Tibetan
་པ་སྤྱི་སྣང་ལ་དོན་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དོན་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱི་ལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་ མེད་ན་དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པས་དོན་རང་མཚན་ལ་གོ་བ་དང་། སྤྱི་ཁེགས་པས་བྱེ་བྲག་ཁེགས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་གྲུབ་པས་སྤྱི་གྲུབ་པ་སོགས་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། ཤིང་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་དངོས་སུ་འཛིན་པར་རློམ་པ་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་བཟུང་བའི་སྤྱི་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་བློ་ལ་དཔྱད་ན་ཤིང་རང་མཚན་གྱི་དོན་བཟུང་བ་མེད་ཀྱང་། མ་བརྟགས་པར་ཞེན་པའི་ངོར་རང་མཚན་དེ་ཡི་དོན་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ཅན་འདྲ་སྟེ། ཤིང་རང་མཚན་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེས་ཤིང་། རང་གི་སྣང་ཡུལ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤིང་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཤིང་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མེ་འབུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་མིན་པའི་དོན་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ཐ་དད་པའམ་ལོག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཤིང་རང་མཚན་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བ་སྤྱི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྣང་བའི་རང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་དང་། རང་མིན་ལས་ལྡོག་པའི་ཡོངས་གཅོད་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། རིགས་མི་མཐུན་པ་གཞན་ལས་ལོག་པའི་རང་མཚན་དངོས་ཡིན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྡ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེན་ནས་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དོན་སྤྱི་འཛིན་གྱི་སྣང་ཡུལ་མེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུས་བཙོ་སྲེག་གི་དོན་བྱེད་ནུས་སོགས་སུ་བརྟག་པ་ཡི་ཡན་ལག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དེ་རང་མཚན་དེ་ཉིད་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་མེ་སྣང་དེས་ཀྱང་གྲང་རེག་འགོག་པ་དང་། ལྷ་ཡུལ་གྱི་དོན་སྤྱི་སྣང་བས་ཀྱང་ལྷ་ཡུལ་མངོན་སུམ་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་སྤྱི་འཛིན་གྱི་ཤེས་ངོ་ལ་ཡོད་པའི་སྣང་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་རྣམས། འདི་ལྟར་ཤིང་མིན་སོགས་ལས་ ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཅན་དུ་སྣང་བ་དེས་ན་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་ལྟ་བུར་ཡང་སྣང་ལ། སྣང་ཡུལ་གསེར་བུམ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་གཞན་རིགས་མཐུན་པ་ལས་ཀྱང་ལོག་པར་གྱུར་པ་རང་མཚན་ཡིན་པར་ཡང་སྣང་སྟེ། དེས་ན་སེལ་ངོའི་སྣང་བ་དེ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཆ་ནས་སྤྱི་ཞེས་སུ་འཇོག་པ་དང་ནི། ལོག་པ་རང་མཚན་ལྟར་སྣང་བའི་ཆ་ནས་འདི་ཨུཏྤལ་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྔོན་པོའང་ཡིན་ལྟ་བུའི་གཞི་མཐུན་པ་ཞེས་སུ་འཇོག་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྡོག་པ་དང་གཞི་མཐུན་ཞེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དག་གི་སྟེ་དེ་ལྟར་བློས་ཤེས་པ་དང་ནི་ངག་གིས་བརྗོད་པ་ཡི་ཐ་སྙད་གང་ཞིག །དཔྱད་ན་དབྱེ་བསྡུའི་རྟོག་པས་བཅོས་མ་ནོར་བའི་དོན་ཅན་རྣམས་འཇུག་ཅིང་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་རྣམས་ནོར་བའི་དོན་ཅན་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དེས་འཇུག་ཡུལ་མི་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་དང་། སྒྲ་རྟག་འཛིན་རྟོགས་པ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དེ་ཀུན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་འདྲེ་བ་མེད་པའི་རང་མཚན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དངོས་པོ་དེ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟོག་པ་གང་ལ་ཞེན་པས་ཞུགས་ན་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ནི། རྟོག་པ་དེ་དངོས་པོ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་ལྟར། རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་རྙེད་པའམ་ཐོབ་པའི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྗེས་དཔག་གི་སྣང་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ཡིན་ཀྱང་། དེས་བཅད་པ་ལྟར་རང་མཚན་ལ་མི་བསླུ་བར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ དང་དོན་མི་མཐུན་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དོན་སྤྱི་ལ་ཡུལ་དུ་ཞེན་པས་འཁྲུལ་བར་འདྲ་ཡང་སྒྲ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཞན་ལས་དོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཐོབ་པ་མིན་ཏེ། མར་མེའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཁྲུལ་བ་ལས་ནོར་བུའི་ཕྱིར་རྒྱུག་ཀྱང་ནོར་བུ་མི་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་མི་རྟག་པའི་ཐ་སྙད་ནི་དེ་ལ་ཞུགས་པ་ལྟར་དོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཐོབ་སྟེ་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཁྲུལ་ཀྱང་དེར་རྒྱུག་པས་ནོར་བུ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པའི་ཐ་སྙད་ལ་དོན་མཐུན་མི་མཐུན་གཉིས་ལས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་ལྟར་དོན་ཐོབ་པ་དང་མི་ཐོབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ལ་བུམ་པའི་བྱེ་བྲག་དུ་མའང་ཆུ་སྐྱོར་བ་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་དུ་དོན་གཅིག་པ་ཅན་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཅན་མིན་པ་ཆུ་མི་སྐྱོར་བ་སོགས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའམ་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་རང་མཚན་ལ་རྟེན་པ་ཅན་གྱི་བརྗོད་དང་ཤེས་པས་ཆོས་དུ་མ་ལའང་གཅིག་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྤྱི་ཡི་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དུ་མ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤྱི་བློའི་ས་བོན་ཡིན་ཞིང་དེས་དུ་མ་ལ་གཅིག་གི་སྒྲ་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་དངོས་པོ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མིག་
Chinese
关于虽然总相在显现上实际上不存在，但却显现得好像存在一样进行阐述：如果像这样，总相上没有任何实际成立的事物，那么对它进行破立，就能理解为自相，总相被破，则别相也被破，别相成立，则总相也成立等，这些都不合理，如果这样认为。将清晰的树木的自性，与执着于实际存在的表象混为一谈，如果对以这种方式执取的总相执着的分别念进行观察，即使没有执取到树木自相的意义，但在未经观察而执着的状态下，自相的意义似乎是真实存在的。这是因为树木自相是从体验的习气中产生的，并且由于将自己的显现境执着为外境的树木自相。此外，从树木中产生的果实，不是用来燃烧的，而是与不同种类的其他事物相异或相反的最终结果，通过树木自相产生，无论总相的智慧是什么，其显现的自境的体性都像是外境的事物。以及，像是从非自身中返回的完全决定的形象，以及，对于显现为不同于其他不同种类的自相的事物，那些施加名称的人们会更加执着于此，并开始使用术语。即使如此，对于总相执着的显现境，比如火，追求果实的人们却无法进行烹饪等活动，因为没有丝毫可以进行观察的依据，所以显现并非自相本身。如果显现是自相本身，那么火的显现也应该能够阻止寒冷，并且对天界的总相进行显现，也应该能够亲眼看到天界。因此，存在于总相执着的意识中的显现境的事物，就像这样，显现为与非树木等事物相异的体性，因此也显现为非异体的一个整体。并且，显现境如金瓶，也显现为与同类事物相异的自相。因此，从遮返的角度来看，显现为一个整体的部分被称为总相，而从显现为相反的自相的角度来看，则被称为“这也是莲花，也是蓝色”之类的同基。因此，具有返回和同基这些使用对象的事物，即像这样通过意识来理解和通过语言来表达。
English
Regarding the explanation that although the general appearance does not actually exist in appearance, it appears as if it exists: If, like this, there is nothing actually established in the general, then by refuting or establishing it, it can be understood as self-character, the general being refuted, the particular is also refuted, the particular being established, the general is also established, etc., these are not reasonable, if you think so. The nature of a clear tree is mixed with the appearance that is presumed to be actually grasped, and if the mind of the conceptual thought that grasps the general in this way is examined, even if the meaning of the self-character of the tree is not grasped, in the state of clinging without examination, the meaning of the self-character seems to be actually existing. This is because the self-character of the tree is born from the habit of experience, and because it clings to its own appearance as the self-character of the external tree. Furthermore, the fruit produced from the tree is not for burning, but is the ultimate result that is different or opposite from other dissimilar kinds of things, produced through the self-character of the tree, whatever the general wisdom is, the nature of its own appearing object is like an external thing. And, like the image of a complete determination that returns from non-self, and, for things that appear as self-characters different from other different kinds, those who apply names will cling to this even more, and begin to use terms. Even so, for the appearing object of general clinging, such as fire, people who seek fruit cannot perform cooking and other activities, because there is not the slightest basis for observation, so the appearance is not the self-character itself. If the appearance is the self-character itself, then the appearance of fire should also be able to prevent cold, and by appearing the general appearance of the heavenly realm, one should also be able to see the heavenly realm directly. Therefore, the things of the appearing object that exist in the consciousness of general clinging, like this, appear as a nature that is different from non-tree and other things, so it also appears as one whole that is not different. And, the appearing object, such as a golden vase, also appears as a self-character that is different from similar things. Therefore, from the perspective of negation, the part that appears as a whole is called general, and from the perspective of appearing as the opposite self-character, it is called the same basis, such as "This is also a lotus, and also blue." Therefore, things that have these objects of use of returning and same basis, that is, like this, understood through consciousness and expressed through language.
