Tibetan
བ་ཡིན་ན། ཕྱི་རོལ་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་ཚུར་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་གྲུབ་པར་རློམ་ནས་འདྲི་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐྱེས་ལ་འདྲ་བས་ཀྱང་མི་ནུས། །སྐྱེས་འདྲ་ངེས་གསུམ་ཚོགས་ཀྱང་མིན། །དང་པོ་ལ། འདྲ་བ་མེད་དང་ཡོད་ཀྱང་འཁྲུལ། །དང་པོ། འདི་ལྟར་ཕྱི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དོན་རིག་ཡིན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བློ་ལ་ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་འདིས་ཕྱི་དོན་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། དོན་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་འདིས་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་འགྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། རྣམ་པ་འདི་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་བར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་འདི་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་ན་ཕྱི་དོན་རགས་པ་དང་འདྲའམ་ཕྲ་བ་དང་འདྲ། དང་པོ་ལྟར་ན། ཕྱི་དོན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཆ་མེད་པ་རགས་པའི་གོང་བུ་གཅིག་གི་རྣམ་པར་མེད་དེ་ཆ་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། དུ་མ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མེད་དེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དབང་འདས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ཕྲད་ པ་ན་དབང་པོ་ལ་སྣང་རུང་གི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནི་རྒྱང་རིང་བའི་སྤུ་རེ་རེ་ནས་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཡང་། སྤུ་མང་དུ་ཚོགས་པའི་གཡག་རྔ་ལྟ་བུས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལ་བསྙོན་དུ་མེད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་རགས་པར་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དབང་ཡུལ་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་ཚོགས་པ་ཡན་ཆད་རགས་པར་གཏོགས་པས་ན་ཆ་མེད་པའི་རྡུལ་གྱི་སྣང་བ་ནི་ནམ་ཡང་དམིགས་མི་སྲིད་པས་བློ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་འདི་རགས་སྣང་སྟེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ཡང་སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱི་བར་དུ་ཆ་བཅས་སུ་མཐོང་གི་ཆ་མེད་པའི་ཕྲ་རབ་སྣང་བ་མི་སྲིད་པས་ཕྱི་དོན་ཕྲ་བ་དང་རགས་པ་གང་ཡང་སྣང་མི་ཤེས་པས་ཕྱི་དོན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཞེས་པ་དེ་བརྟགས་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་བཤིག་པ་བཞིན་དུ་དོན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་དོན་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཙམ་གྲུབ་པ་ལ་བསྙོན་དུ་མེད་པས་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་རགས་པར་མེད་ལ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་ཡོད་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་ཆ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ན་དེ་རང་གི་གནས་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་འདི་ལྟར་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཚེ་ན་རགས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་རགས་སྣང་གི་རྣམ་པ་འདི་ཕྱི་དོན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་དེ་འདྲར་ཏེ་དེ་དང་འདྲ་བར་བྱེད
Chinese
如果是这样，那么对外境的显现经验是什么呢？不应该自认为尚未成立的反而成立了而发问。第二，仅仅相似不能成立意义。仅仅与生起相似也不能做到。生起相似和决定三者聚集也不能成立。第一，相似的有和无都是错乱的。第一。像这样，对于那些认为外境的成立者是意义之识的人，如果问他们心中显现外境的形象，外境如何成立呢？他们会说，与意义相似的知识能成立外境的存在。但是，这个形象尚未成立为与外境相似。对此，如果这个形象与外境相似，那么是与粗大的外境相似，还是与微细的外境相似呢？如果像第一种情况那样，外境像瓶子一样，不是没有部分的粗大整体的形象，而是能区分各个部分。也不是众多成为一个的本体，因为是相违的。而且，就像之前仅仅在名言中说的那样，当极微超越感官的境相聚合时，感官产生能显现的差别，仅仅是远离的一根根毛发也不会成为感官的境，但是，对于众多毛发聚集的牦牛尾巴等产生感官意识这一点无可否认，但是仅仅凭此也不能使没有粗大的极微成为感官的境。因为两个极微聚合以上就属于粗大的范畴，所以没有部分的微尘的显现是永远不可能缘取的，因此心中显现的形象是粗大的显现，无论如何区分，直到显现不消失为止，都只能看到有部分的，不可能显现没有部分的微尘，所以无论是微细的外境还是粗大的外境都无法显现，因此对外境本身来说，所谓的显现于知识中，如果对此进行分析，就会像拆毁水边的树木一样，会变得与意义相分离。即使外境没有成立，但是显现为意义蓝色等这一点是成立的，这一点无可否认，因此仅仅是知识显现为那样，就以自力成立了。因此，外境不是粗大的。如果极微存在为没有部分的，那么这些极微之所以是没有部分的，有什么理由使它不符合自身的状态，而像这样在显现于心中的时候，显现为粗大的呢？而且，这个粗大显现的形象，与外境极微的本体存在的那样，也就是使之与它相似。
English
