Tibetan
་ཏེ་དང་པོ་ཆོས་ཅན་རྫས་བཟུང་ནས་ཕྱིས་སུ་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཀྱང་ནི་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བུམ་སྣམ་སོགས་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་འཛིན་གྱི་སོ་སོའམ་དུ་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་ཆོས་གཞན་དང་གཞན་འཛིན་པར་ འགྱུར་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་འདི་ནི་ཁྱད་གཞི་འདི་དག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ་ཞེས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་བ་འཆོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྣམ་བུའི་ཆོས་བུམ་པའི་ཡིན་པ་དང་། བུམ་པའི་ཆོས་སྣམ་བུའི་རྣམ་པར་འཆོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དུས་མཉམ་པར་ནམ་ཡང་མ་མཐོང་བ་སོ་སོར་གཞན་དང་གཞན་མཐོང་བ་ཙམ་ནི་འདི་འདིའིའོ་ཞེས་འབྲེལ་བ་ངེས་པར་མི་ནུས་ཏེ་བུམ་སྣམ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔ་མའི་རྗེས་ཐོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མཐོང་བས་འབྲེལ་བ་འཆོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། རྗེས་ཐོག་ཏུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མ་ངེས་ཏེ་ཀ་བ་མཐོང་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བུམ་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་དང་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལ་འབྲེལ་བ་ངེས་བྱེད་ཡོད་ན་དེ་བྱུང་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་རིགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་བ་དེ་ནམ་ཡང་ངེས་པར་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ། དུ་མ་དུས་གཅིག་འཛིན་པ་དེ་གཞན་གྲངས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་དག་གི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་པས་ན་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་དུ་མ་འཛིན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་དུ་མ་ཅིག་ཅར་འཛིན་མི་དགོས་སྙམ་པ་གྱི་ན་སྟེ། བཀོད་པ་ཅན་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྡུལ་གཅིག་ལའང་མེད་པ་མི་སྲིད་པར་འདོད་པས་ན་དེ་གསུམ་མ་བཟུང་བར་དེའི་བཀོད་པ་སྒྲ་སོགས་འཛིན་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཀོད་པ་ཅན་སོར་མོ་མ་བཟུང་བར་དེའི་བཀོད་པ་ཁུ་ཚུར་དང་སྡིག་མཛུབ་སོགས་འཛིན་པར་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་མིན་པ་སྤྱི་སོགས་དབང་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་ལ། ལྡོག་ཆ་དབང་ཤེས་ཡུལ་མ་ཡིན། །དཀར་སོགས་ཡོད་ཀྱང་དེས་མི་གནོད། །དེ་ལ་མ་ངེས་སྤང་ བའོ། །དང་པོ། ཚད་མ་མདོ་ལས། དུ་མའི་ངོ་བོའི་ཆོས་ཅན་ནི། །དབང་པོ་ལས་རྟོག་སྲིད་མ་ཡིན། །རང་རང་རིག་བྱ་ཐ་སྙད་ཀྱིས། །བསྟན་མིན་ངོ་བོ་དབང་པོའི་ཡུལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་འཆད་པ་ལ། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་དེ་མིན་ལས་ལོག་པའི་གཞན་སེལ་བ་ཙམ་ལས་བརྟགས་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལྡོག་པའི་ཆ་ཙམ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ནས་དེ་དག
Chinese
如果说，最初执取有法事物，之后也执取它的功德等差别法，因此不执取瓶子、氆氇等事物为一体，而是觉悟为各自或多个呢？即使可以逐渐执取其他法，即使如此，这仍然会导致法与有法的关系混淆，认为氆氇的法是瓶子的，瓶子的法是氆氇的，因为从未同时见到，只是各自见到不同的事物，无法确定“这是这个的”这种关系，就像依次见到瓶子、氆氇、柱子等一样。如果认为紧接着见到前一个之后就能见到后一个，因此不会混淆关系，那么仅仅见到后一个并不确定，就像见到柱子之后紧接着见到瓶子一样。因此，如果在见到不同事物时有确定关系的因素，那就会发生，但永远无法确定不是事物结果的种姓等关系。第二，多个同时执取，这连其他数论派也必须承认，因为他们认为声音等变异是三种 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 的自性，因此因为是多个，所以成立了不会同时执取。即使是多个，也不需要同时执取，这是不对的，因为具有 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 的微尘、黑暗、勇气这三者，即使在一个极微小的微尘中也不可能没有，因此如果不执取这三者，就无法执取它的 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)，就像不执取具有 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 的手指，就无法执取它的拳头和指责手势等一样。第二，驳斥将非境的总法等视为根识的对境。遮遣相违品，根识非境性，虽有白等事，彼亦不能害，于此不决定，当舍弃彼执。第一，如量论经中说：“多体性有法，非根生分别，自识各别名，非示体根境。”，如是解释。外道们没有理解到，这些从非此排除的异体，仅仅是遮遣的方面，
English
