Chinese
因为是妄加臆测，所以显现不会改变。如同执蛇一样，对于其他人的相续来说，说“这里有双月和毛发等”之类的，在眼睛不清楚和信任等一些因缘聚合的时候，显现应该停止。在昏暗和怀疑有蛇的地方，展示像盘绕形状等的绳子，或者即使不展示，也说“这里有蛇”，就像产生蛇的执取一样。另外，臆测是依赖于先前所见，如果毛发等也在此处臆测，那么就变成依赖于回忆先前见到毛发等。在没有先前见到之前，虽然不臆测，但是如果眼睛有毛病，仅仅睁开眼睛，就会显现，而不依赖于先前所见。如果依赖，那么最初的毛发永远不会被执取，如果是带分别的错乱，那么在那里仅仅是分别，不会变成显现为完全清晰的显现。第二种情况是，即使是带分别，也不会没有清晰的显现，就像做梦一样。如果这样想，梦中的显现不是带分别的显现，因为无论是睡觉还是醒来，任何具有清晰显现的境的意识都是无分别的。无论在醒着还是做梦时，如果不是那样清晰地显现，那就是分别。第三是总结，因为所显现的境是现量，所以双月显现等，即使没有分别，也阻碍了成为现量，因为欺骗了所入的境。
English
Because it is a false conjecture, the appearance will not change. Like the snake apprehension, for the continuum of other people, saying "there are two moons and hairs, etc. here," in some cases when the eyes are unclear and trusting, etc., the appearance should stop. In the dark and suspicious place where there are snakes, showing ropes similar to coiled shapes, or even if not showing, saying "there is a snake here," just like the arising of snake apprehension. Furthermore, conjecture depends on what was seen before, so if hairs, etc. are also conjectured there, then it becomes dependent on remembering seeing hairs, etc. before. Before not seeing it before, although not conjecturing, if there is a problem with the eyes, just opening the eyes will appear, without relying on what was seen before. If it depends, then the initial hair will never be apprehended, and if it is a confused with discrimination, then there is only discrimination there, and it will not become an appearance that appears completely clear. The second case is that even with discrimination, there will be no lack of clear appearance, just like dreaming. If you think so, the appearance in a dream is not an appearance with discrimination, because whether sleeping or waking, any consciousness that has a clear appearance of the object is non-discriminating. Whether awake or dreaming, if it does not appear so clearly, then it is discrimination. The third is the conclusion, because the appearing object is direct perception, therefore the appearance of two moons, etc., even without discrimination, obstructs being direct perception, because it deceives the object to be entered.
Tibetan
།དེ་དག་བྱེ་བྲག་སྐབས་ལ་སྦྱར། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ། ཚད་མའི་མདོ་ལས། བྱ་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་འཇལ་བྱེད་ལ། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོགས་པ་སྟེ། །བྱ་བ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འདོད་པ་ནམ་ཡང་མི་འཐད་ལ། རང་ལུགས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཙམ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལའང་མ་བརྟགས་པར་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་བཞག་པ་དང་། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་བརྟགས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལྟར་དེ་གསུམ་བཞག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་དེ་གསུམ་དུ་འཇོག་སྟེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའམ་ལས་སུ་བྱ་བ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་གཞལ་བྱ། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བློ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྣང་བ་འཇལ་ བྱེད་ཚད་མ་སྟེ་འདི་ལ་སྐབས་འདིར་དོན་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ཅན་དེས་ཡུལ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་ལས་དོན་རྟོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུའམ་འདི་ལྟར་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ནི་དོན་རྟོགས་པའོ་ཞེས་སྤྱིར་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པ་རང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ་ལ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་བྱ་བ་གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་དངོས་པོ་འདིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་ལས་དེ་དང་བྱེད་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་དེར་བརྟགས་ཀྱི་བྱེད་པོ་དེའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཀུན་སྐབས་དེའི་ལས་སུ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ལ། ལས་དེ་དག་ལ་མཁོ་བ་ཅན་གྱི་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐབས་དེའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བཟུང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་དེའི་བྱེད་པོར་གྱུར་པ་གང་ལས་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་བར་མ་ཆོད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའམ་རྣམ་འཇོག་གི་རྒྱུ་གང་ལས་རྣམ་པར་གཞག་བྱའི་འབྲས་བུ་གང་འགྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་བྱེད་པ་དེ་ནི་ལས་སམ་འབྲས་བུ་དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཆོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་ཡང་བྱེད་པ་གཅིག་གིས་ལས་སུ་བྱ་བ་ཀུན་སྒྲུབ་ནུས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། ལས་སུ་བྱ་བ་གཅིག་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མཐའ་དག་དགོས་ན་གཅིག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རང་རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱིས་ཕྱེ་བས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བསྒྲུབ་བྱ་དག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་འདྲ་བ་ལས་གཞལ
