Tibetan
ད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བ་ཕྱིས་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་གཅིག་ལའང་ཉན་ཤེས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་སོགས་དང་། སྲོག་ཆགས་འགའ་ཞིག་གི་དབང་པོ་ལ་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་དེས་ལ་ལར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ཡིད་ཀྱིས་འདོར་ལེན་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཏེ་དུད་འགྲོ་སོགས་ལའང་སྔར་བཟའ་མ་མྱོང་བའི་ཟས་བྱིན་པ་ན་ལྕེ་ཤེས་བདེ་བའི་རྣམ་པས་མྱོང་ཞིང་བཟའ་བ་དང་འགའ་ཞིག་འདོར་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ཆ་བསྟུན་ནས་གསུངས་ཀྱང་དེས་མཚོན་པར་དཔྱད་ན། མིག་སེར་ཅན་གྱིས་དུང་སེར་པོར་དམིགས་པའང་དམིགས་རྐྱེན་དུང་མེད་ན་སྣང་བ་དེ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་མོད་དུང་གི་དབྱིབས་དུ་ཇི་ལྟ་བར་སྣང་ཡང་ཁ་དོག་སེར་པོ་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ན་དེ་འདྲའི་དུང་སེར་པོ་ཕྱི་དོན་དུ་གྲུབ་མ་མྱོང་ཡང་སེར་པོ་དང་རྫས་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་དབྱིབས་སྣང་དེ་ཡང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་མིན་ན་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པས་རྗེན་པར་འཛིན་པའི་ལུགས་ལ་ནི་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གསལ་སྣང་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དོན་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་རང་ལ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་འགལ་བ་གནས་པ་མི་སྲིད་དོ། །འདི་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་དབང་པོ་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་དུང་སེར་པོར་སྣང་བ་ཡུལ་དུང་གི་རང་བཞིན་ཕྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དེ་ཤེས་སྣང་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ན། དུང་དཀར་སྣང་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་སྣང་ཚུལ་དོན་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ལ་དཔག་ནས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པར་ཁོང་དུ་ཆུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་ཕྱི་དོན་ཁས་ལེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དུང་དཀར་སྣང་དང་སེར་སྣང་གཉིས་ཀ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་སེར་སྣང་ནི་འཁྲུལ་ པས་བསླད་ལ། དཀར་སྣང་ནི་མ་བསླད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་དུང་རང་ཉིད་དཀར་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྗོན་ཤིང་འགྲོ་སྣང་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་སྣང་ཀུན་དང་ལས་སྣང་གི་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་ཀུན་ཀྱང་རྣམ་པ་སོ་སོར་མྱོང་བ་བསྙོན་དུ་མེད་ལ། རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་དེ་སོ་སོས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ན་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་གང་ཡིན་དང་། ཡུལ་ཅན་གང་ཚད་མ་ཡིན་པ
Chinese
例如，看到现在出现的事物，后来却不想看到它的样子等等。同样，对于同一个声音，也有听觉认知随后产生，以及背离的情况等等。有些动物的感官所产生的快乐，对另一些动物来说却会产生痛苦。这些不一定只是由意识来取舍，比如给动物喂食它们从未吃过的食物时，舌头会以愉悦的方式体验并食用，有些则会舍弃。这里虽然只是就此进行类比，但如果由此进行推断，那么眼黄病患者看到黄色的海螺，虽然没有作为所缘缘的海螺，就不会产生这种显现，但无论海螺的形状如何显现，当专注于其黄色时，即使在外部世界中从未存在过这样的黄色海螺，但这种黄色和物质无别的形状显现，如果不是意识的显现，那么它就会在事物自身的本质上成立。因此，在外境事物自身的本质被意识直接把握的观点中，不可能产生对境的错觉显现。因为显现的方式就是事物本身的性质，所以事物本身不可能存在与这种显现相违背的性质。这种看似显现的现象，虽然是由于感官受到干扰而产生的，但既然黄色海螺的显现，作为外境事物本质的海螺的性质而显现，仅仅被确立为意识的显现。那么，白色海螺的显现也与之相同，因为体验证明了显现的方式与事物本身的显现没有差别，所以应该理解为存在意识的显现。即使如此，暂且以外境存在的观点来看，白色海螺的显现和黄色海螺的显现，在意识的显现上没有差别，但黄色海螺的显现是被错觉所干扰的，而白色海螺的显现没有被干扰，因此应该说，作为形象的创造者，外境事物本身就是白色的。同样，树木显现为行走等等，所有错觉的显现和业力显现的不同显现，都无可否认地被体验为不同的形象。如果形象的创造者，共同的观察对象，以各自所见的方式存在，那么所有的见解都将成为量，因此这里事物的状态是什么，以及哪个有境是量
English
For example, seeing things that appear now, but later not wanting to see them in that way, and so on. Similarly, for the same sound, there are instances of auditory cognition arising subsequently, as well as turning away, and so on. What brings pleasure to the senses of some animals can cause suffering to others. These are not necessarily just choices made by consciousness; for example, when animals are given food they have never eaten before, their tongues experience it pleasurably and they consume it, while some reject it. Here, although it is only spoken of in terms of analogy, if we infer from this, then someone with yellow eyes focusing on a yellow conch shell, although that