Tibetan
ནི། བརྡ་སྤྲོད་པ་དང་བྱེ་བྲག་པ་གང་དག་གི་ལུགས་ལྟར་ན་ཚིག་རྣམས་བརྗོད་བྱ་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་ལྷུར་ཏེ་གཙོ་བོར་བརྗོད་པ་ཅན་དུ་འདོད་ཀྱི། ནང་གི་བརྗོད་འདོད་ཙམ་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ལ་ནི། ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་རྣམ་དབྱེ་དྲུག་པ་འབྲེལ་བའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་དང་། གཅིག་ལ་མང་ཚིག་སྦྱར་བ་དང་། མང་པོ་ལ་གཅིག་ཚིག་སྦྱར་བ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བ་ལང་གི་དངོས་པོ་ནི་བ་ལང་ཉིད་དོ་ལྟ་བུ་དང་། ཉལ་བཞིན་ཁ་གདངས་པ་ལ་ཁ་གདངས་ནས་ཉལ་ལོ་ཞེས་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་ལྟ་བུར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་མི་འཐད་པའི་ཀླན་ཀ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེས་མཚོན་ནས། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཤི་བའི་གང་ཟག་ནི་མེད་དོ། །གང་ཟག་ཤི་བ་ནི་ཡོད་དོ། །བུམ་པ་ཁོ་ན་ནི་མེད་དོ། །བུམ་པ་དེ་བུམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་འདྲའི་རིགས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་རང་གི་ཞེ་འདོད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཚིག་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ན་རང་གི་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་དེ་ལའང་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་གནོད་པ་འབབ་པས་དོན་ལ་འགལ་བའི་ཚིག་མིན་ཕན་ཆད་བརྗོད་འདོད་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཚིག་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ། བ་ལང་གི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་དྲུག་པ་དང་། བ་ལང་ལ་བ་ལང་ཉིད་ཡོད་ཅེས་བདུན་པ་དང་། བ་ལང་ཉིད་ ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བ་ལང་ལ་སྒྲ་འཇུག་ཅེས་གསུམ་པ་དང་། རྫས་སོགས་ཆོས་མང་བས་ན་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་མང་ཚིག་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱི་རོལ་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྲུབ་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཚིག་གང་ཞིག་སྨྲ་བ་པོས་ཆོས་ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་དང་། གཅིག་ལ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་དང་། མང་ཚིག་ཉུང་ཚིག་དང་ཁྱད་གཞི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྦྱར་ནས་སྟོན་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་སོགས་ཇི་ལྟ་བུར་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བཅད་པ་ལྟར་བརྡ་སྦྱར་ནས་ཚིག་བརྗོད་པ་ན། ཞེ་འདོད་ཀྱི་དོན་དེ་གསལ་བའི་རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བློ་ལ་དེའི་རྣམ་པ་སྐྱེད་པའི་རྗོད་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་དོན་གྲུབ་མ་གྲུབ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། དོན་མེད་ཀྱང་སྒྲའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་སྟོབས་ལས་གཙོ་བོ་དང་། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལ་དང་། རི་བོང་གི་རྭ་སོགས་ཀྱང་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་པས་འཕངས་པའི་མིང་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་དང་བརྟག་བྱ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་ཡུལ་དེ་ཡོད་མེད་དང་ཡིན་མིན་དུ་སེམས་ཤིང་འཇལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་མིན་ན་བཙུན་མོ་གཅིག་ལ་བུད་མེད་མང་པོའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བཙུན་མོ་རྣམས་ཞེས་མང་ཚིག་སྦྱར་བ་དང་ཕོའི་རྟགས་མཐའ་ཅན་དུ་བརྡ་སྤྲོད་ཀྱི་གཞུང་ལས་བཤད་པ་དང་། གྲོང་དྲུག་ལྡན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གཅིག་ཅེས་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཚིག་དང་། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བྱེ་མ་གཅིག་ལའང་བྱེ་མ་རྣམས་ཞེས་དང་། གང་ཟག་གཅིག་ལའང་ཁྱོད་ཅེས་གཅིག་ཚིག་དང་། ཞེས་སྦྱར་ན་ཁྱེད་ཅེས་མང་ཚིག་དང་། མེ་ཏོག་དུ་མ་ལའང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་གཅིག་ཅེས་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བྱས་དང་མི་རྟག་སོགས་ དོན་ལ་ཐ་དད་མིན་ཀྱང་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ལྟ་བུར་བསྟན་ཅིང་དྲུག་སྒྲ་དང་མིང་ཚིག་འཇུག་པ་དང་། ཐ་དད་ཀྱང་ཤིང་དང་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་བེམ་པོ་ཞེས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་མིན་པ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་བཞག་པའམ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནི་ནམ་མཁའ་ཉིད་དོ་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྗོད་བྱེད་དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་བྱ་ལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་ཡོད་མི་ཤེས་སོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དང་། དེའི་རང་བཞིན་ནི་ནམ་མཁའ་ཉིད་དོ་ཞེས་ནམ་མཁའ་དང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་ཅི་ཡོད་དེ་ནམ་མཁའ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་དངོས་པོའི་རྐྱེན་ཉིད་སྒྲ་སྦྱར་བའང་མི་འཐད་དེ་ངོ་བོ་མེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའི་སྤྱི་ཡོད་པས་ཉིད་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡིན་སྙམ་ན་ནམ་མཁའ་ནི་གཞན་གང་དང་ཡང་མི་འདྲ་ལ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཚུངས་པ་གཞན་མེད་པས་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱི་མེད་དོ། །ཡོད་པ་དང་རྫས་ལ་སོགས་པ་དེའི་སྤྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ཡང་། དེ་ནི་བུམ་པ་དང་རས་ཡུག་སོགས་ལའང་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་རྫས་ཙམ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡང་མིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་རྫས་ཙམ་ནམ་མཁའ་ཞེས་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའི་སྟེང་གི་རྫས་དང་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་བཟུང་ན་ནི་སྤྱི་མིན་ཏེ་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་ལས་གཞན་པའི་ནམ་མཁའི་ཡོད་པ་དང་རྫས་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཁྱབ་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ནམ་མཁའ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཁྱབ་
Chinese
也就是说，按照语法学家和分别论者的观点，词语的运用完全取决于所指对象自身的性质，他们认为词语主要是为了表达对象本身，而不依赖于说话者的意图。对于那些人来说，将第六格的关联词附加到没有本质区别的事物上，或者将复数词附加到单数事物上，或者将单数词附加到复数事物上等等的区分，以及用“等”字来表示“牛的实体就是牛本身”之类的说法，或者将“躺着张开嘴”说成“张开嘴躺着”这样表示先后顺序的方式等等，都是应该受到批评的。由此可以推断，“不存在的事物就是存在”，“死去的人不存在”，“人死了是存在的”，“瓶子本身不存在”，“这个瓶子就是瓶子本身”等等，所有这些都只是通过表达意图来阐明自己的想法。如果对词语过于执着，那么自己所承诺的词语也会受到其他方面的损害，因此，除非是与意义相悖的词语，否则不应认为表达意图是绝对确定的。因此，按照认为词语的运用取决于事物本身的观点，说“牛的牛本身”是第六格，说“牛有牛本身”是第七格，说“因为牛本身的理由，所以对牛使用词语”是第三格，以及因为物质等法有很多，所以说“牛本身等等”是复数词等等，都是不恰当的。词语运用的理由不依赖于外在所指对象的成立，说话者将不同的法归纳为一个，或者将一个区分为不同，或者将复数词与单数词以及基质与属性结合起来，以不同的方式来表达，无论如何按照意图来确定，然后结合词语来表达，那么，明确表达意图的表达方式，必然会像那样在心中产生那种形象的表达方式，而不依赖于意义的成立与否。即使没有意义，也像表达主要和次要的“的”字，以及兔子角等一样，凭借声音的区分力量。正如所表达的名称和意义的显现方式，以及所考察的外在
English
That is to say, according to the views of grammarians and particularists, the use of words depends entirely on the nature of the object referred to, and they believe that words are mainly for expressing the object itself, rather than relying on the speaker's intention. For those who hold such views, distinctions such as attaching the sixth case possessive particle to things that have no essential difference, or attaching plural words to singular things, or attaching singular words to plural things, and sayings such as "the entity of a cow is the cow itself" using the word "etc.", or expressing "lying down with the mouth open" as "opening the mouth and lying down" to indicate a sequence, etc., are all worthy of criticism. From this, it can be inferred that "non-existent things are existent," "dead people do not exist," "a dead person exists," "the pot itself does not exist," "this pot is the pot itself," and so on, all of these are merely clarifying one's own thoughts through expressing intention. If one is too attached to words, then the very words one has committed to will also be subject to other kinds of harm. Therefore, unless the words contradict the meaning, one should not consider the expression of intention to be absolutely certain. Therefore, according to the view that the use of words depends on the things themselves, it is inappropriate to say "the cow's cow itself" as the sixth case, "the cow has the cow itself" as the seventh case, "because of the reason of the cow itself, words are used for the cow" as the third case, and because there are many dharmas such as matter, to say "the cow itself etc." as plural words, and so on. The reason for the use of words does not depend on the establishment of the external object referred to. When a speaker gathers different dharmas into