Tibetan
་བརྗོད་པ་ཅན་ནམ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་དུ་མེད་པ་ཡིན་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་ཅན་དུ་བྱས་ན། ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཉལ་ལྟ་བུ་དང་། རས་ཡུག་གི་དཀར་པོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལྷས་བྱིན་དང་། རས་ཡུག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཉལ་བ་དང་དཀར་པོས་ནི། དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་ཉལ་བ་དང་དཀར་པོ་གཞན་སྤངས་པས་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བའི་སྒྲར་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ལ། རང་བཞིན་དུ་ལྷས་བྱིན་ཉལ་བ་དང་རས་ཡུག་དཀར་པོ་ཙམ་བརྗོད་ན་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བར་སྤྱི་ཙམ་དུ་གནས་པས་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་ཀྱང་རུང་ཁྱད་པར་སྤང་མི་སྤང་དེ་ལས་ཁྱད་པར་གཞན་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་མདོར་ན་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་སུ་བྲ་དང་ཏི་སོགས་བྱེད་ལྡན་གྱི་རྐྱེན་དང་། དེ་ཕན་གྱི་རྐྱེན་དང་། དེ་ལས་གཞན་མིང་མ་ཚང་བ་ཁ་སྐོང་བ་དང་རྣམ་དབྱེ་སོགས་ཡིན་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་དེ་གསུམ་དུ་འདུ་ལ། རྐྱེན་གང་གིས་བརྗོད་ཀྱང་དོན་ཁྱད་པར་སྤོང་མི་སྤོང་ཙམ་དུ་འདྲའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་བུམ་པ་མི་རྟག་ལྟ་བུ་བུམ་པ་རང་ཉིད་མི་རྟག་པར་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན་ཙམ་བརྗོད་པ་དང་། བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་བུམ་པའི་སྟེང་གི་མི་རྟག་པ་དམིགས་བསལ་བས་ཆོས་བརྗོད་པར་འགྲོ་ཡང་དོན་གཉིས་ཀས་བུམ་པ་ མི་རྟག་པར་སྟོན་ལ། སྔ་མས་ཁྱད་པར་གཞན་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པའང་ཡིན་ལ་མི་རྟག་པའང་ཡིན་པ་ལྟ་བུར་སྟོན་ལ། ཕྱི་མས་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་སྟེང་གི་མི་རྟག་པ་དེ་ཙམ་སྟོན་གྱི་བུམ་པ་དང་གཞི་མཐུན་པ་ལྟར་མི་སྟོན་གྱི་བུམ་པ་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་ལྟ་བུར་སྟོན། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་དང་སྤྱི་ལྡན་ལ་སྦྱར་ན། ཤིང་དང་ཤིང་ཉིད། ཤིང་ཤ་པ། ཤིང་གི་ཤ་པ། ཤ་པའི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་ཅན་ལ་སྦྱར་ན། འཚེད་པ། འཚེད་པ་ཉིད། འཚེད་པོ་ལྷས་བྱིན། ལྷས་བྱིན་གྱིས་འཚེད། ལྷས་བྱིན་གྱི་འཚེད་པ། འཚེད་པའི་བྱ་བ་སོགས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་སྦྱར་ན། དཀར་པོ། དཀར་པོ་ཉིད། དཀར་པོ་ཁོ་ན། དཀར་པོ་ཙམ། ཁ་དོག་དཀར་པོ། དཀར་པོའི་ཁ་དོག །རས་ཡུག་དཀར་པོ། ཁ་དོག་གི་དཀར་པོ། རས་ཡུག་གི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་འདི་དག་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་མི་སྤོང་གི་ཆེད་དུ་བརྡ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བ་ཡིན་པས་ན། བུམ་པའི་སྟེང་གི་ཆོས་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་བརྗོད་ན་ལོག་པ་བུམ་པའི་སྟེང་གི་ལྡོག་ཆོས་མི་རྟག་པར་བརྗོད་པས་དེས་བུམ་པ་རང་གི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་བྱས་པ་སོགས་ཀྱང་གཅོད་ལ། བུམ་པ་མི་རྟག་ཅེས་ཆོས་ཅན་ཙམ་དུ་བརྗོད་ན་བུམ་པའི་སྟེང་གི་བྱས་པ་སོགས་ཆེད་དུ་མི་གཅོད་དེ་བུམ་པ་མི་རྟག་པ་ཙམ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་ནོ། །འོ་ན་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བ་ལང་ཞེས་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་ལའང་ཁྱད་པར་གཞན་རྟ་ལ་སོགས་པ་གཅོད་པ་ཅི་སྟེ་མེད། དེས་ན་ ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་ཞེས་པ་མི་འཐད་སྙམ་ན། བ་ལང་ཞེས་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལའང་ཁྱད་པར་གཞན་གཅོད་པ་ངེས་པར་ཡོད་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་བ་ལང་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་རྟ་ཡོད་པ་སོགས་གཅོད་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་ཉིད་སྒྲས་ལྡོག་པ་བརྗོད་ཀྱི་དོན་ལ་རང་ལས་གཞན་པ་ཀུན་བསལ་བའི་བ་ལང་བརྗོད་པར་ཁྱད་མེད་ཅེས་པ་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་དབྱེ་དང་རྐྱེན་དང་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་དག་ལས་དོན་ཐ་དད་མིན་ཡང་ལྷས་བྱིན་གྱི་རིལ་བ་ལྟར་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དུ་ཚིག་གི་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་བློ་ཡུལ་དུ་འཕངས་པ་ཙམ་སྟེ་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་འཇུག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་སྒྲ་ཐམས་ཅད་གཞན་སེལ་བ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་རྟག་པའི་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྗོད་པ་ཡི་སྐྱོན་རྣམས་བསལ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་སྤྱིའམ་རིགས་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་། རིགས་དེ་དང་ལྡན་པ་གསལ་བ་དག་ཐ་དད་པ་ཉིད་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། རང་དབང་མེད་ཕྱིར་དེ་ལྡན་མིན། །བཏགས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་སྲིད་ཕྱིར། །འབངས་ལ་རྒྱལ་པོར་བཏགས་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བ་ལང་གི་སྒྲས་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་བ་ལང་གི་སྤྱི་རྟག་དངོས་ཡིན་ན། དེ་ལྡན་གསལ་བ་རྫས་ཐ་དད་ལ་སྒྲ་དེ་རང་དབང་གིས་མི་འཇུག་སྟེ། ཀ་བའི་མིང་བུམ་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་བཞིན། དེས་ན་སྤྱི་བརྗོད་པའི་སྒྲས་དེ་ལྡན་གོ་བ་མིན་ལ། གཞན་ཡང་བ་ལང་གི་མིང་བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་བཏགས་པ་ཁོ་ནས་འཇུག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟ་ནའང་བཏགས་པ་དེ་དོན་མི་མཐུན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་སྤྱི་རྟག་པ་དེ་དང་ བ་ལང་གི་གསལ་བ་མི་རྟག་པ་གཉིས་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པས་འབངས་ལ་རྒྱལ་པོར་བཏགས་པ་བཞིན་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་ཡུལ་དངོས་པོར་འདོད་པ་ལ་གཅིག་ལ་དུ་མའི་སྒྲ་འཇུག་པ་སོགས་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་
Chinese
或者具有所诠义。如果将这两者之外的，作为不能特别说明的限定词，比如“天授睡觉”和“布的白色”等，由天授和布所限定的睡觉和白色，因为舍弃了不是那两者的其他睡觉和白色，就变成了舍弃其他差别的声音，从而成为诠释法，如果自然地说“天授睡觉”和“布白色”等，因为不舍弃其他差别而仅仅停留在一般上，就成为诠释有法。像这些等等，即使用其他方式表达也可以，除了舍弃不舍弃差别之外，没有任何其他的差别。总之，所有的词缀，如“苏”、“扎”、“德”等，都是具有能作的词缀，以及彼益的词缀，以及除此之外补充不完整的名称和变格等限定词，也就是说，词缀的范围归纳为这三种，无论用哪个词缀表达，意思都相似，仅仅在于舍弃不舍弃差别而已。是这样说的。因此，像“瓶子无常”这样，瓶子本身显示为无常，仅仅是诠释有法，而像“瓶子的无常”这样，因为特别指出了瓶子之上的无常，就成为了诠释法，但实际上两者都显示了瓶子是无常的。前者因为没有舍弃其他的差别，所以显示为既是瓶子又是无常，后者因为舍弃了其他的差别，所以仅仅显示了瓶子之上的那个无常，不显示为与瓶子是同一基础，而是显示瓶子是能限定的法。同样地，如果应用于总和具有总的，比如“树和树本身”、“树木沙拉”、“树的沙拉”、“沙拉的树木”等等，如果应用于作用和具有作用的，比如“烹饪”、“烹饪本身”、“烹饪者天授”、“天授烹饪”、“天授的烹饪”、“烹饪的作用”等等，如果应用于功德和具有功德的，比如“白色”、“白色本身”、“唯独白色”、“仅仅白色”、“颜色白色”、“白色的颜色”、“布白色”、“颜色的白色”、“布的白色”等等，对于所有有法和法都应该这样应用来理解。像这样，这些诠释法和有法的声音，因为表达意愿而施加了这种舍弃不舍弃其他差别的名称，因此，瓶子之上的法无
English
