Tibetan
མིན་ལ། ཡུལ་དབང་ཡིད་བྱེད་ཚོགས་པའི་དུས་དེར་མི་སྐྱེ་བར་དེ་ལས་དུས་གཞན་ཕྱིས་སུ་བརྡ་ནམ་དྲན་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ཉེ་བ་ན་ཡོད་ལ་དབང་པོ་གཏད་ཀྱང་སྐབས་ལ་ལར་ཡིད་དོན་གཞན་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་ནས་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་དེའི་བརྡ་མི་འཛིན་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཀྱིས་བརྡ་མི་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དེའི་བློ་འགག་དགོས་ཀྱང་དེ་མི་འགག་པར་མངོན་སུམ་མཐོང་ཞིང་སླར་ཡང་དེའི་བརྡ་དྲན་པ་ནའང་ཡུལ་མཐོང་བ་སྔར་དང་ཁྱད་མེད་པས་ན་དབང་བློ་བརྡ་དྲན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྟོས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐལ་པ་འགོད་དང་དེའི་ལན་འགོག །དང་པོ། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཟུགས་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་བརྡ་དྲན་གྱི་བློ་དང་དབང་བློ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྟག་པ་ཡིན་ནམ་མི་རྟག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་སྔ་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་མེད་ཕྱིར་སྔར་ཉིད་དུ་དབང་བློ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་མིན་ཀྱང་སྔ་ཕྱི་གཟུགས་ཉིད་དུ་འདྲ་བས་ཐལ་བ་འདི་རྟག་མི་རྟག་ཐུན་མོང་ལ་འཇུག་གོ། །གཉིས་པ་ལྟར་དབང་བློའི་བློ་རྒྱུ་སྔ་མ་བརྡ་དྲན་གྱི་བློ་སྐྱེད་པའི་གཟུགས་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་ལ་དྲན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་དྲན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་བློ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བརྡ་དྲན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་བློ་ངོར་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་རང་མཚན་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་མེད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་དེ་ ལ་བརྡ་དྲན་པ་ལ་དོན་ནམ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་དེ་གང་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་དོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་མེད་ན་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བའང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། བརྡ་དྲན་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱད་པར་དེས་བརྡ་དྲན་སྐྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྡ་དྲན་རྟོག་པ་དེ་སྤྱི༷་ཙམ་ཡན་གར་དུ་འཛིན་པ་ཡི་བློ་ཡིན་ན་ནི་རང་ཡུལ་ཡན་གར་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལས་དེ་འཛིན་སྐྱེ་ཡི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་བརྡ་དྲན་པ་ནི་སྔ་ཕྱི་སྲེ་བའི་རྟོག་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དེ་ཙམ་རྟོག་ངོར་སྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་རྒྱུ་རང་མཚན་མི་དགོས་ཏེ། ཡུལ་མེད་ཀྱང་ནང་གི་རྩོལ་བ་དང་བརྡ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་ཡུལ་མཐོང་བ་ན་དེའི་བརྡ་དྲན་ཀྱང་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སད་རྐྱེན་ཙམ་དུ་འགྲོ་ཡི་དབང་ཤེས་ལ་དེ་འདྲེ་བ་མེད་དེ། དུ་བ་མཐོང་བས་མེ་དྲན་ཀྱང་དུ་བ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་མེ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་དབང་ཤེས་རྒྱུ་གཞན་ཁེགས་པ་ནི། བརྡ་དྲན་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེའི་ཕྱིར་མིག་དབང་དང་གཟུགས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་བློ་སྐད་ཅིག་མ་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བ་གང་ལ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་བློ་རང་གི་སྔ་མར་གང་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་ཡིན་པས་གཞན་དུ་མ་སྨྲོས་ལ། རྒྱུ་གཞན་ནི་དབང་ཡུལ་གཉིས་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་བརྡ་དྲན་སོགས་གཞན་གང་ཡང་རྒྱུར་མི་དགོས་པས་ན་དབང་བློས་ནི་ཡུལ་རང་མཚན་ཙམ་གསལ་པོར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་དང་འདྲེས་ནས་བཟུང་བ་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ་ལ། །རྟོག་བྲལ་མངོན་སུམ་བཞི་པོ་བཤད། །བྲལ་བྱ་རྟོག་པ་བསྟན་མཇུག་བསྡུ། །དང་པོ་ལ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིད་མངོན་སུམ། །རང་རིག་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བཞི། ། དང་པོ་ལ། དབང་ཤེས་ཐ་སྙད་ལོག་རྟོག་དགག །སྤྱོད་ཡུལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དགག །དང་པོ་ལ། རྩོད་པ་དང་ནི་ལན་གཉིས་སོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་དབང་པོ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ན། འོ་ན་ཅི་ཕྱིར་ཡུལ་དབང་གཉིས་ཀ་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཡི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དེས་ཁྱད་པར་བྱས་ནས་མི་བརྗོད་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལན་ནི། དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཐ་སྙད་དེ་བཏགས་ན་ཤེས་པ་དེ་ཐུན་མིན་དུ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མཐོང་ནས་དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་བརྡ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བརྡ་སྦྱར་གྱི་གོ་མི་ནུས་པ་ལ་མི་འཇུག་སྟེ་བརྡ་བྱེད་པ་ནི་དོན་དེ་གོ་བའི་སླད་དུ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡོད་དེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལྔ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ལ་དབང་ཤེས་ཞེས་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་མིག་ཤེས་ཞེས་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བཏགས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་དེ་དང་དེ་གོ་ནུས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཏགས་ན་དེ་ལྟ་མིན་ཏེ། ཡུལ་ཤེས་དང་གཟུགས་ཤེས་ཞེས་སོགས་བརྗོད་ན་གཞན་ཡིད་དང་ཡང་ཐུན་མོང་གི་མིང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་དེ་ཤེས་པ་དེ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བའམ་སྦྱར་བའི་འོས་ཡོད་པའང་ཐ་སྙད་དེ་ཡི་རང་གི་ཆོས་ཡིན་ཏེ་རྣ་རྒྱན་རྣ་བ་ལ་རུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཕྱིར་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་འདི་
Chinese
不是的。在境、根、作意聚合之时不生起，而从那时起，在其他时间，一旦忆念符号，也会生起。因为境在附近，并且专注根，但有时心识散乱于其他事物，可能不执持所见之物的符号。当心识不执持符号时，本应断绝对显现境的认知，但它并未断绝，而是显现地见到，并且再次忆念其符号时，所见之境与先前没有差别，因此根识与符号忆念毫不相干。第二，提出过失和遮遣其答复。第一，如果说唯一的境色依次是符号忆念之识和根识二者的因，那么它是常还是无常？如果是前者，因为前后没有差别，所以先前就会产生根识。即使不是常，但前后在色方面相同，所以这个过失适用于常与无常二者。如果是后者，根识的识因，是生起符号忆念之识的色之外的后一刹那，那么忆念就变得无意义，因为它不依赖忆念而生起自己的识。如果符号忆念被认为是如其所命名的那样，在心识中成立的意义，而自相的差别是不加命名的执持，那么执持差别对于符号忆念有什么意义或必要呢？因为它没有任何依赖。如果没有刚才所说的差别，那么二者的区分也不合理。第二，符号忆念并非无意义，因为差别产生符号忆念，并且它是总的对境，如果符号忆念的分别念是仅仅执持总体的识，那么就不应依赖于从其自身所处的境中生起执持的差别。因此，符号忆念仅仅是在分别念中产生混合前后的分别念境的显现，它不需要自相的因，即使没有境，也能通过内在的努力和符号而产生，当见到境时，对其符号的忆念也仅仅是唤醒分别念习气的助缘，而不会与根识混合。例如，见到烟而忆念火，但烟并非显现境的境。
English
No. It does not arise at the time of the aggregation of object, faculty, and attention, but from that time onward, at other times, once the sign is remembered, it will also arise. Because the object is nearby and the faculty is focused, but sometimes the mind is distracted by other things, it may not grasp the sign of the thing seen. When the mind does not grasp the sign, the cognition of the manifest object should cease, but it does not cease, but is manifestly seen, and when its sign is remembered again, the object seen is no different from before, so the sense consciousness and the sign remembrance are not at all related. Second, presenting the fault and refuting its answer. First, if it is said that the single object form is successively the cause of both the sign remembrance consciousness and the sense consciousness, then is it permanent or impermanent? If it is the former, since there is no difference between before and after, the sense consciousness will arise earlier. Even if it is not permanent, but the form is the same before and after, so this fault applies to both permanent and impermanent. If it is the latter, the cause of the sense consciousness, is a later moment other than the form that produces the sign remembrance consciousness, then remembrance becomes meaningless, because it produces its own consciousness without relying on remembrance. If sign remembrance is considered to be the meaning established in the mind, as it is named, and the distinction of self-character is the grasping without naming, then what meaning or necessity does grasping the distinction have for sign remembrance? Because it has no dependence. If there is no such distinction as just mentioned, then the distinction between the two is also unreasonable. Second, sign remembrance is not meaningless, because the distinction produces sign remembrance, and it is the object of the general, if the conceptual thought of sign remembrance is the consciousness that only grasps the general, then it should not rely on the distinction of arising grasping from the object in which it is located. Therefore, sign remembrance is merely the appearance of the object of conceptual thought that mixes before and after, it does not need the cause of self-character, even without the object, it can arise through inner effort and sign alone, and when the object is seen, the remembrance of its sign is only a condition for awakening the habit of conceptual thought, and it does not mix with the sense consciousness. For example, seeing smoke and remembering fire, but smoke is not the object of manifest object.