Chinese
那些差别在于场合应用。（这是）对其中的争论的驳斥。第一，在量论的经中说：‘为了与作用一起了知，果即是衡量者，被安立为量，无作用也不是。’如是所说，量和果这些外道们认为是生起者和所生起的因果，这无论如何是不合理的。自宗认为是安立的因果而已。对此，未经观察，按照世间共称，安立量、果、所量三者；以及符合事物实情，经过观察后，如论典般安立这三者，这二者中，第一种是：从能作、所作、作用三者的自性中安立这三者，即所要了知的或者所要做的对境色等是所量。了知者是心识上显现色等自性，是衡量者量，此处称之为与义相同。彼有境以了知对境的作用而称为了知义，那是量的果，或者说量的果就是了知义，这是普遍共称且成立的。如此，对于能作、所作、作用三者的分类作一般性的阐述。比如世间上任何一件事情，都说是由这个事物来成办的，即安立为成办者，这是依于当时的作业和能作者相互观待而决定的，并非能作者的所有作业都安立为当时的作业。对于那些作业有需要的成办者们，也并非都需要被认为是当时的能作者。从成为当时能作者的什么产生不间断的果，或者从安立之因的什么成就所安立之果的方面来说，那个能作者就被安立为那个作业或果的成办者，否则一切分类都将混乱。另外，如果一个能作者能够成办所有的所作，那么一切时处都将成就一切。如果一个所作需要所有的成办者，那么一个也无法成就。因此，通过各自的侧面来区分，才能对不共的成办者和所成办者进行命名。第二，从与义相同来衡量。
English
Those distinctions apply to the occasion. (This is) the refutation of the arguments therein. First, in the Sutra on Pramana it says: 'For the sake of understanding together with action, the result itself is the measurer, it is established as valid cognition, and inaction is not either.' As it is said, these valid cognitions and results are considered by outsiders to be the cause and effect of the producer and the produced, which is never reasonable. In our own system, it is merely a cause and effect of establishment. In this regard, without investigation, in accordance with worldly convention, the three of valid cognition, result, and object of measurement are established; and in accordance with the reality of things, after investigation, like the treatises, these three are established, of these two, the first is: from the nature of the three of agent, object, and action, these three are established, that is, the object to be understood or the object to be acted upon, such as form, etc., is the object of measurement. The understander is the appearance of the nature of form, etc., in the mind, which is the measurer, the valid cognition, which is called similar to the meaning in this context. That subject knows the object through the action of knowing, which is called knowing the meaning, that is the result of valid cognition, or the result of valid cognition is knowing the meaning, which is generally known and established. Thus, the classification of the three of agent, object, and action is generally explained. For example, in the world, whatever action is said to be accomplished by this thing, that is, it is established as the accomplisher, which is determined by the mutual dependence of the action and the agent at that time, and not all the actions of that agent are established as the actions of that time. For those accomplishers who need those actions, it is not necessary to consider them as the agents of that time. From the aspect of what becomes the agent of that time from which an uninterrupted result arises, or from what cause of establishment what result to be established is accomplished, that agent is established as the accomplisher of that action or result, otherwise all classifications will be confused. Furthermore, if one agent can accomplish all objects, then everything will be accomplished everywhere. If one object needs all accomplishers, then none will be accomplished. Therefore, by distinguishing through their respective aspects, the uncommon accomplisher and the to-be-accomplished are named. Second, measure from similarity to meaning.
Tibetan
་བྱ་རྟོགས། །དེ་ལས་གཞན་གྱིས་དེ་མི་ནུས། །དེས་ན་དེ་དག་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །དང་པོ། དེ་ལ་དོན་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་འདི་དོན་འདི་དང་འདི་ཞེས་འབྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་དེའང་ཇི་ལྟར་འདྲ་ན། དོན་དེ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཤེས་པ་རང་གིས་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་ཙམ་དུ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་དེ་ནི་ཡུལ་ཅན་གང་གི་ལས་སུ་བྱ་བའམ་གཞལ་བྱ་དག་ནི་མི་འདྲ་བ་སོ་སོ་ལ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་དེ་ལྟར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོ་གཞལ་བྱ་སྔོ་འཛིན་མིག་ཤེས་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ནི་རྒྱུ་དབང་པོ་ལ་དོན་དང་ཕྲད་མ་ཕྲད་དང་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་དབང་གིས་དོན་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཡང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གང་དང་གང་ལ་དབང་པོ་ཕྲད་པ་ན་ཤེས་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཡུལ་དེ་དང་དེའི་སྣང་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་མིན་ན་རྒྱུ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་འདྲ་མི་འདྲའི་ཐ་དད་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་སམ་གཞལ་བྱ་ལ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་འབྱེད་མི་ཐོབ་པའམ་མེད་པ་ཅན་རྒྱུ་འདི་ནི་དོན་སོ་སོར་འདི་དང་འདི་ཞེས་ཐ་དད་པར་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ་བློ་རང་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་བློའི་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་ཐ་དད་བྱེད་པར་ནམ་ཡང་མི་ནུས་སོ། །གསུམ་པ། དོན་འདྲ་དེ་ལས་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དོན་དེ་འདིའོ་ཞེས་གཅོད་པའམ་འཇོག་པར་མི་ནུས་པ་དེ་ཕྱིར་ཤེས་སྣང་འདི་ཡི་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་གང་ལས་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཡུལ་འདིའི་དོན་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱེད་པ་དོན་སྣང་ངམ་དོན་འདྲ་དེ་ཡི་ནི་ལས་སུ་བྱ་བའམ་གཞལ་བྱ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངེས་ཏེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ན། ལས་སུ་བྱ་བ་དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་ཉིད་དོན་དངོས་མ་ཡིན་ནམ་དོན་འདྲ་ཞེས་སུ་ཅི་ལ་བཏགས་སྙམ་ན། དོན་ཉེ་བ་ལས་ཤེས་པ་ལ་དེའི་སྣང་བ་སྔ་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་ནི་དོན་འཇལ་བྱེད་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུར་བཟུང་བས་ དོན་དང་འདྲ་ཞེས་བཏགས་ཏེ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཙམ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའང་མེད་ན་དོན་ཉེ་ཡང་རུང་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་བྱས་ཏེ་ཅི་ཡང་མ་བྱས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་དེ་ཡུལ་གྱི་འཇོག་བྱེད་དུའང་མི་རུང་སྟེ་སྔོ་འཛིན་མ་སྐྱེས་པར་ནི་ཡུལ་སྔོན་པོ་འདི
Chinese
能知所作。彼外余者不能为。故彼等是成办者。第一，其中与义相似之识，是辨别此为此义之量，彼又如何相似耶？谓知是义如是者，唯识自所体验之量，是与义相似之自性，以余相则非也。如是无谬之识，彼是任何有境之所作，或所量诸不相同之各各，如是如此般而辨别，且如是安立者，是彼之自性而转变者。譬如，青色所量，取青之眼识是量也。第二，胜论师等说，由因根与义之遇不遇及明不明之差别力，而辨别义，然彼非也。于任何境，根若相遇，若非识之自性或体性，成为彼境之显现者，则因根等虽有相似不相似之差别，然仅由彼，即不能获得差别性之作用或所量之差别之辨别，或无有者，此因是于各别义，此为此而确定差别者非也，除自心之外，仅由心之因，而作差别，是任何时候亦不能也。第三，由义相似者之外，其余亦不能决断或安立彼义为此，是故，此识之显现之自性，由何差别，此识是通达此境之义者，彼所显现之义或义相似者之所作或所量为何，彼是决定，故成为通达者。因此，成为彼所作之成办者之量而成立也。若谓显现为义者，此非是实义耶，为何名之为义相似耶？由义相近，于识生起彼之显现，前所未有之差别，是衡量义者，故是识也。以如何取义之相，故名之为与义相似，若亦无有生起仅与义相似之识，则义虽相近，然境于识作何差别，则将成未作任何事也。如是，识亦不能成为境之安立者，未生起取青之时，则此境青色
English
It understands what is to be done. Others cannot do that. Therefore, they are the accomplisher. First, the consciousness similar to the meaning is the valid cognition that distinguishes this as this meaning, how is it similar? That is, knowing that the meaning is like this, only the amount experienced by the consciousness itself is the nature of being similar to the meaning, but not in other ways. Such unerring consciousness is the function of any object-possessor, or the objects to be measured are distinguished as this and like this for each different one, and the one who establishes it as such becomes its nature. For example, the blue object to be measured, the blue-perceiving eye consciousness is a valid cognition. Second, the Vaisheshikas and others say that the meaning is distinguished by the power of the difference between the encounter and non-encounter of the cause organ and the clarity and non-clarity, but that is not the case. If the organ encounters any object, if it is not the nature or essence of consciousness, and becomes the appearance of that object, then even if the cause organ and others have differences of similarity and dissimilarity, only by that, the function of difference or the distinction of the difference of the object to be measured cannot be obtained, or if there is none, this cause is not the one who determines the difference between this and this for each meaning, except for one's own mind, only by the cause of the mind, making a difference is never possible. Third, others besides the meaning-similar one cannot decide or establish that meaning as this, therefore, the nature of the appearance of this consciousness, by what difference, this consciousness is the one who understands the meaning of this object, what is the function or object to be measured of that meaning-appearing or meaning-similar one, that is determined, so it becomes the one who understands. Therefore, it is established as the valid cognition of the accomplisher of that which is to be done. If it is said that what appears as the meaning is not the real meaning, why is it called meaning-similar? Because the appearance of that arises in consciousness from the proximity of the meaning, the difference that has never existed before is the measurer of the meaning, so it is consciousness. Because of how the aspect of the meaning is taken, it is named as being similar to the meaning, if there is no arising of consciousness that is only similar to the meaning, then even if the meaning is close, what difference does the object make to the consciousness, then it will become that nothing has been done. Thus, consciousness cannot become the establisher of the object, when the blue-taking has not arisen, then this object is blue.