If it is said that initially, the subject of dharma, the substance, is apprehended, and later, its qualities and other distinguishing dharmas are also apprehended, therefore, substances such as vases and blankets are not apprehended as one, but are realized as separate or multiple? Even if it is possible to gradually apprehend other dharmas, even so, this would lead to the confusion of the relationship between dharma and the subject of dharma, thinking that the dharma of the blanket belongs to the vase, and the dharma of the vase belongs to the blanket, because they are never seen simultaneously, and merely seeing different things separately cannot determine the relationship of "this belongs to this," just as seeing vases, blankets, pillars, etc., in sequence. If it is thought that seeing the latter immediately after seeing the former will not confuse the relationship, then merely seeing the latter is not certain, just as seeing a vase immediately after seeing a pillar. Therefore, if there is a factor that determines the relationship when seeing different things, then that will happen, but the relationship of genus, etc., which is not the result of substance, can never be determined. Second, the simultaneous apprehension of multiple things must also be admitted by other Samkhyas, because they consider the transformations such as sound to be the nature of the three Gunas, therefore, because they are multiple, it is established that they are not apprehended simultaneously. Even if they are multiple, it is not necessary to apprehend multiple things simultaneously, which is not correct, because the three, namely, endowed with Guna, darkness, and courage, cannot be absent even in a single extremely small particle, therefore, if these three are not apprehended, it is not permissible to apprehend its Guna, such as sound, just as without apprehending the finger endowed with Guna, it is impossible to apprehend its fist and accusing gesture, etc. Second, refuting the assertion that non-objects such as universals are objects of sense consciousness. The aspect of negation is not the object of sense consciousness. Although there are white things, etc., they do not harm it. Abandon the non-definitive attachment to it. First, as it is said in the Pramana Sutra: "The subject of dharma with multiple entities is not a conceptualization from the senses. The nature that is not shown by the terms of self-awareness is the object of the senses." As it is explained. The outsiders have not understood that these heterogeneous entities excluded from non-this are merely aspects of negation.
Tibetan
་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་མ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་གང་ཞིག་རང་མིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དེ་སྔར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་དོན་གང་ལ་ཆོས་གཞན་གང་དང་གང་ལས་ལོག་པ་དེ་ཙམ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆར་སྒྲ་བློས་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ཅན་དེ་ནི་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་གཅིག་ལའང་བྱས་པ་དང་མི་རྟག །བེམ་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་མིན་པའི་ཆ་ཇི་སྙེད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཆ་ནས་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་གྱིས་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་སྒྲ་རྟོག་གི་ངོར་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡོད་ཀྱི། རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཡུལ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྫས་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་དེར་སྣང་བ་ཙམ་འཇལ་གྱི་ཁྱད་གཞི་དང་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྦྱར་བ་སོགས་དོན་གཅིག་ལ་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཛིན་པ་མིན་པ་ཅན། རང་དུས་དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་མ་འདྲེས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་རེས་འགའ་བ་ཡི་ཤེས་པ་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འདྲེས་པ་སྒྲ་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལྡོག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་ན་དངོས་པོ་རང་གི་སྟེང་ན་དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་དཀར་པོ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཟླུམ་པོ་ཉིད་དང་། རི་བོང་གི་མཚན་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ ན་དབང་པོས་དེ་ཡི་ལྡོག་པ་མི་མཐོང་སྙམ་ན། དོན་རང་ཉིད་ལ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཆ་རྣམ་པར་མི་ཕྱེ་བར་ཡུལ་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བར་སྣང་བའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ནི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་ནུས་པ་མིན་ཏེ། རང་མིན་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དོན་དེ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་བའི་ལྡོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་དེ་ཇི་བཞིན་དུ་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་སྒྲ་བྱུང་གི་ཤེས་པའམ་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དང་། རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་གི་ཡུལ་གཅིག་ལ་མི་སྣང་སྟེ། གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ། འདྲེས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ། ཆ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་སྣ་ཚོགས་མིན་པར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། གཅིག་ཀྱང་ཐ་དད་སྣང་ལན་དགག །གཅིག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ངོ་ཤེས་དགག །དང་པོ། གལ་ཏེ་སྒྲ་བློ་དང་དབང་པོའི་བློ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་རྟེན་ཡིད་ད
Chinese
认为是根识的显现之境。并非如此，因为声音等法，作为有法，凡是从一切非自身的事物中分离出来的，就是事物的本性，如前所述。对于这样的事物，从何种法中分离出来，仅仅从那种分离的角度来看，通过声音思维假立的差别，实际上是具有多种性质的。因此，即使是同一个声音，也有作为有为法和无常等，从一切非自身的部分中分离的角度，仅仅通过假立的自性，显现为多种差别，这些在声音概念的层面是多种多样的。但在没有概念的心识，即境，作为生处的一个实体的对境中，仅仅衡量显现，不会将差别基和差别法结合起来，也不会对同一事物执持多种名称。自身时间的事物，由于境、时、相不混杂的力量所产生的偶尔的知识，其行境中混杂着成为声音概念之境的分离，并非如此存在。第二，如果看到月亮，在事物自身上，不是与白色相异的白色本身，以及同样的圆形本身，还有兔子图案本身等等存在吗？为什么说根识看不到这些分离呢？即使事物自身存在着白色等诸多法，但由于不区分部分，根识的显现之境，即境自相的事物如何显现，是无法用声音来表达的。因为成为完全断除一切非自身的体性的事物，仅仅显现为事物本身，任何区分部分的别相都无法如实地表达它。因此，由于声音产生的知识或以别相为境的概念，与以自相为境的现量知识的自性不同，所以一个的境不会显现给另一个，因为以显现与不显现、混杂与不混杂、多种部分与非多种部分的方式而不同。第三，驳斥一也是多显现的观点。驳斥以认识为依据的同一性。首先，如果声音概念和根识的智慧都是以同一事物为境，但所依是意识
English
It is considered to be the manifest realm of the root consciousness. It is not so, because sound and other dharmas, as subjects, whatever is separated from all non-self things, is the nature of things, as mentioned before. For such a thing, from what dharma it is separated, merely from the perspective of that separation, the difference that is nominally established through sound thought is actually of multiple natures. Therefore, even for the same sound, there are things like being a conditioned phenomenon and impermanence, from the perspective of separation from all non-self parts, merely through the nominally established self-nature, appearing as various differences, these are diverse on the level of sound concept. But in the mind without concept, that is, the object, as the object of a single entity of the birth place, it only measures the appearance, it does not combine the difference base and difference dharma, nor does it hold multiple names for the same thing. The thing of its own time, due to the power of the unmixed realm, time, and aspect, the occasional knowledge that arises, in its acting realm, the separation that has become the realm of sound concept is not so existent. Second, if seeing the moon, on the thing itself, isn't there the white itself that is different from non-white, and the same round shape itself, and the rabbit pattern itself, etc.? Why do you say that the root consciousness does not see these separations? Even if there are many dharmas such as white on the thing itself, but because the parts are not distinguished, the manifest realm of the root consciousness, that is, how the thing of the self-characteristic realm appears, cannot be expressed by sound. Because the thing that has become the nature of completely cutting off all non-self, merely appears as the thing itself, any difference that distinguishes parts cannot express it as it is. Therefore, because the knowledge produced by sound or the concept with difference as its object, and the nature of the direct perception knowledge with self-characteristic as its object are different, the object of one will not appear to the other, because they are different in the way they appear and do not appear, mix and do not mix, many parts and non-many parts. Third, refute the view that one is also many appearances. Refute the identity based on recognition. First, if the sound concept and the wisdom of the root consciousness are both with the same thing as their object, but the basis is consciousness.