Tibetan
ཅེར་དུ་མྱོང་བ་ཞིག་ན་བློ་ལ་ནི་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པའི་རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་དེས་དེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་དེ་འདི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཚོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་རི་མོ་བྲིས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བདེན་པའི་དོན་གང་ཡང་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་བློ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེ་ན། བློ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གསལ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྲོ་སྟེ། འདི་ནི་རང་གི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ལ་དེ་འདྲའི་མྱོང་ཚུལ་དེ་ཕྱི་དོན་རྗེན་པར་མྱོང་བ་ལ་ཡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ་བློ་དང་ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་བ་མེད་པས་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡང་མྱོང་པ་བསམ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བློ་ལ་རྣམ་པ་མེད་ན་མྱོང་བ་མི་འཐད་དུ་ཆུག་མོད། བློ་ནི་ཡུལ་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ན་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ན་རྣམ་པ་དེ་གང་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཅན་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་དེ་ནི་ངེས་པར་ཡོད་དོ་ ཞེ་ན་རྣམ་པ་ཡོད་ལ་དེ་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བ་ནི་བདེན་ཀྱང་དེ་འདྲའི་རྣམ་པ་བསྙོན་དུ་མེད་པ་དེ་ནི་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེ་བའམ། ཕྱི་དོན་མིན་པའི་རྒྱུ་གཞན་ནང་གི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་ཞེས་འདི་ནི་དཔྱད་པར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་རྒྱུར་ཕྱི་དོན་ཡོད་ངེས་པར་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྒྱུ་གཞན་ནང་གི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་འདི་ནི་ཕྱི་དོན་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེའམ་ནང་བློ་ཡི་འདུ་བྱེད་ལས་འབྱུང་ཞེས་བསམ་པ་ན་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེ་བར་རིགས་པས་ནམ་ཡང་མཐོང་མི་སྲིད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱི་དོན་ཉིད་ནམ་ཡང་བློས་དམིགས་མི་སྲིད་པས་ན་དེ་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མོ་མཐོང་མི་སྲིད་པ་ཡུལ་གྱི་བདག་པོའི་རེག་བདེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཐོང་སྙམ་ན། ཡུལ་གང་དང་གང་ཡིན་ཀྱང་བློས་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ་བ་ན་ཡུལ་ཡན་གར་དུ་ནི་ནམ་ཡང་མི་འཛིན་ལ། ཡུལ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་བློས་ནམ་འཛིན་པ་ན་བློའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་གང་སྣང་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་སྣང་བའམ་བློས་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བློ་ལ་སྣང་བ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་རྡུལ་དུ་གྲུབ་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་ན་རྟག་ཏུ་བརྟན་པར་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་། གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གང་ཅི་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་བརྒལ་བའི་ཕྱི་རོལ་ཡན་གར་བའི་དོན་ཡོད་པ་ནམ་ཡང་སྣང་བ་མིན་ན་ཇི་ལྟར་དོན་མྱོང་བ་དང་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཞེས་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། འདི་ལྟར་སྔོ་སོགས་མྱོང་བ་ནི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་མྱོང་བ་མིན་ཏེ། དབང་པོ་དང་ཡིད་བྱེད་ཚང་ན་ཡང་སྐབས་འགར་ བུམ་འཛིན་ཤེས་པ་སོགས་མི་སྐྱེ་བ་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ན་བུམ་འཛིན་མིག་ཤེས་སོགས་དོན་སྣང་གི་བློ་རྣམས་ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མེ་ཆེན་པོ་འབར་བ་ལ་ཤིང་གི་ར་བ་བསྐོར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ནས་གང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ་བུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བུམ་པ་མི་དམིགས་ལ། ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་དམིགས་པས་དེ་ན་ཕྱི་དོན་བུམ་པ་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་སོ་ནམ་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ན་སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོ་སོ་སོ་མཐོང་ནས་དེ་དང་དེ་ལ་བློ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྔར་མཐོང་བ་སླར་ཡང་མཐོང་ཞིང་རང་གཞན་གཉིས་ཀས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་སོགས་ཉིན་སྣང་ཇི་ལྟ་བར་འཆར་དུ་རུང་མོད་དེས་ཕྱི་དོན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་ཤེས་པ་དོན་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ཅི་འདྲ་བའི་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་མཐུན་པ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པར་སྣང་སྟེ་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་འདི་ཞེས་ཚད་གཟུང་བ་མེད་པས་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཚད་མེད་པ་ལས་གང་དང་གང་སད་པ་དེ་ཙམ་མངོན་དུ་སྣང་སྟེ། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཡུལ་དུས་ངེས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་གི་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་ཡང་ནང་བློ་ཡི་ཁྱད་པར་སྔ་མ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་ནི་དོན་སྣང་གི་བློ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་གི་བག་ཆགས་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་བློ་ནི་ཡུལ་དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་གནས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
如果直接体验，心识中就没有外境所造成的形象，并且外境的意义已经转化为其他，这两者之间没有任何关联，因此说“它知道那个”是这样知道的，这样说是合理的，但仅仅说“在天空中用各种颜色绘制了非常美丽的图画”并不能表达任何真实的意义。那么，你又是如何体验心识的呢？仅仅是心识显现为蓝色等形象，就构成了体验。这是由自己的心识所决定的，而这样的体验方式不应该存在于对外境的直接体验中，因为与心识没有紧密联系，所以无法想象如何体验外境的自性。如果心识没有形象，那么体验就不合理，但当心识产生为外境的形象时，它不会无因产生，因此，那个形象所追随的，创造形象的外境是必然存在的。 如果说形象存在，并且它不会无因产生是真实的，但是，这种无可否认的形象是从外境产生的，还是从非外境的其他原因，即内在的习气产生的呢？这应该是需要考察的。但并不能因此就确定外境是其原因，因为外境也可能从其他原因，即内在的习气苏醒而产生，这在道理上是没有妨碍的。因此，思考这个形象仅仅是从外境的力量产生，还是从内在心识的造作产生时，从道理上来说，永远不可能认为它从外境产生。原因是外境本身永远不可能被心识所缘，因此，没有任何量可以证明它是原因，就像不可能看到寡妇的女儿，却说她是产生地方主人的触乐的原因一样。如果认为外境如何不能被看到呢？无论什么外境，当它脱离了被心识所见的差别，也就是“这是这个”的形象时，就永远不会被单独执取。无论心识何时执取任何外境，也会执取心识的形象，因此，显现为蓝色等，无论显现什么，都是仅仅显现在心识中，或者仅仅被心识所见，显现在心识中的颜色、形状和
English
If one experiences directly, there is no image in the mind caused by the object, and the meaning of the object has been transformed into something else, and there is no connection between these two. Therefore, saying "it knows that" is reasonable to say that it knows in this way, but merely saying "a very beautiful picture is painted in the sky with various colors" does not express any true meaning. So, how do you experience the mind? The mind is experienced merely by appearing as blue and other images. This is determined by one's own mind, and such a way of experiencing should not exist in the direct experience of external objects, because it is not closely related to the mind, so it is impossible to imagine how to experience the nature of external objects. If the mind has no image, then experience is not reasonable, but when the mind arises as the image of the object, it does not arise without a cause. Therefore, the external object that creates the image, which the image follows, must exist. If it is true that the image exists and that it does not arise without a cause, then should such an undeniable image arise from an external object, or from another cause that is not an external object, that is, from an inner habit? This should be examined. But it cannot be determined that the external object is its cause, because the external object may also arise from another cause, that is, from the awakening of an inner habit, which is not hindered by reason. Therefore, when considering whether this image arises solely from the power of the external object or from the activity of the inner mind, it is never possible to think that it arises from the external object from the point of view of reason. The reason is that the external object itself can never be the object of the mind, so no valid cognition can prove that it is the cause, just as it is impossible to see the daughter of a widow and say that she is the cause of producing the tactile pleasure of the lord of the place. If one thinks, how can the external object not be seen? Whatever the external object may be, when it is separated from the distinction of being seen by the mind, that is, the image of "this is this," it will never be grasped alone. Whenever the mind grasps any external object, it also grasps the image of the mind. Therefore, whatever appears, such as appearing as blue, is merely appearing in the mind, or merely being seen by the mind. The color, shape, and
