Tibetan
།གཉིས་པ། ཕྱི་དོན་ཁས་ལེན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་དང་མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དུ་མ་སྤུངས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་སྒོ་དང་རིགས་ཀྱི་དོན་ཅན་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཚོན་བྱ་སོ་སོའི་བྱེད་པ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དཔྱད་ན་མཚན་མཚོན་ཐ་དད་དུ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་མིན་པ་དེས་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིགས་འགལ་སྤང་བ་ལ། །སྟོང་ཡང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་འཐད། །དེ་ལ་མ་ ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ། དེ་ལྟར་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཡེ་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་གཉིས་མེད་པ་ལ་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། བསླད་པ་མེད་ན་མི་སྣང་བ་བདེན་ཀྱང་བསླད་པའི་དབང་གིས་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་ཡོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གནས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་གང་ཞིག་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དག་གིས་རྒྱུད་བསླད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ། དོན་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་གང་ཞིག་རང་ཉིད་སད་པའི་རྐྱེན་ནང་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་ནང་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གཉིས་མེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་སྣང་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་དང་སྦྲང་མ་ཟླ་གཉིས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚུ་རོལ་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་མིན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་ཚུལ་བཞིན་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་དང་འཛིན་པའི་བསླད་པ་དག་ཡེ་ནས་མེད་པ་ཡི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསླད་པ་དེ་མེད་ན་སོ་སྐྱེ་དེ་ཡང་ནི་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་མེད་པར་རང་གི་ངོ་བོར་མྱོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཁྲུལ་བས་བསླད་ནས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ལས། དེ་སྣང་ཆོས་ཉིད་མི་སྣང་ཞིང་། །དེ་མི་སྣང་བས་ཆོས་ཉིད་སྣང་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་བས་བསླད་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི་བསླད་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྫོགས་པར་མངོན་དུ་ བྱེད་མི་ནུས་པར་གསུང
Chinese
第二，以外境承认派的观点，无自性的意义是：色等五蕴、眼等十二处、十八界等法，由多种差别聚集，以及生门、种姓等意义的所有体性，都只是从所诠释的各个作用的差别上假立的。而且，如果对它进行如实观察，名称和所诠释只是由分别念假立的，并非真实成立。这也说明了这些法远离了自己的体性。第二，遣除相违之理：虽空亦显现为二，是合理的。遣除对此的不确定性。第一，既然如此，本来就已成立为远离二元的自证，那么在无二元中如何显现为二元呢？如果未被染污，不显现是真实的，但由于染污的力量，即使不存在也会显现。例如，从无始以来就存在的非烦恼性的无明，显现为能取和所取二元，并且对显现执著的那些人，其相续已被染污。某种如实显现的习气，依赖于自身觉醒的因缘，以及内在意识的某些差别，就会产生内在的唯识，即显现为非二元之如实性的二元显现。例如，对于患有眼翳的人来说，会出现毛发、苍蝇、二个月亮等显现。因此，所有未见到超越此岸二元显现之境的彼岸如实性的人，都不能如实地认识到二元空性的如实性，因为根本不存在没有能取和所取染污的凡夫。如果不存在染污，那么凡夫也就不存在了。因此，即使已经体验到快乐等无境的自性，也因为被错觉染污而无法如实地证悟，就像无法看到刹那等一样。如《法性分别论》中所说：彼显现法性不显现，彼不显现故法性显。因此，对于所有已经遣除了错觉染污的佛陀来说，如实性会如实地显现，而对于那些被染污所束缚的人来说，则无法如实地圆满证悟。
English
Secondly, according to the tenets of those who accept external objects, the meaning of no characteristic is: The aggregates such as form, the sense bases such as the eye, and the elements, etc., are all collections of various distinctions, and all characteristics such as the gate of birth and the meaning of lineage are merely imputed from the distinctions of the actions of each object to be signified. Moreover, if one examines it as it is, the name and the signified are merely imputed by the mind as different, and they are not truly established. This also means that those dharmas are said to be devoid of their own characteristics. Secondly, refuting contradictory reasons: Although empty, it is reasonable to appear as two. Refuting uncertainty about that. First, if it is already established from the beginning as merely self-awareness empty of two, then how does it appear as two in the absence of two? It is true that if there is no defilement, it does not appear, but due to the power of defilement, even if it does not exist, it does appear. For example, the ignorance that has existed since beginningless time, which is not afflicted, appears as the duality of grasper and grasped, and for those who manifestly cling to appearances, whose minds are defiled, whatever habit of the appearance of things as they are, depending on some distinction of inner consciousness, the cause of their own awakening, will cause the mere appearance of inner consciousness to arise as a dualistic appearance that is not the suchness of non-duality. For example, for those with cataracts, hairs, flies, and two moons appear. Therefore, all beings who have not seen the meaning of suchness beyond the realm of dualistic appearances on this side do not truly understand the suchness of emptiness of two, because there is no ordinary being who is free from the defilements of grasper and grasped. If that defilement does not exist, then the ordinary being will also not exist. Therefore, even if one has experienced happiness and so on as one's own nature without an object, one cannot realize it as it is because one is defiled by delusion, just as one cannot see the moment. As it is said in the Differentiation of Dharma-Nature: That which appears, the Dharma-Nature does not appear, and because that does not appear, the Dharma-Nature appears. Therefore, for the Buddhas who have eliminated all defilements of delusion, suchness will appear as it is, but those who are bound by defilements cannot fully manifest it as it is.
