Tibetan
གཞལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་དོན་རང་མཚན་དེ་དང་འདྲ་བའམ་གཞན་ནང་གི་བག་ཆགས་འཇོག་བྱེད་དང་འདྲའང་རུང་སྟེ་རྒྱུ་ཡི་སྟོབས་ལས་ཤེས་པ་ཉིད་སྔོ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་ནི་བསྙོན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་རྒྱུ་ནི་དོན་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཤེས་པ་ཉིད་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་གཟུང་དོན་ཡོད་ན་དུས་མཉམ་པ་དེ་ཡིན་དགོས་ན་དེས་ཤེས་པ་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་ན་དེ་འདྲའི་དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་ཡང་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་དོན་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་དེའི་རྒྱུར་འདོད་པ་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཡི་ངོར་བྱས་ནས་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་ཟླ་གཉིས་དང་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་རང་དུས་ན་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དངོས་སུ་སྣང་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཅན་དེ་ཇི་ལྟར་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་བཞག་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ་ཁོ་བོས་ཀྱང་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་འདིའི་ངོར་བྱས་ནས་མ་བརྟགས་པར་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་འདིས་ཕྱི་དོན་འཇལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་ཤེས་པས་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་དེ་འདྲ་ངས་ཀྱང་མི་ཤེས་ཏེ། ནམ་ཡང་ཕྱི་དོན་ཤེས་པས་འཛིན་པར་མི་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་དོན་ལ་གནས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་ལ་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལ། གསུམ་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །དོན་ལ་དབྱེ་བས་སྟོང་པར་ བསྒྲུབ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། བསླད་པའི་དབང་གིས་གསུམ་དུ་སྣང་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས། །དང་པོ། ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་པོ་བློ་ཡི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་གཞལ་བྱ་དང་། འཛིན་པ་ཚད་མ་དང་། དེས་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབྲས་བུ་རང་རིག་དག་དང་གསུམ་པོ་ཐ་དད་དུ་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེ་དང་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་ཅིང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དབང་པོ་སྔགས་དང་རྫས་དང་ཏིང་འཛིན་སོགས་ཀྱིས་བསླད་པ་རྣམས་ལ་འཇིམ་པའི་དུམ་བུ་དང་ཤིང་བུ་རྡེའུ་སོགས་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡི་གཟུགས་ད
Chinese
无法衡量，那种显现要么与外境自相相同，要么与内在习气施设者相同，总之，凭借因的力量，识的青色等显现，仅仅是那样显现是不可否认的。那样的因也是境，因为除了在识上施设显现的因之外，再没有其他的境了。如果不能生起识，就像石女的儿子等一样，作为境也是不合理的。如果存在非因的所取境，那它一定是同时的，既然已经成立了它对识没有帮助，那么那样的境就被认为是所量。而且，认为从所缘缘的境中产生识，并认为它是识的因，这只是在这样的显现面前，未经观察分析而接受的，因此没有任何过失。第二，就像某些双月和梦中的马牛等显现一样，在自身存在时，境的实物本身并没有真实显现，而是识本身显现为境一样，怎么能说它执持外境呢？那样安立是不合理的。对此，你说的非常对，我也是在这种外境存在一样的显现面前，未经观察就说由外境产生的显现衡量外境。如果进行正确的分析，我也不了解识如何执持外境，就像上面所说的那样，识永远无法执持外境的道理一样，这是事物真实的状况。第二，在境上，本来没有量、果、所量三者的差别，却显现为三者是颠倒的显示。成立境在自性上是空性的。对此进行辩驳。第一部分，由于被蒙蔽而显现为三者。依靠它而安立名言。第一，量、果、所量三者，本来在自性上与智慧没有差别，但由于具有颠倒见的人们，将所取境作为所量，将能取识作为正量，以及由此而体验到的果，即自证等三者，像具有差别一样进行虚构，并像那样进行命名和理解。例如，对于被根、咒语、药物和禅定等蒙蔽的人们来说，泥土块、木片、石子等会显现为马、牛等的形象。
English
It cannot be measured. That appearance is either similar to the external object's own characteristic or similar to the internal habit-forming agent. In short, by the power of the cause, the appearance of blue, etc., in consciousness is undeniable as merely appearing that way. Such a cause is also an object, because there is no other object apart from the cause that establishes appearance in consciousness. If it cannot generate consciousness, it is not reasonable as an object, just like the son of a barren woman, etc. If there is a perceived object that is not a cause, then it must be simultaneous. Since it has already been established that it does not benefit