Tibetan
་མེད་པར་རྫ་ཡི་བུམ་པ་ཡན་གར་བ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ། ཤེས་པ་དྲན་པ་ན་ཡུལ་དྲན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་མི་དྲན་པ་ནི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་མཚུངས་ཀྱང་ཡུལ་གྱིས་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལས་ཤེས་པ་ནི་དོན་ དང་འདྲ་བ་བསྟེན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ལ་དོན་དང་དོན་ལ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བའམ་འདྲེས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ། འདྲ་བ་ལས་འཁྲུལ་བ་ནི་མཚེ་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་མི་འདྲ་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ནི་སྲིད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གཞན་མི་དྲན་ལ་ཡུལ་དྲན་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བས་རྣམ་བཅས་སུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལྷག་པོ་གང་ཡང་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དྲན་པའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་རྣམ་མེད་དུ་འདོད་ན་དྲན་ཤེས་ཕྱི་མའི་དྲན་ཚུལ་དེ་མི་འཐད་པ་ནི། སྔོ་འཛིན་ཤེས་པ་དང་པོའི་རང་བཞིན་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་མིན་ན་དེ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པའི་རང་བཞིན་ནི་འཛིན་རྣམ་ཡན་གར་བ་གཅིག་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས་ཤིང་། དེ་ཕན་ཆད་ཤེས་པ་སོ་སོ་ལ་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་ངེས་པར་སྤུ་རིས་ཕྱེད་ནས་འཛིན་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་པ་གཅིག་ལས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གང་ཡང་བསམ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་སུ་གནས་པ་དེ་ཕྱིར་དོན་སྔོ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རུ་དམིགས་པའི་བློའི་མདུན་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་གྱུར་པའི་བློ་གང་ཞིག །དོན་སྲེ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་དོན་དུ་འཁྲུལ་བ་དེ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལྟ་བུར་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཅན་ཏེ་དོན་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཅན་དེའོ། །དེ་གང་གིས་དམིགས་ན་དྲན་ཤེས་དང་པོའམ་སྔོ་འཛིན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་བློ་གཉིས་པས་ནི་སྔོ་འཛིན་དེ་ཡི་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བློ་ཐམས་ཅད་དོན་སྲེ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་དང་ འབྲེལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དྲན་པ་ལས་གཞན་དུ་རྣམ་མེད་དུ་དྲན་ན་དང་པོ་སྔོན་པོ་མངོན་སུམ་འཛིན་པའི་བློ་གཅིག་པུ་ཉིད་དོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དང་འབྲེལ་བར་འགྱུར་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མའི་
Chinese
否则，就会出现无法回忆起泥土制成的罐子的过失。第二，如果说忆念时，不忆念其他忆念境的因，仅仅是因相同，但境对识产生了与其它因不同的差别，那么，即使因相同，从何得知果识中境所产生的差别呢？只能依靠与意义相似的事物，就像在相上将意义与意义在相上混淆或混合一样，除此之外，还能是什么呢？从相似之处产生混淆，这在双胞胎等事物中可以看到，而对不相似的事物产生混淆是不可能的。因此，识中存在不忆念其他因，而忆念境的差别，这无疑是相，因此成立了说有相的观点。如果果识中没有任何境所产生的额外差别，那么忆念所有因的过失依然存在。第二，如果有人认为没有其他相，那么后来的忆念识的忆念方式是不合理的。如果第一个认知蓝色的识不是具有自性和方式二者的，那么忆念它的第二个识的自性，就是将一个单独的执取相作为境，并且安住于相上。从那以后，对于每个识，都无法确定“这是这个，那是那个”，因为无法用区分毫发的执取心来区分。因为除了仅仅没有相的识之外，无法思考任何不同的差别。因此，安住于有相的识，在以事物蓝色等为对境的心的面前，显现为现量的方式，这样的心，就是与事物混合，即相与事物混淆，并且显现为与境和有境等相关联，即显现为事物具有相的方式二者。它以什么为对境呢？以忆念识或第一个认知蓝色的识之后产生的第二个识，会以那种方式对境那个认知蓝色的识的方式。因此，所有的心都是与事物混合，即与相相关联的。如果所有的境的识，都忆念为具有那个境的相，而不是忆念为无相，那么第一个现量认知蓝色的识，仅仅因为是从事物中产生的，所以会与事物相关联，而之前的识
English
Otherwise, it would be a fallacy that one cannot remember an earthenware pot. Secondly, if it is said that when remembering, one does not remember other causes of remembering the object, but only the cause is the same, but the object produces a difference in consciousness that is different from other causes, then, even if the cause is the same, how can one know the difference produced by the object in the resultant consciousness? One can only rely on things that are similar to the meaning, just as confusing or mixing meaning with appearance, or appearance with meaning. What else could it be other than the appearance that arises as being similar to the meaning itself? Confusion arises from similarity, which can be seen in twins and other