Chinese
说是。如果按照第一种说法，则不能成立为一，因为承认了能作和所作的相违之法是各别的。如果按照第二种说法，则认为在意义或者自性上实际上没有差别，因为从不错乱地衡量意义的心识中，不能成立量和果是各别的。因此，按照名言和胜义的方面来安立是合理的。不仅如此，世间上所有广为人知的能作和所作的名词，都如刚才所说的那样安立。对方说：并非所有的能作所作都如此安立，比如从斧头等中可以明确区分出各别的作用，种子的作用可以通过果实来了解，火的作用可以通过烟来了解。如果这样说，那么对于那些认为能作和所作是各别的实物来说，也不是因为在意义的自身上存在能作所作的差别，而是因为互相结合起来了解，所以才虚假地安立能作所作，这仅仅是一种用法而已。比如斧头等的作用，就像之前已经分析过的那样，没有与斧头各别的砍劈等作用，也没有与木头各别的变成碎块，而是木头和斧头聚集的因缘，从事物的形态从先前的状态转变为其他状态的角度，才虚假地安立斧头具有各别的作用。也没有与因各别的能力和作用，而是因自身刹那灭亡之后，果实产生，从产生果实的角度，才虚假地安立因具有作用，似乎与因是各别的。因此，如果如实地分析，能作者加持之后，所要做的业被成办，并没有与该事物各别的作用等，仅仅是这个因而已。第二，分析之后，对于符合论典的量果，境况内部的所取和能取细微，显现方式从意义上依赖的方式是量果。第一，对于所取和能取是异体的观点进行遮破，成立所取和能取是同体。第一，通过提问来简要地陈述驳斥，详细地阐述其中的道理。第一，有实和对它的回答，驳斥二者。第一，在量经中说：当显现的时候，那就是所量，量以及它的果，执取和识，为了那个。
English
It is said. According to the first view, it cannot be established as one, because it admits that the contradictory qualities of action and agent are distinct. According to the second view, it is held that there is no actual difference in meaning or essence, because from the mind that measures meaning without error, the validity and result cannot be established as distinct. Therefore, it is reasonable to establish it in terms of convention and ultimate truth. Not only that, but all the well-known terms of action and agent in the world are established in the same way as just mentioned. The opponent says: Not all actions and agents are established in this way, such as the distinct actions that can be distinguished from axes, the action of seeds that can be understood by fruits, and the action of fire that can be understood by smoke. If so, for those objects that consider action and agent to be distinct, it is not because there is a difference between action and agent in the meaning itself, but because they are understood by combining with each other, so the false establishment of action and agent is only a usage. For example, the action of axes is as previously analyzed, there is no action of chopping etc. distinct from the axe, and there is no fragmentation distinct from the wood, but from the aspect of the form of the object changing from the previous state to another due to the combination of wood and axe, it is falsely established that the axe has distinct actions. There is also no power or action distinct from the cause, but after the cause itself ceases for a moment, the fruit arises, and from the aspect of producing the fruit, it is falsely established that the cause has action, as if it were distinct from the cause. Therefore, if analyzed correctly, after the agent blesses, the action to be done is accomplished, and there is no action etc. distinct from that object, it is only this condition. Second, after analyzing, for the valid result that is in accordance with the scriptures, the subtle grasping and apprehended within the situation, the way of appearance depending on the meaning is the valid result. First, the view that the grasped and the grasper are different entities is refuted, and it is established that the grasped and the grasper are the same entity. First, the refutation is briefly stated through questioning, and the reason for it is explained in detail. First, there are two: the entity and the refutation of its answer. First, it is said in the Pramana Sutra: When it appears, that is the object to be measured, the valid cognition and its result, grasping and cognition, for that reason.