consciousness, such an object is considered the object to be measured. Moreover, the belief that consciousness arises from the object of the objective condition and that it is considered the cause of consciousness is accepted without investigation or analysis in the face of this appearance, so there is no fault. Second, just as some appearances of double moons and dream horses and cows, etc., the actual object of the object does not actually appear at the time of its existence, but consciousness itself appears as if it were an object, how can it be said that it holds external objects? It is unreasonable to establish it that way. To this, you are very right. I also say that the appearance produced by the external object measures the external object without examining it in the face of this appearance that seems to have an external object. If a correct analysis is made, I do not know how consciousness holds external objects, just as the above-mentioned principle that consciousness can never hold external objects is the true state of affairs. Second, there is no difference between measure, result, and object to be measured in the object, but it is a reversed display that appears as three. Establishing that the object is empty in nature. Refuting the argument against it. In the first part, it appears as three due to being obscured. Relying on it to establish terms. First, the three, measure, result, and object to be measured, are originally no different from wisdom in their own nature, but because people with inverted views regard the object to be taken as the object to be measured, the consciousness that can be taken as the valid measure, and the result experienced by it, that is, self-awareness, etc., fabricate as if they have differences, and name and understand them in that way. For example, for those who are obscured by the senses, mantras, drugs, and samadhi, etc., lumps of clay, pieces of wood, pebbles, etc., will appear as images of horses, cows, etc.
Tibetan
ང་བྲལ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་འཁྲུལ་སྣང་མ་ཡིན་ཏེ་སྔགས་དང་རྫས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་དེར་སྐྱེས་པའོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དེར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་དགོས་ཀྱང་སྔགས་སོགས་འཁྲུལ་རྒྱུ་དེས་མ་བསླད་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་འཇིམ་དུམ་སོགས་རང་གི་དངོས་པོ་དེ་ལས་གཞན་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་ཐག་རིང་པོའི་མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ན་གཟུགས་ཆུང་ངུ་ཡང་ཆེན་པོར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་དེས་དེ་རིག་པ་གསུམ་དག་སོ་སོར་ཡོད་པ་མིན་ཡང་བློ་ངོར་གཞལ་བྱ་དང་འཇལ་བྱེད་ཚད་མ་དང་། དེས་དེ་གཞལ་པའི་རང་རིག་པ་འབྲས་བུར་གནས་པ་ཡི་ཚུལ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་བློ་ངོར་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དེ་དང་དེའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་རྗེས་སུ་བྱས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་ལ་དབྱེ་བས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི། སྣང་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟ་མིན་ན་འདི་ལྟར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཅན་བློ་ཡི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་བདེན་པར་གྱུར་ན་གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རང་ལ་རང་ཡུལ་དུ་བདེན་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང་དེ་རིག་པ་གསུམ་དུ་གནས་པས་དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཀ་བུམ་སྣམ་གསུམ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐ་དད་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། བློས་ཡུལ་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་ནི་གཏན་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་གསུམ་བློ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འབྲེལ་བ་ནམ་ཡང་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