Or having something to express. If, other than these two, it is made into a limiting term that cannot be specifically explained, such as "Devadatta sleeping" and "cloth white," then the sleeping and white qualified by Devadatta and cloth, because they abandon other sleeping and white that are not those two, become sounds that abandon other distinctions, thus becoming an explanation of dharma. If one naturally says "Devadatta sleeping" and "cloth white" etc., because they do not abandon other distinctions but merely remain general, they become an explanation of the subject. Like these and so on, even if expressed in other ways, there is no other distinction other than abandoning or not abandoning distinctions. In short, all suffixes, such as "su," "tra," "ti," etc., are suffixes that possess agency, as well as suffixes of benefit, and other limiting terms that supplement incomplete names and case endings, etc. That is to say, the scope of suffixes is summarized into these three, and no matter which suffix is used to express it, the meaning is similar, merely in terms of abandoning or not abandoning distinctions. That's how it is said. Therefore, like "the pot is impermanent," the pot itself is shown to be impermanent, merely explaining the subject, while like "the impermanence of the pot," because the impermanence above the pot is specifically pointed out, it becomes an explanation of dharma. But in reality, both show that the pot is impermanent. The former, because it does not abandon other distinctions, shows it to be both a pot and impermanent, while the latter, because it abandons other distinctions, merely shows that impermanence above the pot, not showing it to be the same basis as the pot, but showing the pot as a qualifying dharma. Similarly, if applied to the general and the possessor of the general, such as "tree and tree itself," "tree salad," "salad of the tree," "tree of the salad," etc. If applied to action and the possessor of action, such as "cooking," "cooking itself," "cook Devadatta," "Devadatta cooks," "cooking of Devadatta," "action of cooking," etc. If applied to quality and the possessor of quality, such as "white," "white itself," "only white," "merely white," "color white," "white color," "cloth white," "white of color," "white of cloth," etc., all subjects and dharmas should be applied in this way to understand. In this way, these sounds that explain dharma and subject, because of the intention to express, apply such names that abandon or do not abandon other distinctions. Therefore, the dharma above the pot is not
Chinese
如果像说“是瓶子”那样，因为说瓶子上的变异法是不常的，所以也遮断了瓶子自身上存在的其他差别等。如果只作为有法说“瓶子是不常的”，则不会特意遮断瓶子上的所作等，只是显示瓶子是不常的作为所说。那么，因为一切声音都是境具有遣除性的，所以对于说“牛”作为有法，为什么没有遮断其他差别马等呢？因此，认为“遣除其他差别”是不合理的。对于说“牛”作为有法的声音，虽然必定存在遮断其他差别的作用，但是因为想要表达的意愿，所以要知道只是牛。为了知道遮断了那里有马等，用“ཉིད་”字表达遮返，对于意义来说，说排除自身之外的一切的牛没有差别，这是因为这个理由。因此，从词类、助词和词语的表达中，意义虽然不是不同的，但是就像天授的丸子一样，以不同的方式，只是被词语的力量抛向了意识的境地，要知道只是因为想要表达的意愿而进入。因为这样的理由，对于承认一切声音只是进入排除其他的境地，就消除了声音所说与常的共性相符的宗派的表达的过失。否则，声音所说的共性或种类是什么，以及与该种类相符的显现等是不同的，就会变成过失。如《集论》中说：“无自在故彼不具，假立故及不可能故，如臣民假立为王。”就像这样，如果牛的声音所说的真实是牛的常的共相，那么该共相所具有的显现是异体的，声音不会自在地进入，就像柱子的名称不会进入瓶子一样。因此，说共相的声音不会理解为该共相所具有的。此外，牛的名称对于牛的显现等，也必然会变成只是通过假立而进入。即使那样，假立也是没有意义的，因为所说常的共相和牛的显现无常二者，基相同是不可能的，就像臣民被假立为王一样，没有意义。如是说。第二，对于认为声音是境事物，一个事物进入多个声音等是不合理的道理。
