Tibetan
དང་པོ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་དག་གི་ངོ་བོའམ་བདག་ཉིད་དེ་དག་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བ་པོའི་འདོད་པ་སྟེ་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་མྱོང་བ་དང་། རྣམ་པ་གཞན་མི་འདོད་པ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དུ་མྱོང་བར་གྱུར་ན། འདོད་པའམ་མི་འདོད་པ་དག་ཏུ་སྣང་བ་དེས་ཀྱང་དོན་རིག་པར་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི་གང་རུང་རེས་མ་མཐོང་ཞེས་ནི་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། གཉིས་ཀ་དོན་རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་རང་གིས་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དེ། ཡུལ་དེ་དག་དེ་ལྟ་བུར་གནས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། དེ་ལྟར་འདོད་མི་འདོད་དུ་སྣང་བ་དེ་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོས་རྗེན་ ཅེར་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཅིག་མཐོང་བ་ན་དགྲ་གཉེན་སོ་སོས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་དུ་མཐོང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོའི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ན་དབང་ཤེས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་དང་ཡིད་རྟོག་མེད་ལའང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པ་གྲུབ་ལ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོ་རྗེན་ཅེར་བ་དེ་ལ་གྲུབ་དགོས་པས་ན་བློ་ཡི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཡུལ་རང་ཉིད་རྗེན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲ་བར་སྣང་བ་ལས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བསལ་བ་བརྗོད་དང་དེའི་ལན་འགོག །དང་པོ། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དེ་ལྟར་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་བར་གྲུབ་པར་འདོད་ཅེས་ཁས་བླངས་ན་ཡང་འདོད་མི་འདོད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཅར་སྣང་གི་ཐ་དད་པར་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་སོ་སོའི་སྣང་བ་རེ་རེ་ནི་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དོན་གྱིས། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་རིགས་པ་འགྲོ་ལུགས་གཅིག་ཀྱང་འདིར་དོན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ནི་མ་བཀོད་དེ་དོན་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་སྣང་བ་ཐ་དད་ཡོད་པ་བསྙོན་དུ་མེད་པས་ན་དོན་མྱོང་བ་འདི་ཤེས་པ་ལས་འོས་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོ༷ས་བསྒྲིབས་པ་དང་། །རྟོག་པས་གཉིས་སུ་སྣང་ལན་དགག །དང་པོ། ཡུལ་མཐོང་བ་པོ་དེས་གང་མ་མཐོང་པ་དེ་ནི་རང་གི། ལས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་མཐོང་བ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་དབང་གིས་དེ་དང་དེ་བློས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དབང་ཤེས་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་འདོད་པ་སྣང་བ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡུལ་ཉེ་བ་ན་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་བློས་གང་ རུང་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དག་ཏུ་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ན་མ་མཐོང་བ་དེ་ནི་དོན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་དོན་རང་ཉིད་ཤེས་པས་མཐོང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་རུང་བ་ན་གནས་ཀྱང་དེ་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་དོན་གྱི་སྟོབས་ལས་སྣང་བ་ཡིན་མིན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ་དོན་ཁོ་རང་གི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཆ་སོ་སོར་དབྱེར་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ། དེའི་རྣམ་པ་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་དེ་དོན་རང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་བ་མིན་པར་གྲུབ་པས་ན་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ངེས་པར་ཡོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེ་འགའ་ན་མ་མཐོང་བ་ཞེས་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བ་དེ་ལས་གཞན་བསྒྲིབས་སོ་ཞེ་ན། ལས་དེས་དོན་དེ་ཉིད་རང་ངོར་སྣང་བ་དེ་གཅིག་པུའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་བྱེད་ན་མ་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