Chinese
完全成立，并且在外境中恒常稳固地存在于一个地方，以及所有看到的移动等行为，都与显现在心识上的影像没有差别。如果从来没有显现过超越这些的、外境独立存在的实义，那么又如何体验实义，又如何成为实有呢？这样一来，就无法确定“这就是实有的理由”了。第二，像这样体验蓝色等，并非仅仅是体验心识的形象。即使根和作意齐全，有时也不会产生取瓶的意识等，这是因为所缘的条件不完备。如果不是这样，那么取瓶眼识等显现事物的意识，在时间和地点上就不会偶尔中断。无论瓶子存在与否，在各个方向都会没有定准地产生。如果这样认为，这就像在大火燃烧的地方用木栅栏围起来一样。像这样，以瓶子的存在与否的方向等为例，对于宣称一切显现都是唯心的人来说，在瓶子不存在的方向上看不到瓶子，而在存在的方向上看到瓶子，因此就断定外境的瓶子是存在的，这就像在梦里耕田一样。也就是说，在梦中，会看到以前没有的各种各样的意义差别，并且对这个和那个产生新的意识，也会像白天一样，看到以前见过的事物再次出现，并且似乎自己和他人都在享用。虽然可以这样显现，但这并不能证明外境的存在。具有稳固串习的意识，看起来像是实义，那么这种在外境中成立的意识，又有什么样的作用显现呢？具有相同串习的人们，也似乎以同样的方式享用，这就是内在的依缘性不可思议的力量。因为无法衡量意识的形象，所以串习的差别也是无限的，无论什么被唤醒，都会显现出来。就像在梦中，似乎时间和地点是确定的，但并非所有都会显现一样。因此，在这里，内在心识的一些先前的差别，是使一些后来的显现事物的意识的串习完全苏醒的原因，因此，意识就在一些时间和地点上，以确定的方式产生，而不是依赖于外境而如此显现。
English
It is completely established, and in the external world, it constantly and stably exists in one place, and all the actions such as movement that are seen are no different from the images that appear in consciousness. If there has never been a manifestation of an independently existing reality beyond these, then how can one experience reality, and how can it become real? In this way, it becomes impossible to determine "this is the reason for reality." Secondly, experiencing blue and so on in this way is not merely experiencing the appearance of consciousness. Even if the sense faculties and attention are complete, sometimes the consciousness of grasping a pot and so on does not arise, and this is because the conditions of the object are not complete. If this were not the case, then the consciousnesses that manifest things, such as the eye consciousness grasping a pot, would not occasionally be interrupted in time and place. Regardless of whether the pot exists or not, it would arise without certainty in all directions. If one thinks in this way, it is like surrounding a large fire with a wooden fence. In this way, taking the direction of the pot's existence or non-existence as an example, for those who claim that all appearances are mind-only, the pot is not seen in the direction where the pot does not exist, but it is seen in the direction where it exists, and therefore it is concluded that the external pot exists, which is like farming in a dream. That is to say, in a dream, one sees various differences in meaning that were not there before, and new consciousness arises for this and that, and one also sees things that one has seen before reappear, and it seems that oneself and others are enjoying them, just like in the daytime. Although it can manifest in this way, it does not prove the existence of an external reality. The consciousness with a stable habit appears to be real, so what kind of function does this consciousness, which is established in the external world, manifest? Those with similar habits also seem to enjoy it in the same way, and this is the inconceivable power of internal interdependence. Because the appearance of consciousness cannot be measured, the differences in habits are also infinite, and whatever is awakened will manifest. Just as in a dream, it seems that time and place are fixed, but not everything manifests. Therefore, here too, some of the previous differences in internal consciousness are the cause of fully awakening the habits of some of the later consciousnesses that manifest things, and therefore, consciousness arises in a definite way in some times and places, and it does not appear in this way depending on the external world.