English
If we say something like "it is a pot," by saying that the changing nature on the pot is impermanent, we also cut off other distinctions that exist on the pot itself. If we say "the pot is impermanent" merely as a subject, we do not specifically cut off the made-ness etc. on the pot, but only show that the pot is impermanent as the object of expression. Now, since all sounds are objects with the nature of exclusion, why is it that when we say "cow" as a subject, we do not cut off other distinctions such as horses? Therefore, if we think that "excluding other distinctions" is unreasonable, then even for the sound of saying "cow" as a subject, there is definitely the function of cutting off other distinctions, but because of the intention to express, we should understand it as just a cow. In order to know that the presence of horses etc. there is cut off, the word "ཉིད་" (nyid, self) expresses the reversal, but in terms of meaning, there is no difference in expressing a cow that excludes everything other than itself, and this is the reason for that. Therefore, although the meanings are not different from the expressions of case endings, particles, and words, they are merely thrown into the realm of consciousness by the force of the words in a different way, like the balls of Lhas-byin (Devadatta), and we should understand that they only enter because of the intention to express. Because of such a reason, for those who admit that all sounds only enter into the object of excluding others, the faults of expression are eliminated for the side that believes that the sound expresses the universal that is permanent. Otherwise, if the universal or genus that the sound expresses is different from the manifestation that possesses that genus, it will become a fault. As the Compendium says: "Because there is no independence, it does not possess it; because it is imputed and because it is impossible, like subjects being imputed as kings." Like this, if the real object of expression of the sound of "cow" is the permanent universal of the cow, then the manifestation that possesses it is a different substance, and the sound does not enter independently, just as the name of a pillar does not enter a pot. Therefore, the sound that expresses the universal does not understand what possesses it. Furthermore, the name of the cow for the manifestations of the cow etc. will necessarily become only entering through imputation. Even then, the imputation is meaningless, because it is impossible for the basis to be the same for the permanent universal that is expressed and the impermanent manifestation of the cow, just as subjects being imputed as kings is meaningless. So it is said. Secondly, regarding the view that sound is an object, the reason why it is unreasonable for one object to enter into multiple sounds etc.