ལས་དེ་ཇི་ལྟར་ཕྱི་དོན་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་དངོས་སུ་མི་སྣང་བར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཁྲུལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་རང་ལ་སྣང་བ་དེ་ཡང་སོ་སོའི་ལས་སྣང་ཙམ་ལས་དོན་ཐུན་མོང་བ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་དོན་དུའང་བཤད་དོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཅིག་ལ་འདོད་དང་མི་འདོད་པར་སྣང་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་ལྡན་དང་ཡིད་ལོག་གིས་བུད་མེད་མཐོང་བ་བཞིན་ཡིན་གྱི་དོན་རང་ཉིད་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་བློ་ལ་འདྲ་མི་འདྲར་སྣང་བ་མིན་ཏེ་དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་རྗེན་པར་འཇལ་ལོ་སྙམ་ན། དབང་ཤེས་དེ་ལའང་འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་མིག་སེར་དང་སྲོག་ཆགས་སོ་སོའི་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པར་གཅིག་གིས་མཐོང་བ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་པར་གང་རུང་གི་མཐོང་བའམ་སྔར་མཐོང་བ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པའམ་མི་མཐུན་པའི་སེམས་གཞན་དང་གཞན་མཐོང་བ་ཡིན་པས་དབང་ཤེས་ལའང་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་རྗེན་པར་སྣང་བར་མ་ངེས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་ལ་རབ་རིབ་སོགས་ཀྱིས་བསླད་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་མཐོང་བ་མི་འདྲ་བ་དང་སོ་སོའི་དབང་ཤེས་ལ་བདེ་བ་དང་ སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པའི་རྣམ་ལྡན་དུ་འགྱུར་བ་དུ་མར་མཐོང་སྟེ། འཆི་ལྟས་སུ་སྔར་རང་གི་བུ་ཡི
Chinese
第一，如果外境事物的体性或自性，对于观察者来说，体验为符合意愿，即与心意相符的状态，而另一种状态则体验为背离意愿。那么，显现为意愿或不意愿，也应被认为是理解事物的方式，不能说没有轮流看到任何一种情况，因为两者在作为事物自相的对境方面没有区别。因此，即使承认外境存在，也只是自己如何体验而已。认为这些事物就是如此存在的自性。这样，显现为意愿或不意愿，并非事物本身的赤裸裸的显现，因为这样会陷入一个事物具有多种意愿和不意愿状态的过失。例如，当一个人被看到时，敌友各自看到的是顺心或不顺心。同样，对于色、声等事物，当各个有境者的根识看到时，会显现为与该根识相符或不符，即使在无分别的意识中，也存在不同的显现。既然显现的方式必须建立在事物本身的赤裸裸的体性之上，那么，如果没有心的作用，事物本身赤裸裸地显现，就应该对所有人都一样，不应该有差别。第二，驳斥辩驳及对其的回应。第一，即使承认事物的体性上存在意愿和不意愿的不同状态，但意愿和不意愿的两种状态，也不会同时以不同的显现，让每个个体都体验到各自的显现。这实际上是说：“事物虽一，心意各异，故不成立。”虽然推理方式相同，但这里并没有将其作为无意义的论证，即使有意义，也无法否认存在不同的显现，因此体验事物只能通过意识，就是这个意思。第二，业力遮蔽一分与分别念显现二分的答复的驳斥。第一，如果说，事物观察者没有看到的那部分，是因为自己的业力遮蔽，所以没有看到全部，那么
English
Firstly, if the nature or essence of external objects is experienced by the observer as being in accordance with their wishes, that is, in a manner that is pleasing to the mind, and another aspect is experienced as being contrary to their wishes, then the appearance as either desirable or undesirable should also be considered as a way of understanding things. One cannot say that one does not see either one in turn, because both are no different in being objects of the self-characteristic of things. Therefore, even if external objects are acknowledged to exist, it is only how one experiences them oneself. It is believed that those objects are of the nature of being definitely in that way. Thus, the appearance as desirable or undesirable is not the naked appearance of the object itself, because there would be the fault of one object having many states of desirability and undesirability. For example, when one person is seen, enemies and friends each see them as pleasing or displeasing. Similarly, when objects such as forms and sounds are seen by the sense consciousness of each subject, they appear as conforming or not conforming to that sense consciousness, and even in non-conceptual consciousness, there are different appearances. Since the way things appear must be established on the naked nature of the object itself, if the object itself appears nakedly without the activity of the mind, it should appear the same to everyone, and there should be no differences. Secondly, refuting the objection and its response. Firstly, even if it is admitted that there are different states of desirability and undesirability in the nature of objects, the two states of desirability and undesirability will not simultaneously, with