Tibetan
མངོན་པར་ཞེན་པས་མཚམས་མི་སྦྱོར་བ་ཞིག་ན་སྨྲས་པ་ལས་ཡུལ་ལ་བརྡ་འཕྲོད་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་སོ་སོའི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟག་བྱའི་དོན་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པའི་བློ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དེས་འཆད་ཉན་གྱི་བློ་མཚམས་སྦྱར་ནས་དོན་གཅིག་ལ་བརྡ་འབྱོར་ཏེ། ཐོས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་བློ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་ན་རང་མཚན་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་བཞིན་དུ་རང་མཚན་གཅིག་ལ་འབབ་པ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་འཆད་ཉན་གཉིས་ཀའི་སོ་སོའི་སྣང་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་ནི་བློ་ཡུལ་དེ་གཉིས་འདྲ་བ་ལས་དེ་གཉིས་ཀྱི་བློ་ཡུལ་གཅིག་ པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་དོན་སོ་སོ་སོ་སོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་དོན་གྱི་དངོས་པོ་འདྲ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་རྒྱུད་སོ་སོ་ལ་གནས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་སུ་མི་རུང་བ་དེ་ནི་ཅིག་ཤོས་དེར་ནམ་ཡང་སྣང་བ་མིན་ལ་རྒྱུད་སོ་སོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་གཉིས་ཀས་ཇི་ལྟར་བཟུང་སྟེ་མ་བཟུང་ལ། དེ་ཡི་ཚེ་ན་འདྲ་བ་ཐུན་མོང་བ་འཛིན་པ་ཞེས་པའི་བློ་དོན་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་མི་ཤེས་ལ། འདྲ་བར་འཁྲུལ་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ནི་ཆོས་གཞན་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཞེན་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་འདིར་ཅིག་ཤོས་མ་སྣང་བ་ལ་ཅི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ་འཁྲུལ་མི་སྲིད་དོ། །ཡང་ན་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་དེར་སྣང་བ་མིན་པའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གང་ཟག་སོ་སོའི་ངོར་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་གཟུང་སྟེ་བཟུང་དུ་མེད་ལ། བཟུང་ན་ཐུན་མོང་བའི་དོན་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་མི་རུང་ངོ་། །དོན་རང་ལ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་སོ་སོའི་ངོར་སྣང་བ་ཐ་དད་ཡོད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་བློ་ལ་དོན་གཞན་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དོན་གཅིག་གི་རྣམ་པ་བློ་སོ་སོ་ལ་སྣང་བ་ལ་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་ནས་དོན་གཅིག་ལ་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེས་ན་འཆད་ཉན་གྱི་བློ་མཚམས་སྦྱོར་བ་བསྙོན་དུ་མེད་པ་འདི་རང་བློའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་དེ་ལས་བློ་སོ་སོ་ལ་བློ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་སོ་སོ་བ་རེ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་འཆད་པ་པོས་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་དོན་ལ་དམིགས་པ་འདི་བཞིན་ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལའང་དེ་འདྲའི་རྣམ་ལྡན་གྱི་སེམས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་གཏམ་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི་རང་ལ་ཡུལ་རང་མཚན་པ་ཞིག་སྣང་ཞིང་། གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ན་སུ་ཡང་འདི་ན་འདིའོ་ཞེས་ཡུལ་དེ་བསྟན་མ་ནུས་ཕན་ཆོད་བློ་ལ་དེའི་རྣམ་པ་སྐྱེད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བ་ལྷུར་ལེན་པར་མི་འགྱུར་ནའང་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚུལ་ལུགས་ན་བསྙོན་མེད་དུ་གྲུབ་ཅིང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་བརྡ་ ཡི་དབང་གིས་བློ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ལ། དྲན་ཤེས་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་བསྒྲུབ། །གཞན་དུ་དེ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟགས་འགོད་པ་དང་མ་ངེས་སྤང་། །དང་པོ། འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་གཟུང་རྣམ་དང་འཛིན་རྣམ་ཆ་གཉིས་ལ་ནི་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་དེ་དྲན་བས་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནའི་གཟུང་བ་དང་ལྡན་ལ། དེ་ལས་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ནི་སྔོ་འཛིན་དེ་ཤེས་པ་ཡིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་སྔོ་འཛིན་དེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་མིན་ན་ནི་ཅི་ལྟར་སྔོ་འཛིན་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དེ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀ་བ་དྲན་པ་ལ་སྣམ་བུའི་རྣམ་པ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བློ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་རྗེས་ཐོག་གི་ཤེས་པས་ནང་དུ་ཕྱོགས་ནས་གཅོད་པ་ན་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་གཅོད་པའི་དྲན་ཤེས་དང་པོ་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་སྔོ་འཛིན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པས་སྔོ་འཛིན་རང་ལས་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ལྷག་པ་ཡིན་པས་ཡུལ་དྲན་པ་དང་ཡུལ་ཅན་དྲན་པའི་ཁྱད་འདི་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡི་ཤེས་པ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་རྣམ་པ་གཅིག་ལྷག་པ་ཉིད་དེ། དྲན་ཤེས་དང་པོ་དེ་ནི་རང་གི་ངང་ཚུལ་གྱིས་དོན་གྱི་ངོ་བོས་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ནི་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་གཉིས་པོ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དང་། བདག་གི་རྣམ་པ་སྟེ་སྔོ་འཛིན་དྲན་པའི་འཛིན་རྣམ་གཅིག་སྟེ་གསུམ་པོ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྔོ་འཛིན་གྱི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་དྲན་པ་དང་པོ་དེ་ཡང་གསུམ་པ་སྟེ་དྲན་ཤེས་གཉིས་པར་གྱུར་པ་ཡི་ཤེས་པ་ཡིས་ནི་རྟོག་པར་འགྱུར་ ཏེ། དྲན་ཤེས་དང་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ་དྲན་པ་ན་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་གཉིས་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འཛིན་པ་དེའོ་སྙམ་དུ་དྲན་ཞིང་། དེའི་རྗེས་སུ་སྔོ་འཛིན་དྲན་པའི་དྲན་པ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྟོག་པ་ན། སྔོ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཅན་གྱི་འཛིན་པར་རྟོགས་ཤིང་། དེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ཇི་སྲིད་བརྩི་ནུས་ཤིང་སྤུ་རིས་ཟིན་ནས་དྲན་པའི་བར་དུ་སྔ་མ་སྔ་མའི་འཛིན་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྣམ་པར་བླགས་ཏེ་འཕེལ་བ་ཡིན་པས། ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་སོ་སོ་མི་འདྲ་བའི་སྤུ་རིས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་བློ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་མི་ནུས་ཏེ་བློ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་མེད་པར་ཡུལ་ཅན་རྐྱང་པ་དྲན་པར་མཐོང་སྟེ། སྔར་ངས་དོན་ཞིག་མཐོང་སྟེ་མ་དྲན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ལ་འཛིན་པ་སྤྱི་ཙམ་དྲན་པ་ལ་བྱེད་ན་གཟུང་བ་ལའང་དེ་ཡོད་ཅིང་། རང་ལྡོག་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི་རྟོག་པས་ཕྱེ་ནས་འཛིན་པ་ཙམ་སྟེ་བུམ་པའི་མི་རྟག་པའི་ལྡོག་ཆ་སེམས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ཅན་དྲན་པ་ནི་བསྙོན་དུ་མེད་པར་གྲུབ་ལ་ཡུལ་ཅན་དེ་ཡང་རང་གི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ནས་ཡན་གར་དུ་འཛིན་པ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་པས་ན་བློ་རྣམས་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་དྲན་པ་སྟེ། ལྟོ་ལྡིར་བ་སྤངས་ནས་བུམ་པ་དྲན་དུ་མེད་པ་དང་། ནོག་ལྐོག་ཤལ་སྤངས་ནས་བ་ལང་དྲན་དུ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དོན་གྱིས་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་བློ་ལའང་ཡིན་གྱི་བློ་རང་ཉིད་རྣམ་པ་གཏན་ནས་མེད་པ་ཞིག་ན་སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་དྲན་པ་ན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མེད་པར་དྲན་པ་རིགས་སོ། །སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་དེ་རང་གིས་རང་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དྲན་མི་སྲིད་མོད་ཡུལ་སྔོན་པོ་དྲན་པ་དང་འབྲེལ་བར་ དེའི་འཛིན་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ཙམ་མོ་སྙམ་ན། ལར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་པས་གཅོད་པའི་ཚེ་དེའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་གང་རུང་གིས་གཅོད་ནུས་སམ་མི་ནུས། མི་ནུས་ན་ནི་རང་བློ་འདི་ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་རྟོག་རྟོག་མེད་གང་གི་ཡང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་མི་གཅོད་ན་གཞན་གྱིས་དེ་བས་ཀྱང་གཅོད་པ་མི་འཐད་དོ། །གཅོད་ནུས་ན་སྔོ་འཛིན་ཡང་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་སེར་འཛིན་སོགས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་གང་གི་སྒོ་ནས་གཅོད་ཚུལ་བསམ་དགོས་སོ། །དེ་སྔོན་པོ་འཛིན་པ་ཙམ་དུ་གཅོད་དོ་སྙམ་ན། སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་པས་ཕར་བཅད་ནས་བློ་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་གཅོད་ནུས་པ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ཤེལ་གོང་འ