Tibetan
། །དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྣང་ཚོད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསྙོན་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་འདི་དག་གིས་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རིགས་པས་ལེགས་པར་དཔྱད་ནས་ཕྲ་བ་ནང་གི་གཟུང་འཛིན་ལ་གཞལ་བྱ་དང་ཚད་མར་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ། འཛིན་རྣམ་ཚད་མ། རང་རིག་འབྲས་བུར་གནས་པ་འདི་ཙམ་ཐ་སྙད་ལ་དཔྱོད་པའི་གྲུབ་དོན་མཐར་ཐུག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་ཕྱི་དོན་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་པ་ལ་དོན་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲི་བ་མཛད་པའོ། །དེའི་ལན་དུ། སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་བློས་སྔོ་སེར་སོགས་སོ་སོར་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དོ་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་དྲི་བར་བྱ་ཞེ་ན། སྔོ་སོགས་མྱོང་བའི་མངོན་སུམ་ཙམ་ལ་དྲི་བ་མེད་པ་བདེན་ཀྱང་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྔོན་པོ་སོགས་རིག་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་ཅེས་འདྲི་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་ལན་དུ། རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་དེས་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་གཏད་པའི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་དོན་དེ་རིག་པ་ཞེས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དོན་དངོས་སུ་མ་མྱོངས་བར་དེ་དང་འདྲ་བ་ཙམ་མྱོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་དོན་རིག་ཅེས་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་བློ་ཆོས་ཅན། དོན་རིག་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ན་འདྲ་བ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་འདྲ་ཡུལ་གཞན་རིག་པའི་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་ཡུལ་གྱི་དོན་ནི་ ནམ་ཡང་མྱོང་མི་ཤེས་པས་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ་མིན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དོན་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ལ་རྩོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཕྱི་དོན་མེད་པ་ཞིག་ན་འོན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་དོན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་འདི་ལྟར་མྱོང་བ་དེ་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལྟར་ནང་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་བ་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་འདི་ནི་ཅི་ཞིག་ཅེས་ཁྱོད་ལ་དྲི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སུ་ལའང་བསླུ་མེད་བསྙོན་མེད་དུ་གྲུབ་བོ། །ཁོ་བོས་གང་དྲི་ན་འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་འདི་ཡང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་དོན་ཇི་ལྟར་རིག་ཅེས་ཕྱི་རོལ་ལྟར་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོ༷ད་པ་བྱས་ཏེ་ཁྱོད་ལས་ཤེས་པར་འདོད་པས་ཁྱོད་རང་ལ་དྲི་
Chinese
正如所说：“这三者没有区分。”这些无可否认的显现体验，通过事物本身的力量所产生的理性，仔细研究了事物的真实状态，对于微细的内在能取所取，认为所量和量，唯识宗的观点是：所取相是所量，能取相是量，自证是果。仅此而已，对名相进行辨析，就达到了最终的结论。因此，为了阐述这一点，首先向主张外境存在的经部宗提问，什么是所谓的“义理学”？作为回答：存在于人相续中的心识，能够分别认知蓝、黄等各自不同的显现，这本身就是。还需要问什么呢？虽然承认体验蓝色等的显现本身没有问题，但是，体验显现的理由是什么，认为是对外境蓝色等的认知呢？是如何认知的呢？对此回答说：外境作为形象的创造者，像镜子中的影像一样，将形象投射到心识中，心识的形象与外境相似，因此认为是对事物的认知。如果实际上没有体验到，仅仅体验到与之相似，那么认为这是对事物的认知就错了。例如，眼识，是所立，是事物认知，因为相似。这样写道，仅仅因为相似，就认为认知了相似的对象，这种推论是错误的。因为相似的对象永远无法体验到，所以需要推测是否相似。而通过推测也无法成立，这一点将在后面阐述。对此，实事论者说：对外境的存在有什么可争论的呢？如果不存在外境，那么，色等与内在的意识不同的外境，通过显现如此体验到，这是什么原因呢？像这样，体验到与内在不同的外境，这不是在问你什么，因为这一点对任何人来说都是无可辩驳的。我所问的是，像这样显现为外境，如果这也是意识的形象，那么，这本身是如何认知外境的呢？因此，对体验外境本身进行辨析，希望从你那里了解，所以才问你。
English
As it is said, "These three are not distinct." These undeniable experiences of appearance, through the power of reason arising from the nature of things, carefully examine the true state of affairs. For the subtle inner grasper and grasped, the Chittamatra school considers the grasped aspect as the object to be measured, the grasper aspect as the measure, and self-awareness as the result. This alone, analyzing the terms, reaches the ultimate conclusion. Therefore, to explain this, first, the Sautrantika school, which asserts the existence of external objects, is asked, what is the so-called "study of meaning"? As an answer: the consciousness in the continuum of a person, which can separately recognize blue, yellow, and other different appearances, is itself. What else needs to be asked? Although it is true that there is no question about experiencing the appearance of blue and so on, what is the reason for experiencing the appearance, and why is it considered the cognition of external objects such as blue? How is it cognized? In response, it is said: the external object as the creator of the image, like an image in a mirror, projects the image into the consciousness, and the image of the consciousness is similar to the external object, so it is considered the cognition of the object. If it is not actually experienced, but only something similar is experienced, then it is wrong to consider this the cognition of the object. For example, eye consciousness, is the subject, is the cognition of the object, because it is similar. It is written that just because it is similar, it is considered that the similar object is cognized, this inference is wrong. Because the similar object can never be experienced, it is necessary to speculate whether it is similar or not. And it cannot be established by speculation either, which will be explained later. To this, the realist says: what is there to argue about the existence of external objects? If there is no external object, then, what is the reason that forms and other external objects different from the inner consciousness are experienced so manifestly? Like this, experiencing the appearance of an external object different from the inner, this is not asking you anything, because this is undeniable to anyone. What I am asking is, like this, appearing as an external object, if this is also an image of consciousness, then, how does this itself cognize the external object? Therefore, analyzing the experience of the external object itself, I hope to understand from you, so I ask you.