跟随所有的形象，因为是所缘的条件。
English
Therefore, it should be understood that consciousness is with aspects. Regarding this, for the moment, according to the way things appear, we accept the existence of external objects and establish causality and so on in that way. However, the appearance of blue and the appearance of grasping blue are of the same nature of one consciousness, so it is impossible to observe them as different things, therefore they are established as one entity. The external object blue and the grasping of blue can never be observed together, because the external object can never be observed nakedly. In this way, the grasped and the grasper of consciousness are established as one entity. If the with-aspect and self-awareness are established, then such simultaneous observation establishes the non-existence of external objects, because it is impossible to observe external objects independently from consciousness at any time, so external objects cannot be established by direct perception. Even without external objects, they appear as external objects due to the power of inner imprints, so the view of Vijnanavada is also easily established. Second, to point out the faults to those who do not accept the two ways: Refutation based on the sense consciousness itself. Refutation based on its object. First, there are two types: general and specific. First, regarding the views of others, state what is not accepted. Regarding oneself, state the dissimilarities. First, due to the difference of the senses of clear and unclear, for the same object, there are also clear and unclear, and a mixture of some parts clear and some parts unclear, and so on, using "etc." to indicate that white appears as yellow, etc., other appearances. Like this, those knowledges that take the appearance of different appearances as their object exist in focusing on the object of the object itself, and not on focusing on different objects. In this way, if one object appears in various ways, if the sense consciousness does not appear as the appearance of that object for that one object, then since the nature of the object is unique and without difference, its meaning, that is, all minds or thoughts that are objects, will become a single nature without differences such as clear and unclear, because they want to see the nature of the object itself as it is. Second, this fault is also the same for those who speak of the with-aspect school, because the creators of their appearances are also the same. If it is said that if one grasps nakedly, it is impossible to appear as something different from the nature of the object itself, but the appearance is its result, so it is not necessary to follow all the appearances, because it is the condition of the object.
Chinese
因缘的意义是依靠它而产生的，并且随顺那个意义的自性的相，仅仅是那个意义的对境者，虽然没有差别，但不是仅仅对境的果。从根等其他因素的某些部分来看，与仅仅对境的自性如何不同之处，也有一些差异。例如，就像依靠父亲而生子时，儿子会继承父亲的形象一样，但由于某些因素的差异，儿子和父亲在形状和颜色等方面会有一些不同之处，但并非在所有方面都毫无差别。第二，破斥和成立它。第一，灯和月亮等的轮廓，像孔雀羽毛的颜色一样，圆形地环绕着，颜色是蓝色和红色，光彩夺目而明亮，但由于眼睛不清楚而能看到。花纹的相不是根的智慧本身的相，而是显现的那些，是灯等对境的法，或者是从那产生的外部意义的实物，如果是能显现的实物，那么对于根清晰的人来说，为什么没有产生自执根识的能力呢？对于根清晰的人来说，为什么没有执持它的能力呢？应该执持啊。第二，它的对境者也不是真实的。对于它，显示了没有对境。第一，那样的根识也不是仅仅显现为知道没有对境，而是由于灯等的原因，产生了像花纹那样的外境，因此见到它并不是没有对境，而是像那样的意义是真实地见到。如果这样说，那么见到它怎么会是根衰败呢？不会是这样的。如果是那样，白内障会消除眼睛的毛病，而不会损坏。消除之后，什么样的明亮的眼睛，能够看到普通人看不到的超越根的意义，像孔雀羽毛的颜色等，对于没有白内障的其他人所见到的意义又是什么样的呢？ 不是明亮的。如果能看到超越根的色，更何况是根的对境，但白内障患者却不能像普通人的根所能看到的那样。第二，执持灯的根
English
The meaning of condition arises in dependence on it, and the aspect that follows the nature of that meaning is merely the object of that meaning, although there is no difference, it is not merely the result of the object. From some parts of other causes such as the senses, there are some differences from how the nature of the object alone is. For example, just as when a son is born relying on his father, the son inherits the father's image, but due to some differences in causes, the son and father will have some differences in shape and color, etc., but it is not that there is no difference in all aspects. Second, refuting and establishing it. First, the circles of lamps and moons, etc., are rounded in the shape of peacock feathers, the colors are blue and red, and they are bright and clear, but they can be seen because the eyes are not clear. The appearance of the pattern is not the appearance of the root's own wisdom, but those that appear are the dharma of objects such as lamps, or an external object that arises from that, if it is an object that can appear, then for those with clear senses, why do they not have the ability to generate self-grasping root consciousness? For those with clear senses, why do they not have the ability to hold it? They should hold it. Second, its object is also not real. For it, it is shown that there is no object. First, such root consciousness is not merely appearing as knowing that there is no object, but because of causes such as lamps, an external object like a pattern arises, therefore seeing it is not without an object, but seeing the meaning like that is seeing it truly. If you say that, then how can seeing it be a decay of the senses? It will not be like that. If that is the case, cataracts will eliminate the eye's defects, not damage it. After eliminating it, what kind of bright eyes can see the meaning beyond the senses that ordinary people cannot see, like the color of peacock feathers, etc., what is the meaning seen by others without cataracts like? It is not bright. If one can see the form beyond the senses, let alone the object of the senses, but the one with cataracts cannot do it like what ordinary people's senses can see. Second, the root that holds the lamp