Chinese
那样的道理仍然如前。因此，那样是不承认的。第二，即使不运用理证，只要是分别念，就一定是遣除和容纳的，对此进行阐述：有些人这样认为：对于现量所引生的定解，没有遣除，因为它的增益早已被现量本身所遣除。如果这样认为，那么对于现量所见到的蓝色等事物，后来所产生的认知，是具有总义性质的分别念，或者是执持总义的分别念，而不是执持自相的无分别念。它仅仅是没有在那个境上增益非蓝色等其他的方面，就已经成为了遣除非蓝色等增益的行境。因为对于蓝色本身的定解和增益非蓝色的犹豫，是互相损害、互相作用的自性。由于这两者不可能同时存在于一个相续中，所以，智者们应该了解，这个定解必定是趋入于远离或遣除反面的增益。第二，对于声和识成为多种的过失，对实事和它的过失驳斥对方的回答。第一，为了遣除在声上存在的关于常、非为等部分的增益，因此，对于那样的定解，以及表达它的声音，也必定是那么多。如果确定是那么多，那么这些声和识就适合具有不同的行境。否则，如果所遣除的不是不同的，那么就是非为、无常等事物是唯一的，也就是说，在声音的自相上，没有部分的唯一，仅仅是用一个表达的声音或者一个了知的识来成立，以周遍的方式来遮断。那么，这些声和识就不是以其他和其他的境为对象，或者不是趋入不同的境，因此，对于非为、无常等的声和识，如果没有不同的所诠义，那么就必然会变成多种，因为无论表达什么，所有的一切都理解为所有的一切，没有差别。第二，驳斥对方所说的过失不成立的回答：按照某些外道的观点，就像酥油团上粘着芝麻一样，在一个法上存在着各种各样的法，它们之间没有混合，当用意识去执持它们的时候，非为等差别
English
That reasoning remains as before. Therefore, it is not admitted as such. Second, even if reasoning is not applied, as long as it is conceptual thought, it is definitely a matter of elimination and inclusion, which is explained as follows: Some people think like this: There is no elimination for the definite knowledge brought about by direct perception, because its superimposition has already been eliminated by the direct perception itself. If you think so, then for some things like blue seen by direct perception, the subsequent knowledge of it is a conceptual thought with the nature of generality, or a conceptual thought that holds the general meaning, but not a non-conceptual thought that holds the self-characteristic. It is only that it has not superimposed other aspects such as non-blue on that object, and it has become the object of eliminating the superimposition of non-blue, etc. Because the definite knowledge of blue itself and the hesitation of superimposing non-blue are the nature of mutual harm and interaction. Since these two cannot exist simultaneously in one continuum, wise people should know that this definite knowledge must enter into the absence or elimination of the opposite superimposition. Second, regarding the fault of sound and mind becoming multiple, refuting the opponent's answer to the reality and its fault. First, in order to eliminate the superimposition on sound of parts such as permanence and non-created, therefore, the conceptual thought of such certainty, and the sound expressing it, must also be that much. If it is determined to be that much, then these sound and mind are suitable to have different objects. Otherwise, if what is to be eliminated is not different, then things such as non-created and impermanent are the only ones, that is to say, on the self-characteristic of sound, there is no part of the only one, only using one expressing sound or one knowing mind to establish, in a way that pervades to cut off. Then, these sound and mind are not the objects of other and other objects, or do not enter into different objects, therefore, for the sound and mind of non-created, impermanent, etc., if there is no different meaning to be expressed, then it will inevitably become multiple, because no matter what is expressed, all understand all, there is no difference. Second, refuting the opponent's answer that the fault is not established: According to the views of some non-Buddhists, just like sesame seeds sticking to a lump of butter, various dharmas exist on one dharma, and they are not mixed together. When the mind holds them, the differences such as non-created
Tibetan
སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ། ཁྱད་ཆོས་ཐ་དད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་བློ་རྣམ་གྲངས་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་རྐྱང་པ་ནི་མེད་དེ། ཁྱད་པར་ཡིན་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་དང་འབྲེལ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་དེས་རང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་སམ་མི་འདོགས། མི་འདོགས་ན་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་ཆོས་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། ཕན་འདོགས་ན་དེ་ལྟར་ཕན་པའི་ནུས་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྫས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཡིན། དང་པོ། རང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་པའི་ཡན་ལག་གམ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་རྣམས་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའི་ནུས་པ་རྣམས་དང་ཆ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ་རིལ་པོའམ་ཀུན་ནས་བཟུང་ན། ཕན་བྱའི་བྱེ་བྲག་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་གང་མ་ངེས་ཏེ། དེ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕན་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མཐའ་དག་ངེས་པར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་ནུས་པ་དེ་མཐའ་དག་ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་བདག་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་དུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། བྱས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་གང་རུང་གཅིག་ཤེས་ན་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཅིག་ཅར་བཟུང་བར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་ནུས་པ་ ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཟེར་ན་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ངེས་པར་ཐལ་བ་ལ་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་དེ་དག་ནི་ནུས་ཅན་ནམ་ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་ན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡིས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་ཀ་བུམ་བཞིན་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་རང་ལ་ཕན་ནུས་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བར་དུ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ནུས་པ་གཞན་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ནུས་པ་ཉིད་ལའང་ནུས་པ་གཞན་མེད་པར་ཕན་འདོགས་མི་ནུས་པས། ནུས་ཅན་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་མཐར་ནུས་པ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་ཕན་འདོགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །ནུས་པ་ལ་ནུས་པ་མི་དགོས་ཏེ་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་སོ་སྙམ་ན་སྒྲ་ལས་ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་ཡང་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཕན་ནུས་ཀུན་ཅིག་ཅར་ཡོད་ཀྱང་བློས་འཛིན་དུས་སྒྲ་
Chinese
像具有多种性质的事物声音那样，如果因为以有助于不同特性的能力来执持，声音的智慧不会变成不同的种类吗？对于此，没有与具有特性的事物无关的单纯特性，因为没有理由将之设定为特性。如果与具有特性的事物相关，那么具有特性的事物是否对其自身的特性有所帮助？如果不帮助，那么具有特性的事物和特性将变得无关。如果帮助，那么如此帮助的能力与具有特性的事物是同一实体还是不同实体？首先，对于有助于自身各种特性的支分或原因的能力，像声音这样的具有特性的事物，是与它们本体无别的自性吗？如果像声音那样唯一的自性与那些能力没有不同的部分，那么整体或完全执持时，不一定确定有助于无常等所益之物的能力，因为所有与它无别的能益的能力必然确定。原因是所有那些能力本质上与具有特性的事物的自性无别地相关。如果知道像有助于所作的事物中的任何一个，那么像有助于无常的事物那样，两者都将同时被执持。这样，即使说以不同的能力来执持，也无法避免所有能力都必然同时确定的过失。其次，对于具有特性的事物和特性的性质有所帮助的那些能力是不同的吗？那些能力是能具有者或具有特性的事物的什么，或者不是吗？如果这样认为，那么具有特性的事物将失去帮助那些特性的性质的能力，因此将像柱子和瓶子一样变得无关。如果具有特性的事物本身没有帮助的能力，那么在特性和具有特性的事物之间需要另一种能够帮助的能力，如果这样，那么对于能力本身也无法在没有其他能力的情况下提供帮助。因此，能具有者和能力将变成不同的，等等，最终能力将变得无穷无尽，而帮助是不可能的。如果认为能力不需要能力，而是能力本身提供帮助，那么即使没有与声音不同的能力，声音本身提供帮助也成立。如果事实上所有的帮助能力同时存在，但在心识执持时，声音
English
If, like the sound of a thing with various properties, it is held by virtue of the ability to benefit different characteristics, will the sound-mind not become different kinds? In response to that, there is no mere characteristic that is unrelated to the characterized thing, because there is no reason to establish it as a characteristic. If it is related to the characterized thing, does that characterized thing help its own characteristics or not? If it does not help, then the characterized thing and the characteristic will become unrelated. If it helps, then is that ability to help in that way the same entity as the characterized thing or a different entity? Firstly, is the characterized thing, like sound, from among the abilities that are the limbs or causes that benefit the various properties of its own characteristics, of a nature that is inseparable in essence from them? If that single nature, like sound, which has no different parts from those abilities, is grasped as a whole or completely, then it is not certain which ability benefits the particulars to be benefited, such as impermanence, because all the abilities of the benefactor that are inseparable from it are necessarily certain. The reason is that all those abilities are essentially related inseparably to the nature of the characterized thing. If one knows any one of them, such as benefiting what is made, then both, such as benefiting impermanence, will necessarily be grasped simultaneously. Thus, even if one says that one grasps by way of different abilities, one cannot avoid the fault that all abilities necessarily become certain simultaneously. Secondly, are those abilities that benefit the characterized thing and the properties of the characteristic different? What are those abilities of the able or characterized thing, or are they not? If one asserts that, then the characterized thing will be devoid of the ability to help those properties of the characteristic, and thus will become unrelated like a pillar and a pot. If the characterized thing itself does not have the ability to help, then another ability to help is needed between the characteristic and the characterized thing. If that is the case, then even for the ability itself, it is impossible to help without another ability. Therefore, the able and the ability will become different, and so on, and ultimately the ability will become endless, and helping will be impossible. If one thinks that ability does not need ability, but ability itself helps, then even if there is no ability different from sound, it is also established that sound itself helps. If in reality all the abilities to help exist simultaneously, but when the mind grasps, sound