things, but it is impossible to confuse dissimilar things as one. Therefore, the difference in consciousness that one does not remember other causes but remembers the object is undoubtedly appearance, thus establishing the view of speaking of having appearance. If there is no additional difference produced by the object in the resultant consciousness, then the fault of remembering all causes remains. Secondly, if others think that there is no other appearance, then the way of remembering of the later memory consciousness is unreasonable. If the first consciousness that cognizes blue is not one that has both self-nature and manner, then the self-nature of the second consciousness that remembers it is to take a single grasping aspect as an object, and it abides in the aspect. From then on, for each consciousness, one cannot determine "this is this, that is that," because one cannot distinguish with a grasping mind that distinguishes hairs. Because apart from a consciousness that is merely without appearance, one cannot think of any different difference. Therefore, the consciousness that abides in having appearance, in front of the mind that focuses on the essence of things such as blue, appears as the manner of direct perception. Such a mind is mixed with things, that is, appearance is confused with things, and it appears as being related to the object and the object-possessor, that is, it appears as having both the manner of things having appearance. What does it focus on? The second mind that arises after the memory consciousness or the first consciousness that cognizes blue will focus on the manner of that consciousness that cognizes blue in that way. Therefore, all minds are mixed with things, that is, related to appearance. If all consciousnesses of objects are remembered as having the appearance of that object, and not remembered as without appearance, then the first direct perception of blue, simply because it arises from things, will be related to things, while the previous consciousness
Tibetan
གཟུང་དོན་སྔོན་པོ་དང་དངོས་སུ་འབྲེལ་བ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ནི་སྔོན་པོའི་ཡུལ་ཅན་མིན་ཏེ། ནང་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན་འབྲེལ་བ་མིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འདི་དྲན་པའི་སྐབས་སུ་སྔོན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་དྲན་པར་གཏན་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་རང་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་སྔོན་པོ་དང་འབྲེལ་བས་དྲན་པ་ཙམ་དུ་ཁྱོད་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྔོན་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཤེས་པ་དང་པོ་དེ་དྲན་པའི་སྐབས་སུ་འབྲེལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་དྲན་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ཕན་ཆད་སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་ཇི་ལྟར་དྲན་ཏེ་བློ་ལ་ནི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མེད་ལ་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་གཟུང་དོན་དུ་འབྲེལ་བའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་ན་སྔོ་འཛིན་དྲན་པ་དྲན་པ་དང་། ཡང་དེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡང་འབྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲའི་དྲན་པ་མེད་པར་བསྙོན་འདིང་མི་ནུས་ཏེ། ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཙམ་གྱིས་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་དོན་ཁས་མ་བླངས་ནས་བསྒྲུབ་པ་ལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། །དེ་ལ་རྩོད་སྤང་དོན་བསྡུ་གསུམ། །དང་པོ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡུལ་དེ་འཛིན་གྱི་བློ་དབང་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་ཤེས་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་རིགས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་གཉིས་ཡན་གར་དུ་ནམ་ཡང་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་དང་བྲལ་བའི་ ཤེས་པ་ཡན་གར་བ་དང་ཤེས་པས་མ་བཟུང་བའི་ཤེས་བྱ་ཡན་གར་བ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་དམིགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ནམ་མྱོང་བ་ན་ཤེས་པ་ཉིད་དེའི་རྣམ་ལྡན་དུ་གསལ་བ་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གྲུབ་ཅིང་། དབང་ཤེས་ཉིད་སྐྱེས་པ་ན་གང་གཟུང་བྱར་འདོད་པའི་ཡུལ་དེ་ཡང་དེར་གསལ་བར་སྣང་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཅོག་ལ་འདི་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་ཡུལ་གང་ཞིག་རྟོག་མེད་དུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། རྟོག་བཅས་ཀྱིས་མི་གསལ་བར་མྱོང་བ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་ཀྱི་ཡན་གར་བར་སྔ་ཕྱིའི་ཚུལ་དང་ཐ་དད་པར་འབྲེལ་མེད་དུ་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པས་རྫས་གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རིགས་པ་ཡང་དག་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡ
Chinese
没有见到与所取境蓝色直接相关的后后的识，不是以蓝色为境，因为是以内识为境，所以会变成没有关联。这样一来，后后的识在回忆的时候，绝对不会被蓝色所区分而回忆起来。因为识本身没有蓝色的相状，而且你认为只是与境蓝色相关联才回忆起来。如果是这样，与蓝色相关联的第一个识在回忆的时候，或许能凭借关联的力量回忆起蓝色。但从那以后，如何回忆起具有蓝色相状呢？因为心识中没有蓝色的相状，而且与蓝色本身也没有作为所取境的关联。不能这样认为，如果不被蓝色的相状所区分，就无法区分忆持蓝色的忆念和再次忆念等等的差别。不能否认没有这样的忆念，因为稍微向内（观察）就能通过体验来证实。第二，不承认外境而进行论证，通过俱时显现的确定性作为理由来论证。其中有辩论、驳斥和总结三种。第一，绝对确定地执持那个境的意识，与根识一起无有先后地同时体验到的根识的境，蓝色等等，以什么样的理性的方式能够成立与那个根识是他体呢？因为这二者从来没有单独体验过。因为，如同石女的儿子一样，不可能缘取脱离了所知境的 单独的识，以及没有被识所执持的单独的所知境。并且，什么时候体验境，什么时候识就确定地显现为具有它的相状，没有先后。并且，当根识产生时，普遍存在着你所认为的所取境也会在那里显现。对于所有显现的境来说，除了这些之外，没有任何被称为境的显现。因此，无论是无分别地清晰体验到的境，还是有分别地不清晰体验到的境，都确定是境和有境俱时显现，不可能单独地、有先后地、不同地、无关联地缘取，因此无法找到正确的理性来论证是异体。
English
The subsequent cognitions that do not see a direct connection with the apprehended object, blue, are not those with blue as their object. Because they have inner consciousness as their object, they become unrelated. If that is the case, these subsequent cognitions will never be distinguished by blue and recalled at the time of recollection. Because the cognition itself does not have the appearance of blue, and you assume that it is only through association with the object blue that it is recalled. If that is the case, the first cognition associated with blue might be able to recall blue through the power of association at the time of recollection. But from then on, how can one recall having the appearance of blue? Because there is no appearance of blue in the mind, and there is no connection with blue itself as an apprehended object. It is not possible to think so, because if it is not distinguished by the appearance of blue, it is impossible to distinguish the memory of grasping blue from the memory of memory, and so on. It is impossible to deny that there is no such memory, because it is proven by experience by turning slightly inward. Second, to prove without admitting external objects, prove by the sign of simultaneous perception. There are three: debate, refutation, and summary. First, the mind-sense consciousness that definitely grasps that object, together with the sense consciousness, is experienced simultaneously without before or after. How can the object of the sense consciousness, such as blue, be established as other than that sense consciousness by any kind of reasoning? Because these two are never experienced separately. Because, like the son of a barren woman, it is impossible to perceive a separate consciousness that is separated from the knowable object, and a separate knowable object that is not grasped by consciousness. And, when the object is experienced, the consciousness itself is definitely revealed as having its appearance, without before or after. And, when the sense consciousness arises, it is pervasive that the object that you think is to be grasped also appears there. For all the objects that appear, there is no appearance called object other than these. Therefore, whether the object is experienced clearly without conceptualization, or the object is experienced unclearly with conceptualization, it is certain that the object and the object-possessor appear simultaneously. It is impossible to perceive separately, sequentially, differently, and unrelatedly, so it is impossible to find the correct reasoning to prove that it is a different substance.