different appearances, allow each individual to experience their respective appearances. This actually says: "Although the object is one, minds are different, therefore it is not established." Although the reasoning is the same, it is not presented here as a meaningless argument. Even if it were meaningful, it cannot be denied that there are different appearances, so experiencing things can only be through consciousness, that is the meaning. Secondly, refuting the reply that karma obscures one part and conceptual thought manifests two parts. Firstly, if it is said that the part of the object that the observer does not see is because it is obscured by their own karma, so they do not see everything, then
Chinese
因为有意义的缘故，那和那不会被心所理解。比如，作为产生感官意识之因的、被认为是具有多种显现的物体，即使在近处，以其为对境的心也将其视为任何一种性质，当这样做时，未见之物终究是实有，但如何能让实有本身被意识所见呢？即使处在合适的位置，它也不会成为产生意识的原因。这样一来，所见之物是否是实有的力量所显现也令人怀疑，因为实有本身的事物，其本质上就存在着喜欢和不喜欢这两种截然不同的部分。与此不同的是，显现与实有本身的力量所显现的并不一致，因此就像看到两个月亮一样，也不能确定境是真实存在的。有些例子中说，未见之物是被业力所遮蔽的显现之外的事物。如果业力使事物本身显现为唯一的形态，那么从“未见之物”的角度来看，它如何能成为见到外境的原因呢？它会成为使具有多种性质的事物无法真实显现，而是以其他形态迷惑的原因。这样一来，显现给自己的也只是各自的业力显现，而不会成为有共同实有的意义。第二，如果对同一个境显现为喜欢和不喜欢只是心的分别念而已，就像因为习惯的力量，有贪欲者和厌恶者看到女人一样，而不是执持事物本身的感官之识显现为相同或不同，那么所有的无错乱的感官意识都会如实地衡量事物本身。即使这样，感官意识也会因为被死亡预兆所影响、患有黄疸病以及各种生物的感官差异等原因，无法确定是否像一个人所见的那样，或者看到与先前所见不符或不一致的其他心识，因此感官意识也无法确定事物本来的样子是否如实显现。即使感官没有被眼花等所迷惑，所见的境也各不相同，并且各自的感官意识也会产生快乐和 痛苦，显现出多种形态。在死亡预兆中，以前是自己的儿子
English
Because of having meaning, that and that will not be understood by the mind. For example, the object that is considered to be the cause of generating sensory consciousness, which is considered to have various appearances, even if it is nearby, the mind that focuses on it sees it as any one of the qualities, and when this is done, the unseen is ultimately real, but how can the real itself be seen by consciousness? Even if it is in the right place, it will not be the cause of generating consciousness. In this way, it is doubtful whether what is seen is manifested by the power of the real, because the thing itself that is real, its nature inherently exists in two distinct parts, like and dislike. Unlike this, the appearance that does not match the power of the real itself is not manifested, so like seeing two moons, it cannot be determined that the object is real. Some examples say that the unseen is something other than the appearance obscured by karma. If karma makes the thing itself appear as the only form, then from the perspective of "unseen," how can it be the cause of seeing the external object? It will become the cause of making things with multiple qualities unable to appear truthfully, but instead confusing them in other forms. In this way, what appears to oneself is only the appearance of each karma, and it will not become the meaning of having a common reality. Second, if the appearance of like and dislike to the same object is only the mind's discrimination, just as those with desire and aversion see women because of the power of habit, rather than the sensory consciousness that holds the thing itself appearing as the same or different, then all the non-erroneous sensory consciousnesses will measure the thing itself as it is. Even so, sensory consciousness will be affected by death omens, jaundice, and the differences in the senses of various creatures, etc., so it cannot be determined whether it is seen as one person sees it, or see other minds that do not match or are inconsistent with what was seen before, so sensory consciousness cannot be sure whether the original appearance of things is truly manifested. Even if the senses are not deceived by dizziness, etc., the objects seen are different, and each sensory consciousness will also generate happiness and suffering, manifesting in various forms. In the omen of death, it used to be one's own son