Chinese
如果由于执着而不能连接界限，那么说了也无法使人理解任何事物。因此，对于从语言产生的各自心识的显现，如果产生一种自性产生的、将应观察的事物误认为自性的心识，那么通过这种心识连接讲说和听闻的心识界限，就能理解同一个事物，从而产生闻所生慧。如果不是心识的异体，而是其他的异体，就像具有不同自性的境的心识一样，不可能落入同一个自性。如果讲说和听闻双方都执着于各自的显现，认为这两个心识的境是相似的，从而在世俗中说这两个心识的境是同一个，那么这仅仅是各自不同的事物。即使这两个事物的本体是相似的，但由于存在于不同的相续中，无法被他人所证悟，因此它永远不会显现在另一方，而且与不同相续相关的不同境的自性，双方又如何执取或不执取呢？在这种情况下，执取相似共同之物的心识将变得毫无意义，永远无法认识到相似之处，也不会产生误认为相似的念头。因为误认是指对其他法产生执着于其他法之体性的念头，而在这里，由于另一方没有显现，又怎么会误认为同一个事物呢？因此不可能产生误认。或者，对于没有显现为各种不同事物的单一事物本体，又怎么能以不同个体的角度执取为不同的自性呢？这是不可能执取的。如果执取了，就无法进入共同的同一事物。即使事物本身没有差别，但在不同个体的角度显现不同，那么心识将变得没有其他事物。因为同一个事物的形象显现在不同的心识中，就会误认为境，最终理解同一个事物。因此，这种不可否认的讲说和听闻的心识连接，正是因为各自心识的形象与境相似，而且每个心识都没有与心识不同的独立境，所以讲说者才会说：‘我如何缘取事物，听闻者的相续中也会产生同样的形象。’这才是说话的原因。如果自己显现出一个自性境，而且无法向他人展示，那么在能够指出‘这就是它’之前，心识中就会产生对它的
English
If boundaries cannot be connected due to attachment, then even if one speaks, it will be impossible to make anyone understand anything. Therefore, regarding the appearance of each individual mind arising from language, if a mind that inherently arises and mistakes the object to be examined as its own self-nature arises, then by connecting the boundaries of the minds of teaching and listening, one can understand the same object, thereby giving rise to wisdom born of hearing. If it is not a different entity of mind, but other different entities, just like minds with objects of different self-natures, it is impossible to fall into the same self-nature. If both the teacher and the listener are attached to their respective appearances, thinking that the objects of these two minds are similar, and thus in the world it is said that the objects of these two minds are the same, then this is merely a matter of each being different. Even if the essence of these two things is similar, but because they exist in different continuums, they cannot be realized by others, so it will never appear to the other, and how can both grasp or not grasp the nature of different objects related to different continuums? In this case, the mind that grasps similar common things will become meaningless, and one will never be able to recognize the similarity, nor will the thought of mistaking it for similarity arise. Because misidentification refers to the arising of a thought that clings to other dharmas as the nature of other dharmas, but here, since the other does not appear, how can one mistake it for the same thing? Therefore, misidentification is impossible. Or, for a single object of reality that does not appear as various different things, how can it be grasped as different natures from the perspective of different individuals? It is impossible to grasp. If grasped, it will not be possible to enter into the common same object. Even if the object itself has no difference, but appears differently from the perspective of different individuals, then the mind will become devoid of other objects. Because the image of the same object appears in different minds, it will be mistaken for an object, and ultimately the same object will be understood. Therefore, this undeniable connection of the minds of teaching and listening is precisely because the image of each individual's mind is similar to the object, and because each mind does not have an independent object different from the mind, the teacher will say: 'How I focus on the object, the same image will arise in the continuum of the listener.' This is the reason for speaking. If one's own self-nature object appears, and it cannot be shown to others, then before one can point out 'This is it,' the mind will have a
