Tibetan
་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་དང་། དེ་ཉིད་དཔེ་ལས་རྟོགས་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ། བརྡ་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དང་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ༷་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་དང་ཉེར་འཇུག་སྟེ་ཉེ་བར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤན་མ་ཕྱེད་པ་འགའ་ཡི་ཚེ་དབང་ཤེས་སུ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་འབྱུང་བ་འདུས་པའི་རྣམ་པ་སྔོ་ཞིང་གཡོ་བ་སོགས་ཀྱི་སྨིག་རྒྱུ་མཐོང་བའི་ཚེ་སྔར་མཐོང་བའི་ཆུ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བས་ཆུའོ་སྙམ་དུ་དོན་གཞན་ཆུ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཅན་པས་དབང་དོན་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མིན་པ་སྨྲོས་པས་ཟླ་གཉིས་སོགས་བཅད་ལ། དེས་སྨིག་རྒྱུ་ཆུར་འཛིན་མི་ཆོད་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པས་དེ་གཅོད་པར་འདོད་པས་འཁྲུལ་ཤེས་དེ་དབང་སྐྱེས་སུ་འདོད་དོ། །གཞན་ཡང་བུམ་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་བུམ་པ་ཉིད་དང་། འདེགས་པ་སོགས་བྱ་བ་དང་། སྔོ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་དེ་དང་དེའོ་སྙམ་དུ་ལྡོག་ཆ་ནས་སྦྱར་ཏེ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མངོན་སུམ་ལ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཕྱི་རོལ་པ་དག་གིས་སྤྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་དང་། རགས་པ་དང་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པའི་བློས་ས་བོན་གྱི་རོའོ་སྙམ་པ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུའོ་སྙམ་པ་སོགས་དོན་སྦྱོར་དང་མིང་སྦྱོར་གྱི་རྟོག་པ་མངོན་སུམ་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་གཞལ་བྱའི་རང་མཚན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཅན་དྲན་པ་དང་ལ་སོགས་པས་མངོན་འདོད་དང་རྗེས་དཔག་དང་དེའི་འབྲས་བུར་བཅས་པའི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་རང་ཡུལ་འཛིན་པ་བརྡ་ལ་ལྟོས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་རང་མཚན་ལ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བརྡ་དང་དེའི་དོན་དྲན་པ་མེད་པར་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྤྱི་དང་ཡོན་ ཏན་སོགས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པ་སོགས་ཡོད་པ་མིན་པས་དེ་ཡང་ནི་རྟོག་པར་འགྱུར་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོ་ཡི་དགོངས་པ་རང་ལུགས་བཤད། །འགྲེལ་བྱེད་གཞན་གྱི་འདོད་པ་དགག །དང་པོ། མངོན་སུམ་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་བཞི་པ་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ནི་དམིགས་བསལ་ཏེ། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་བཅས། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བ
Chinese
无有。第二，解释错觉的原因，以及从例子中理解它的方式。 第一，依赖于符号的分别念和将事物强加于其他事物的分别念，由于它们与现量所见和近取，即近处一同发生，因此，在某些时候，无法区分分别念和非分别念，这就是错认为根识的原因。例如，当看到由元素组成的青色和摇曳等现象的海市蜃楼时，由于它与先前见过的水相似，所以会认为“这是水”，从而在心中将其他事物，即水，强加于其上。因此，正理派认为，由根与境相遇而产生的意识不应被称为名言，从而排除了二月等现象。由于它无法阻止将海市蜃楼视为水，因此，在定义的角度上，通过“执着于无错觉的自性”来排除它，因此他们认为错觉识是根所生的。此外，当看到瓶子时，外道们说，在现量中存在着分别念，它将瓶子本身、举起等行为以及青色等性质的各个方面结合起来进行执着，就像他们认为总相是现量的对境，并且以粗大和恒常的方式进行分别念，认为“这是种子的味道”或“这是果实的原因”等，认为现量中存在着意义结合和名称结合的分别念一样。 第二，如何理解呢？由于可测量的自相是隐蔽的事物，因此，记忆等四种分别念，包括现欲、比量及其结果，都具有依赖于符号的性质来执着自己的对境，因此，它们不会执着于成为现量对境的事物的自相。因此，如果没有忆起先前体验过的符号及其意义，就不会有对瓶子等事物的总相和性质等的认识，也不会有将海市蜃楼视为水等的认识，因此，它们会变成分别念，而不是现量，这一点应该理解。 第二，解释经部的观点和自宗，驳斥其他解释者的观点。 第一，在此处宣说现量时，第四个非分别念的错觉识是特例，即“似现量，伴随昏暗”。所说的是在现量中显现
English
None. Second, explaining the reason for illusion and how to understand it from examples. First, conceptualizations that rely on symbols and conceptualizations that impose things on other things are the cause of mistaking for root consciousness at times when the distinction between conceptual and non-conceptual is not clear, because they occur together with direct perception and approximation, that is, nearby. For example, when seeing a mirage of blue and swaying phenomena composed of elements, because it resembles water seen before, one thinks "This is water," and thus mentally imposes other things, namely water, upon it. Therefore, the logicians say that the consciousness arising from the encounter of root and object should not be called nominal, thereby excluding the phenomenon of two moons, etc. Since it cannot prevent the perception of mirages as water, it is intended to exclude it by saying "the nature of clinging to non-illusion" in the definition, so they consider illusion consciousness to be root-born. Furthermore, when seeing a vase, the outsiders say that there is conceptualization in direct perception that grasps the vase itself, actions such as lifting, and the qualities such as blue, combining them from different aspects, just as they consider the general characteristic to be the object of direct perception, and conceptualize in a coarse and continuous manner, thinking "This is the taste of the seed" or "This is the cause of the fruit," etc., believing that conceptualizations of meaning combination and name combination exist in direct perception. Second, how to understand? Since the self-characteristic of the measurable is a hidden thing, the four conceptualizations of memory, etc., including manifest desire, inference, and its result, have the nature of relying on symbols to grasp their own objects, therefore, they do not grasp the self-characteristic of the thing that has become the object of direct perception. Therefore, without remembering the previously experienced symbol and its meaning, there would be no knowledge of the general characteristic and qualities, etc., of things such as vases, nor would there be knowledge of mirages as water, etc., therefore, they become conceptualizations rather than direct perception, which should be understood. Second, explaining the sutra's intention and one's own system, refuting the views of other commentators. First, in this context of explaining direct perception, the fourth non-conceptual illusion consciousness is a special case, namely, "like direct perception, accompanied by dimness." What is said is that it appears clearly in direct perception.