Tibetan
རང་རིག་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྫས་ལག་ན་ཐོགས་བཞིན་བདག་གིས་མ་ཁྱེར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའི་མངོན་སུམ་ལ་བསྙོན་འདིང་བའི་རྫུན་པོ་ཆེའི་བས་གཏོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་མི་མཛེས་ན་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་དེ་ལྟ་བུ་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །མཐོང་མྱོང་གི་ཐ་སྙད་བསྙོན་མེད་འདི་ཙམ་ལས་དབུ་མའི་གཞུང་ན་བསྟན་པ་ལྟར་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་མི་འགྲུབ་པ་ནི་གཞན་རིག་ལའང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་འཛིན་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་ བཅས་སུ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལྟར་ན་རྟོག་མེད་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་རྟོག་བཅས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རང་མྱོང་འགོག་དང་གཞན་མྱོང་འགོག །དང་པོ། གཟུགས་འཛིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རང་མྱོང་བ་ཡིན་ན་ནི་ཁྱོད་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་རྟོག་བཅས་ཡིན་ན་རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མཐོང་བ་མེད་པས་དེ་ལྟར་མྱོང་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དུས་མཉམ་དང་ནི་མི་མཉམ་གཉིས། །དང་པོ། རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་གཟུགས་འཛིན་ཤེས་པ་རང་དང་དུས་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་དེ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པ་མེད་དུ་ཆུག་ནའང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ཡིན་ན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་འོག་ཏུ་རྒྱས་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་གཟུགས་འཛིན་དེ་རང་གིས་མྱོང་བ་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གཉིས་ཀ་མིན་ཡང་འདས་པ་དེ་དྲན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་རིག་མ་མྱོངས་པར་འདས་པ་ལ་ནི་ཕྱིས་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། སྔར་ནམ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ལ་དྲན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ་དྲན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མྱོངས་ཀྱང་དྲན་ན་ཐམས་ཅད་དྲན་པར་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་སྔར་འདས་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་དྲན་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་ལ་དྲན་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདས་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་སྐབས་འདིར་བཤད་པ་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་བྱེ་བྲག་གི་མིང་ སྤྱི་ལ་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་འདས་པ་ཡིན་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་སྔར་རང་གིས་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ད་ལྟ་དྲན་དུ་ཡོད་ལ།
Chinese
说没有自证，就像手里拿着东西却说我没拿一样，否认现量，这种弥天大谎在世间也不好看，更何况是讲道理的人呢？因此，不能那样说。仅仅是这种无可否认的见闻之词，如果像中观宗所说的那样，用胜义谛来观察，是无法成立的，这对于他证来说也是一样的。如果是这样，那么领受色法的那种体验，按照你这种说一切识都是有分别的说法，怎么会是无分别的呢？肯定会变成有分别的。第二，破自体验和他体验。第一，如果领受色法的那种体验是自己体验自己，那么按照你的说法，那两者也都是有分别的，既然不可能同时见到两种分别，那么那样体验是不可能的。第二，同时和不同时两种。第一，已经说明不可能同时存在两种分别，这就表明了领受色法的识与自身同时的另外的识并没有体验到它，因为一个人相续中的识不可能同时产生两种分别。另外，即使允许没有分别，如果是被他人体验，也会变成无穷无尽，这种情况将在下面详细说明。第二，如果领受色法的那种体验既不是自己体验，也不是与自己同时的其他的识体验，而是仅仅回忆过去，那么，没有体验过事物，以后再回忆过去，这种说法是不合理的。因为对于从来没有体验过的事物，怎么会产生回忆呢？因为没有可以回忆的东西。如果没有体验也能回忆，那么就会变成回忆一切了。那么，以前过去转轮王和佛陀等是怎么回忆的呢？对于那种情况，不能称为回忆，而是称为对过去事物的分别。这种情况对于未来的事物也是存在的。虽然在某些时候，所有的过去分别都被称为回忆，但是这里所说的是自己体验的回忆与此不同，应该理解为只是将一般名称用于特殊事物而已。即使事物是过去的事物也没有区别，但是以前自己体验过的事物现在是可以回忆的。
English
To say there is no self-awareness is like holding something in your hand and saying, "I didn't take it," denying the manifest, such a blatant lie is unsightly even in the world, let alone for those who speak of reason. Therefore, one cannot say such a thing. Merely this undeniable term of seeing and experiencing, if examined with the ultimate truth as taught in the Madhyamaka school, cannot be established, and this is the same for other-awareness. If that is the case, then that experience of perceiving form, according to your saying that all consciousnesses are conceptual, how can it be non-conceptual? It will definitely become conceptual. Second, refuting self-experience and other-experience. First, if that experience of perceiving form is oneself experiencing oneself, then according to your view, both of those are also conceptual, and since it is impossible to see two conceptualizations simultaneously, it is impossible to experience it that way. Second, simultaneous and non-simultaneous. First, having shown that two conceptualizations cannot occur simultaneously, this also shows that another consciousness simultaneous with the consciousness of perceiving form does not experience it, because it is impossible for two conceptualizations to arise simultaneously in the mindstream of one person. Furthermore, even if we allow for no conceptualization, if it is experienced by others, it will become endless, which will be explained in detail below. Second, if that experience of perceiving form is neither experienced by oneself nor by another consciousness simultaneous with oneself, but is merely a recollection of the past, then it is unreasonable to say that one will later recall the past without having experienced the object. For how can recollection arise for something that has never been experienced before? Because there is nothing to recall. If one can recall without experiencing, then one would recall everything. Then, how are past Chakravartins and Buddhas recalled? Such a thing should not be called recollection, but rather a conceptualization of past objects. Such a thing also exists for future objects. Although at times all past conceptualizations are called recollection, what is said here is different from the recollection of one's own experience, and it should be understood as merely applying a general name to a specific thing. Even though the object is a past object, there is no difference, but objects that one has previously experienced can now be recalled.