Chinese
任何表达的术语，如果经过分析，那么通过区分和归纳的分别念，就能使那些没有虚假错误的含义的事物进入并扩展。如果术语都具有错误的含义，那么该术语将无法获得其所指的对象。例如，关于声音无常的理解的后推论，以及关于声音常驻的理解，它们作为量和非量的区别将变得不合理。如果有人这样认为，那是不对的。因为所有事物的知识表达的术语，都依赖于互不混淆的自相，并且最终归于此。因此，其自身的本质是排除对该事物进行其他附加的对境。如果术语的分别念执着于任何事物，并且像它所把握的那样在事物上成立，那么，如果该分别念与事物以及境和有境之间存在意义上的联系，那么，正如术语所划分的那样，它就能够成为获得或找到自相的事物的依据。例如，即使后推论的显现对境是总相，但正如它所划分的那样，它不会欺骗自相，正如之前所说的那样。因此，所有意义相同和意义不同的分别念，虽然都相似地错误地执着于总相作为对境，但是，与声音常驻等颠倒的术语不同，它们并不能同样地获得意义。就像因为错误地将灯光当作宝石而追逐它，却无法获得宝石一样。声音无常的术语，就像它所进入的那样，也能同样地获得意义。就像错误地将宝石的光芒当作宝石，但因为追逐它而获得了宝石一样。因此，对于具有排除对境的分别念的术语，应该知道，根据意义相同和意义不同两者如何划分，就能获得或无法获得意义。第三，总结：术语的对境，即使是各种各样的瓶子，也仅仅在盛水等结果上具有相同的意义。而那些不具有这种结果的，则与不能盛水等不同或相反。像这样，凭借依赖于自相的表达和知识，即使对于许多法，也能虚假地附加为一体，从而广泛地应用总相的术语。将许多事物执着为一体是总相概念的种子，并且就像它将一个声音应用于许多事物一样，清晰的事物，比如瓶子，也能用一只眼睛
English
Any term of expression, if analyzed, then through the conceptualization of distinguishing and categorizing, it causes those things that do not have false errors in meaning to enter and expand. If the terms all have erroneous meanings, then that term will not be able to obtain its object of reference. For example, the inference of understanding sound as impermanent, and the understanding of sound as permanent, their distinction as valid and invalid will become unreasonable. If someone thinks like that, it is not right. Because all terms of knowledge expression of things, rely on the self-characteristics that do not mix with each other, and ultimately end in this. Therefore, its own essence is the object of eliminating other additions to that thing. If the conceptualization of the term clings to anything, and if it is established on the thing as it is grasped, then, if that conceptualization has a meaningful connection with the thing and the object and the object-possessor, then, just as the term divides, it can serve as a basis for obtaining or finding the self-characteristic thing. For example, even though the appearing object of inference is the general characteristic, it does not deceive the self-characteristic as it divides, just as it was said before. Therefore, all conceptualizations of the same meaning and different meaning, although they similarly mistakenly cling to the general characteristic as the object, unlike the reversed terms such as sound being permanent, they do not equally obtain the meaning. Just like chasing after the light of a lamp because of mistaking it for a jewel, but not being able to obtain the jewel. The term sound being impermanent, just as it enters into it, can also equally obtain the meaning. Just like mistaking the light of a jewel for a jewel, but obtaining the jewel because of chasing after it. Therefore, for the term of conceptualization that has the object of elimination, it should be known that according to how the same meaning and different meaning are divided, one can obtain or not obtain the meaning. Third, the conclusion: The object of the term, even if it is various kinds of pots, only has the same meaning in terms of the result of holding water and so on. And those that do not have this result are different or opposite from not being able to hold water and so on. Like this, by means of expression and knowledge that rely on self-characteristics, even for many dharmas, one can falsely add them as one, thereby widely applying the term of the general characteristic. Holding many things as one is the seed of the general concept, and just as it applies one sound to many things, the clear thing, like a pot, can also with one eye.