one, or distinguishes one into different ones, or combines plural words with singular words and substrate with attributes, and expresses them in different ways, however one determines according to intention, and then combines words to express, then the expression that clearly expresses the intention will necessarily become an expression that generates that kind of image in the mind in the same way, regardless of whether the meaning is established or not. Even if there is no meaning, it is like expressing the "of" of main and secondary, and rabbit horns, etc., by virtue of the power of sound distinction. Just as the way the expressed name and meaning appear, and the external object to be examined
Chinese
将显现和推测混为一谈，心中思量并衡量那个地方是否存在、是否真实。如果不是这样，一个妃子具有众多女性的优点，所以才用复数“妃子们”来称呼，并且语法学中也说阳性符号是结尾。又如，具有六个村庄的城市被称为一个，这是以一指多。用“等”字，即使是一粒沙子，也说“沙子们”。即使是一个人，也用单数“你”，加上“们”就变成复数“你们”。对于众多的花朵，也说“一串花”。法和有法、常与无常等， 虽然意义上没有差别，但通过区分，却显示出像是不同的事物，并使用六个词和名词。即使是不同的事物，如木头和火等，也都被称为物体，被视为不是不同事物的相同事物。或者，天空的自性就是天空本身，对于这种情况，能这样使用的原因是什么呢？在所表达的事物上，这样成立的又是什么呢？这实在难以知晓。以天空为例，作为有法，以及“它的自性就是天空本身”，那么天空和成为其自性的天空本身有什么区别呢？因为天空并没有成立为两个。因此，将“本身”这个词加在事物的因上也是不合理的，因为没有实体。如果认为因为有天空的共性，所以才加上“本身”这个词，那么天空与任何其他事物都不同，因为它是非共同的，没有其他事物与它相似，所以没有与其他事物共同的共性。如果认为存在和物质等是它的共性，那么，这些也是瓶子和布匹等所共有的，因此不是天空独有的自性。仅仅存在和物质也不是使用“天空本身”这个词的原因，因为仅仅存在和物质并不是理解和表达天空的原因。如果仅仅将天空上的物质和存在视为共性，那也不是共性，因为它不随其他事物而转移。没有独立于天空之外的天空的存在和物质。如果认为普遍存在等功德是天空的自性本身，那么，普遍存在 本身等如果是天空的自性，那么这些功德就只会是天空，因为它们是天空本身。如果是这样，那么普遍存在
English
Mixing appearance and inference together, one thinks and measures whether that place exists or is real. If it is not like that, one consort has the qualities of many women, so the plural "consorts" is used, and it is said in grammar that the masculine sign is the ending. Also, a city with six villages is called one, which refers to many as one. With the word "etc.", even a single grain of sand is called "sands". Even a single person is referred to as "you" in the singular, and adding "们" (men) becomes the plural "you all". For many flowers, it is also said "a garland of flowers". Dharma and Dharmic, permanent and impermanent, etc., Although there is no difference in meaning, by distinguishing, they appear as different things, and six words and nouns are used. Even if they are different things, such as wood and fire, they are called objects, and are regarded as the same thing that is not a different thing. Or, the nature of the sky is the sky itself, what is the reason for using the expression in this way? What is established in this way in the thing being expressed? It is really difficult to know. Taking the sky as an example, as a Dharmic, and "its nature is the sky itself", then what is the difference between the sky and the sky itself that has become its nature? Because the sky has not been established as two. Therefore, it is also unreasonable to add the word "itself" to the cause of things, because there is no entity. If it is thought that the word "itself" is added because there is a commonality of the sky, then the sky is different from any other thing, because it is non-common, and there is no other thing similar to it, so there is no commonality with other things. If it is thought that existence and matter, etc., are its commonality, then these are also common to vases and cloths, etc., so it is not the unique nature of the sky. Mere existence and matter are also not the reason for using the word "the sky itself", because mere existence and matter are not the reason for understanding and expressing the sky. If only the matter and existence on the sky are regarded as commonality, then it is not a commonality, because it does not transfer to other things. There is no existence and matter of the sky that is independent of the sky. If it is thought that the merits of pervasive existence, etc., are the nature of the sky itself, then, if pervasive existence itself, etc., is the nature of the sky, then these merits will only be the sky, because they are the sky itself. If so, then pervasive existence