Chinese
也是没有的。第三，遮遣根识的其他因：因为不依赖于符号记忆等，所以依赖于眼根和纯净的色法，眼识才会产生，对于刹那生灭的意识流来说，它的直接近取因仅仅是意识自身的前一刹那，无需多言。其他的因，仅仅是根和境二者，不需要符号记忆等其他任何因，因此根识仅仅明了地执持自相，不会与共相混合而执取。因此，它没有任何以共相为境的分别念。第二，名称的 无分别现量有四种， 所断分别已阐述，结尾归纳。 第一，有：根现量，意现量，自证现量，瑜伽现量四种。 第一，有：遮遣根识的名称错觉，遮遣行境的错觉。第一，有：辩论和回答两种。第一，如果说产生现量识，如同根一样，境色等也具有产生它的能力。那么，为什么识的产生依赖于境和根二者，而识是通过根来表达的，而不是通过境来区分表达呢？第二，回答是：因为见到通过根来表示的名称，能够独特地理解那个识，所以必须安立这样的名称。因为命名者是为了理解事物，所以会安立能够理解事物的名称，而不会使用不能理解事物的名称。因此，通过根来表示的名称具有理解的作用。例如，从五种有色根产生的识被称为根识，特别是被称为眼识。像这样，通过根来命名，能够理解名称的对境就是那个识，而通过境来命名则不然。如果说境识和色识等，就会变成与其他意识共通的名称。因此，将这样的名称安立在那个识上，或者说适合安立，也是名称自身的性质，就像耳环适合耳朵一样。因此，通过根来命名的名称，就是这五种识
English
Also not. Third, refuting other causes of root consciousness: Because it does not depend on symbolic memory, etc., therefore, relying on the eye faculty and pure form, eye consciousness will arise. For the momentary arising and ceasing stream of consciousness, its immediate cause is only the previous moment of consciousness itself, no need to say more. Other causes are only the two, faculty and object, and no other causes such as symbolic memory are needed. Therefore, root consciousness only clearly grasps the self-character, and does not grasp by mixing with the general character. Therefore, it does not have any conceptual thought with the general character as its object. Second, the classification of names: Non-conceptual direct perception has four types, The object to be eliminated, conceptual thought, has been explained, and the conclusion is summarized. First, there are: root direct perception, mental direct perception, self-awareness direct perception, and yogic direct perception. First, there are: refuting the misconception of the name of root consciousness, refuting the misconception of the object of action. First, there are: debate and answer. First, if it is said that to generate direct perception consciousness, like the faculty, the object form also has the ability to generate it. Then, why does the arising of consciousness depend on both the object and the faculty, and the consciousness is expressed through the faculty, but not distinguished and expressed through the object? Second, the answer is: because it is seen that the name expressed through the faculty can uniquely understand that consciousness, so such a name must be established. Because the namer is for understanding things, he will establish a name that can understand things, and will not use a name that cannot understand things. Therefore, the name expressed through the faculty has the function of understanding. For example, the consciousness arising from the five colored faculties is called root consciousness, especially called eye consciousness. Like this, naming through the faculty can understand that the object of the name is that consciousness, but naming through the object is not the case. If one says object consciousness and form consciousness, etc., it will become a common name with other consciousnesses. Therefore, establishing such a name on that consciousness, or saying that it is suitable for establishment, is also the nature of the name itself, just like earrings are suitable for ears. Therefore, the name named through the faculty is these five consciousnesses.