appearance would not arise without the conch as the objective condition, no matter how the shape of the conch appears, when focusing on its yellow color, even if such a yellow conch has never existed in the external world, that shape appearance, which is inseparable from yellow and substance, if it is not an appearance of consciousness, then it would be established in the essence of the thing itself. Therefore, in the view that the essence of external objects is directly grasped by consciousness, it is impossible for a clear appearance of illusion towards the object to arise. Because the way it appears is the very nature of the thing, it is impossible for contradictory qualities to exist in the thing itself in that way. Although this kind of seemingly manifest phenomenon arises from the senses being corrupted, since the appearance of a yellow conch, appearing as the nature of the conch, the essence of the external object, is established merely as an appearance of consciousness. Then, the appearance of a white conch is the same, because experience proves that there is no difference in the way things appear and the appearance of the thing itself, so it should be understood that there is an appearance of consciousness. Even so, for the moment, if we assume the view of external existence, there is no difference in the appearance of consciousness between the appearance of a white conch and the appearance of a yellow conch, but the appearance of a yellow conch is corrupted by illusion, while the appearance of a white conch is not corrupted, therefore it should be said that the external object itself, as the creator of the image, is white. Similarly, the appearance of trees appearing to walk, etc., all illusory appearances and all different appearances of karmic appearances are undeniably experienced as different images. If the creator of the image, the common object of observation, exists in the way that each sees it, then all views would become valid cognitions, therefore what is the state of the object here, and which subject is valid
Tibetan
འི་རྣམ་གཞག་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་རང་རང་སོ་སོས་མཐོང་བ་དེས་དོན་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་རིག་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟན་མི་བརྟན་དང་། ཡུལ་ཅན་མཐོང་བ་དེ་ལ་བསླད་པ་ཞུགས་མ་ཞུགས་ཀྱི་ཆ་ལས་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློར་འཇོག་སྟེ་དུང་དཀར་འཛིན་དང་སེར་འཛིན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་འདོད་པའི་སྐབས་འདིར་དོན་རིག་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་དེ་འགལ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་ཅན་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ནམ་ཡང་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བས་རེ་ཞིག་དུང་དཀར་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་ལྟར་དགོས་པས་ན་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་ཁས་མི་ལེན་པར་ཡུལ་རང་གི་དངོས་པོ་རྗེན་ཅེར་དུ་སྣང་བ་ལྟར་ན་སོ་སོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཡུལ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ན་སོ་སོའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱི་དོན་ཀྱང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སོ་སོའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སམ་ལས་སྣང་གིས་མཐོང་བ་དེ་མིན་པའི་ཐུན་མོང་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུས་ཀྱང་བཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་སྐབས་སུ་གལ་ཆེ་བས་ཤིན་ཏུ་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ནི། སྔར་ཚད་འབྲས་དང་པོའི་སྐབས་སུ་དོན་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་ཚད་འབྲས་ སུ་བཤད་ཀྱང་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་དེ་རང་རིག་ལས་འོས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་འདོད་པའི་ལུགས་ལའང་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན། དོན་མྱོང་བ་འདི་ནི་བློ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི་དོན་རྗེན་པར་མྱོང་བ་མིན་པ་དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྔོ་སོགས་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལའང་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་འདི་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་འདི་ཡི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ཕྱི་དོན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་ངེས་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དོན་ཡོད་ཀྱང་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་དོན་མི་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་དོན་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་རང་རིག་ཚད་འབྲས་ཡིན་པ་མི་འཐད་པའི་རྩོད་སྤང་ལ། འཛིན་རྣམ་ཚད་མར་ཐལ་བ་སྤང་། །ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་མི་འཐད་སྤང་། །དང་པོ་ལ། བསམ་པའི་དབང་གི
Chinese
的安立就无法成立了。就像各自所见，就用这种或那种方式来称呼认识，但对境的显现是否稳定，以及有境的见解是否受到污染，就从这些方面来区分是量还是非量，就像执著白螺和执著黄螺一样。因此，在外境存在的观点中，以量来衡量的事物，绝不能被安立为以量成立的具有各种矛盾的事物，所以必须像暂时承认白螺一样，完全承认。因此，对于显现为不同事物，不能仅仅承认是显现，而是像外境本身的物体赤裸裸地显现一样，那么对每个人来说，事物如何显现，那个事物就那样成立。如果不是那样成立，那就仅仅是各自习气的显现，共同观察的外境也不会成立。由于各自习气的力量或业力显现所见，除了那之外，谁也不能确定这个是共同的。这在辨析名言的量的时候非常重要，所以要认真思考。二是自证是果。之前在第一个量果的时候，仅仅是认识事物就被说是量果，但如果仔细分析，那只能是自证。因此，在外境存在的观点中，自证也是果。如何理解呢？体验事物是体验存在于心识中的形象，而不是赤裸裸地体验事物。因此，即使在外境青色等作为所量境的观点中，也应该认为体验知识本身的自证是量的果，因为，如何显现为青色等的形象，其自性由知识本身来体验，因此才能确定外境就是那样，否则不可能确定外境是这样或那样。因此，即使有外境，自证也是果，更何况是不承认外境的观点呢。二是对于外境存在的观点中，自证是量果不合理的辩驳：遣除执著相是量的过失，遣除外境不应作为所量境的过失。第一，从思考的角度。
English
The establishment of would become impossible. Just as each person sees things differently, they use terms of knowledge to refer to things in this or that way. However, whether the appearance of the object is stable or unstable, and whether the perception of the subject is contaminated or not, are the basis for distinguishing between valid and invalid minds, just like perceiving a white conch and perceiving a yellow conch. Therefore, in the context of asserting external objects, the object to be measured by valid cognition of objects can never be established as an object with various contradictions that is established by valid cognition. Therefore, it is necessary to definitively affirm that it is a white conch, just as one temporarily accepts it. Therefore, the appearance of different things is not merely accepted as an appearance, but as if the object itself appears nakedly. In that case, how it appears to each individual is how it is established for that object. If it is not established in that way, then it is merely an appearance of each person's habitual imprints, and the common external object to be observed would not be established either. Due to the power of each person's habitual imprints or karmic appearances, no one can determine that this is the common object other than what is seen. This is very important in the context of valid cognition that analyzes conventional truths, so it should be carefully considered. Secondly, self-awareness is the result. Previously, in the first instance of valid result, merely understanding the object was said to be the valid result, but upon careful analysis, it must be self-awareness. Therefore, even in the system that asserts external objects, self-awareness becomes the result. How so? Experiencing the object is experiencing the image that resides in the mind, not experiencing the object nakedly. Therefore, even in the system that asserts external objects such as blue as the object to be measured, it is reasonable to consider self-awareness, which is the experience of knowledge itself, as the result of valid cognition. For what reason? Just as the nature of the appearance that appears as blue, etc., is experienced by knowledge itself, so too is the external object determined in that way. Otherwise, it is impossible to determine that the external object is this or that. Therefore, even if there is an object, self-awareness is the result, let alone the system that does not assert external objects. Secondly, in the system that asserts external objects, the refutation of the objection that self-awareness is not a valid result: refuting the fault that the apprehended aspect is valid cognition, refuting the fault that the external object should not be the object to be measured. First, from the perspective of thought.