Tibetan
ལྟ་བུ་དེ་རང་གི་ཁྱད་ཆོས་བྱས་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་བཟུང་བས་ན་ཐམས་ཅད་འཛིན་པར་ཐལ་བ་མེད་ཅེས་འདོད་ན་ནི། རྟོག་བློས་འཛིན་པ་སྒྲུབ་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ཁྱེད་ལ་དེ་མི་རུང་སྟེ། སྒྲ་དེ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་མཐོང་ན་དེའི་སྐབས་སུ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ལ་ཕན་པའང་སྒྲ་དང་རྫས་གཅིག་པས་ན་གཞན་མིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཕན་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་བཟུང་ན་ནི་ཐམས་ཅད་བཟུང་བར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་སྔར་མཐོང་བས་ཐམས་ཅད་ངེས་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་པ་བྱུང་ན་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། སྔར་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལ་ཡང་ཕྱིས་རྗེས་དཔག་ གཞན་འཇུག་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྗེས་དཔག་ཚད་མས་ངེས་པ་དེ་ནི་བཟློག་ཕྱོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བས་ན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་འཇུག་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ངེས་པ་ལ་ཡང་ཡང་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་ན་རྗེས་དཔག་མི་དགོས་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྔར་ངེས་ཟིན་སྒྲོ་འདོགས་གསར་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ངེས་པའི་བློ་དེ་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་གིས་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་མཐོང་ཟིན་ངེས་པའི་རྟོག་པའང་རྗེས་དཔག་དེ་དང་འདྲ་བར་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བཟློག་ཕྱོགས་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་བའམ་མེད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་ནི་ངེས་གཟུང་གི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་གཞན་ཡང་སྔར་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལ་སླར་ཡང་རྗེས་དཔག་གིས་ངེས་པར་འཛིན་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། གསར་དུ་རྗེས་དཔག་གིས་ངེས་པར་བྱ་བ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་གང་ཞིག་སྒྲ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དང་བྱས་པར་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གྱི་ངེས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔར་གྱི་ངེས་པ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ངེས་མ་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསར་དུ་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རང་ལའང་མཚུངས་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་ན་ཐམས་ཅད་བཟུང་ཡང་ཕྱིས་རྗེས་དཔག་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། དོན་སྒྲའི་སྟེང་ན་བྱས་མི་རྟགས་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ཤས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡི་རང་མཚན་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བཟུང་བ་ལའང་། བཟུང་བ་ལྟར་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གང་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའམ་ངེས་པ་འདྲེན་པ་ ཡི་རྐྱེན་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོ
Chinese
如果认为，像那样将它自身的特点作为一种有益的东西来执持，就不会出现执持一切的过失。那么，你认为分别念执持是成办之入门，这是不行的。如果认为声音像被造那样对它有益，那么在这种情况下，认为没有看到，无常对声音和事物是相同的，因为不是其他，所以如果执持对任何事物都有益的东西，那么就会出现执持一切的过失。如果先前看到就确定了一切，但之后出现了颠倒执持的错乱，为了遣除它，先前确定执持的，之后也想让其他比量入门，如果这样认为。那么，比量正量所确定的，是通过消除对反方的增益而成立的，因此是具有决断之境的，而不是成办之入门。如果只是对先前确定的反复执持，那么就不需要比量，因为没有产生增益。那么，如果先前已经确定，没有新产生增益，那么像这样确定的心是成办之入门吗？不是的。比量消除增益，除此之外，已经看到确定的分别念也和比量一样，仅仅是具有消除之境的。因为其理由是，对于消除或没有反方增益的境，是通过确定执持的方式入门的分别念。其他的过失是，先前确定执持的，再次通过比量确定执持，这是不合理的。新通过比量要确定的，像无常那样的体性，在声音本身确定，以及在被造确定等等，先前的其他确定所没有确定的，那是什么呢？那是先前的确定之境如何呢？因为它们没有能够确定，所以是新入门比量。那么，对你来说也是相同的，在现量的时候执持了一切，但之后想让比量入门，如果这样认为，那么是不相同的。在事物声音之上，有被造、无常等差别之法的不同部分，舍弃了这些的自相，现量执持，但并不遍及像执持那样确定，因为对于差别的法，如实地认识或引导确定的因是什么，那就是分别念。
English