Chinese
即使不完全采纳产生形象的言辞，但由于这在世间规律中是无可否认地成立和广为人知的，所以应知凭借名言的力量，能在心识领域中产生具象。第二，为了确立依赖于了知它的两种方式，以忆念识存在差别来确立。否则，那是不合理的。第一，立宗和遣除不定。第一，比如，体验蓝色的心识，它也依赖于自性的所取相和能取相两部分，那是通过忆念识的方式来了解的。如何了解呢？体验蓝色的识，仅仅具有蓝色的形象的所取，并且从那之中以一种形象来区分的，就是蓝色执持，那是通过识来认定的缘故。否则，如果蓝色执持不具有蓝色的形象，那么如何蓝色执持的忆念识中会存在蓝色的形象呢？就像忆念柱子时不会存在布匹的形象一样。而且，在自己的相续中，当以事后识向内确定“产生了如此这般的智慧”时，产生蓝色执持的识，在确定它的第一个忆念识中，有蓝色的形象和蓝色执持识的形象两种，因此蓝色执持比自身多出一种形象，这就是境忆念和有境忆念的差别。同样，像这样，后面的识比前面的识多出一种形象。第一个忆念识，以其自性，以事物的本体，具有两种所取相，即以蓝色执持的两种方式作为对境，以及一个能取相，即蓝色执持忆念的能取相，总共三种。在某些情况下，第二个忆念识，即在蓝色执持之后忆念的识，就是以那种方式产生的。而那样的第一个忆念，也被第三个识，即变成第二个忆念识的识所分别。当忆念“第一个忆念识是什么样的呢？”时，会忆念“是具有蓝色执持两种方式的形象的执持”。在那之后，当分别“蓝色执持忆念的忆念是什么样的呢？”时，会认为“是具有蓝色执持两种方式形象的识”，即具有三种形象的。
English
Even if one does not fully adopt the words that generate images, it should be understood that because this is undeniably established and widely known in the ways of the world, it can generate representations in the realm of the mind through the power of language. Second, in order to establish the two ways of relying on knowing it, it is established by the fact that there is a difference between memory and consciousness. Otherwise, that would be unreasonable. First, establishing the sign and refuting the uncertain. First, for example, the consciousness that experiences blue also relies on the two parts of its own nature, the apprehended aspect and the apprehending aspect, which is known through the way of memory-consciousness. How is it known? The consciousness that experiences blue only has the apprehended aspect of the blue appearance, and what is distinguished from that by one aspect is the blue-grasping, which is determined by consciousness. Otherwise, if the blue-grasping does not have the blue appearance, then how would the blue appearance exist in the memory-consciousness of the blue-grasping? Just as the appearance of cloth does not exist when remembering a pillar. Moreover, in one's own continuum, when the subsequent consciousness inwardly determines "such and such wisdom has arisen," the consciousness that generates blue-grasping, in the first memory-consciousness that determines it, there are two aspects: the blue appearance and the appearance of the blue-grasping consciousness. Therefore, blue-grasping has one more aspect than itself, and this is the difference between object-memory and subject-memory. Similarly, in this way, each subsequent consciousness has one more aspect than each preceding consciousness. The first memory-consciousness, by its own nature, by the entity of the object, has two apprehended aspects, which take the two modes of blue-grasping as their object, and one apprehending aspect, which is the apprehending aspect of blue-grasping memory, making a total of three. In some cases, the second memory-consciousness, which is the consciousness that remembers after blue-grasping, arises in that way. And that kind of first memory is also distinguished by the third consciousness, which has become the second memory-consciousness. When remembering "what was the first memory-consciousness like?", one remembers "it was the grasping that has the appearance of the two modes of blue-grasping." After that, when distinguishing "what is the memory of blue-grasping memory like?", one thinks "it is the consciousness that has the appearance of the two modes of blue-grasping," that is, having three aspects.