If so, what is this experience of directly experiencing external objects? It is not appropriate to ask, presuming that what has not been established is established. Second, mere similarity does not accomplish the meaning. Similarity to what is produced also cannot. The gathering of three, production, similarity, and certainty, also does not accomplish. First, the absence or presence of similarity is confusing. First. Like this, if those who believe that the establisher of external objects is sense-consciousness are asked how the appearance of the form of external objects in the mind establishes external objects, they will say that the consciousness that has become similar to the object establishes the existence of external objects. However, this form has not been established as similar to external objects. Therefore, if this form is similar to external objects, is it similar to coarse external objects or to subtle external objects? According to the first case, external objects, like a vase, do not have the form of a single, indivisible, coarse mass, but are perceived as distinct parts. Nor is it the essence of many becoming one, because it is contradictory. Moreover, as previously stated in mere terminology, when extremely small particles beyond the senses meet, the distinction of being visible to the senses arises. Just as each hair from a distance does not become an object of the senses, there is no denying that a yak tail, which is a collection of many hairs, generates sensory consciousness. However, that alone does not make the extremely small particles that are not coarse become objects of the senses. Because anything beyond the aggregation of two extremely small particles belongs to the coarse category, the appearance of indivisible particles can never be apprehended. Therefore, the form that appears in the mind is a coarse appearance. No matter how much it is divided, it is seen as having parts until the appearance ceases, and it is impossible for indivisible subtle particles to appear. Therefore, it is impossible to know whether subtle or coarse external objects appear. Therefore, for external objects themselves, the so-called appearance in consciousness, if examined, will become separated from meaning, like demolishing a tree by the water. Even if external objects are not established, there is no denying that the appearance of meaning, such as blue, is established. Therefore, consciousness itself is established by its own power as merely appearing as such. Therefore, external objects are not coarse. If extremely small particles exist as indivisible, what reason is there for those extremely small particles to be indivisible, and why do they appear coarse when they appear in the mind like this, contrary to their own state? Moreover, this form of coarse appearance is similar to the way the essence of external object extremely small particles exists.
Tibetan
་པ་ཅི་ཡིན། ཞེས་པ་སྟེ་སྡེབ་སྦྱོར་བསྡེབ་ན། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་རགས་པར་སྣང་། །དེ་དང་གང་གིས་འདྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་འཇོག་བྱེད་རྣམ་པ་འདི་ནི་ཕྱི་དོན་དང་མི་འདྲ་བ་དེ་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་རྡུལ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དེ་ནི་དོན་གྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྣམ་པའི་རྒྱུར་གྲུབ་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་དཔྱད་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཕྱི་དོན་ཡོད་ཅིང་རྣམ་པ་ དེ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཤེས་རྣམ་དེ་ཕྱི་དོན་དེ་རྣམ་འཇོག་གི་ཚད་མར་འདོད་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་པས་བློ་དེ་ཉིད་ཕྱི་དོན་དེ་མྱོང་བ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དེ་དང་འདྲ་བ་ཅིག་ཤོས་མྱོང་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་གང་ཞིག་ནང་གི་དེ་མྱོང་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མྱོང་བར་འཇོག་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚེ་མ་ཅིག་ཤོས་མཐོང་བས་ཅིག་ཤོས་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཞག་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། འདྲ་བ་ཙམ་ཁོ་ནས་དོན་རིག་པར་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འདི་དོན་དེ་དང་འདྲ་བ་དང་དོན་དེ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པས་ན་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་ལ་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མྱོང་བའི་ཤེས་པའམ་དོན་རིག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་དོན་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་བློ་རིག་པའམ་མྱོང་བའི་ཚད་མར་འགྱུར་ཏེ། མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་གཅིག་དམིགས་རྐྱེན་དུ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་སྐྱེས་པ་ན་ཕྱི་མ་དེ་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་། སྔ་མ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ལ། ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་མྱོང་བས་ཅིག་ཤོས་མྱོང་བར་ནམ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གང་ཞིག་བློས་ཡང་དག་པར་མ་མྱོང་བ་དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མི་སྲིད་དེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །བློ་ཕྱི་མ་དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་བློ་དང་འདྲ་བ་དང་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དང་དོན་ཆེས་འདྲའོ་སྙམ་ན། བློ་དང་དོན་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐ་དད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་སོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་སོང་ན་བློ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་
Chinese
是什么？也就是说，如果组合起来，那些微粒显得粗大。它和什么相似呢？这是它的意思。这种确立外境存在的方式，因为与外境不同，所以认为外境是众多微粒的自性，与内在的意识相异，这并不是事物真实存在的，因为由形象的因所成立，被实力的理证所破斥。第二，假设外境存在，并且形象与它相同，即使如此，认为识的形象是外境的量，这是错误的，因为心本身不能成立外境是体验的自性。体验识的形象并不能成立体验与之相似的另一者，因为二者是不同的，既然如此，体验内在的就认为体验了外境，这是错误的。就像看到一个双胞胎不能说另一个也像这样。第二，仅仅相似并不足以确立为认识事物，因为形象既与事物相同，又从事物产生。如果对于这样的产生，相似的形象是体验外境的意识或认识事物的特征，那么，与先前所缘境的事物相同之形象的意识，就会变成是自己相似之紧随其后的心之认识或体验的量。例如，如果以蓝色花朵作为所缘境，生起两个刹那的意识，那么后一个刹那与前一个刹那相似，并且也是从前一个刹那产生的。因此，即使是从它产生并且相似，对于不同的事物，真实而言，永远不可能通过体验一个而体验另一个。对于没有被心正确体验的事物，不可能有成立它的量，就像石女的儿子一样。后一个心仅仅是与紧随其后的心相似，并且是从前一个心产生的，但并非在所有方面都相同。如果认为形象和事物非常相似，那么心和事物也不是在所有方面都相同，因为不同的法不可能在所有方面都一致，如果一致，那么心和事物就会变成一体。第三，
English
What is it? That is to say, if combined, those particles appear coarse. What is it similar to? This is its meaning. This way of establishing the existence of external objects, because it is different from external objects, therefore it is considered that external objects are the nature of many particles, different from the inner consciousness, which is not the real existence of things, because it is established by the cause of the image, and is refuted by the proof of strength. Second, suppose that external objects exist, and the image is the same as it, even so, it is wrong to think that the image of consciousness is the measure of external objects, because the mind itself cannot establish that the external object is the nature of experience. Experiencing the image of consciousness does not establish experiencing another similar to it, because the two are different, since it is so, it is wrong to think that experiencing the inner is experiencing the external object. Just like seeing one twin cannot say that the other is like this. Second, similarity alone is not enough to establish the recognition of things, because the image is both the same as the thing and produced from the thing. If for such a production, the similar image is the consciousness of experiencing external objects or the characteristic of recognizing things, then the consciousness of the image that is the same as the previous object of cognition will become the measure of the mind's cognition or experience immediately following its similarity. For example, if a blue flower is taken as the object of cognition, and two moments of consciousness arise, then the latter moment is similar to the former moment, and is also produced from the former moment. Therefore, even if it is produced from it and is similar, for different things, in reality, it is never possible to experience one by experiencing the other. For things that have not been correctly experienced by the mind, it is impossible to have a measure to establish it, just like the son of a barren woman. The latter mind is only similar to the mind immediately following it, and is produced from the former mind, but it is not the same in all aspects. If it is thought that the image and the thing are very similar, then the mind and the thing are not the same in all aspects, because different dharmas cannot be consistent in all aspects, if they are consistent, then the mind and the thing will become one. Third,