If one thinks that by holding its own characteristics as something beneficial, there will be no fault of holding everything. Then, it is not permissible for you to consider the conceptual mind's holding as an accomplishment. If one sees sound as being beneficial like being created, then in that case, considering it as unseen, impermanence is the same for sound and things, because it is not other, so if one holds onto something that is beneficial to anything, then there will be the fault of holding everything. If everything is determined by seeing it before, but later a mistaken inversion occurs, in order to dispel it, if one wants to introduce another inference later to what was previously determined and held. Then, the determination by valid inference is established as having an object of discernment by eliminating the superimposition on the opposite side, but it is not an accomplishment. If it is just repeatedly holding what was previously determined, then inference is not needed because superimposition has not arisen. So, if it has been determined before and no new superimposition has arisen, then is the mind that determines it in that way an accomplishment? No, it is not. The conceptualization that has been seen and determined other than the inference that eliminates superimposition is only the object of elimination, just like that inference. Because the reason is that the conceptualization that enters through the door of definite grasping is the very object that eliminates or lacks the opposite superimposition. Another fault is that it is unreasonable to say that what was previously determined and held is again determined and held by inference. What is newly to be determined by inference, such as the nature of impermanence, what is determined in sound itself, and what is determined as being created, etc., what is not determined by the other previous determinations, how is that the object of those previous determinations? Because they were not able to determine it, so a new inference is introduced. Then, it is the same for you, although everything is held at the time of direct perception, but later you want to introduce inference, if you think so, then it is not the same. On the thing sound, there are different parts of the distinguishing qualities such as being created, impermanent, etc., the self-characteristic that abandons these, even though direct perception holds it, it is not pervasive like holding it as certain, because what is the cause that leads to the recognition or determination of the distinguishing qualities as they are, that is the conceptualization.
Tibetan
གས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་ལ་ཡུལ་མ་ནོར་བར་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དེའི་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཡིད་ལ་ངེས་མ་ངེས་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ཡོད་ན་སུ་ཡང་འཁྲུལ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་ངེས་པའི་རྒྱུ་མངོན་སུམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལའང་རྐྱེན་ཡོད་ན་དེས་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་ལ། མཐུན་རྐྱེན་མེད་པའམ་འགལ་རྐྱེན་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པ་འདྲེན་མི་ནུས་ཏེ། སྒྲ་རྟག་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །མཐུན་རྐྱེན་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་བློ་གསལ་བ་དང་། གོམས་པ་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། དོན་གྱི་ཤུགས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་འདྲེན་པའི་རྒྱུ་ཚང་བའོ། །དེ་ལ་བློ་གསལ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་གསལ་བས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་གོམས་པར་གྱུར་པས་དོན་གང་མཐོང་བ་ལ་བློ་གཏད་པ་ཙམ་གྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ནང་གི་གོམས་པ་ནི། བུད་མེད་ཀྱི་རོ་གཅིག་ལའང་ཕལ་པས་མྱགས་པ་དང་། ཆགས་ལྡན་གྱིས་ཉལ་པོ་བྱ་བ་དང་། ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས་བཟའ་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་བའི་འཇུག་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེས་དོན་རྣམས་དེ་དང་དེ་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན། དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གོམས་པའམ་དེའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ཡང་རྐྱེན་ནོ། །སྐབས་སུ་བབ་པ་ནི་དཔེར་ན་སྨན་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་གྱི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ན། སྨན་པ་དེ་མཐོང་བ་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ཆོས་གཞན་དུ་མ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྨན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་གང་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་གཏད་པ་དེ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པ་ནི། མི་མང་པོའི་ཁྲོད་ནས་གཅིག་ཡོད་མེད་ལ་ཆེད་དུ་ཡིད་ གཏད་ན་དེ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པར་ངེས་ལ། གཞན་དབང་མངོན་ལ་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཡོད་མེད་མ་ངེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་གྱི་ཤུགས་ནི་ལྟད་མོ་སྣ་ཚོགས་པའི་ནང་ནས་ཡ་མཚན་པ་དང་ཉེ་ཞིང་གསལ་པོར་མཐོང་བ་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པ་མང་པོ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་ཡོད་ན་གོ་རིམ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྙམ་ན། ངེས་པའི་རྒྱུ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་དེ་དང་པོར་སྐྱེ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་དེའི་རྒྱུ་སྟོབས་ཆེ་བ་དག་གི་འབྲས་བུ་སྔར་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་ཕ་ཡང་ཡིན་ལ་མཁན་པོའང་ཡིན་པའི་སྐྱེས་བུ་གཅིག་འོང་བ་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་པོ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་ཀློག་སློབ་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན
Chinese
因此，即使显现时对境没有错乱，但其后的有分别之意只是“确定”或“不确定”，如果显现本身有确定性，那么谁也不会迷惑。因此，如果体验确定的因——现量——也有条件，那么它就能引出确定；如果没有顺缘或有违缘——迷惑之因，那么仅仅见到也不能引出确定，如认为声音是常。顺缘是什么呢？内部心智清晰、习惯、适当时机、专注和事物本身的力量等，是引出确定的因的完整具备。其中，心智清晰是指瑜伽士们心智清晰，仅仅见到就能确定刹那等。对于需要确定的事物，如果已经习惯，那么仅仅信任所见之事物，就能轻易引出确定。例如，内部的习惯是，对于同一个女人的尸体，普通人认为是腐烂的，贪欲者认为是性交的对象，狗认为是食物，同样，习惯势力大的行为，会使事物被认为是那样。因此，与事物形态相符的作意习惯或其习气也是条件。适当时机是指，例如在谈论药物等话题的适当时机，见到医生时，即使那个人有其他许多属性，也会确定他就是医生。同样，对于特意专注的事物，会引出确定，例如在很多人中，如果特意关注某人是否存在，那么仅仅见到就能确定他存在，虽然其他显现为现量，但之后是否存在的确定则不一定。事物本身的力量是指，在各种各样的表演中，对于惊奇、接近和清晰可见的事物，会特别确定等等。如果对于许多确定，具备了如上所说的那些因，那么产生的顺序如何呢？最最接近的确定之因首先产生，同样，那个时候力量强大的因的果也会先产生。例如，当一个人既是父亲又是堪布时，同一个人既是生育者又是教读者。
English
Therefore, even when appearances are not mistaken in direct perception, the subsequent conceptual mind is only a matter of "certainty" or "uncertainty." If direct perception itself had certainty, no one would be mistaken. Thus, if the cause of certainty—the experience of direct perception—also has conditions, then it can lead to certainty. But if there are no favorable conditions or if there are unfavorable conditions—causes of confusion—then merely seeing cannot lead to certainty, as with the thought that sound is permanent. What are the favorable conditions? Clarity of inner mind, habituation, appropriate timing, focus, and the force of the object itself, etc., are the complete requisites for inducing certainty. Among these, clarity of mind refers to how yogis, with their clear minds, can ascertain things like moments just by seeing them. If one is accustomed to the object to be ascertained, then merely trusting what is seen can easily lead to certainty. For example, internal habituation is like how, for the same corpse of a woman, ordinary people think of decay, those with desire think of sexual intercourse, and dogs think of food. Similarly, whatever has a strong tendency of habituation causes things to be perceived in that way. Therefore, the habit of mental engagement that accords with the form of the object, or its imprints, is also a condition. Appropriate timing refers to, for example, when the appropriate time for talking about medicine etc. arrives, seeing a doctor, even though that person may have many other qualities, one is certain that he is a doctor. Similarly, focusing specifically on something leads to certainty. For example, among many people, if one specifically focuses on whether someone is present or not, then merely seeing them leads to the certainty that they are present, even though other things appear as direct perception, the certainty of whether they exist afterwards is not necessarily certain. The force of the object itself refers to, among various kinds of performances, being particularly certain about things that are amazing, close, and clearly visible, and so on. If many certainties have the causes mentioned above, then how does the order of arising occur? The cause of certainty that is closest arises first, and similarly, the result of the causes that are strongest at that time arises earlier. For example, when a person is both a father and a Khenpo, the same person is both the one who gives birth and the one who teaches reading.