Tibetan
ས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རང་རིག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་མཐའ་གཅིག་གོ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྟག་དང་མི་རྟག །སྐྱེ་སྐྱེ་མེད་སོགས་ལ་སྦྱར་ནས། མཐའ་འདི་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྟག་ཏུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། གནས་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་རིག་མེད་པ། གནས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་དོན་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ། །སྣང་བ་མེད་ལས་གཉིས་དང་ནི། །ཇི་ལྟར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །དབང་པོ་ཡུལ་དང་རྣམ་རིག་དང་། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྣང་མེད་ཕྱིར། །དེས་ན་འདིས་ནི་བརྟག་མེད་པ། །བསྟན་དུ་མེད་པ་གནས་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །གནས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་མདོ་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། བསླད་པ་མེད་ན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པ་དེར་མ་ངེས་ཏེ་བསླད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་གཟིགས་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་སྣང་གི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བ་དེས་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དག་གི་བསམ་པ་དང་བསྟུན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོན་པ་རེ་ཞིག་བཏང་སྙོམས་སུ་མཛད་པ་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི། དཔེར་ན་གླང་པོ་ཆེས་ཕ་རོལ་མཐོང་ཡང་ཆེད་དུ་མི་ལྟ་བར་མ་མཐོང་བ་ ལྟར་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་ཀྱང་དེ་བསྟན་རུང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་གཟིགས་ཀྱང་མ་གཟིགས་པ་ལྟར་གླང་ཆེན་གྱི་གཟིགས་སྟངས་ཉིད་མཛད་ནས་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་གི་ཐུགས་ནི་འབའ་ཞིག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཟུགས་སོགས་ལའང་དཔྱོ༷ད་ཅིང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དེ། དགེ་སློང་དག་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་རྟོག་པར་གྱིས་ཤིག །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལས་བཟློག་པར་འཛིན་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་ནས་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དྲང་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལན་ལ། ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པར་འཐད། །ཕྱི་དོན་དེ་དང་མི་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ། དོན་དམ་པར་ཤེས་པ་སྣ་ཚོ
Chinese
地（ས་སོ།）。像这样，以二为空性的自证，如实各自以自证而了知，乃是唯识宗的两种圆满无我的法性。如《光明守护请问经》中说：“有，名为一边。无，此乃一边。”等等，与所取和能取、常与无常、生与无生等相联系。此二边的中间是什么，那是不可思议的，不可指示的，无处所的，无显现的，无分别智的，无处所的，以这些来显示不分别的智慧。这些的意义在《法性分别论》中说：“从无显现而有二，以及如何显现言说，根境与分别智，以及器世间无显现故。因此，此乃不可思议，不可指示，无处所，无显现且无分别智，无处所，名为不分别之智慧的体性，如经中所说。”如是所说。第二，如果没有错乱，则不一定没有二相显现，因为远离一切错乱的佛陀也曾极力宣说蕴、界、处之自性，所以是见到外境后才那样说的吗？如果这样说，那么远离二相错乱者，为了顺应具有二相显现的众生的想法，暂时舍弃了宣说那如实之义的无二法性。例如，大象虽然看见了对方，却故意不看，装作没看见一样。同样，佛陀虽然看见了如实，但对于那些不能理解的人，即使看见了也像没看见一样，采取了大象的观看方式，仅仅以顺应世间的方式，对外境的色等进行观察并安立自性。如经中所说：“诸比丘，当如何显现而思择，不要执着于与显现相反之处。”像这样宣说后，逐渐引导他们趋向如实。第二，关于名言的回答。安立一个识是合理的，外境与此不相似。第一，胜义中识是多种。
English
So. Like this, the self-awareness that is empty of two, to be known individually by oneself as it is, is the Dharma nature of the Mind-Only school that completely embodies the two selflessnesses. As it says in the Sutra Requested by Light-Protected, "To say 'exists' is one extreme. To say 'does not exist' is another extreme." And so on, relating to the grasped and the grasper, permanence and impermanence, arising and non-arising, etc. Whatever is in the middle of these two extremes is unthinkable, unteachable, without a place, without appearance, without discrimination, without a place, and by these, the non-discriminating wisdom is taught. The meaning of these is in the Dharmatā-vibhāga: "From non-appearance, there are two, and how they are manifestly expressed, sense powers, objects, and discriminations, and the container world, because they are without appearance. Therefore, this is unthinkable, unteachable, without a place, without appearance and without discrimination, without a place, called the characteristic of non-discriminating wisdom, as stated in the sutra." As it is said. Second, if there is no delusion, it is not certain that there is no dualistic appearance, because even the Buddha, who is free from all delusions, has thoroughly taught the nature of the aggregates, elements, and sources, so did he speak in that way after seeing external objects? If so, then the one who is free from the delusion of dualistic appearance, in order to comply with the thoughts of sentient beings who have dualistic appearance, temporarily abandoned teaching the non-dual Dharma nature that is the meaning of suchness. For example, the Buddha is like an elephant who sees the other side but deliberately does not look at it, pretending not to see it. Similarly, although the Buddha sees suchness, he does not teach it to those who cannot understand it, even though he sees it, but takes the way of seeing of an elephant, and only in accordance with the world, he observes external objects such as form and establishes their characteristics. As it is said in the sutra: "Monks, contemplate how things appear, and do not cling to the opposite of how they appear." Having taught in this way, he gradually leads them towards suchness. Second, regarding the answer of terminology. It is reasonable to establish a single consciousness, the external object is not similar to this. First, in ultimate truth, consciousness is diverse.