དུ་མར་བདེན་པ་མི་སྲིད་ལ་དེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བདེན་ནོ་སྙམ་ན། དུ་མར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ལ་རང་མིན་པ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་སྡུག་དང་སྔོ་སེར་གྱི་རྣམ་པ་དང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་བ་དེ་དག་ཀྱང་སྣང་བ་དེའི་ངོར་ཐ་དད་དུ་སྣང་གི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་བདེན་པ་མིན་ནོ། །ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་དེ་མ་ཡིན་པར་བློ་ཡི་དངོས་པོ་ལ་ཐ་དད་མེད་པར་མཐོང་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་སྔོ་སེར་སོགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐ་དད་མེད་པར་རིལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་དགོས་ཀྱང་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན
Chinese
与我分离也如显现为其他马、牛等一般。如果认为那不是错觉，而是由咒语和药物等因缘所生，那是不对的。如果泥块等在那里产生，就必须改变自己的本体，但没有被咒语等迷惑之因所蒙蔽的眼睛，不会看到泥块等自身之物以外的马、牛等。第二，譬如在遥远的荒野中，小小的物体也显得很大一般，实际上能取、所取和由此而产生的智慧三者并非各自存在，但在心识中，所量和能量的量，以及由此而量度的自证智慧作为果而存在的三种方式，正如在心识中如何随之显现一样，就那样称呼它。或者说，如其所显现般随之而行。如是说。第二，从意义上以区分来成立空性，如果不是依赖显现方式而妄加分别，分为三者，那么像这样以各种各样的形象显现的具有自性的心识之物，那三者的形象如何显现，就如何成为真实呢？如果显现不同的方式那样成为真实，那么唯一性就会丧失。而且，如果自身在自己的境中是真实的，那么境、有境和由此产生的智慧三者存在，那三者就会变成他体。如果那样，就像柱子、瓶子、垫子三者一样，即使允许是不同的法，但心识体验境的说法就会完全颠倒，因为那三者作为一个心识的自性而联系在一起，是永远无法成立的。因此，不可能在多体中是真实的，如果认为那三者在一个本体中是真实的，那么在多体中显现的形象，不是自己的他者本身是他者的状态就会丧失。苦乐和青黄的形象，以及显现为境和有境的那些，也只是在显现的层面上显得不同，而不会看到自性是相同的，因此多种事物在一个本体中不是真实的。如果是显现为他体，而不是那样，在心识之物上没有他体而见，那么因此，所量青黄等一切显现也必定会确定为没有他体的整体，但这并不合理。像这样，
English
Separation from me also appears as other horses, cattle, etc. If it is thought that it is not an illusion, but is born from the causes and conditions of mantras and substances, etc., that is not the case. If mud lumps, etc., are produced there, they must change their own essence, but eyes that have not been deceived by the causes of mantras, etc., will not see horses, cattle, etc., other than the mud lumps, etc., themselves. Second, just as a small object appears large in a distant wilderness, in reality, the grasper, the grasped, and the wisdom arising from them are not separate, but in the mind, the measurable and the measuring valid cognition, and the self-awareness that measures it as the fruit, these three ways are named as they appear in the mind. Or, as it appears, so it is done. Thus it is said. Second, establishing emptiness by dividing in meaning, if it is not relying on the way of appearance and falsely distinguishing and dividing into three, then how can the nature of the mind, which appears in various forms, be true as the three forms appear? If the way of appearing differently becomes true, then oneness will be lost. Moreover, if oneself is true in one's own object, then the object, the subject, and the wisdom arising from them exist, and the three will become other. If so, just as the three of pillar, vase, and mat, even if it is allowed to be different dharmas, the saying that the mind experiences the object will be completely reversed, because the three are connected as the nature of one mind, and it can never be established. Therefore, it is impossible to be true in many bodies, and if it is thought that the three are true in one body, then the appearance of appearing in many bodies, the state of being other than oneself, which is other itself, will be lost. The appearances of happiness and suffering, blue and yellow, and those that appear as objects and subjects, also appear different on the level of appearance, but the nature is not seen as the same, so many things are not true in one body. If it appears as other, and it is not so, and it is seen that there is no otherness in the object of mind, then therefore, all appearances such as the measurable blue and yellow must also be determined as a whole without otherness, but this is not reasonable. Like this,